User:নিতু শৰ্মা

অসমীয়া শব্দাৱলী : ভাষাৰ প্ৰকাশিত শক্তি প্ৰধানকৈ শব্দলীসম্ভাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।যি ভাষাৰ শব্দসম্ভাৰ চহকী সেই ভাষাৰ প্ৰকাশিকা শক্তিও বেছি।অসমীয়া ভাষা এই বিষয়ত দুখীয়া নহয়;সংস্কৃতৰপৰা পোন পটীয়াভাৱে গ্ৰহন কৰা শব্দৰাজিৰ উপৰিও শব্দ পৰিবৰ্তনৰ ধাৰাইদি পৰিৱৰ্তিত হৈ অহা শব্দৰাজি আৰু বিভিন্ন আৰ্যেতৰ ভাষাৰ পৰা গ্ৰহন কৰা শব্দই অসমীয়া শব্দৰ ভৰাল চহকী কৰিছে।বিভিন্ন উৎসৰ পৰা অহা শব্দৰাজিক এনে ধৰনে বিভাগ কৰিব পাৰি।

১/তৎসম :এইবোৰ সংস্কৃতৰ পৰা যথাযথ ভাবে আহৰন কৰা শব্দ।যেনে-পদ্মপ্ৰভাত,সূৰ্য,কমল প্ৰভৃতি।

২/তদ্ভৱ :ধ্বনি পৰিৱৰ্তনৰনিয়ম মানি প্ৰাকৃতৰ মাজেদি পৰিৱৰ্তন লাভ কৰি অসমীয়া ৰূপ লোৱা শব্দাৱলী।যেনে-হাত,কাম,ঘৰ,গছ ফুল,মূখ প্ৰভৃতি।

৩/অৰ্ধ তৎসম :এইবোৰ শব্দ সংস্কৃতৰ পৰা পোনে পোনে আহি অসমীয়া ভাষাত প্ৰবেশ কৰিছে যদিও,অসমীয়া মানুহৰ উচ্চাৰন বিকৃতিৰ ফলত হুবহু মূল সংস্কৃত ৰূপত থকা নাই। যেনে-কৰম,ধৰম,চেনেহ,মনিচ,শইচ,প্ৰভৃতি।