Draft:Fransa'da Feodalizmin Kaldırılması

Fransız Devrimi'nin en önemli olaylarından biri de feodalizmin ve feodal çağdan kalan eski kanunların, vergilerin ve imtiyazların ortadan kaldırılmasıydı. Ulusal Kurucu Meclis, 4 Ağustos 1789 gecesi faaliyete geçerek Meclis'in feodal sistemi tamamıyla kaldırdığını bildirdi. Hem İkinci Zümrenin (soylular) derebeylik (senyörlük) haklarını, hem de Birinci Zümrenin (Katolik ruhban sınıfı) topladığı ondalık veriyi (İngilizce: tithe) kaldırdı. 13 bölgesel parlament üzerine kurulmuş olan eski yargı sistemi Kasım 1789'da askıya alındı ve 1790 yılında kaldırıldı

Meclis'teki Tartışmalar
4 Ağustos 1789'da Aiguillon Dükü, Breton Kulübü'nde (Café Amaury) derebeylik haklarının ve kişisel köleliğin kaldırılmaları önerilerinde bulundu. 4 Ağustos akşamı Noailles Vikontu, Fransız vilayetlerinde sükuneti yeniden sağlamak için soyluların imtiyazlarının kaldırılması önerisinde bulundu.

Birinci Zümre üyeleri ilk başta gecenin hamiyetli coşkusuna katılma konusunda çekimserdi, fakat Anne Louis Henri de La Fare (o zamanki Nancy Piskoposu) ve Chartres Piskoposu nihayetinde unvanlarından feragat ettiler. Guy Le Guen de Kerangal, Beauharnais Vikontu, Jean-Baptiste-Joseph de Lubersac ve de La Fare; banalité'in, derebeylerinin yargı yetkilerinin, av kanunlarının ve dini imtiyazların kaldırılması önerilerinde bulundular.

Tarihçilerin Analizleri
Tarihçi Georges Lefebvre o gecede yapılan çalışmaları şöyle özetliyor: "Vergilerde eşitlik dahil kişisel kölelik içermeyen bütün derebeylik haklarının tazminat karşılığı kaldırılması Meclis'te tartışmasız kabul edildi – kişisel kölelik herhangi bir tazminat karşılığı olmadan kaldırılacaktı. Başka öneriler de aynı başarıyla sunulmaya devam etti: cezada eşitlik, kamu görevlerine herkesin kabul edilmesi, makamların satın alınamaması, ondalık verginin nakte dönüştürülememesi, ibadette özgürlük, birden fazla tımara sahip olamamak ve annates'in feshi... (bir piskoposun ilk mahsulden papaya vermesi gereken bir yıllık gelire denk pay). Vilayetlerin ve kasabaların imtiyazları ise en son kurbanlar oldular." Birkaç saat içinde Fransa; av yasalarını, manoryalizm mahkemelerini, para karşılığı makam alımını (özellikle yargıçlıkları), maddi dokunulmazlıkların alım-satımını, vergilendirmede kayırmacılığı, surplice aidatlarını (dini törenlerde, düğünlerde, cenazelerde vs. bölgedeki papaya verilen para), ilk meyveleri (annates), birden fazla tımara sahip olma hakkını ve haksız dağıtılan emekli maaşlarını kaldırdı. Kasabalar, vilayetler, şirketler ve şehirler de imtiyazlarını kaybettiler. Günün anısına bir madalya basıldı ve Meclis, XVI. Louis'i "Fransız Özgürlüğünün Yeniden Tesis Edeni" ilan etti. François Furet, Ağustos 1789 kararlarının günümüze dek barındığını ve modern Fransa'nın kurucu metinlerinin (anayasalar vs.) ayrılmaz bir parçası haline geldiğini vurguluyor. "Bağlılıklara ve imtiyazlara bağlı yapısıyla beraber aristokrasiyi baştan aşağıya yok ettiler. Bu yapının yerine modern, özerk, kanunlar çerçevesinde her şeyi yapma özgürlüğüne sahip bireyi koydular. Böylece Devrim, radikal bireyciliği ile kendisini erken safhada farklı kıldı."

Ağustos Kararnameleri
Ağustos Kararnameleri, Fransız Devrimi sırasında Ulusal Kurucu Meclis tarafından 4-11 Ağustos 1789 tarihlerinde çıkarılan on dokuz kararnameydi. Feodalizmin, soyluların derebeylik haklarının ve diğer imtiyazlarının kaldırılmasına ilişkin 18 kararname veya madde kabul edilmiştir.

Arka Plan
14 Temmuz 1789'da Bastille'in düşüşünü, Paris'ten kırsala yayılan kitlesel bir ayaklanma takip etti. Soylu aileler saldırıya uğradı ve birçok aristokrat malikanesi yakıldı. Manastırlar ve kaleler de tahrip edildi. La Grande Peur (Büyük Korku) dönemi, toplu histeri ve bir sonraki kurbanın kim olacağı endişesiyle karakterize edildi. Çoğu olay evsizler ya da açlık çeken köylüler tarafından değil, bu fırsatı kendi davalarını ilerletmek için bir fırsat olarak gören yerli vatandaşlar tarafından başlatılmıştı.

Büyük Korku, Fransız hükümetinin zafiyetini ortaya çıkardı; merkezî otoritesindeki eksikliği. Giderek uzayan isyanlar ve katliamlar, halk arasında işlerin kontrolden çıkabileceği yönünde kaygıya yol açtı, öyle de oldu. Bu, ülkenin daha önce yaşamadığı bir deneyimdi.

Temmuz 1789'un sonlarına gelindiğinde ülkenin her yanından köylü ayaklanması ihbarları Paris'e gelirken, Meclis, öfkeli köylüleri sakinleştirmek ve onları barış ve düzene doğru teşvik etmek için ülkenin sosyal yapısında reformlar yapmaya karar verdi. Meclis'te tartışma 4 Ağustos gecesi boyunca devam etti ve 5 Ağustos sabahında Meclis feodal sistemi, birçok ruhban ve soylu hak ve imtiyazlarını ortadan kaldırdı. Ağustos kararnameleri bir hafta sonunda tamamlandı. 11 Ağustos'taki revize edilmiş hâli ile toplam on dokuz kanunname bulunmaktaydı.