User:Apofoitoi

Η ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ Ε’ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ

Η ίδρυση του Ε’ Γυμνασίου Αρρένων Αρκετοί μελετητές αναφέρουν ως έτος ίδρυσης του σχολείου το 1933. Από το 1933 μέχρι το 1938, το Ε΄ Γυμνάσιο Αρρένων στεγάστηκε στο κτίριο της οδού Βασιλέως Γεωργίου. Από το 1938, μέχρι το 1961 στεγάστηκε στη βίλα Αχμέτ Καπαντζή, Βασιλίσσης Όλγας 108. Στο κτίριο αυτό, θα μεγαλουργήσει το Ε΄ Γυμνάσιο και θα μείνει γνωστό, ως ένα από τα ιστορικά σχολεία της πόλης. Ο πρώτος Γυμνασιάρχης του σχολείου ήταν ο Ορέστης Σχοινάς. Στο σχολείο φοιτούσαν παιδιά από όλες τις περιοχές της πόλης, ανάμεσά τους, αρκετοί Εβραίοι, πολλοί από αυτούς γόνοι πλούσιων οικογενειών. Το κτίριο βρισκόταν σε μία από τις ωραιότερες και πλουσιότερες περιοχές της πόλης. Το σχολείο θα γίνει μεικτό πολύ αργότερα, στις αρχές της δεκαετίας του’80.

Δεκαετία του ΄30

Τα πρώτα τέσσερα χρόνια λειτουργίας του σχολείου στη δεκαετία του ‘30 συνέπεσαν με μια σειρά αλλαγών στην εκπαίδευση. Αλλαγές στη γλώσσα, δημοτική και απλή καθαρεύουσα, προσπάθειες να περιοριστεί ο αριθμός των μαθητών της μέσης εκπαίδευσης με ανώτερο αριθμό κατά τάξη 60 μαθητές και με απαγόρευση να χωρίζονται σε τμήματα, με την επιβολή δηλαδή ενός Numerus Clausus στη μέση εκπαίδευση. Αντιθέτως η φήμη του Ε΄ Γυμνασίου Αρρένων αυξανόταν, όχι μόνο στην πόλη της Θεσσαλονίκης, αλλά και σε άλλες περιοχές. Είχε αποκτήσει τη φήμη σχετικά με την ποιότητα των καθηγητών του, τη σωστή εργασία που γίνονταν, καθώς και για τη σιδηρά πειθαρχία του. Μα πάνω απ’ όλα, απτή και αψευδής απόδειξη της καλής και σωστής δουλειάς που γίνονταν στο σχολείο ήταν οι επιτυχίες των αποφοίτων του στις πανεπιστημιακές σχολές. Το σχολικό έτος 1939-1940 οι 34 από τους 35 μαθητές της ΣΤ΄ τάξης πέτυχαν σε διάφορες σχολές…

Δεκαετία του 40

Κατά τη διάρκεια της δυσκολότερης δεκαετίας του 20ου αιώνα, το Ε΄ Γυμνάσιο με τους εξαιρετικούς καθηγητές του προσπαθεί και τα καταφέρνει να γίνει καταφύγιο γνώσης, για τα παιδιά της περιοχής, αλλά και γενικότερα της πόλης. Το Ε΄ Γυμνάσιο συνέβαλε, ώστε πολλά παιδιά να μην χάσουν τις μαθητικές χρονιές τους, να συνεχιστεί η μόρφωσή τους και να βοηθηθεί η πατρίδα γενικότερα. Για έξι ολόκληρα χρόνια, 1940-1946, το Ε΄ Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης αντιμετώπισε προβλήματα στέγασης. Τότε το σχολείο διέθετε 8 αίθουσες, στις οποίες έπρεπε να στεγαστούν 1200 μαθητές. Αυτό είχε επιπτώσεις και στην επίδοση των μαθητών. Στην αποκατάσταση του κτιρίου και στη δημιουργία επιπλέον αιθουσών συνέβαλαν ακόμα και οι γονείς των μαθητών ακόμα και με προσωπική εργασία. Το 1947, ανέλαβε Γυμνασιάρχης ο Κότσιρας, οποίος διέθετε υψηλό πατριωτικό αίσθημα και ήταν ιδιαίτερα δραστήριος, καθώς έστρεψε την προσοχή του στην αποκατάσταση του κτιρίου και έθεσε τις βάσεις ώστε να στηθεί ένα σχολείο με αρχές και πειθαρχία που απέβλεπε στην πνευματική καλλιέργεια των μαθητών, όχι μόνο στη αίθουσα του μαθήματος αλλά και έξω στην κοινωνία.

Δεκαετία του ‘50

Η δεκαετία αμέσως μετά τον εμφύλιο ήταν εξίσου δύσκολη με την προηγούμενη δεκαετία. Το Ε΄ Γυμνάσιο αρρένων είχε την τύχη να έχει αξιόλογους εκπαιδευτικούς ως διευθυντές, τους (Κότσιρας, Σκουφάκης) και μια πλειάδα εξαίρετων καθηγητών που κατάφεραν όλοι μαζί να δημιουργήσουν ένα σχολείο με πολύπλευρες και πολύμορφες δραστηριότητες και γνώσεις, χρήσιμες για τη σταδιοδρομία των μαθητών. Στις αρχές της δεκαετίας του ’50 το Ε΄ Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης ήταν το πιο όμορφο σχολικό συγκρότημα της Θεσσαλονίκης, ένα πραγματικό κτίριο - κόσμημα στην ανατολική πλευρά της πόλης μας. Παρ’ όλα αυτά, γίνονται συζητήσεις και προσπάθειες να βρεθεί ένα καινούριο κτίριο περισσότερο λειτουργικό, και αν είναι δυνατό, να χωρά όσο το δυνατό περισσότερα τμήματα του σχολείου. Μια προσπάθεια, που θα ευοδωθεί σε λίγο καιρό με πρωθυπουργούς τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και Υπουργό Παιδείας το Γ. Βογιατζή.

Δεκαετία ‘60

Παρά τις αλλαγές και αναταράξεις των πρώτων χρόνων της δικτατορίας στον τομέα της εκπαίδευσης, η εργασία και η μαθησιακή διαδικασία που επιτελείται στο Ε’ Γυμνάσιο αυξάνει τη φήμη του. Τόσο τα κλασικά όσο και τα πρακτικά τμήματα του σχολείου έχουν πολύ μεγάλες επιτυχίες στις ανώτατες σχολές, καθώς ελάχιστοι απόφοιτοι του Ε’ έμεναν εκτός πανεπιστημιακών και στρατιωτικών σχολών. Μαθητές από όλη την πόλη και την επαρχία επιζητούν να εγγραφούν στο σχολείο. Μαθητές από ιδιωτικά σχολεία δίνουν κατατακτήριες εξετάσεις για να ενταχθούν στη δύναμη του. Το σχολικό έτος 1967-1968 η δύναμη του σχολείου είναι 1162 μαθητές. Το 1968-1969 είναι 1306 μαθητές και το 1969-1970 είναι 1354. Η εμπιστοσύνη των γονέων και των μαθητών στους καθηγητές είναι κάτι που επιβεβαιώνεται από τον αριθμό των μαθητών, που όλη τη δεκαετία παραμένει σχεδόν αναλλοίωτος.

Δεκαετία του ΄70

Στα χρόνια της μεταπολίτευσης το σχολείο από Ε’ Γυμνάσιο Αρρένων, μετονομάζεται σε Ε’ Λύκειο Αρρένων Θεσσαλονίκης.

Δεκαετία του ’80

Η δεκαετία του ’80 χαρακτηρίζεται από πολλές αλλαγές στο εκπαιδευτικό σύστημα. Η προσαρμογή είναι αρκετά δύσκολη για όλους: μαθητές, γονείς  και καθηγητές. Καινούρια βιβλία με το μονοτονικό σύστημα, διαφορετικές μέθοδοι διδασκαλίας των Νέων Ελληνικών, πανελλήνιες εξετάσεις με το σύστημα των δεσμών κλπ.

Δεκαετία του ‘90 Η δεκαετία χαρακτηρίζεται από βίαιες, πολλές φορές, κινητοποιήσεις των μαθητών και καθηγητών που έφτασαν στα άκρα σε πολλές περιπτώσεις. Θα πρέπει όμως να πούμε πως πολλές καταλήψεις σχολείων έγιναν από ανθρώπους όχι σχετικούς με το χώρο της εκπαίδευσης.

Το σχολείο σήμερα στεγάζεται στην οδό Κριεζώτου 2, έχει έξι τμήματα, από δύο η κάθε τάξη, με τίτλο, «Ε’ Ενιαίο Λύκειο Θεσσαλονίκης».

ΤΗΛ: 2310 831-776 FAX: 2310 855-408