User:Dr Mallikarjun B Manpade/sandbox

Bold text

ಮಾಂಗ್ ಗಾರುಡಿ/ಮಾಂಗ್ ಗಾರೋಡಿ

ಅಲೆಮಾರಿ, ವಿಮುಕ್ತ ಬುಡಕಟ್ಟು ಸಮುದಾಯವಾಗಿರುವ ಮಾಂಗ್ ಗಾರುಡಿಗರು ಕರ್ನಾಟಕದ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಪ್ರಸ್ತುತ ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನೇ ತಮ್ಮ ನೆಲೆಗಳಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಾವಿ, ವಿಜಯಪುರರ ಬೀದರ, ಬೆಂಗಳೂರು, ಕಲಬುರಗಿ, ಚಿಕ್ಕಬಳ್ಳಾಪುರ, ಬೆಂಗಳೂರು ಗ್ರಾಮಾಂತರ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಇವರು ಕರ್ನಾಟಕ ಹಾಗೂ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಗಡಿ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವುದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಮಾಂಗ್ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಮಾಂಗ್ ಗಾರುಡಿ, ಮಾಂಗ್ ಗಾರೋಡಿ, ರಂಗಿದಾಸ್ ಗಾರೊಡಿ, ಫಿರಾಸ್ತೆ ಮಾಂಗ್, ಪೆಂಡಾರಿ ಮಾಂಗ್ ಮುಂತಾದ ಒಳಪಂಗಡಗಳಿವೆ. ಮಾಂಗ್ ಗಾರುಡಿ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಪಹಿಲ್ವಾನ್ ಸಮುದಾಯವೆಂದೂ ಸಹ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮರಾಠಿಯ ಮಾಂಗ್ ಪದವು ಕನ್ನಡದ ಮಾದಿಗ ಪದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಪದವಾಗಿದೆ. ಮಾಂಗ್ ಗಾರುಡಿಗರು ಹಾವಾಡಿಸುವ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಅವಲಂಭಿಸಿದ್ದರು ಎಂಬುದಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾವಾಡಿಸುವ ವೃತ್ತಿಯಿಂದಾಗಿಯೇ ಈ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಮಾಂಗ್ ಪದಕ್ಕೆ ಗಾರುಡಿ ಎನ್ನುವ ನಿಷ್ಪತ್ತಿಯು ಸೇರಿರಬೇಕೆಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೂ ಇದೆ. ಮಾಂಗ್ ಗಾರುಡಿಗರು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಪೇಶ್ವೆ ಅರಸರಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತಾಚಾರರಾಗಿ ಕೆಲಸಮಾಡುವುದರೊಂದಿಗೆ ಅವರ ಆಪ್ತವಲಯದ ಸೈನಿಕರಾಗಿಯೂ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಜನಸಂಖ್ಯೆ: 2011ರ ಜನಗಣತಿ ಪ್ರಕಾರ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು 3434ಜನ, ಪುರುಷರು 1759, ಮಹಿಳೆಯರು 1675ಜನ ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿದೆ. ಭಾರತದ ಎಂಟು ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವುದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ, ಕರ್ನಾಟಕ, ಛತ್ತೀಸ್ ಘರ್, ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶ, ಗುಜರಾತ್, ರಾಜಸ್ಥಾನ, ಗೋವಾ, ತಮಿಳುನಾಡು ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಮಾಂಗ್ ಗಾರುಡಿಗರು ಮೂಲತಃ ತಾವು ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದಿಂದ ವಲಸೆಬಂದವರೆಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಡುತ್ತಾರೆ. 2011ರ ಜನಗಣತಿ ಪ್ರಕಾರ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷರತೆ ಪಡೆದಿರುವ ಮಾಂಗ್ ಗಾರುಡಿ ಸಮುದಾಯದವರು ಒಟ್ಟು 1375ಜನ, ಪುರುಷರು 810, ಮಹಿಳೆಯರು 565ಜನ ಸಾಕ್ಷರತೆ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆಂದು ದಾಖಲಾಗಿದೆ. ಇವರ ಮಾತೃಭಾಷೆ ಮರಾಠಿಯ ಉಪಭಾಷೆಯಾಗಿದೆ. ಮಾಂಗ್ ಗಾರುಡಿಗರು ತಮ್ಮ ಸಮುದಾಯದವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅರ್ಥವಾಗುವ ಮರಗು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಸಹ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಇವರಲ್ಲಿ ಬ್ಹಾರಾಮಾಸಿ ಮತ್ತು ಗ್ಯಾರಾಮಾಸಿ ಎನ್ನುವ ಎರಡು ವಿಭಾಗಗಳಿವೆ. ಅಕ್ರಮವಾದ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರು ಅಥವಾ ಅನ್ಯ ಜಾತಿಯವರೊಂದಿಗೆ ವಿವಾಹವಾಗಿ ಆ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡ ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ಗ್ಯಾರಾಮಾಸಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬ್ಹಾರಾಮಾಸಿಗಳು ಗ್ಯಾರಾಮಾಸಿಗಳನ್ನು ತಮಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಗ್ಯಾರಾಮಾಸಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಬ್ಹಾರಾಮಾಸಿಗಳು ವೈವಾಹಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಾರೆ. ಗ್ಯಾರಾಮಾಸಿಗಳು ಗ್ಯಾರಾಮಾಸಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ಬ್ಹಾರಾಮಾಸಿಗಳು ಬ್ಹಾರಾಮಾಸಿಗಳೊಂದಿಗೆ ವೈವಾಹಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ಪ್ರದೇಶದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಅಲೆಮಾರಿಗಳಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಇವರು ಸಹಾಸಿ ಗಾರೂಡಿ ವಿದ್ಯಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿ ಜೀವನ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ರಾಜರ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇವರನ್ನು ದೇಶದ ವಿದ್ಯಾಮಾನಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಗುಪ್ತಚರರನ್ನಾಗಿ ನೇಮಿಸಿ ಇವರಿಂದ ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ರಾಜಾಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತಚಾರರಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರಾಗಿದ್ದಾಗಲೂ ಇವರು ಅಸ್ಪøಶ್ಯತೆಯ ಕಳಂಕದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಹೊರಬರಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮಾಂಗ್ ಗಾರುಡಿಗರು ಪಾರಂಪರಿಕ ವೃತ್ತಿಯಾದ ದೊಂಬರಾಟ, ಹಾವಾಡಿಗ, ಮಾಂತ್ರಿಕ ವೃತ್ತಿ, ಭಿಕ್ಷಾಟನೆ, ಬಿದರಿನ ಪುಟ್ಟಿ, ಚಾಪೆ ತಯಾರಿಕೆ, ಹಗ್ಗ ತಯಾರಿಕೆ, ಬಾರಿಗೆ(ಕಸಬರಿಗೆ) ಕಟ್ಟಿ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿ ಜೀವನ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಸ್ವಚ್ಫಂದವಾಗಿ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಜೀವನ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಇಲ್ಲಿಯ ಅಲೆಮಾರಿ, ಆದಿವಾಸಿ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳು ಬ್ರಟೀಷ್ (ಕಂಪನಿ) ಆಡಳಿತದ ಪ್ರವೇಶದಿಂದಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮೂಲ ಕಸುಬುಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದರೊಂದಿಗೆ, ದಿಕ್ಕೇಡಿಗಳಾಗಿ ಉಳಿಯಬೇಕಾಯಿತು. ಈ ರೀತಿ ದಿಕ್ಕೇಡಿಗಳಾಗಿ ಉಳಿದ ಸಮುದಾಯಗಳು ತಮ್ಮ ಅನ್ನ ಕಸಿದುಕೊಂಡವರ ವಿರುದ್ಧ ನಿಲ್ಲುವುದು ಸಹಜವೂ ಅನಿವಾರ್ಯವೂ ಆಗಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ಆ ಸಮುದಾಯಗಳೆಲ್ಲಾ ನೇರವಾಗಿಯೋ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿಯೋ ಕಂಪನಿ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದವು. ನಿರಾಕರಿಸಿದ ಇಂತಹ ಅಲೆಮಾರಿ, ಆದಿವಾಸಿ ಸಮುದಾಯಗಳನ್ನು 1871ರ ಅಪರಾಧಿ ಬುಡಕಟ್ಟು ಕಾಯ್ದೆ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಪರಾಧಿ ಬುಡಕಟ್ಟೆಂದು ಅಧಿಸೂಚಿಸಿ 1871-1952 ರವರೆಗೆ ತಂತಿಬೇಲಿಯ sಸೆಟ್ಲ್‍ಮೆಂಟ್‍ಗಳಲ್ಲಿ ಇಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ 1952ರಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಸಮುದಾಯವನ್ನೇ ಅಪರಾಧಿಗಳೆಂದು ಕರೆಯುವುದು ತಪ್ಪೆಂದು ತಂತಿಬೇಲಿ ಕತ್ತರಿಸಿ ಇವರನ್ನು ವಿಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು. ಆದರೆ ಸಮಾಜದ ದೃಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಇವರು ವಿಮುಕ್ತಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಇವರನ್ನು ಇಂದಿಗೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನ ಮತ್ತು ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆ ಗುಮಾನಿಯಿಂದಲೇ ನೋಡುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ನಗರವೊಂದರಲ್ಲಿ ದರೋಡೆ, ಕಳ್ಳತನಗಳಾದರೆ ಪೊಲೀಸರು ಮೊದಲಿಗೆ ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಬರುವುದು ಈ ಸಮುದಾಯದ ಬಳಿಗೆ. ಇವರನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಯಲ್ಲಿರುವ ಯಾರೂ ನಂಬುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಒಂದು ಕಡೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಉಪೇಕ್ಷೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಪೊಲೀಸ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕಿರುಕುಳ ಈ ಎರಡರ ಮಧ್ಯೆ ಸಿಲುಕಿ ಈ ಸಮುದಾಯ ನಲುಗುವಂತಾಯಿತು. ಹೀಗಾಗಿ ಈ ಸಮುದಾಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಹಾಗೂ ಉದ್ಯೋಗದಂತಹ ಮೂಲಭೂತ ಸೌಲಭ್ಯದಿಂದ ವಂಚಿತವಾಯಿತು. ಬ್ರಿಟಿಷರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಂತಿಬೇಲಿಯ ಸೆಟ್ಲ್‍ಮೆಂಟ್‍ಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ನೆಲೆಯಾದರೂ ಇವರಿಗೆ ದೊರಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಸ್ವತಂತ್ರಭಾರತದಲ್ಲಿ ಆ ನೆಲೆಯೂ ಇಲ್ಲದಂತಾಯಿತು. ಪಾರಂಪರಿಕ ವೃತ್ತಿಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಮಾಂಗ್ ಗಾರುಡಿ ಸಮುದಾಯದವರು ಇಂದು ರಿಕ್ಷಾ ಚಾಲಕರಾಗಿ, ಎಮ್ಮೆ ಕೂದಲು ಬೋಳಿಸುವ ಕೆಲಸ, ಕೃಷಿ ಕೂಲಿಕಾರ್ಮಿಕರಾಗಿ, ಚಿಂದಿ ಆಯುವ ಕೆಲಸ, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸರಾಯಿ ತಯಾರಿಕೆ, ಭಿಕ್ಷಾಟನೆ, ಕತ್ತಿ, ಚಾಕು, ಈಳಿಗೆ, ಕತ್ತರಿ ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಸಾಣೆಹಿಡಿಯುವ ಕೆಲಸ ಇತ್ಯಾದಿ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಈ ಸಮುದಾಯ ಹಲವಾರು ರೀತಿಯ ಪಕ್ಷಪಾತಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದೆ. ಸರ್ಕಾರದ ಹತ್ತು ಹಲವು ಯೋಜನೆಗಳು, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಈ ಜನರನ್ನು ತಲುಪುವಲ್ಲಿ ಸೋತವು. ಇವರು ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಬಲಾಡ್ಯ ಸಮುದಾಯಗಳು ಸೌಲಭ್ಯಗಳು ಪಡಿಯುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಮಾಂಗ್ ಗಾರುಡಿಯಂತಹ ಅಲೆಮಾರಿ ವಿಮುಕ್ತ ಜಾತಿಗಳು ಎಲ್ಲಾ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿಂದ ವಂಚಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಸರ್ಕಾರಗಳು ಇಂತಹ ಸಣ್ಣ ಸಮುದಾಯಗಳ ಕುರಿತು ವಿಶೇಷ ಕಾಳಜಿವಹಿಸಿ, ಇವರಿಗಾಗಿಯೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಇವರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.