User:FarzadJ2020

در ژوئن 2020 ، به سختی شش ماه از آغاز همه گیری ، جهان در مکان دیگری است. در این بازه زمانی کوتاه ، COVID-19 هم تغییرات مهمی ایجاد کرده و هم خطوط گسل را که قبلاً اقتصاد و جوامع ما را آزار داده است ، بزرگتر کرده است. افزایش نابرابری ها ، احساس گسترده بی انصافی ، تعمیق شکاف های ژئوپلیتیک ، قطب سیاسی ، افزایش کسری های عمومی و سطح بالای بدهی ها ، حاکمیت جهانی ناکارآمد یا غیروجود ، بودجه مالی بیش از حد ، تخریب محیط زیست: اینها برخی از مهمترین چالش هایی است که قبل از  پاندمی. بحران کرونا همه آنها را تشدید کرده است. آیا تخریب COVID-19 می تواند رعد و برق قبل از رعد باشد؟  آیا می تواند این نیرو را داشته باشد که باعث ایجاد یک سری تغییرات عمیق شود؟  ما نمی توانیم بفهمیم که جهان طی 10 ماه دیگر چگونه خواهد بود ، حتی کمتر از 10 سال دیگر که شبیه آن خواهد بود ، اما آنچه ما می دانیم این است که تا زمانی که ما کاری برای تنظیم مجدد دنیای امروز انجام ندهیم ، فردا عمیقا متضرر خواهد شد. در کتاب تواریخ یک مرگ پیشگویی شده توسط گابریل گارسیا مارکز ، یک دهکده کامل یک فاجعه پیش بینی شده را پیش بینی می کند ، و با این حال هیچ یک از اهالی روستا توانایی و تمایل به اقدام برای جلوگیری از آن را ندارند ، تا اینکه خیلی دیر است. ما نمی خواهیم آن دهکده باشیم. برای جلوگیری از چنین سرنوشتی ، بدون تأخیر نیاز به راه اندازی مجدد بزرگ داریم. این یک "خوب" نیست بلکه یک ضرورت مطلق است. عدم رسیدگی و رفع مشکلات ریشه دار جوامع و اقتصادهای ما می تواند این خطر را افزایش دهد که ، همانطور که در طول تاریخ ، در نهایت یک بازنشانی توسط شوک های خشن مانند درگیری ها و حتی انقلاب ها اعمال می شود. این بر ماست که گاو نر را در کنار شاخ ها بگیریم. همه گیری این فرصت را به ما می دهد: "فرصتی نادر اما باریک برای انعکاس ، تصور مجدد و تنظیم مجدد جهان ماست" .165 بحران عمیق ناشی از همه گیری فرصت های زیادی را در اختیار ما قرار داده است تا بتوانیم در مورد چگونگی اقتصاد و جوامع خود تأمل کنیم. کار می کنند و راههایی که در آن کار نمی کنند. به نظر می رسد این حکم روشن است: ما باید تغییر کنیم. ما باید تغییر کنیم  اما آیا می توانیم؟  آیا از اشتباهاتی که در گذشته مرتکب شده ایم ، می آموزیم؟  آیا همه گیری درهای آینده ای بهتر را باز می کند؟  آیا خانه جهانی خود را نظم خواهیم داد؟  به بیان ساده ، آیا ما تنظیم مجدد بزرگ را به حرکت در خواهیم آورد؟  بازنشانی یک کار بلند پروازانه است ، شاید بیش از حد بلند پروازانه ، اما ما چاره ای نداریم جز اینکه برای رسیدن به آن نهایت تلاش خود را بکنیم. این مسئله باعث می شود که جهان نسبت به آنچه در دوران قبل از همه گیر گذاشتیم ، دارای تفرقه ، آلودگی کمتر ، تخریب کمتر ، فراگیرتر ، عادلانه تر و عادلانه تر باشد. انجام هیچ کاری ، یا خیلی کم ، راه رفتن برای رسیدن به نابرابری های اجتماعی بیشتر ، عدم تعادل اقتصادی ، بی عدالتی و تخریب محیط زیست است. عدم اقدام به معنای این است که اجازه دهیم جهان ما برای بخشهای زیادی از جمعیت جهان پستی ، تقسیم ، خطرناک تر ، خودخواهتر و به سادگی غیر قابل تحمل شود. انجام هیچ کاری گزینه مناسبی نیست.