User:అభినయ శ్రీనివాస్

తెలుగు నాట‌క‌పు అభిన‌య వేదిక‌ "అభినయ శ్రీనివాస్"

ఈ రోజుల్లో ఏదైనా ఒక నాటకం ఆడాలన్నా, వేదిక కల్పించాలన్నా.. అనేక కష్టనష్టాలు చవిచూడాలి. ఆర్థిక అంశాలు ఎలాగున్నాగానీ.. నిర్వహణ బాధ్యతల విషయాల్లో తలమునకలైతేగానీ.. ఆయా నాటకాలు ప్రజల ముందుకు తీసుకొచ్చే పరిస్థితులు లేవు. ఎందుకంటే నాటకాన్ని పోషించే వాణిజ్యసంపద, వనరులు మనకు అంతగా లేవు. అలాంటిది.. పదేళ్ళకుపైబడి జాతీయస్థాయిలో ఇతర భాషా నాటకాలను సైతం తెలుగువేదికపై ప్రదర్శించేందుకు వ్యక్తిగా, శక్తిగా తన వంతు వారధి కడుతుతోంది 'అభినయ  థియేటర్‌ ట్రస్ట్'. దీనికి కర్త, కర్మ, క్రియ ఒకే ఒక్కడు. అతడే *అభినయ శ్రీనివాస్‌*. నటనపై ఆసక్తితో సినిమాల్లోకెళ్ళి.. ఆనక నాటకంపై అనురక్తితో అవన్నీ మానుకుని.. కేవలం తెలుగు నాటక ప్రయోజనమే లక్ష్యంగా నాటక రంగానికి సేవలందింస్తున్న "అభినయ శ్రీనివాస్‌"... అలియాస్‌ గద్దే శ్రీనివాస్‌ ముప్పయ్యేళ్ళ నాటక రంగ విశేషాలు ఆయన మాటల్లోనే ...

* ఆరోజుల్లోనే ప్రయోగాలు*

నాకు పదేళ్ళ వయసున్నప్పుడు 'బ్రహ్మంగారి జీవితచరిత్ర' అనే నాటకం ప్రదర్శించారు. ఇక్కడో విషయం చెప్పాలి. తెలుగునాట.. ప్రయోగాత్మక నాటకాలు అనేవి ఆరోజుల్లోనే ఉండేవి. బ్రహ్మాంగారి నాటకంలో కక్కడు అనే పాత్ర నడుచుకుంటూ డప్పు కొట్టుకుంటూ.. స్టేజ్‌ మీదకు వచ్చేది. అలాగే పీర్‌సాయిబు అనే పాత్ర కూడా జనాల్లోంచి లాంతరు పట్టుకుని సన్నివేశానికి తగ్గట్టుగా వేదికపైకి వచ్చేది. అలాంటి విషయాలన్నీ నన్ను చాలా ఆకట్టుకునేవి. నాటకం చూసిన మర్నాడు.. ఆ నాటకంలోని సన్నివేశాలన్నీ బుర్రలో గిరగిరా తిరిగేవి. నాటకంలోని పాత్రల్ని ఇంట్లోవాళ్ళ ముందు చేసి చూపించేవాడ్ని. అది ఆశ్చర్యంగా అనిపించి, చేయమని ప్రోత్సహించేవారు. ఇలా ఊహ తెలిసిన వయసు నుంచి నాటకాలపై మొదలైన ఆసక్తి.. క్రమేణా పెరుగుతూ వచ్చింది.

నటునిగా... ప్రయాణం

నటునిగా.. నాటకంతో నా ప్రయాణం మొదలై ముప్పయ్యేళ్ళు పూర్తవుతోంది. 1989లో కుర్రాళ్ళమంతా.. పరిషత్‌ నాటకం ఏదైనా వేయాలని అనుకున్నాం. వెంకటేశ్వర్రావుగారని.. సీనియర్‌ ఆర్టిస్టు ఒకాయన ఉండేవారు. ఆయన నన్ను ఒక క్యారెక్టర్‌కి ఎంపిక చేశారు. ఎంపిక చేస్తే చేశారుగానీ.. రిహార్సల్స్‌ చేయడానికి పెద్దగా ఆసక్తి చూపించేవాడ్నికాదు. వెళ్ళి చేసినప్పుడు మాత్రం.. మిగతా ఆర్టిస్టులు నన్ను..చాలా బాగా చేస్తున్నావని అనేవారు. అలా.. తొలిసారిగా'గాలివాన' అనే నాటకంలో హాస్యపాత్ర చేశాను. ఆ నాటకం చూసిన జనాలంతా.. ఆ తర్వాత నుంచి నన్ను ప్రత్యేకంగా చూడ్డం మొదలెట్టారు. ఫలానా నాటకంలో ఆ పాత్ర  వేసింది.. ఈకుర్రాడే కదా.. అని ఆసక్తిగా చెప్పుకునేవారు. అది నాకెంతో గర్వంగా ఉండేది. అలా.. అక్కడ్నుంచి వేషం వేయడంలో కలిగే ఆనందం ఏమిటో తెలిశాక.. నటన పట్ల మరింత ఆసక్తి పెరిగింది. నేను హీరోగా చేసిన 'మర్రి విత్తనం' అనే నాటకం అయితే దేశవ్యాప్తంగా చాలాచోట్ల ప్రదర్శించాం. ఈ క్రమంలో పెద్దలు, బంధువులు నన్ను సినిమాల్లో చేయమని ప్రోత్సహించారు. అలా సినిమాల్లో చేయాలనే ప్రయత్నం నాలో మొదలైంది. అదే సమయంలో మా బంధువు ఒకరు సినిమారంగంలో పనిచేస్తున్నారు. ఆయన ద్వారా తొలిసారిగా "వన్‌ బై టూ" అనే సినిమాలో నటించే అవకాశం వచ్చింది. అక్కడ్నుంచి సుమారు పది పన్నెండు సినిమాలు చేశాను. ఇతర భాషల్లోనూ నటించాను. చేసిన సినిమాలు తక్కువైనా.. నుంచుని వెళ్ళిపోయే పాత్రలు చేయలేదు. డైలాగ్‌లు ఉండి, ప్రాధ్యాన్యత గల పాత్రలే చేశాను.

నటశిక్షణలో

నిజానికి 1993 నుంచే సినిమాలు చేయడం మొదలైంది. నటుడిగా రాణించాలంటే నటశిక్షణ కూడా చాలా అవసరం అని ఎవరో అనడంతో 1996లో డి.ఎస్. దీక్షిత్ గారి  నిర్వహణలో నటశిక్షణా శిబిరంలో చేరి.. శిక్షణ తీసుకున్నా. దేవదాసు కనకాల, లక్ష్మీదేవిగారు వంటి పెద్దలు మాకు శిక్షణ ఇచ్చేవారు. ఆ సమయంలోనే దేవదాసు కనకాలగారితో.. ఏదో విషయంపై మాట్లాడుతుండగా "నాటకరంగం కోసం ఎవ్వరూ చేయనిది నేను ఏదో ఒకటి చేస్తాను సార్‌.." అని ఆవేశంగా అన్నాను. "నీలా చాలామంది అన్నవారే. తర్వాత నాటకం వదిలేసి.. సినిమాల్లోకెళ్ళి పోయారంతా" అని నవ్వారు. ఇది రవీంద్రభారతిలో మెట్లదగ్గర జరిగింది. కానీ, ఎందుకనో.. అప్పుడే.. తెలుగు నాటకరంగానికి ఏదో చెయ్యాలనే కోరికో, తపనోగానీ బలంగా మనసులో నాటుకుపోయింది.

నాటకం కోసం 'అభినయ'

నటుడిగా.. సినిమా, నాటకాలు చేస్తున్న క్రమంలో.. ఇతర భాషలకు చెందిన నాటకాలు చూస్తుండేవాడిని. ఆ క్రమంలో అడబాల అని.. సీనియర్‌ మేకప్‌ ఆర్టిస్టు ఉండేవారు. ఆయనతో నాటకం పట్ల నాకున్న అభిప్రాయాలు. పంచుకునేవాడిని. ప్రాంతీయ, ప్రాంతీయేతర నాటకాలు చూసినప్పుడు అందులోని మంచి, చెడ్డలు విశ్లేషించేవాడిని. అది చూసి.. ఇలాంటి విషయాలన్నీ రాసి.. ఏదైనా పత్రికకు పంపించు.. అందరికీ చేరుతుంది అనేవారాయన. అయితే, పత్రికల్లో రాయాలంటే.. తెలిసినవారు ఉండాలి. అలాకాకుండా.. నాటకం గురించి పత్రిక పెడితే.. అలాంటి విషయాలెన్నో రాయవచ్చు. కళాకారులకీ మేలు జరుగుతుంది. అనే ఆలోచన వచ్చింది. అలా 2004 జనవరి 3వ తేది హైదరాబాద్ ,త్యాగరాయగానసభలో  నెలలో 'అభినయ' పేరుతో రంగస్థల మాసపత్రికని ఆవిష్కరించి, ప్రారంభించా. పత్రికను కొనరని తెలుసు. లాభాలు రావనీ తెలుసు. కానీ నాటకరంగానికి ప్రయోజనం చేకూరాలి. అది కళాకారులకు చేరాలనే ఉద్దేశ్యంతో పత్రికను ఉచితంగా పంచిపెడుతూ వచ్చాను. గతంలో జరిగిన నంది నాటకోత్సవాల్లో ఏయే నాటకాలు ప్రదర్శించారనే వివరాలు, వర్తమాన నాటకరంగ విశేషాలు, విమర్శలు, సమీక్షలు, పరిషత్‌ నాటకోత్సవాల సమాచారం, కళాకారుల పరిచయం వంటివి 'అభినయ'లో ఇస్తూ ఉండటంతో మెల్లగా పత్రికకు ఆదరణ పెరిగింది. గండవరపు సుబ్బరామిరెడ్డి వంటి నాటకరంగ ప్రముఖులు నా పత్రికలో నాటకాలపై సమీక్షలు రాసేవారు. ఆయా సమీక్షలు నాటకరంగ ప్రముఖుల్నీ ఆలోచింపజేసేలా చేసేవి. కాలగమనంలో గద్దె శ్రీనివాస్‌ అనే నా పేరు *అభినయ శ్రీనివాస్‌* గా స్థిరపడిపోయింది.

అభినయ నాటక పరిషత్‌

నాటకరంగానికి ప్రయోజనం కలిగేలా.. నా వంతు ఏదోఒకటి చేయాలని.. ఇతర వ్యాపకాలన్నీ వదిలేసి, కేవలం 'అభినయ' పత్రికనే నడుపుతున్న తరుణంలో.. ఇంకా ఏదైనా చెయ్యాలనే తపన మొదలైంది. దాంతో నేను పుట్టిన ఊర్లోనే 'అభినయ నాటక పరిషత్‌' పేరుతో నాటకోత్సవాలు ప్రారంభించాను. కొంతమంది స్థానిక స్నేహితులు, స్వశక్తి, సొంత ఖర్చులతోనే 2006లో రంగస్థల, సినీనటులు మిక్కిలినేని రాధాకృష్ణ మూర్తి చేతుల మీదుగా  నాటక పరిషత్‌ మొదలైంది. అప్పటి నుంచి ఇప్పటిదాకా విజయవంతంగా ఏటా పొనుగుపాడులో 'అభినయ పరిషత్‌' పోటీలు కొనసాగుతూనే ఉన్నాయి.

ఒకే నాటకం... ఐదు భాషలలో

ప్రస్తుతం ఆంధ్రప్రదేశ్ సాంస్కృతికశాఖ అధికారిగా ఉన్న ప్రముఖ నాటకరంగ రచయిత డి.విజయభాస్కర్‌గారు రాసిన 'గాంధీ జయంతి' అనే నాటకాన్ని 2007 సంవత్సరంలో ఐదు భాషల్లో రవీంద్రభారతి వేదికగా 'అభినయ' నిర్వహణలో ప్రదర్శించాం. ఒకే నాటకాన్ని ఐదు భాషల్లో ఒకే వేదికపై చేయడం అనేది ఇప్పటిదాకా జరగలేదు. వీటితోపాటు విజయనగరంలో నటరత్న నాటకపరిషత్‌ పేరుతో స్నేహితుడితో కలిసి నాటకోత్సవాలు జరుపుతున్నాం. ఇప్పటిదాక అన్నీ కలుపుకుని దేశవ్యాప్తంగా 51 థియేటర్‌ ఫెస్టివల్స్‌ నిర్వహించాం. ఈ వేదికలపై మూడువందల నలభైకి పైగా నాటకాలు ప్రదర్శించాం. ఇప్పుడు నిర్వహిస్తున్న ఫెస్టివల్ 52వది. దక్షిణభారతదేశంలోనే ఒకే బ్యానర్‌పై ఇన్ని నాటకప్రదర్శనలు జరగలేదు. ఒకరకంగా ఇది రికార్డ్‌. ఇలా ముప్పయ్యేళ్ళ నాటకరంగ ప్రయాణంలో నాటకం తప్ప.. నా జీవితంలో మరో అంశం లేదు. రాలేదు కూడా..!

జాతీయ బహుభాషా నాటకోత్సవాలు ఇలా...

నటుడిగా జాతీయస్థాయి నాటకాలెన్నో చూశాను. ఆయా నాటకాల్లోని ప్రత్యేకతలు, ఆధునికత ఇవన్నీ తెలుగునాటక ఉద్దీపనకు అవసరం. అలా జరగాలంటే.. ఆయా నాటకాలను మన సొంతగడ్డపై చూడగలగాలి. అందుకే ఒక వేదిక కావాలి.. అని ఆలోచన వచ్చింది. ఫలితంగా 'అభినయ నేషనల్‌ ధియేటర్‌ ఫెస్టివల్‌'కు భీజం పడింది. 2006లోనే రవీంద్రభారతి వేదికగా ఫెస్టివల్‌ ఆరంభమైంది. దీనివల్ల ఆయా భాషల్లోని నాటకాలపై అవగాహనతోపాటు.. అందులో స్వీకరించదగ్గ వైవిధ్యం, సాంకేతిక అంశాలను పరిశీలించడంతో సాంస్కృతికపరమైన సంబంధాలూ బలపడతాయి. ఈ నేషనల్‌ ఫెస్టివల్‌లో మణిపురి నాటకకళాకారులు ప్రదర్శించిన ఓ నాటకం చూసి, ప్రఖ్యాత నాటకకళాకారుడు కళావాణి ప్రసాదమూర్తిగారు చెమ్మగిల్లిన కళ్ళతో 'నా జీవితం ధన్యమైంది శ్రీనివాస్‌!' అంటూ ఆయన నన్ను అభినందించడం ఇప్పటికీ మర్చిపోలేను. అలా ఆరోజు నుంచి నేటిదాకా.. జాతీయ స్థాయిలో 'అభినయ'  జాతీయ బహుభాషా నాటకోత్సవాలు ఇటు హైదరాబాద్‌ అటు ఎనిమిడేళ్ళుగా తిరుపతిలో నిరవధికంగా నిర్వహిస్తున్నాం.

- అభినయ శ్రీనివాస్‌.

సెల్: 9391111622