User:ChakarMKD/sandbox

<!-- Прогноза на маститиси Млечна жлезда Млечната жлезда (Glandula lactifera) претставува кожна жлезда (модифицирана потна жлезда) со тубулоалвеоларна градба која кај женските индивидуи дава полова карактеристика. Нејзината функција е тесно поврзана со половите органи и многу автори ја сметаат за акцесорна полова жлезда. Таа е класифицирана како акцесорна жлезда на репродуктивниот систем бидејќи нејзината функција (физиолошка улога) е да обезбеди храна, а со тоа и развој на новороденчето. Млечната жлезда е развиена само кај женските индивидуи, додека кај мажјаците е рудиментирана. Кај различните видови и животни бројот и местоположбата на млечните жлезди е различна. Сите млечни жлезди кај еден вид гоградат вимето (uber). Млечните жлезди се состојат од тело (corpus mammae) и цицки (papilla mammae). Нивната големина е различна и зависи од повеќе фактори:

- ''генетски предиспозиции; - возраст; -фаза на лактација; - расна припадност; - индивидуалност на животното.'' Вимето за стомачниот ѕид е прицврстено со кожата, површинската фасција (fascia abdominis superficialis), длабоката фасција (fascia flava abdominis s. tunica flava abdominis) и со суспензорниот лигамент, кој претставува двослојна лигаментарна плоча, а потекнува од длабоката фасција. Низ лигаментот поминуваат крвните и лимфните садови од едната до другата половина. Кожата на вимето е тенка, еластична и лесно подвижна. Во кожата има потни и лојни жлезди. Кожата на папилите е подебела и неподвижна, без влакна, нема потни и лојни жлезди и затоа во одредени случаи пука. Кожата на надворешниот отвор на мамарниот канал преминува во слузница. Болести на млечната жлезда Од економски аспект, од болестите на млечната жлезда најчести се воспаленијата. Има и останати болести на вимето (од заразен карактер или од спорадична природа) кои можат да доведат до големи загуби, но сепак тие не се примарен фактор туку само причина за појава на воспаленијата на млечната жлезда. Според локаиацијата на воспалителните процеси во млечата жлезда нив ги означуваме како: -	CYSTERNITIS – кога воспалението ја зафаќа цистерната во цицката и жлездената цистерна; -	GLACTOPHORITIS – кога воспалителниот процес доаѓа во млечниот канал; -	MASTITIS – кога се зафатени и секреторните делови на млечната жлезда – алвеолте. Најчести причинители на маститисите се микроорганизмите (95-98%), додека на трауматските, хемиските, токсичните или термичките останува остатокот.

Дијагноза на маститисот Дијагнозата на маститисите е чекор пред да се изврши прогнозата. Кај кравите кај кои се забележани воспалителни промени на вимето или промени во конзистенцијата на млекото, прегледот на вимето се врши со следните операции: -	Општ клинички преглед на животното; -	Клинички преглед на вимето; -	Помошни клинички методи; -	Лабараториски методи. За секоја операција постојат различни методи и постапки, најчесто поврзани со испитување на млекото, односно бројот на соматки клетки и присуството или отсуството на бактерии. Во лабараториските методи, интересен е Институт маститис тестот кој е маститис тест метода на стариот Институт за сточарство и ветеринарство (ИСВ). Овој тест се користел при систематски прегледи на супклиничките маститиси во краварските фарми во Македонија. За негова цел се користи реагенс на база на NaOH, со индикатор метиленблу. Интерпретацијата на резултатите е од негативна реакција до јака гел формација.

Прогноза на маститисот Прогнозата кај маститисите се поставува многу резервирано и зависи од формата и причинителите на маститисот. Прогнозата може да биде: -	Поволна; -	Неповолна. Поволната прогноза се однесува на маститисите со лесни облици на клинички маститис како што се почетите стадиуми на катаралните воспаленија, извесни форми на супклинички и латентни маститиси предизвикани од стрептококи и маститисите од овие форми кои се појавуваат во штали со добри хигиенски и технолошки услови. Неповолната прогноза ја донесуваме кај потешки облици на маститис, како што е паренхиматозниот и гангренозниот маститис, кај перакутните форми на маститис каде има тешки промени на жлездениот паренхим и клиничките промени настанати од маститисот како: фиброзата, атрофијата на жлездениот паренхим, пресушување на вимето. Прогнозата е неповолна и при супклиничките и латентни маститиси предизвикани со стафилококи и ентеробактерии. Прогнозата на маститисите исто така зависи од тоа кога е започната терапијата. Изборот на вистинскиот антибиотик и комплетниот третман ги спроведува клиничарот. Ако со терапијата е започнато на време, повеќе од 80% од заболените вимиња се враќаат во функција без последици. Маститис кај кучките Кога кучката дои, може да добие бактериска инфекција во нејзините млечни жлезди(после секое доење цистерната на мл. жлезда останува отворена краток период при што претставува влезна врата за микроорганизмите предизвикувачи на мастит). Важно е да се третираат овие инфекции веднаш за да не се рашират во кучешката крв. Инструкции: 1.	 Проверете ги симптомите на вашето куче. Кучињата што страдаат од маститис можат да имаат необоено млеко (губење на бојата на млекото) или црвенило и отоци на млечните жлезди. Кучето (кучката) може да има кученца кои изгледаат болно, може да го изгуби апетитот и да се појави летаргија. 2.	 Ако кучето покажува симптоми на маститис, контактирајте го ветеринарот и побарајте совет за симптомите. Ветеринарот ќе го испита млекото или испразнетоста на жлездата и може да направи бактериолошки испитувања на крвта да се осигура дека инфекцијата не е раширена. 3.	 На кучето треба да му се препишат антибиотици. Како и со секоја инфекција, антибиотиците се многу ефективни во третирање мастритис на вашето куче. Испорачувачот на лековите треба да ви даде упатсво за применување на лекот. 4.	 Ставете топли облози на инфицираното место. Топлите облози на инфекцијата ќе помогнат во намалување на отокот. И топлината треба да помогне во опуштање на кучето затоа што се чувствува добро. 5.	 Прашајте го ветеринарот околу испразнувањето на инфицираните жлезди. Некогаш е потребно да се испразнат жлездите што се инфицирани со маститис. Подобро е ветеринарот да ја направи оваа процедура наместо вас. Ова ќе осигура успешна процедура и безбедно заздравување на кучето. 6.	 Ако инфекцијата е раширена, кучето ќе мора да се хоспитализира. Иако во повеќето случаи кучињата оздравуваат од маститис, ако инфекцијата се рашири, треба да се превземат додатни превентивни мерки. Кучето мора да се хоспитализира заради нега и тогаш му се даваат интравенозни течности. -->Macedonia (talk) 14:03, 26 October 2015 (UTC)