User:Bek20047/sandbox

БОЛА БОШИДАН...

Ривоят қилинишича, мўминлар амири Ҳорун ар-Рашиднинг ўғли Маъмун (кейинчалик у ҳам халифалик тахтига ўтирган) ёшлигида Кисоийдан Қуръон ўрганарди. Зеҳни ўткир, зукко бола эди. Дарс қилаётиб, мабодо Қуръондаги бирон оятни хато ўқиса, устози бошини кўтариб, Маъмунга қараб қўяр, у ўша оятни қайтадан тўғрилаб ўқирди. Бир куни "Сафф" сурасининг "Эй иймон келтирганлар! Нима учун қилмайдиган ишларингизни гапирасизлар?!" оятини ўқиганида Кисоий бошини кўтариб, бир қараб қўйди. Маъмун, одатига кўра оятни такрорлади, ҳеч қандай хатога йўл қўймаганини билди. Лекин устозига бирон нарса демади. Дарс тугагач, уйига бориб отасидан сўради: - Эй мўминлар амири! Сиз Кисоийга бирон нарса ваъда қилганмидингиз? Ҳорун ар-Рашид: - Ҳа, унга ваъда бергандим, лекин ҳали бажарганим йўқ. Нима, у сенга бирон нарса дедими? - деди. Маъмун ўша оятни ўқиётганида устози бир қараб қўйганини айтди. Ҳорун ўғлининг устози бир қараб қўйганини айтди. Ҳорун ўғлининг кичик бўлишига қарамай, оқил, зукко эканидан хурсанд бўлди, ваъдасини тезда амалга оширишни дилига тугиб қўйди.

"Қуръон - қалблар шифоси" китобидан. •┈┈┈┈•❈••✾••❈•┈┈┈┈• Яхшилик учун яқинларингиз билан баҳам кўринг!