User:Ani.gevorgyan/sandbox

CRISIS OF 1990'S IN ARMENIA: DARK AND COLD YEARS
Crisis in Armenia during the 1990's people know as "dark and cold" years. Although it lasted 3-4 years, but it left a deep impact and impression. The years from 1992 to 1995 people called in different ways: «hungry», «cold», «bad», but the most common used title is «the dark». Armenia faced many problems after gaining its Independence from the Soviet Union.In addition to destroyed economy, there were also war in Nagorno- Karabakh. There was no electricity, gas or oil, simply nothing to heat houses. It was impossible to deliver natural gas to Armenia, because it went though the territory of Azerbaijan. Azerbaijan has closed it, all railways didn’t work,Turkey also closed border with Armenia. Also, the territorial conflict between Georgia and Russia, plays a huge role for Armenia, because Armenia couldn’t receive help from Russia through the territory of Georgia. The only open port was Georgian port named "Poti", which just physically couldn’t supply all the necessary things to Armenia.

Four years prior to these all, the 1988 earthquake destroyed the largest nuclear power plant named "Medzamor", which was approximately one third of Armenia's generating capacity. Armenia was left to rely virtually entirely on its hydro power resources, at great expense to, one of the country’s most precious natural resources. Electricity in the apartment was supplied approximately two hours a day. Each district had its own set time. There was a huge problem besides energy, electricity and gas. People had a huge problem of bread.The whole country was short of bread. People had to wait in a queue for a very long time, because there was no bread and sometimes the queue could have last a few days.

1990-ական թվականների ճգնաժամը
Ճգնաժամը Հայաստանում,  մարդկանց հայտնի է  որպես «մութ ու ցուրտ» տարիներ: Չնայած այն տևել է 3-4 տարի, սակայն այն թողել է խոր ազդեցություն եւ տպավորություն: Այդ տարիները՝ 1992 թ.-ից մինչև 1995թթ, մարդիկ կոչում էին տարբեր ձևերով՝«սոված», «սառը», «վատ», սակայն առավել տարածվածն էր «մութ»-ը:  Խորհրդային Միությունից անկախանալուց հետո,  Հայաստանը  կանգնած էր  բազմաթիվ խնդիրներ առջև : Ի լրումն ավերված տնտեսության, առկա էր նաև պատերազմ Լեռնային Ղարաբաղում: Չկար էլեկտրականություն, գազ կամ վառելիք, բնակարանները տաքացնելու համար: Անհնար էր բնական գազի մատակարարումը Հայաստան, քանի որ գազատարը անցնելու էր Ադրբեջանի տարածքով: Ադրբեջանը փակել էր  սահմանը, բոլոր երկաթուղիները չէին  աշխատում,  Թուրքիան ևս  փակել էր սահմանը Հայաստանի  հետ: Բացի այդ, տարածքային հակամարտությունը Վրաստանի և Ռուսաստանի միջև, կարևոր դեր էր խաղում Հայաստանի համար, քանի որ Հայաստանը չէր կարող օգնություն  ստանալ Ռուսաստանից Վրաստանի տարածքով: Միակ բաց նավահանգիստը՝ վրացական «Փոթի» նավահանգիստ էր, որը  ֆիզիկապես չէր կարող ապահովել Հայաստանը  բոլոր անհրաժեշտ իրերով,: Չորս տարի առաջ, 1988թ. երկրաշարժից ավերվել էր ամենամեծ ատոմակայանը «Մեծամոր»-ը, որը  իր հզորությամբ  Հայաստանի արտադրվող էլեկտրականության  մեկ երրորդն էր կազմում : Հայաստանին մնում էր ամբողջությամբ ապավինել իր ՀԷԿ ռեսուրսներին, ծախսելով  երկրի ամենաթանկ բնական պաշարները: Էլեկտրականությունը բնակարաններում մատակարարվում էր  մոտ երկու ժամ օրեկան: Յուրաքանչյուր թաղամաս ուներ իր ժամանակացույցը: Կար ևս մեկ մեծ խնդիր, էլեկտրաէներգիայից և գազից բացի: Մարդիկ ունեին մեծ հացի խնդիր: Ամբողջ երկիրը հացի կարիք ուներ:. Մարդիկ ստիպված էին երկար ժամանակ սպասել հերթում, քանի որ հաց չկար, և երբեմն հերթը կարող էր ձգվել մի քանի օր: