User:AtchyutGarimella/sandbox

 మహాభారతం 

MAHABHARATAM

(Short Summary)

🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉🕉

🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻

नारायणं नमस्कृत्य नरं चैव नरोत्तमम् ।

देवीं सरस्वतीं व्यासं ततो जयमुदीरयेत् ।।

ॐ नमो भाघवथे वासुदेवाय

ॐ नमः पितामहाय

ॐ नमः प्रजप्रतिबियः

ॐ नमः कृष्णद्वपायनाय

ॐ नमः सर्व विग्नु विनायकेभ्यः

🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻

పూర్వకాలంలో  శౌనక మహా ముని ఒక గొప్ప మహర్షి నైమిశారణ్యంలో ద్వాదశ వార్షిక యాగం (12 సం।। పాటు చేసే యజ్ఞం) చేస్తున్నప్పుడు సూత మహర్షి పుత్రుడైన ఉగ్రశ్రవ మహా మహర్షి అక్కడికి విచ్చేశారు.

అప్పుడు నైమిశారణ్యం లో ఉన్నటువంటి మునులందరూ ఆయనకు నమస్కరించి గౌరవించి వారు ఎక్కడి నుంచి వస్తున్నారు అని ప్రశ్నించారు.

దానికి ఉగ్రశ్రవ మహాముని ఇలా చెప్తున్నారు.

నేను హస్తినాపురం లో జనమేజయ మహారాజు సర్ప యాగం చేయడం చూసి, వ్యాసమహర్షి శిష్యుడైన వైశంపాయనుడు చెప్పిన మహాభారత కథలన్నీ విని,  అనేక పుణ్యక్షేత్రాలు తిరిగి, చివరకు శమంత పంచకం అనే పుణ్య ప్రదేశానికి వెళ్లి మీ దగ్గరికి వస్తున్నాను.

అది విన్న నైమిశారణ్య  మహర్షులు వారికి నమస్కరించి, ఆ మహా పుణ్యప్రదమైన మహా భారత ఇతిహాస కథను వారి వివరించమని అడిగారు.

అప్పుడు ఉగ్రశ్రవ మహాముని ఆది పురుషునికి నమస్కరించుకుని, మూడు లోకాల్లోనూ ఉన్న విజ్ఞానం అంతా ఇందులో ప్రతిష్టితమై ఉంది. ఈ మహాభారతం శుభ శబ్దాలతో అలంకృతమై,  దివ్య, మానుష ఆచారాలతో నిండి ఉంది. అనుష్టుప్ మొదలైన ఛందస్సులతో వృత్తాలతో విద్వాంసులకు ప్రీతిని కలిగిస్తూ ఉంది.

వ్యాస మహర్షి హిమ పర్వత పాదంలో ఉన్న ఒక గుహలో దర్భాసనం మీద కూర్చుని శాంతాత్ముడై తపో నిష్ఠలో ధర్మ దృష్టితో భారత ఇతిహాసము యొక్క గమనం అంతా చూశాడు. యోగం లో ప్రవేశించి జ్ఞానంతో చివరిదాకా చూశాడు.

సృష్టికి పూర్వం ఇదంతా చీకటితో నిండిపోయి ఉంది వెలుగు లేదు. ఆ సమయంలో ఒక పెద్ద అండం ఉద్భవించింది. అది ప్రజల సృష్టికి తరగని బీజం అయింది.

ఉగాదికి ఆ దివ్యమైన అండమే కారణమయింది. దానిలోనే సత్య స్వరూపము జ్యోతి రూపము సనాతనము అయిన బ్రహ్మ అంతర్యరూపంగా ప్రవేశించింది. ఆ బ్రహ్మము అద్భుతమైనది భావింప శక్యము కానిది. సమత్వం  పొందినది. అవ్యక్తమూ, సూక్ష్మమూ, కారణ రూపమూ అయినది. సదసదాత్మకం అయినది.

దాని నుండి హిరణ్యగర్భుడు పుట్టాడు. ఆయనే ప్రథమ దేహ దారి. తరువాత త్రిగుణ ప్రధానులైన బ్రహ్మ విష్ణు రుద్రుడు ఉద్భవించారు. తరువాత మనువు, ప్రజాపతి, పరమేష్టి, ప్రాచేతసుడు, దక్షుడు, దక్ష పుత్రులు ఏడుగురు పుట్టారు. ఆ తరువాత ఇరవైఒక్క మంది ప్రజాపతులు పుట్టారు.

ఋషులు అందరికీ తెలిసిన అప్రమేయడు అయిన పురుషుడు,  విశ్వేదేవతలు, ఆదిత్యలు, వసువులు, అశ్వినీ దేవతలు పుట్టారు.

యక్షులు, సాధ్యులు, పిశాచులు, పితృదేవతలు, శిష్టులై విద్వాంసులైన బ్రహ్మర్షి సత్యములూ పుట్టారు.

సర్వలక్షణలక్షితులైన ఎంతో మంది రాజర్షులు ఉద్భవించారు. నీరు, ఆకాశం, భూమి, వాయువు, అంతరిక్షం దిక్కులు ఉద్భవించాయి.

సంవత్సరాలు, ఋతువులు, మాసాలు, పక్షాలు, దివారాత్రులు, క్రమంగా లోకసాక్షికాలైన అన్ని ఉద్భవించాయి.

ఇలా దేవతల సృష్టి 33333 అని చెప్పబడింది.

'''ఈ మహాభారత ఇతిహాసాన్ని వ్యాసభగవానులు చెప్పారు. గణపతి భగవానులు స్వయం గా రాశారు. సాత్యవతేయులు పుణ్య ప్రదమైన ఇతిహాసాన్ని వింగడించి వ్యాసం చేశారు. మానవమాత్రులకు చెప్పింది వ్యాసభగవానుల శిష్యుడు వైశంపాయనులు మహా ముని అని తెలుసుకోవాలి.'''

వ్యాస భగవానులు హిమ పర్వత గుహలో బ్రహ్మదేవుని ప్రార్థించగా బ్రహ్మదేవుడు ప్రత్యక్షమవుతాడు. వ్యాస భగవానులు నాకు ఇతిహాసం రాయడానికి సహాయం చేయవలసిందిగా కోరగా గణపతి దేవుని సహాయం తీసుకోమని ఆజ్ఞాపిస్తారు. అప్పుడు వ్యాసభగవానుడు గణపతిని స్మరించ గా గణపతి భగవానులు ప్రత్యక్షమౌతారు. వ్యాస భగవానులు మహాభారత ఇతిహాసాలు రాయడానికి సహాయం చేయవలసిందిగా కోరగా అప్పుడు గణపతి భగవానులు ఒక్క క్షణం కూడా ఆగకుండా చెబితేనే రాస్తాను అని చెప్తారు. ఇప్పుడు వ్యాసభగవానులు సరే అర్థం తెలియకుండా ఏ ఒక్క అక్షరం కూడా రాయకూడదు అని  నిబంధన విధిస్తారు. గణపతి భగవానులు  నిబంధన కి వ్యాసభగవానుడు అంగీకరించి భారత ఇతిహాసాన్ని చెబుతారు.

వ్యాసభగవానులు ప్రతిజ్ఞ చేసి చెప్పడంతో ఉద్దేశపూర్వకంగా కూర్చి రాశారు. కొన్నిసార్లు గణపతి భగవానులు కూడా ఒక్క క్షణం ఆలోచించి రాయవలసి వచ్చింది. అటువంటి శ్లోకాలు 8800 ఉన్నాయి. ఆ శ్లోకానికి అర్థం  వ్యాస భగవానులు లకు తెలుసు. సుకుడికి  తెలుసు. సంజయ నకు తెలుసునో లేదో అని చెప్పారు.

ఈ మహాభారత ఇతిహాసం కేవలం భూలోకంలోనే ఉంది అనుకుంటే పొరపాటు.

'''వ్యాస భగవానుడు శిష్యులకు 60 లక్షల శ్లోకాలతో వివరించి చెప్పారు వ్యాసభగవానులు. దేవలోకంలో 30 లక్షల శ్లోకాలతో నారదుని చేత ప్రతిష్ఠించబడింది. పితృ లోకంలో 15 లక్షల శ్లోకాలతో అసితుడు చేత ప్రతిష్ఠించబడింది. గంధర్వ లోకంలో 14 లక్షల శ్లోకాలతో శుకుడు చేత ప్రతిష్ఠించబడింది. రాక్షసులకు వివరించింది కూడా శుకుల మహర్షే. మానవజాతి అల్పులు దీనులు బద్ధకస్తులు అభాగ్యులు కాబట్టి లక్ష శ్లోకాల తో మాత్రమే ప్రతిష్టించబడింది. సంస్కృతంలో మాత్రమే ఉన్న ఈ మహా భారత ఇతిహాస గ్రంధాన్ని తెలుగులో అనువదించిన వారు నన్నయ్య ఈ మధ్య కాలంలోనే.'''

మహాభారతం १.१.८४, १.१.८५

అజ్ఞానమనే చీకటిలో కళ్ళు మూసుకుపోయిన లోకానికి జ్ఞానమనే కాటుక పుల్లలతో కనులు తెరుపిస్తుంది. వెలుగులను ఇస్తుంది శ్రీ మహాభారతం. అలాగే ధర్మం, అర్థం, కామం, మోక్షం అనే నాలుగు పురుషార్థాలు లతో విస్తారంగాను,  సంక్షిప్తంగాను చెప్పిన ఈ మహాభారతం అనే సూర్యుని చేత లోకాల చీకట్లు పటాపంచలయ్యాయి.

మహాభారతం १.१.८४, १.१.८५

ఏకాదశి స్పెషల్

మళ్ళీ ఏకాదశికి కలుసుకుందాం