User:Bencana Tohoku 2011/sandbox

Gempa Bumi
Pada tarikh 11 Mac 2011, hari Jumaat, berlakunya kejadian gempa bumi di luar pesisir Tohoku di Lautan Pasifik. Gempa bumi yang memusnahkan segenap kawasan Tohoku ini bermagnitud 9.0 MW berpunca di luar pesisir pantai Jepun pada pusat gempa yang terletak kira-kira 70 kilometer di timur Semenanjung Oshika di Tohoku dengan kedalaman sekitar 32 km dalam laut. Pada asalnya, gempa bumi ini dilaporkan bermagnitud 7.9 MW oleh USGS, kemudian ditingkatkan kepada 8.8 MW, kemudian 8.9 MW, dan akhirnya 9.0 MW. Gempa bumi ini dicatatkan sebagai gempa bumi ketujuh terbesar dalam sejarah dan kelima terkuat di dunia sejak 1900.

Agensi Polis Negara Jepun mengesahkan kejadian gempa bumi ini telah menyebabkan seramai 15,845 orang maut, 6,011 orang cedera dan 3,339 orang hilang di 18 wilayah serta lebih 125,000 bangunan rosak atau binasa termasuklah kemusnahan jalan raya dan landasan keretapi di banyak kawasan, serta keruntuhan empangan. Selain itu, sekitar 4.4 juta isi rumah di rantau timur laut Jepun terputus bekalan elektrik dan dan 1.5 juta terputus bekalan air.

Seminit sebelum gempa dirasai di Tokyo, sistem Amaran Awal Gempa Bumi yang dilengkapi dengan lebih 1,000 seismometer di Jepun, menghantar amaran akan datangnya gegaran kuat kepada jutaan penduduk. Dikatakan bahawa amaran awal oleh Agensi Meteorologi Jepun ini telah menyelamatkan banyak nyawa. Ianya disampaikan kira-kira lapan saat selepas dikesannya gelombang P yang pertama, atau kira-kira 31 saat selepas berlakunya gempa bumi. Walau bagaimanapun, keamatan yang dianggarkan itu adalah lebih kecil daripada yang berlaku di sesetengah tempat di kawasan-kawasan Tohoku. Juga adanya kes-kes yang mana perbezaan besar antara anggaran keamatan oleh sistem Amaran Awal Gempa Bumi dengan keamatan sebenar yang berlaku ketika kejutan lanjur dan gempa bumi yang tercetus.

Tsunami
Ekoran daripada gempa bumi berskala 8.9 magnitud yang berlaku, satu ombak tsunami setinggi 40.5 meter telah melanda perairan Miyako pada jam 2.46 petang. Bencana yang berlaku dikatakan sebagai bencana yang paling buruk berlaku di Jepun sejak 100 tahun yang lalu. Akibat daripada tsunami ini telah memusnahkan sebanyak 1800 buah rumah di kawasan Fukushima dan menyebabkan kematian melebihi 1000 orang. Rentetan daripada ombak tsunami itu juga telah mengakibatkan kejadian tanah runtuh dan kebakaran di beberapan kawasan berhampiran disamping merosakkan kawasan pertanian dan menghanyutkan rumah dan kenderaan.





Turut dilaporkan dalam tempoh beberapa jam selepas ombak tsunami yang pertama, 50 gempa susulan telah berlaku. Selain daripada kehilangan nyawa dan orang tersayang, tsunami ini juga mengakibatkan ramai yang kehilangan tempat tinggal. Ada juga yang mati setelah ditempatkan di pusat pelindungan akibat kekurangan bekalan makanan dan ubatan bagi yang tercedera. Hal ini berlanjutan sehingga akhir bulan Mac dimana mangsa bencana hanya dapat makan sekali sehari.

Punca Tsunami
Punca utama gelombang tsunami adalah pergerakan muka bumi dasar laut yang berpunca daripada gempa bumi dasar laut. Gempa bumi tsunami berlaku pada zon terbenam “subduction zones” di mana kepingan kerak bumi atau “lithosphere” yang dikenali sebagai plak tetonik bertembung sesama sendiri menyebabkan satu daripadanya terbenam di bawah yang satu lagi. Terdapat zon terbenam “subduction zones” di pinggir negara Chile, Nicaragua, Mexico, dan Indonesia yang mencetuskan tsunamis pembunuh dalam tempoh 100 tahun lalu. Di lautan Pasifik, terdapat rekod 17 tsunami dari tahun 1992 sehingga 1996 yang bertanggungjawab mengakibatkan kehilangan 1,700 nyawa.

Negara Indonesia terdedah kepada bencana alam disebabkan kedudukannya yang merupakan pertembungan 3 plat tetonik, iaitu kepingan Euro-Asia, kepingan Indo-Australia dan kepingan Pasifik. Selain ketiga kepingan yang besar itu, Indonesia juga menjadi pertemuan plak tetonik dengan skala kecil seperti kepingan Filipina.

Apabila kepingan kerak bumi terbenam ke dasar, pergerakannya bergerak tersekat-sekat – melekat sekejab sebelum tergelincir. Apabila ia terlekat pada tebing benua, tekanan terhasil. Apabila kawasan yang terlekat terbebas, sebahagian daripada dasar laut mungkin melantun naik seperti papan anjal, ketika tekanan terbebas; sementara bahagian lain mungkin tenggelam. Seketika selepas gempa bumi, air yang tertolak membentuk gelombang dan tsunami pun terhasil.

Zon terbenam “subduction zones” terdapat di seluruh dunia, tetapi lokasi yang paling dikenali adalah di sepanjang lingkaran Cincin Api Pasifik. “Pacific Ring of Fire”. Lingkaran Cincin Api Pasifik merupakan sempadan pertembungan antara dua plak tetonik. Lingkaran Cincin Api Pasifik terletak sepanjang pantai barat Tengah dan Selatan Amerika, Jepun, dan Filipina, merentasi New Zealand, ke lautan Atlantik. Gunung berapi juga wujud di tengah laut sepanjang rabung laut. Rabung Tengah Atlantik merupakan contoh gunung berapi dasar laut. Apabila gunung berapi dasar laut ini meletus, ia mampu menghasilkan gelombang tsunami.

Dalam lautan lepas, gelombang tsunami mencecah kelajuan 500 batu sejam, selaju jet penumpang. Tetapi di lautan lepas, gelombang tsunami itu tidak dapat dibezakan dengan ombak biasa. Di lautan dalam, ombak tersebar dan merunduk, dengan jarak beratus batu antara puncak ombak yang hanya kelihatan beberapa kaki tinggi. Tetapi sebenarnya, puncak gelombang tsunami hanyalah hujung jisim air menggunung yang bergerak. Berbeza dengan ombak yang disebabkan oleh angin yang berkesan pada lapisan atas air, gelombang tsunami terbenam sehingga beribu kaki di dalam laut.

Oleh kerana pergerakan ombak begitu kuat, dan sifat pedam air, gelombang tsunami mampu bergerak beribu batu dan kehilangan hanya sedikit tenaga. Sebagai contoh, gelombang tsunami yang disebabkan oleh gempa bumi di persisiran Chili pada tahun 1960 menghasilkan gelombang tsunami yang mempunyai cukup tenaga untuk membunuh 150 di Jepun setelah bergerak selama 22 jam sejauh 10,000 batu. Gelombang tsunami tersebut kemudiannya berulang-alik menyeberangi lautan selama beberapa hari.

Apabila gelombang tsunami sampai ke pantai, ia menjadi perlahan disebabkan dasar laut menjadi cetek, dan kehilangan laju ini diiringi oleh peningkatan dalam ketinggian ombak. Ombak tersebut terhimpit antara satu sama lain seperti akordian dan meningkat naik. Bergantung kepada jenis punca gelombang tsunami itu, gelombang tsunami boleh menyebabkan air laut surut menyebabkan ikan tertinggal di dasar lautan. Ini menarik orang ramai untuk berkumpul melihat keadaan ini sebelum gelombang tsunami menghentam menyebabkan kematian mereka.

Gelombang tsunami juga mampu melanda dengan tiba-tiba tanpa sebarang amaran. Gelombang tsunami yang melanda tidak bergulong dikemuncak seperti ombak biasa. Mereka yang terselamat menggambarkan gelombang tsunami sebagai dinding air yang gelap. Ombak gergasi tsunami yang terdiri daripada jisim air yang menggunung ini akan menghentam ke pantai dan menenggelamkan kawasan persisiran, menumbangkan pokok seperti ranting kering, merobohkan tembok batu, dan rumah api, dan memusnahkan bangunan seperti bangunan permainan.

Bentuk permukaan dasar laut seperti berbentuk parit, dan persisiran pantai memainkan peranan penting dalam menentukan jenis gelombang tsunami yang terhasil, kadang kala dengan keputusan yang mengejut dan merbahayakan Pada tahun 1993, satu glombang tsunami menghentam bandar, di Jepun, ombak purata setinggi 15 hingga 20 meter (50 – 65 kaki). Tetapi pada suatu tempat, ombak tertumpu oleh bentuk ‘V’ memampatkan ombak dalam ruang yang semakin sempit dan akhirnya menghasilkan gelombang tsunami setinggi 32 meter (90 kaki) dari aras laut, setinggi bangunan 8 tingkat.

Kesan Selepas Gempa Bumi
Gempa bumi besar baru-baru ini menunjukkan kepada kita dengan jelas kuasa yang menggerunkan alam dan menyampaikan satu tamparan hebat kepada kilang-kilang dan perniagaan di seluruh wilayah Tohoku dan Kanto. Pada beberapa kemudahan ini, kehidupan berharga hilang juga. Pada masa ini, syarikat-syarikat yang cemas bekerja ke arah pemulihan, dan semua yang boleh kita lakukan adalah berdoa untuk pemulihan yang cepat. Oleh itu, kita mesti menyedari bahawa selepas gempa bumi Jepun adalah berbeza dalam banyak aspek dari pra-gempa bumi Jepun, dan kita harus merawat seperti itu.

Pertama sekali, masa depan sumber tenaga telah menjadi keruh untuk seluruh dunia, bukan hanya Jepun. Ketidakpastian mengenai loji kuasa nuklear telah meningkat, harapan yang besar telah jatuh rendah, dan penilaian semula dasar sebentar lagi. Bagi orang-orang yang menyaksikan kemalangan loji kuasa nuklear dan duduk dalam ketakutan senario kes terburuk, ia akan menjadi sukar untuk hanya menerima kuasa nuklear kerana mereka mempunyai sehingga kini. Ia telah dilaporkan bahawa rancangan untuk membina 9 lebih kuasa loji nuklear di Jepun pada tahun 2020 dan 5 lagi menjelang 2030 telah dimasukkan ke dalam pembekuan mendalam.

Kedua, risiko mempunyai kilang pengeluaran di Jepun, yang telah lama dibekalkan bahagian teras dan bahan-bahan kepada dunia, terutama Asia amat pantas berkembang, telah diiktiraf oleh seluruh dunia. Eksport produk perkilangan, termasuk produk siap, Jepun telah meningkat ledakan sejak tahun 2004. Satu rantaian bekalan yang kompleks telah dicipta untuk produk ini (contohnya bahagian atau bahan-bahan yang dieksport ke Korea Selatan, di mana mereka diproses atau dipasang ke dalam produk siap sebelum dihantar ke China) dan telah menyediakan sokongan asas kepada pengeluaran di seluruh negara-negara Asia. Ini produk siap kadang-kadang walaupun dihantar dari China sebagai produk Apple. Amanah di Jepun, yang merupakan tulang belakang penting dalam rantaian bekalan ini, telah digoncang dalam satu kali kejadian. Jika Jepun tersilap langkah dalam menangani masalah ini, ia mungkin kehilangan kedudukannya sebagai kilang bahagian teras di dunia, gugur hitam dalam perdagangan, dan melihat peningkatan mendadak pengeluaran bergerak ke luar negara dan penting dalam kemasukan pelaburan.

Ketiga adalah kebimbangan bahawa rantau Tohoku telah binasa. Kerosakan disebabkan oleh kuasa luar pemahaman manusia, dan supaya seluruh negara mesti membuat usaha khas dan membawa semua kuasanya untuk menanggung membantu dengan pemulihan. Terdapat juga sebuah gerakan ke arah memindahkan pengeluaran dari kilang-kilang yang rosak di rantau Tohoku untuk kilang-kilang di kawasan-kawasan lain. Tsunami menyebabkan kerosakan yang parah kepada cara hidup rakyat di rantau ini serta. Di atas itu, terdapat ketakutan bahawa kerosakan radiasi boleh memaksa orang ramai untuk bergerak. Jepun memerlukan kedua-dua langkah-langkah sokongan kecemasan untuk berurusan dengan sekarang dan untuk mewujudkan industri baru yang mengambil kira pertimbangan masa depan negara.

Cara Mengatasi Tsunami
Pada masa kini tidak terdapat banyak yang dapat dibuat oleh mereka yang berhadapan dengan gelombang tsunami. Di kepulauan Jepun, kerajaan telah membina benteng dipersisiran pantai untuk menahan bandar dari bahaya gelombang tsunami, tetapi bagi orang perseorangan, tidak banyak yang dapat dibuat oleh mereke kecuali mengosongkan kawasan yang dijangka akan dilanda tsunami. Penduduk dipersisiran pantai dikawasan yang sering menghadapi tsunami juga perlu pergi ke arah tanah tinggi apabila berlaku gempa bumi atau letusan gunung berapi bagi yang tinggal berhampiran gunung berapi. Mereka juga perlu mengelakkan dari pergi ke arah pantai sekiranya berlaku tanda-tanda awal tsunami seperti air yang surut secara tiba-tiba.

Tsunami juga mampu melanda beberapa kali, oleh itu adalah tidak digalakkan untuk pergi ke kawasan pantai untuk melihat kerosakan selepas ombak tsunami pertama melanda. Ini adalah untuk mengelakkan dilanda ombak tsunami yang berikutnya.