User:Alexx230/sandbox

Λεϊσμανίωση (Καλά - Αζαρ)

Τι είναι η λεϊσμανίαση, που οφείλεται και πως μεταδίδεται;

Λεϊσμανίαση ( λεϊσμανίωση ), νόσος γνωστή και με το όνομα Καλά-αζάρ, λόγω της προέλευσής της από την Ινδία (μαύρη νόσος). Εμφανίζεται σε διάφορα σημεία της γης με διαφορετική μορφή. Μεσογειακή, Ινδική, Αφρικάνικη κ. α. Στην Ελλάδα υπάρχει μόνον η μεσογειακή μορφή. Νόσημα εξαιρετικά σοβαρό, ευκαιριακό, μεταδοτικό. Απαντάται συνήθως σε άτομα με ανοσοκαταστολή. Είναι μεταδοτικό τόσο στό σκύλο, όσο και στον άνθρωπο. Χαρακτηριστικό είναι ότι, όσοι εκ των ανθρώπων νόσησαν από την συγκεκριμένη νόσο, δεν είχαν ποτέ σκύλο στο σπίτι τους.

ΔΕΝ ΜΕΤΑΔΙΔΕΤΑΙ ΑΠΟ ΣΚΥΛΟ ΣΕ ΣΚΥΛΟ

ΔΕΝ ΜΕΤΑΔΙΔΕΤΑΙ ΑΠΟ ΣΚΥΛΟ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟ

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΣΟΛΑΒΗΣΕΙ Η ΣΚΝΙΠΑ

Οφείλεται κυρίως στο πρωτόζωο Leismania infatum.

Διακρίνονται 3 μορφές Λεϊσμανίασης:

1. Τη δερματική (πιο συχνή)

2. Σπλαχνική –Καλά Αζάρ

3. Τη βλεννογονική – πιο σπάνια συνήθως Leismania Braziliensis

Αυτά τα παράσιτα μολύνουν διάφορα είδη ζώων, όπως τρωκτικά, σκύλους και ανθρώπους και μεταδίδονται με το τσίμπημα σκνίπας (του γένους Phlebotomus ).

Η σκνίπα είναι ο ενδιάμεσος ξενιστής της νόσου, μεταδίδει το παράσιτο όταν απομυζά το αίμα από τον ξενιστή δηλαδή τον σκύλο, τον άνθρωπο κτλ

Συμπτώματα - Πρόληψη

- Δερματικές αλλοιώσεις στα πτερύγια των ώτων, των βλεφάρων, του επιρινίου και αλλού που επιμένων

- Πιτυρίαση και κακή ποιότητα τριχώματος

- Ονυχομεγαλία

- Αδυνάτισμα του ζώου

- Απώλεια της ενεργητικότητας και εύκολη κόπωση

- Επίμονες εκκρίσεις απο τα μάτια και τη μύτη, ρινορραγία

- Επίμονος βήχας χωρίς αντίστοιχες αλλοιώσεις στους βρόγχους και τους πνεύμονες

Κατά την κλινική εξέταση παρατηρείται αναιμία, διογκωμένοι λεμφαδένες και σπληνομεγαλία

Η καλύτερη πρόληψη πλέον για την Λεισμανίαση είναι ο ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΣ.Μετά από 20 χρόνια σημαντικών εξελίξεων από διακεκριμένους επιστήμονες, που περιλαμβάνουν εμβολιασμό πρωτοποριακής τεχνολογίας, το πολυαναμενόμενο εμβόλιο είναι τώρα διαθέσιμο για την προστασία των ζώων μας.Το εμβόλιο, που θα το αναγνωρίσετε ως CaniLeish της Γαλλικής Εταιρείας Virbac στοχεύει στο να ενισχύσει την κυτταρική ανοσία του οργανισμού απέναντι στο παράσιτο που προκαλεί τη νόσο.

Το πλήρες εμβολιακό πρόγραμμα για πρώτη φορά περιλαμβάνει τρεις ενέσεις σε μεσοδιαστήματα τριών εβδομάδων και παρέχει στο σκύλο μια μακρόχρονη εσωτερική άμυνα ενάντια στη νόσο.

Ο ετήσιος επανεμβολιασμός είναι απαραίτητος, ώστε να διατηρηθεί η άμυνα του ανοσοποιητικού συστήματος του σκύλου έναντι στη Λεϊσμανίωση.

Εμβολιάζονται όλοι οι σκύλοι που έχουν συμπληρώσει τους έξι μήνες ζωής και είναι απολύ-τως υγιείς.

Η μέχρι πρότεινως πρόληψη συνίσταται στην αποφύγη έκθεσης του ζώου σε ανοίχτους χώρους κατα τους καλοκαίρινους μήνες και κυρίως κατα τις νυκτέρινες ώρες. Υπάρχουν στο εμπόριο πλήθος σκευασμάτων σε διάφορες μορφές, όπως περιλαίμια (κολάρα}, αμπούλες, ακόμη και shampoo και διάφορα υγρά, τα οποία είναι όλα εντομοαπωθητικά.Καλό θα είναι να προστατεύσουμε το ζώο μας με όποιο τρόπο μπορούμε, έστω και ακραίο απο τα τσιμπίματα της σκνήπας διότι η νόσος είναι εξαιρετικά σοβαρή. Περιλαίμιο πρέπει να φοράει το ζώο συνεχώς και κυρίως τους ζεστούς μήνες. Μην ξεχνάτε να αλλάζετε τα περιλαίμια σύμφωνα με τις οδηγίες του κτηνίατρου. Επίσης κάθε μήνα βάζουμε στο ζώο μας νέα αμπούλα στον αυχένα και στη ράχη του.

Διάγνωση - Θεραπεία

Η διάγνωση της νόσου γίνεται μόνο εργαστηρικά όσο τυπική και αν είναι η κλινική εικόνα του ασθενούς ζώου. Η διάγνωση γίνεται 1) Εξέταση αίματος 2) Λήψη υλικού. από λεμφογάγγλια, μυελό οστών, δέρμα. 3) PCR η πλέον σύγχρονη και αξιόπιστη μέθοδος ελέγχου του παρασίτου. Σημαντικό για τη σωστή διάγνωση είναι ο τρόπος και το εργαστήριο που κάνει την εξέταση.

Η λεϊσμάνια εμφανίζεται με δερματική μορφή, η οποία είναι και η πιο ανώδυνη και ευκολότερα αντιμετωπίσημη. Επίσης εμφανίζεται και με σπλαχνική μορφή, η οποία είναι πολύ σοβαρή με γρήγορη εξέλιξη και συχνά θανατηφόρα για το σκύλο. Η νόσος εμφανίζεται σε ζώα, που ζουν έξω από το σπίτι και κυρίως σε περιοχές με πολύ πράσινο και υγρασία. Προσβάλει όλες τις ράτσες, όλες τις ηλικίες και όλα τα είδη σκύλων (μακρύτριχα- κοντότριχα). Δεν παρατηρείται κυρίως σε σκυλιά μικρόσωμα που ζουν μέσα στο σπίτι. Η σκνήπα τσιμπά συνήθως το βράδυ από τις 12 έως τις 5 το πρωί. Επίσης πιστεύεται ότι η σκνήπα δεν ανεβαίνει πάνω από τα 12 μέτρα.

Η θεραπεία της Λεισμανίασης είναι διπλή:

1. Χάπι που δίνεται κάθε 12 ώρες (Αλλοπουρινόλη).Το χάπι αυτό μπορεί να χρειαστεί να δίνεται και εφ’ όρου ζωής.

2. Σιρόπι (Μιλτεφοσίνη) που χορηγείται απ’ το στόμα 1 φορά τη μέρα για 28 ημέρες.

3. Εναλλακτικά ένεση (Αντιμονιούχος Μεγλουμίνη) που γίνεται μία φορά την ημέρα για 28 ημέρες.

Η θεραπεία τροποποιείται κατά περίπτωση.