User:Aguila92

Dr Jekyll eta Mr Hyde 1886an lehen aldiz argitaratu zen eskoziar autorea zen Robert Louis Stevensonek idatzitako nobelaren izenburu originala da. Jekyllen hasierako ahozkera "Jeekul" zen, Stevensonen sorterria zen Eskozian erabiltzen zen ahozkera.Gaur egun, lana "El extraño caso de Dr Jekyll y Mr Hyde","Dr Jekyll y Mr Hyde" edo soilik Jekyll eta Hyde bezala ezaguna da. Bere betiko laguna den Dr Henry Jekyll eta Edward Hyde milantropikoaren artean sortutako gertaera arraroak aztertzen dituen Londreseko abokatua den John Gabriel Uttersonez datza.

Obra "nortasun zatitua" faltsuki deitua izan den egoera mental arraroarekin lotu izan da, non gorputz berdinaren barnean nortasun bat baino existitzen da. Kasu honetan, bi nortasun daude Dr Jekyllen barnean, bat itxurazkoa ona eta bestea txarra; guztiz moralitatearen mailaren aurrean. Nobelaren eragina hain izan zen handia hizkuntzaren parte bihurtu dela.

Hala ere, irakurle askok argudiatu dute "nortasun bikoitza" interpretazioa simpliegia dela. Jekyll berak ikusi zuen pertsona bat nortasun askotan zatitua izan daikeela. Berak aztertzaileek etorkizuean pertsonak ego desberdin askoz zatituta zegoela aurkitzea espero zuen. Bere nobelari buruzko eztabaidan, Vladimir Nabokovek "ona txarraren kontra" liburuaren ikuspuntuak dioen bezala,nobela iruzurkurroa zela argudiatu zuen,Jekyll Viktoria garaiaren arabera moralki zuzena izan ez baitzen.

Dr. Hastie Lanyon
Dr. Jekyll-en lagun zaharra; honen metodo zientifikoekin ez dago ados, hauek "... bitxiegiak" direla uste baitu. Jekyll-ek lehen aldiz berari aurkezten dio bere identitatea (izan ere, Hyde bere aurrean Jekyll-en bihurtzen da). Lanyonek Uttersoni laguntzen dio kasua ebazten, Jekyll-ek emandako gutunari buruz hitz egitean. Bihurketa prozesua ikustean, eta, subkontzienteki, honen aitormena entzutean, larri gaixotu eta hil egiten da shock batengatik. Jekyll-en kontraste bezala balio du, arrazionalismo Biktorianoaren, materialismoaren eta eszepizismoaren pertsonifikazioa baita.

Poole
Poole Dr. Jekyll-en etxezaina da, nork, bere maisuaren erreklusibitatea eta aldaketak nabaritzean, Mr. Utterson-erenera doa bere maisua hil denaren beldur eta bere hiltzailea, Mr Hyde, cameratan bizitzen ari dela. Poole Jekyll-i zerbitzatzen dio, eta espero du bere maisuari leala izatea eta lan ona egitea. Azkenean, Mr. Utterson-ekin batu egiten da kasua ebazteko.

Newcomen Inspektorea
Scotland Yard-eko inspektore hau Mr. Utterson-engatik batzen da, Sir Danvers Carew-en hilketa ondoren. Hyde-en pisua exploratzen dute Sohon eta bere bizitzaren probak aurkitzen dituzte.

Sir Danvers Carew
A kind, white haired, old man and important Member of Parliament. He was killed in the streets of London, on the night of October 18th (sometime between 11pm and 2am by the testimony of the maid), by Mr Hyde in a murderous rage. He was 70 years old. He was however carrying on his person, at the time of his death, a letter addressed to Gabriel Utterson. As a result the police subsequently interviewed Utterson with regard to the murder. Although there is no clear reason for his murder, Carew openly greets Hyde immediately prior to the killing. Coupled with this, both characters have a direct link to Utterson.

Hile zuridun atsoa, Parlamentuko kidea. Urriaren 18ko gauan hil zuen Mr. Hyde-k. 70 urte zituen. Gabriel Utterson

Zerbitzaria
Sir Danvers Carew-ren heriotza ondoren, zerbitzari hau, nor Mr. Hyde-ek batean bisitatu zuen, Hyde-ek egindako hilketa ikusi duen pertsona bakarra da.

Moldaketak
Artículo principal: Adaptations of Strange Case of Dr. Jekyll and Mr. Hyde

Hay docenas de adaptaciones de la novela al teatro y al cine; al cine se han llevado 123 de esas adaptaciones. En cualquier caso, no ha habido ninguna adaptación hasta la fecha que sea fiel a la original de Stevenson. La mayoría de las adaptaciones omiten la figura de Utterson, ofreciéndonos el punto de vista del Dr. Jekyll y de Mr. Hyde, eliminando así el aspecto misterioso de la identidad de Mr. Hyde, que era el verdadero trama de la historia original. Además, si no todas, casi todas las versiones añaden un elemento romántico que no existe en la novela.