User:Dr. Amarjyoti Konwar

তিৱামিজ

ভাৰতবৰ্ষৰ অসমত বসবাস কৰা লালুং(তিৱা) সকলে ব্যৱহাৰ কৰা ভাষাটোকে তিৱামিজ বুলি কোৱা হয় ৷ মৰিগাঁও, ধেমাজী , গুৱাহাটীৰ আৰু মেঘালয়ৰ ৰিভয় জিলাত কিছু তিৱালোক বসবাস কৰা দেখা যায় ৷ তিৱামিজৰ কিছু শব্দ তলত দিয়া হ’ল :

নাখাঙ - যিকোনো বস্তু নোখোৱা বুজাই বাঙকা - ধানৰ ডাঙৰী আনিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয় অখন - ধানৰ খেৰ ওলত- পালট কৰি দিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয় এচাৰি - গৰু হাল বাওঁতে খেদিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয় বেঙা- নাঙলৰ মাটি খান্দিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা লুহা চটা লগত লিপিত খাই থকা বাঁহ চটাক কোৱা হয় বেঙা শ’লমাৰি - হাল বাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা যুঁৱলিত গৰুকেইটা ধৰি ৰাখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা বাঁহ ডিলাবাৰী- হাল বাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা নাঙলৰ মাজৰ বাঁহ বা কাঠৰ মাৰি ডাল