User:Anna Watson Holmes/sandbox

Սյուզան Բասնեթ Սյուզան Բասնեթը (ծնվել է 1945 թ․) թարգմանության տեսաբան է և համեմատական գրականության մասնագետ։ 10 տարի նա եղել է Ուորիկյան համալսարանի պրոռեկտոր և դասավանդել է Թարգմանության և մշակութային համեմատական հետազոտությունների կենտրոնում, որը փակվել է 2009 թվականին։ 2016 թվականից ի վեր նա Գլազգո և Ուորիկյան համալսարաններում համեմատական գրականության պրոֆեսոր է։ Կրթություն ստանալով Եվրոպայում՝ իր կարիերան նա սկսել է Իտալիայում և դասավանդել Միացյալ Նահանգների համալսարաններում։ 2007 թվականին նա Գրականության թագավորական հասարակության անդամ է ընտրվել։

Բովանդակություն •	1Նշանավոր աշխատություններ •	2Քննադատական գաղափարներ o	2.1Ուշագրավ թարգմանություն o	2.2Համեմատական թարգմանությունը՝ որպես գրական ռազմավարություն •	3Անձնական կյանք •	4Ծանոթագրություններ •	5Արտաքին հղումներ

Սյուզան Բասնեթ Ծնվել է 1945 Զուգընկեր(ներ)	Քլայվ Բարքեր Ակադեմիական անցյալ Ակադեմիական աշխատանք Գիտակարգ Թարգմանաբանություն Համեմատական գրականություն Համալսարաններ Ուորիկյան համալսարան Գլազգոյի համալսարան

=Նշանավոր աշխատություններ= Իր ավելի քան քսան գրքերից մի քանիսը գրական քննադատության ոլորտի հենակետեր են դարձել, հատկապես՝ «Թարգմանաբանություն» (1980) և «Համեմատական գրականություն» (1983) գրքրեը։ Թեդ Հյուզի մասին գիրքը տպագրվել է 2009 թվականին։ «Դանակներ և հրեշտակներ։ Լատինական Ամերիկայում կին գրողները» մեկ այլ գիրք է, որը խմբագրել է Սյուզան Բասնեթը։ Բասնեթի համագործակցությունը մի քանի մտավորականների հետ գրքային մի շարք նախագծերի շուրջ դրական արձագանք ստացավ։ 2006 թվականին Փիթեր Բուշի հետ միասին նա խմբագրեց «Թարգմանիչը` որպես գրող» գիրքը։ Ի լրումն իր գիտական գործերի՝ Բասնեթը գրում է չափածո աշխատանքներ, ինչպես օրինակ՝ «Փոխանակելով կյանքերը՝ պոեմներ և թարգմանություններ» (2002):

=Քննադատական գաղափարներ=

Ուշագրավ թարգմանություն
1998 թվականին գրված «Մշակույթների կառուցում։ Գեղարվեստական թարգմանության մասին էսսեներ» (գրված է Անդրե Լեֆեվերի հետ միասին) իր աշխատության մեջ Բասնեթը նշում է, որ «բնագրից թարգմանություն ուշադրության տեղափոխությունն իր արտացոլումը գտավ թարգմանչի տեսանելիության մասին բանավեճերում»։ Լոուրենս Վենուտին կոչ է անում կատարել թարգմանչակենտրոն թարգմանություն՝ պնդելով, որ թարգմանիչը պետք է իրեն տեսանելի դարձնի տեքստի մեջ։

=Համեմատական թարգմանությունը՝ որպես գրական ռազմավարություն= 2006 թվականի «Խորհրդածություններ համեմատական գրականության մասին քսանմեկերորդ դարում» վերնագիրը կրող իր էսսեում Բասնեթը քննարկում է Գայատրի Չակրավորտի Սպիվակի «Գիտակարգի վախճանը» (2003)․ այդտեղ նա պնդում է, որ համեմատական գրականության ոլորտը պետք է դուրս գա եվրակենտրոնության սահմաններից՝ տեղին և արդիական մնալու համար։ Թեև նա համաձայն է Սպիվակի հետ, որ եվրակենտրոնությունը առանձնացրել է գեղարվեստական աշխատությունները ոչ արևմտյան գրականությունից, նա միևնույն ժամանակ պնդում է, որ Սպիվակի փաստարկներն անորոշ իրավիճակի մեջ են դնում Եվրոպայից համեմատական ուսումնասիրություններով զբաղվողներին, որոնք ծանոթ են դրա գրականության հետ։ Բասնեթի կարծիքով՝ համեմատական ուսումնասիրություններով զբաղվող եվրոպացիների համար այս իրավիճակից ելքը նրանց անցյալի քննադատական քննությունն է։ Բասնեթը նաև հրաժարվեց իր նախկին դիրքորոշումից այն մասին, որ համեմատական գրականությունը վերացող առարկա է, որը դանդաղ կփոխարինվի թարգմանաբանությամբ։ Նա ընդհակառակը պնդում է, որ համեմատական գրականությունն ու թարգմանության տեսությունը շարունակում են մնալ արդիական նաև այսօր, երբ դիտարկվում են որպես կարդալու եղանակներ, որոնք գրաքննադատները կարող են կիրառել տեքստերն ուսումնասիրելիս։

=Անձնական կյանք= Քլայվ Բարքերը՝ երկար տարիներ շարունակ Բասնեթի զուգընկերը և Ուորիկում թատերագիտության ակադեմիկոսը, մահացել է 2005 թվականին։