User:Acini Kachari

পিতাইলৈ চিতাংচা চিঠি

পিতাই,বাৰুকি আছনা

মহক নুসুধিবে অ' পিতাই

মহই কিনেকি আছং

বৰ দুখত আছং অ' পিতাই

দূৰনিত আছং যদিও

থতিক মনত পুৰে অ' পিতাই।

ভুনীহঁত বাৰুকি আছিনা পিতাই

সেতিক বাৰুকি থাক্ব' দিবে

চুটি-চুটি কাপৰ' পিদি গা দেখুৱায় ফুৰিব নিদিবে

ইবোৰ দিখিলে বাৰু মুনিচে হাঁহি

ঝুখি-মাখিহে চুলিব দিবে

আম' বিছি টকা নাহাই নেহে বুলি ক'বে।

ডাঙৰ ভুনীক সুৰুকে তামল-পাণ' দকান দিব দিবে

মাঝো ভুনীক তাঁত' শালত সোপোন ৰুচিব ক'বে

আৰু সোপোনভুনক বিকি কুৰিবলে ক'বে

লাঝ কুৰিব নিদিবে,লাঝ কুৰিবলগীয়া ইকো নাহাই

সুৰু পৰাই মুনিচে ডাঙৰ হয়

সুৰু ভুনীক খুব দৌ মাৰি থাক্ব' দিবে

দৌ মাৰিয়ে আন' বাহ্-বাহ্ বুটলিব লাগ্ব'

যিনেকি পভাতী কছাৰীয়ে বুক্সিংত বুটলিছিল'।

আইলৈ বৰকৈ মনত পুৰিছি অ' পিতাই

আইক সুধ্ব বহু পশ্ন বাকী থাক্ল অ' পিতাই

মুনিচৰ ঝীৱনৰ বিষয়ে

মুনিচে কৰা সংগামৰ বিষয়ে

কেমান কষ্ট' বিনিময়ত মুনিচৰ ওঁঠত হাঁহি বিৰিঙে?

কিহক মুনিচ' দুচকুত চকুলো নিগৰে?

কিহক মুনিচ' হৃদয়ো কুঠিন শিল হৈ পুই?

কিহক বহুতৰে সোপোনভুন মুৰিচীকা হৈ পুই?

সুখ' সংজ্ঞা বিচাৰি পাবলে

কন বাটে বাট বুলিব লাগি?

ইনে বহু পশ্ন আইক সুধ্ব বাকী থাক্ল

আইয়ে ই পশ্নবোৰৰ উত্তৰ ঝানি

আইয়ে পোহৰৰ সতি বহুদিন কটাল'

সুধিম বুলি ভাৱিছিলং সেয়ে

সুধায়ে নহ'ল',নিয়তি' বিধান

সুধা' আগতেই আইয়ে এন্ধাৰ বাটে খোজ ল'ল',

আম'ক আইয়ে কিহক এয়ি থৈ গ'লগি পিতাই।

ঝীৱনত ইধানি ঝনাক বিচাৰি ফুৰিছং অ' পিতাই

পৱা নাহাই অ' পিতাই,পৱা নাহাই

মহই ভাগুৰি পুৰিছং অ' পিতাই

কেমান যুঁঝিম আৰু ঝীৱন সংগামৰ সতি।

আঝিলকে চৰকায়ী চাকুৰি  থৰচাও নাপালং

ঝাতি-মাটি-ভেটি,আস্থা-নিষ্ঠা,সততা,নিবনুৱা সংস্থাপনৰ বিষয়ত

মাটি কুপোৱা উদাত্ত কণ্ঠবোৰৰ ভাষণ শুনি

কেমান হেঁপাহে বিঝিপিক ভট দিছিলং

ভাৱিছিলং ইবাৰ চাকুৰি থৰচা পাম

পিছে চৰকাৰে ইকো থৰচা কুৰিব পৰা নাহাই

মহৰ দৰেই ছাব্বিছ লাখ নিবনুৱাই ইতিয়া

ৰাতি-ৰাতি চকুলো টুকিছি পিতাই।

আঝি আৰু নিলিখং চাগে

বহু কথাই কলং

অ' পিতাই,আৰু  থৰচা কথা থাকি গ'ল'

মহই বাৰুপোৱা ছৱালীঝনীয়ে  মহক ইৰি থৈ গ'লগি

মহই হেনো বৰ দুখীয়া পিতাই

পিতাই,মহৰ খুব কাদিব মন গছি

তথি বাৰুকি থাকিবে দেই পিতাই

মাঝে-মাঝে মহলৈ চিঠি লিখি থাকিবে'।

তহৰ চেনেহ'

কাব্য কছাৰী(অশ্বিনী)

দূৰভাষ:৬০০০৮১৮১৯৭