User:Felis domestica/sandbox

Kobayashi Seizō  (小林躋造) (born October 1, 1896 in Hiroshima, died July 4, 1962) – Japanese admiral (Kaigun-taishō), Commander-in-Chief of the Combined Fleet Imperial Japanese Navy (1931–1933), seventeenth Governor-General of Taiwan (1936–1940), senator (1944–1946).

After graduating with honours from the naval academy, he enlisted in 1898 as a midshipman in Hiei; in 1900, as a leutnant, he served on board of the battleship Hatsuse. In the years 1902-05 he was gunnery oficer of the cruiser Naniwa. In 1917 promoted to captain and given the command of Hirado. Since 1920 worked as an attaché in United Kingdom; two years later promoted to rear-admiral. In June 1930, Kobayashi became vice-minister of the navy. In December 1931 made Commander in Chief of the 1. Fleet and Combined Fleet of the Imperial Japanese Navy. On March 1st promoted to admiral.

He was supposed to be next minister of the Navy, however he became at odds with other officers, because he preferred scaling the Navy down. In March of 1936 roku, just after February 26th Incident he was moved to reserve, which spelled a fast end of the career, bu than, on September 2nd, he was made governor-general of Taiwan.

Był pierwszym wojskowym gubernatorem po długim okresie rządów gubernatorów cywilnych; zwolennik uczynienia z Tajwańczyków lojalnych cesarskich poddanych, industrializacji wyspy i uczynienia z niej bazy dla japońskiej ekspansji na południowy-wschód. Uważał, że należy znieść rozróżnienia między Tajwańczykami a Japończykami na wyspie, co de facto oznaczało wzmożoną japonizację. Pod naciskiem urzędu gubernatora, z gazet wydawanych na Tajwanie zniknęły strony drukowane po chińsku, wstrzymano publikację wielu chińskich wydawnictw i wycofano lekcje chińskiego ze szkół, które go prowadziły.

Promowany przez gubernatora „ruch kōminka” (皇民化運動, kōminka undō), czyli „lojalnych poddanych cesarza”, obejmował, poza eliminacją języka chińskiego i promowaniem japońskiego, także przymuszanie do wizyt w świątyniach shintō, zmiany w lokalnych świątyniach i klasztorach, zakazy obejmujące tradycyjne chińskie święta i obyczaje, promowanie japońskiego stylu życia i aranżacji mieszkań i zmianę nazwisk na japońskie.

Po rezygnacji ze stanowiska gubernatora w sierpniu 1944 roku został senatorem, a w grudniu otrzymał tekę ministerialną, z której zrezygnował w marcu 1945. W lutym 1946 ustąpił także ze stanowiska senatora.