User:Beaula Bush/sandbox

நாட்டார் வழக்காற்றியல் அறிமுகம் நாட்டார் வழக்காறு, நாட்டார் வழக்காற்றியல் என்பவை ‘Folklore’ என்ற ஆங்கிலச் சொல்லிற்கான பொருத்தமான தமிழாக்கம் ஆகும். Folklore என்ற சொல்லிற்கு ஆய்வாளர்களில் ஒரு பிரிவினர் நாட்டுப்புறவியல் என்று கூறுவர். நாட்டுப்புறவியல் என்ற சொல்லை நாட்டுப்புறம் + இயல் எனப் பிரிப்பர். நாட்டுப்புறம் என்ற சொல் பழமையானது, படிப்பறிவற்றவர்கள், பகுத்தறிவு அற்றவர்கள், சமூக மதிப்பு குறைந்தவர்கள் மற்றும் நாகரிகமற்றவர்கள் எனப் பொருள்படும். மேலும், நாட்டுப்புறம் கிராமப்புறப் பகுதிகள் சார்ந்தவற்றை மட்டுமே குறிக்கிறதே தவிர நகர்ப்புறத்தில் வசிக்கும் மக்களைக் குறிக்கவில்லை. படித்த மக்களிடமும், நகர்ப்புற மக்களிடம் வழக்காறுகள் இல்லையா? என்ற கேள்வி வருகிறது. நகர்ப்புற மக்களிடம் சடங்குகள், பழமொழிகள், விடுகதைகள், நாட்டார் கதைகள், புராணங்கள் முதலிய வழக்காறுகள் உள்ளன. இதனை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுவதற்காக ஹசன் எல்சமி என்பவர் “வழக்காறுகளின்றி யாரும் இல்லை” (No one is lore free) எனக் கூறினார். இக்குறைப்பாட்டினைப் போக்கும் நோக்கிலேயே பேராசிரியர் நா. வானமாமலை ‘நாட்டார் வழக்காறு’ என்ற கலைச்சொல்லை உருவாக்கினார். இவர் ‘தமிழ் நாட்டார் வழக்காற்றியல் தந்தை’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். பேராசிரியர் நா. வானமாமலை முதல்முதலில் Folklore என்பதற்கு ‘நாட்டுப்பண்பாட்டியல்’ என்னும் தொடரைப் பயன்படுத்தினார். ஆனால் இத்தொடர் ‘தேசம்’ என்று பொருள்படும். ‘நாடு’ என்பதனையும் ‘பண்பாடு’ என்பதனையும் உள்ளடக்கியது. Folklore என்பதற்குச் சமமாக ‘நாட்டுப்பண்பாட்டியல்’ என வழங்கினால் ‘Folk culture’ என்பதனை எப்படி வழங்குவது? என்ற கேள்வி வருகிறது. இதனால் 1974 ஆம் ஆண்டு Folklore என்பதற்கு மாற்றாக ‘நாட்டார் வழக்காறு’ என்ற கலைச்சொல்லை உருவாக்கினார். நாட்டார் வழக்காற்றியல் என்பது கல்விப்புலத்தையும் மக்களிடம் உள்ள வழக்காறுகளையும் குறிக்கிறது.

Folk என்பதற்கு மிகச் சரியான தமிழ்ச் சொல் ‘நாட்டார்’ என்பதாகும். நாட்டார் என்ற  சொல் வழக்காறுகளை உருவாக்குவோரையும் வழக்காறுகளை மறுவுருவாக்கம் செய்வோரையும் பொதுவான மக்களையும் குறிக்கும் சொல். குறிப்பிட்ட வகுப்பைச் சேர்ந்த மக்களை மட்டும் குறிக்கவில்லை. Folk என்ற சொல் ‘volk’ என்ற ஜெர்மானியச் சொல்லிலிருந்து வந்துள்ளது. Volk என்ற சொல்லுக்கு நேரடிப்பொருள் ‘மக்கள்’ என்பதாகும். ஏதேனும் ஒரு ஒத்த பண்பினை உடைய, இரண்டு அல்லது இரண்டிற்கு மேற்பட்ட நபர்களை உடைய குழு நாட்டார் என்று ஆலன் டண்டிஸ் கூறுகிறார்.

Lore என்பதற்கு மரபுச் செய்தித் தொகுதி மற்றும் வழக்காறு என்று பொருள்படும். வழக்காறு என்ற சொல் வாய்மொழி பாடல்கள், கதைகள், பழமொழிகள், விடுகதைகள், வழக்கத்திலுள்ள நம்பிக்கைகள், பழக்கவழக்கங்கள், சடங்குகள், விளையாட்டுகள் போன்ற வாய்மொழிசாராத வழக்காறுகளையும், மக்களால் மீண்டும் மீண்டும் எடுத்துரைக்கப்படும் அல்லது பாடப்படும் வாய்மொழி வெளிப்பாட்டு வடிவங்களையும், போலச் செய்தலின் மூலம் கடைப்பிடித்து வரும் வழக்கங்கள் போன்றவற்றையும் குறிக்கிறது.

நாட்டார் வழக்காற்றியலுக்குப் பல ஆய்வாளர்கள் பல வரையறைகள் கொடுத்துள்ளனர். நாட்டார் வழக்காறுகளைப் படிப்பதும் புரிந்துகொள்வதும் எளிமையானது அல்ல. “நாட்டார் வழக்காறுகள் மக்களின் வாய்மொழியே பல தலைமுறைகள் வாழ்ந்தனவாக இருக்க வேண்டும்” என ரிச்சர்ட் எம். டார்சன் கூறுகிறார். “நாட்டார் வழக்காறுகள் எல்லாம் வாய்மொழியாக வெளிப்படுத்தப்படுவன; எனினும் வாய்மொழியாக வெளிப்படுத்தப்படுவனவெல்லாம் நாட்டார் வழக்காறுகள் அல்ல” என வில்லியம் பாஸ்கம் கூறுகிறார். நாட்டார் வழக்காறுகளை ஒரு குறிப்பிட்ட வரையறைக்குள் அடக்க முடியவில்லை.

பொதுவாக நாட்டார் வழக்காறுகள் வாய்மொழியாகப் பரப்பப்படுவது, மரபுவழிப்பட்டது, ஆசிரியரற்றது, ஒரு வித வாய்பாடுகளுக்குள் அடங்குவது, ஒரு குழுவினரால் பகிர்ந்து கொள்ளப்படுவது, பல்வேறு வடிவங்களாகத் திரிபடைவது ஆகிய பண்புகளைக் கொண்டிருக்கும்.

நாட்டார் வழக்காறுகளை ரிச்சர்டு எம். டார்சன் நான்கு வகைகளாகப் பிரிக்கிறார். அவைகளாவன :

1.    வாய்மொழி இலக்கியம் (oral literature)

2.    பொருள்சார் பண்பாடு (material culture)

3.    நாட்டார் சமூகப் பழக்கங்கள் (social folk customs)

4.    நாட்டார் நிகழ்த்துக் கலைகள் (performing folk arts)

வாய்மொழி இலக்கியம் (oral literature):

இதனை வாய்மொழிக் கலை அல்லது வெளிப்பாட்டிலக்கியம் என்றும் அழைப்பர். வாய்மொழியாகவே வெளிப்படுத்தப்படும் கலைகள் அல்லது இலக்கியம் வாய்மொழி இலக்கியம் எனப்படும். இவை உரைநடை வடிவிலோ அல்லது பாடல் வடிவிலோ இருக்கும்.

எடுத்துக்காட்டு: புராணங்கள், பழமரபுக் கதைகள், நாட்டார் கதைகள், நாட்டார் பாடல்கள், கதையாடல்கள், பழமொழிகள், விடுகதைகள், நாட்டார் விளையாட்டுகள் முதலியன.

பொருள்சார் பண்பாடு (material culture):

       ஒரு தலைமுறையினரிடமிருந்து அடுத்த தலைமுறையினருக்குப் பரப்பப்படும் கைவினைப் பொருட்கள் அல்லது தொழில்கள் செய்வதற்கான உத்திகள், திறமைகள் மற்றும் வாய்ப்பாடுகள் மரபு வழி முறையிலே பரப்பப்படுவது பொருள்சார் பண்பாடு ஆகும்.

எடுத்துக்காட்டு: மட்பாண்ட வேலைகள், பனை பொருள்சார் செய்தல், கோலமிடுதல், பச்சை குத்துதல், வில் வண்டி செய்தல், உணவுசார் பண்பாடு, நாட்டார் தொழில் நுட்பங்கள், நாட்டார் கட்டிடக்கலை முதலியன.

நாட்டார் சமூகப் பழக்கங்கள் (social folk customs):

          ஒரு மனிதனின் பிறப்பு முதல் இறப்பு வரை ஒவ்வொரு வாழ்க்கைப் படிநிலைகளிலும் வாழ்க்கை வட்டச் சடங்குகள் உள்ளன. அச்சடங்குகள் செய்வதற்கான முறைகள் மற்றும் நம்பிக்கைகள் உள்ளன. அவற்றுள் சில சடங்குகள் புனிதமானவைகளாகவும், சில புனிதமற்றவைகளாகவும் உள்ளன. நாட்டார் தெய்வ வழிபாட்டு முறைகள், சடங்குகள், மக்களிடம் உள்ள நம்பிக்கைகள் ஆகியவை இவற்றில் கீழ் அடங்கும்.

          எடுத்துக்காட்டு: பெயர் வைத்தல், காது குத்துதல், நினைவு நாள், பூப்புச் சடங்கு, திருமணம், இசக்கியம்மன் வழிபாடு, சுடலைமாடன் வழிபாடு முதலியவை.

நாட்டார் நிகழ்த்துக் கலைகள் (performing folk arts):

          நிகழ்த்துதல் என்பது கருத்துப் புலப்படுத்தும் செயல் அல்லது நிகழ்வு. ஒரு கன நேரத்தில் எந்த ஒரு செயலும் அல்லது நிகழ்த்துதலும் வெறும் கருத்துப் பரிமாற்றம் மட்டும் இல்லாமல் ரசனையும் கலைநுணுக்கமும் சேர்ந்து நிகழ்த்துவது நிகழ்த்து கலை எனப்படும். இவற்றினுள் தனிமனித நிகழ்த்துதல்களும் கூட்டு நிகழ்த்துதல்களும் அடங்கும்.

எடுத்துக்காட்டு: தெருக்கூத்து, வில்லுப்பாட்டு, கணியான்கூத்து, கரகாட்டம், ஒயிலாட்டம், தேவராட்டம், பாவைக்கூத்து.

பாளையங்கோட்டை தூய சவேரியார் கல்லூரி நாட்டார் வழக்காற்றியல் துறையில் folklore என்ற ஆங்கிலச் சொல்லிற்கு இணையாகத் தமிழில் பேராசிரியர் நா. வானமாமலை உருவாக்கிய நாட்டார் வழக்காற்றியல்  என்ற கலைச்சொல்லையே பயன்படுத்துகின்றனர். அப்பெயரிலேயே அத்துறையும் அதனோடு சேர்ந்தியங்கும் நாட்டார் வழக்காற்றியல் ஆய்வு மையமும் அழைக்கப்படுகின்றன. 1987 – ஆம் ஆண்டு முதன்முதலில் தமிழ்நாட்டில் நாட்டார் வழக்காற்றியல் துறையும் நாட்டார் வழக்காற்றியல் ஆய்வு மையமும் பேராசிரியர் தே. லூர்து அவர்களின் முயற்சிகளாலும், சேசுசபை அருட்தந்தையர்களின் ஆதரவோடும் பாளையங்கோட்டை தூய சவேரியார் கல்லூரியில் தொடங்கப்பட்டது. தற்பொழுது வரை முதுகலை பட்டப்படிப்பும் முனைவர் பட்ட ஆய்வுகளும் நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கின்றன. நாட்டார் வழக்காற்றியல் ஆய்வு மையம் மூலம் ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்ட கல்விப்புலம் சார்ந்த நூல்கள் வெளியிடப்பட்டுள்ளன. மேலும் முதுகலைப்பட்ட மாணவர்கள் மற்றும் ஆய்வு மாணவர்களுக்கு என்று துறை சார்பாகப் பதினைந்தாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட துறைச் சார்ந்த நூல்களைக் கொண்ட நூலகம் இயங்கி வருகிறது. அந்நூலகத்திற்கு தே.லூர்து நூலகம் எனப் பெயர் சுட்டியுள்ளனர். மேலும், நாட்டார் வழக்காற்றியல் ஆவணக்காப்பகமும், நாட்டார் அருங்காட்சியகமும் இங்கு உள்ளன.