User:Amal Fradolin

மரியா வால்டோர்ட்டாவின்

வாழ்க்கைக் குறிப்புகள்

மரியா வால்டோர்ட்டா 1897-ம் ஆண்டு மார்ச் மாதம்14-ம் நாளில் இத்தாலி நாட்டு காசெர்ட்டா என்னும் ஊரில்பிறந்தாள். அவள் தந்தை ஜோசப் வால்டோர்ட்டா, 19-ம்குதிரைப் படைப் பிரிவில் இராணுவத் துறை அல்லாத அதிகாரியாகஇருந்தார். அவள் தாய் இசைட் ஃபியோராவான்ஸி, பிரெஞ்ச்மொழி ஆசிரியை.மரியா வால்டோர்ட்டாவின் ஆரம்பக் கல்வி ஊர்சுலைன்சகோதரிகளின் மடத்துப் பள்ளியில் தொடங்கியது. அங்கு அவள்நாலரை வயதுச் சிறுமியாயிருக்கையில், “சேசுவுக்கு ஆறுதலளிக்கவேண்டும் - துயரத்தில் அவரைப் போலிருக்க வேண்டும் -அன்பினால் அதை ஏற்றுத் தாங்கிக் கொள்ள வேண்டும்” என்றகருத்து முதன்முதலாக அவளுடைய பிஞ்சு உள்ளத்தில்ஏற்பட்டது. மரியா வால்டோர்ட்டா எப்போதும் வகுப்பில் முதல் -பிள்ளை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

1908 அக்டோபர் முதல் ஞாயிறன்று மரியா புது நன்மை -வாங்கிகினாள். அவ்வைபவத்திற்கு அவள் தந்தை வரக் கூடவில்லை.

அவர் வர அவசியமில்லையென்று அவள் தாய் அதற்கு ஏற்பாடு செய்யவில்லை. தந்தை அன்று தன்னுடன் இல்லாத குறையை மரியா

மிகத் துயரமாய் உணர்ந்தாள்.1909-ல் பிறர் சிநேக சகோதரிகளின் பள்ளியில் உமாணவியாகச் சேர்ந்தாள் மரியா. அங்கு அவளுடைய “தாரா

குணம், உறுதி, மன வலிமை, பிரமாணிக்கம்" ஆகிய பண்புகள்

அவளுக்கு “வால்டோர்ட்டீனோ" என்ற செல்லப் பெயரைத் தேடி

தந்தன. அவளுடைய தாய் அடிக்கடி அவளுடைய கல்வியில்

தலையிட்டு அது ஒருமுகமாக வளர்வதற்குத் தடையாயிருந்தாள்.

1917-ல் "நல்ல சமாரித்தன்" தாதியாக, யுத்தத்தில்

காயப்பட்ட போர்வீரர்களுக்கு மரியா உதவி செய்தாள். 1920-ஆம்

ஆண்டு மார்ச் மாதம் 17-ம் நாளன்று அவள் தன் தாயுடன்

தெருவில் நடந்து செல்கையில், நெறி கெட்டலைந்த இளைஞன்

ஒருவன் காரணமின்றி ஓர் இரும்புக் கம்பியால் அவள் முதுகில்

ஓங்கி அறைந்து விட்டான். முதுகெலும்பு பழுதுபட்டதால் அவள்

மூன்று மாதம் படுக்கையிலிருந்தாள். இது அவளுடைய பலி

ஜீவியம் பிற்காலத்தில் எப்படி அமையும் என்பதற்கு ஒரு

முன்னடையாளமாக இருந்தது.

1924-ல் வால்டோர்ட்டா குடும்பம் வியாரேஜியா என்ற

இடத்தில் ஒரு சிறு வீடு வாங்கி அங்கே நிரந்தரமாய்க் குடியேறியது.

அச்சிறு இல்லத்தில்தான் "கடவுளில் அவளின் வளர்ச்சி"

தொடங்கியது. அங்குதான் அவள் அர்ச். குழந்தை தெரெசம்

மாளின் சுய சரிதையாகிய "ஓர் ஆன்மாவின் வரலாறு' என்ற

புத்தகத்தை வாசித்து, 1925 ஜனவரி 28-ம் நாளன்று தன்னையே

கடவுளின் இரக்கமுள்ள அன்பிற்கு அனுதின பலிப் பொருளாக

அர்ப்பணித்தாள். அதுமுதல் அவள் தேவ சிநேக வாழ்வில்

அசாதாரண உயர்வுகளைக் காணவும், சேசுவின் பிரசன்னத்தை தன்

சிறு செயல்களிலும் வார்த்தைகளிலும் உணரவும் வரம் பெற்றாள்.

வர வர மரியா வால்டோர்ட்டாவிடம், தன்னை முழுவதும்

கடவுளின் நீதிக்கு பரிகாரப் பலிப் பொருளாக்கும் விருப்பம்

ஏற்பட்டு, அதற்கு அவள் தன்னையே "பரிசுத்த பலியாக” தயாரித்து

வந்தாள். மூன்று துறவற வார்த்தைப்பாடுகளான கற்பு, கீழ்ப்படிதல்,

தரித்திரம் ஆகியவற்றை தான்தானே சேசுவுக்கு ஒப்புக்கொடுத்தாள்.

1931-ல் அவளுடைய சரீர நோவும், ஆன்ம துன்பங்களும்

அதிகரித்தன. அவள் நடப்பதற்கு இயலாதவளாகி வந்தாள்.

1933-ம் ஆண்டு ஜனவரி 4-ம் தேதிதான் அவள் வெளியே சென்று