User:Cesi-18

Nepali poem

आधा_बाटो

•••••••••••••••○••••••••••○••~••••••

निदमा तिमी तर्साइ दिन्छौ

दिनमा तिम्रै यादले

न सुत्न दिन्छ

न

उठ्न दिन्छ

त्यो कहालि लाग्दो अतितले।

सुतेको थे

रात पर्यो भनि

सायद दिउसैपो थियो कि

न दिलले काम गर्छ न दिमाकनै

सबका शव बने

जिउदा लास वनि तर्साउन

खै कहा वाट आइपुग्छौ

●अरे!

हिजोका दिन अलग थिए

म सवल अनि पाखन्डि थे

आज लुरे स्याल झै

घरि तिमी आउछौ

घरि कोइ

सपनामै आई तर्साउन थाल्यौ

ओई>>

अझै जिउदो छस

म, मेरो सास चल्दै छ

आसाको दियो वल्दै छ

ननिभ्दै तेल थप्नु छ

कहि♡♡

अझै जल्न सक्छुकि

उनलाई उज्यालो दिन

अधुरा उनका रहर पुरा गर्न

सपना मा मात्र होइन

कल्पनामा ल्याउन

भत्कि सकेको महल फेरि सजाउन


 * 1) अतित

फेरि म त सॅग

कैलै नमिल्ने ,नभेट्ने,नदेख्ने,नभुल्ने

पैसा विनाको

जिवन जिउने छु

जहा तिम्रा याद हैन

तिम्रो भुत हुनेछ

तिम्रो त लाशै

नहुन सक्छ

सायद!!

गिद्ले नि नखान सक्छ

यमराजले नलान सक्छ

स्वर्ग नहुन सक्छ

तव तिमी के गर्छेउ

जवाफ छ?

तिमी के जवाफ दिन्छेउ

जो जवाफै नाआयर

आज चौखटमा छ

लासमा सास गन्दै

न भग्वानको

न यमराजको

थुक्क तिम्रो जिन्दकी

न नरकको -न स्वर्ग

न आकास: न पाताल

हा! हा!! हा!!! हा!!!!

निस्टुर~¤

त मर्ननी अव डराने गर्छेस

हर पलपल मर्छेस


 * 1) अतित_ॐ

त फेरि ढल्छेस

कपाल नफुल्दै

आमा नवन्दै

उसको अनुहार नदेख्दै

हु! हु!!हु!!! हा! हा!! हा!!!!!

तेरो अन्त

भयानकतामा छ।।।।