User:Blendi hasani/sandbox

Ese letrare Jete e thyer,mentalitet i krisur! Ky grumbull pluhuri njerzor e historik pa lidhje,i hedhur midis kesaj rruge shetitese.E cmendoni se mund tjete bota?! Rremuje e shkuar rremujes,i bere lemsh.E kenaqesine ta sjell ky lemsh qe duhet hapur pak e nga pak.Gjithcka:nje fjalekryq i paperfunduar.Endjejme te gjithe qe po hedhim nje cape te cale ne boten e madhe te jetes.Ne heshtje e mes zhurmave rritemi,pak nga pak bota e madhe prezantohet me ne.Une,nje person si miliarda te tjerene kete bote e prap nuk ndihem e tille.Jetojme ne shekullin e globalizmit, ku gjithsecili eshte thjeshte qytetar i botes.Po,une mendoj se ne nuk mund tjemi qytetar te botes pa dashur e pa respektuar ate qe jemi,e ate cka kemi.Jemi aq te pa ditur,sa nuk kuptojme se te gjithe kemi te njejta karakteristika:mendojme,ndjejme,shikojme,degjojme,flasim dhe jemi gjithashtu unik ne gjerat qe bejme se kush e shkaterron me shume shtepin tone te perbashket.Ne nje moment ndodh se je e renduar nga pesha e fares njerzore.Vjen nje dite kur hija peshon aq shume,sa njeriut i duhet te ndalet.Duke rikthyer peshen e kujtimeve,qe behet gjithnje e me e renduar.Te flasesh per jeten dhe kjo me duket sakrific.Ajo eshte e ndertuar si nje lule,ku vende vende i mungojne petalet.Cka tregon se kjo eshte ardhmeria jone ,shpelle njeheresh e tejhapur dhe e shtypur,plot premtime dhe kercenime,nga e cila shkon duke iu bindur atyre qe me te drejte quhen" deshirat" tona.Qenia ka vetem nje rrugezgjidhje te mbahet me ngulm ne qeien e saj.Sidoqofte,egziston nje tunel i vetem,i erret e i vetmuar,tuneli ne te cilen ndodh dicka realiste.Fatkeqesishte..nuk kam fuqi te sajoj as edhe nje buzeqeshje.Dua te perqedrohem te shkoleps punet e mia nje e nga nje.Meditoj,urrej merzitem e me pas shpesh neveritem.Truri im eshte ne ethe,i tensionuar nga pamundesia e shpjegimit te gjerave qe me rrethojne,e per pasoje ndikojne.E,jo me kot,duhet ta jetojme te tashmen,se jeta eshte si mysafiret,qe gjithmone na gezojne,nese jo kur vijne,na gezojne kur shkojne.Disa njerez ankohen pse Perendia iu vuri gjemba ne trendafila,ndersa te tjeree lavderojne ate pse ka ven trendafila midis ferrave.Varet syri i njeriut nga se terhiqet,nga e mira a e keqja...por nje gje eshte e sigurt,ska lufte te mire apo paqe te keqe!Ah!Deshira ime? Linda njeri,i tille dua te vdes.Sa e frikshme pjesa e fshehjes.Fshihemi pas cdogjeje,ndaj frikes,ndaj tmires,ndaj tkeqes ,ndaj politikes,familjes,shoqerise...A thua jetuam,nderkohe qe jetuam fshehjen e vetvetes?! Mbytese.Bote e eger.Njerez ngado,e njerez spo shoh.E gjitha nje shfaqe e bukur,po aq sa edhe e hidhur.Me beni nje pyetje? Ju lutem! Pse shkruaj?Ah,sa e veshtire me vjen pyetja..Tentoj te pergjigjem.Perpiqem.Me mungon ngado thjeshtesia.Me mungon komplimenti me i bukur te quhemi "Qenie Njerzore".Me mungon koha e shpenzuar me jeten e individit tjeter.Sa lodhemi duke analizuar cdo fatkeqesi a lumturi te tjetrit.Preferojme stresin,e braktisim qetsine.Te gjithe flasim,askush nuk degjon.Bote e shurdhet.E akoma me keq,kjo teknologji qe sreshte se zhvilluari,na ka servirur tok me dembelizmin e harresen dhe indiferencen e mendjemadhesine.Po imagjinata?! Kjo pjese mbisuduese,e njeriut.Kjo zonje e gabimeve dhe e marrezive,aq dredharake,por jo gjithmone.Ne sdyshojme,qe me e keqja eshte gjithmone e sigurte.Une mendoje,se njerzit kane nje fund,qofte krejtesishte real,gjysem real,a teresishte te trilluar,qofte kur genjejne veten ne te shumten e heres apo ngahera.Duke pare te gjitha keto,une ende e kam shume te veshtire ti pergjigjem pyetjes?Nese njeriu eshte kurora e gjithesise,apo thjeshte nje kafshe e evoluar nga ana e jashtme,por nga brenda nuk ka ndryshuar dhe ka mbetur ne origjine.