User:Frank Van Calster/Toutanchamon

Het verhaal van farao Toutanchamon. De vloek is het ongeweten dat niet geweten mag zijn, omdat het onvolmaaktheid brengt. Daarom de vloek dat de mensen na ons zelf verzonnen hebben. Het gewoon een ontrouwe belofte was dat als vloek zou overkomen tussen hun zelf. Maar dat wij elkaar dol graag hadden en we speelden in de groep altijd allemaal samen. Er kwamen dikwijls vreemdelingen die bij de groep wilden horen, maar wij waren knap, volmaakt en verzorgde ons zelf, tenminste. Door het wassen met het gele zand zoals in de Sahara. Grote bossen wouden stonden overal waar mensen en dieren konden komen en het voedsel was bijna overal aanwezig op alle plaatsen waar kon gaan. Behalve in het gele zand dat een even grote zandbak naar beneden kon graven, zo diep we konden. Onder het gele zand lagen nooit geen grassen of bloemen, geen fruit en geen bloemkolen. Maar we koesterden de plaats waar de zandbak stond met gele zand zoals de woestijn de onderaardse zand lijn was oneindig diep. De groep was aan het spelen allemaal samen als grote jongens en meisjes en kinderen. Wij speelden we lange dagen en stoeiden we wat met elkaar uit tijd verdrijf. De dagen toen duurden langer dan nu, Nu we inzien dat we berouw hadden met wat we gedaan hebben. Het gele zand in de woestijn was enkel om ons zuiver en rijn te wassen altijd zoals nodig was. We waren in groepen verdeeld en we bleven bij ons zand massa want dat rijkdom en proper over elkaar komen was de betekenis in onze tijd. We speelden elke dag graag samen en we hadden een groot oppergemoed in ons zelf kenbaar gemaakt. Op een dag waren we met ongeveer, 57 dan met 58 daarna met 59, en zo kwamen we één voor één de groep uitbreiden als nieuwelingen die de groep aanhechten. Gelukkig mocht ik er in het begin bij horen van de rest van uw vrienden. En we dulden niet nooit zomaar iedereen. We waren elkaar altijd aan het ophitsen en aan het spelen, maar we wasten ons tenminste proper met zand uit de Sahara. Op een mooie dag, rond de middag dat uren kon duren tegenover nu. Kwam er een vieze jonge man aangewandeld en hij stonk vies en we trokken direct bekken als we die jonge man als maar in de buurt hadden. We plaagden dikwijls ook wat volk weg, en het was ons steeds gelukt om als vrienden de groep te verlaten of als vriend samen met onze nieuwe groep te verwelkomen. Omdat de uitstraling er maar goed moest uitzien, en moest zeker even vroom als wij zijn, om er bij te kunnen blijven. Nu de dagen verstreken en het plagen en pesten van de jongen dat zich zelf Toutanchamon noemde. Het pesten met de hele groep deden wij niet expres, maar om die vieze onverzorgde en mislukte jongeman uit de groep te verstoten. Het kon niet snel genoeg gaan om ons te bevrijden van die man dat niet langer dan 7 of 8 weken bij ons heeft gezeten. We waren allemaal vrienden en ook niet altijd even vrolijk, maar sinds de dag dat Toutanchamon ons heeft gaan vergezellen en we uiteindelijk er echt genoeg van hadden. Hebben we met onze hele groep samen Toutanchamon zo hard beginnen gaan pesten. Iedere dag opnieuw. En die dag was de dag dat de hele groep van ongeveer mensen van bijna nooit meer dan 79 mensen in clan het bad plaats had ontdekt. Altijd leuk samen hadden gespeeld en gespeeld zo de jongens en de meisjes en de kinderplagen. Waren we de mens Toutanchamon zo beu op een gegeven dag.. Dat we allemaal met de hele groep door het lint zijn gegaan. We begonnen met stampen en ook slagen maar het ging veel verder tot zelfs dagen lang gespeeld werd. Om Toutanchamon zelfs vaak heeft proberen te verdrinken met het reinigende zand om hem Het verhaal van farao Toutanchamon. Takenlijst Page 1 een propere uitstraling te willen geven. de dag dat we allen ons zelf niet meer goed beheersten en we helemaal door het lint gingen. Hebben we met iedereen dat we hadden in de groep dat het pesten zo moe was dan ook, en er moest iets gebeuren, eigenlijk.. En snel ! We hebben zand gebruikt zelfs om hem te pesten zo hard en langdurig hij wel weg zou gaan uit zich zelf. Het lukte ons gewoon niet,en ons proper zand waar we ons mee wasten werd verboden voor Toutanchamon, omdat hij zo vies uitgemergeld en ook mank door zijn poten ging. En we moesten er een eind aan maken op die manier dat we het plagen zelf zelfs zat waren. Ons zelfrespect ging veel verder dan men denken kon. Hadden we de volgende dag het inzien dat het niet mooi was van ons om ons zo te gedragen. Tegenover iemand dat mank liep en onverzorgd door de dag kwam. Hadden we allen die volgende dag zo veel zorgen, met onze groep te samen. Wat zou de dag dat we Toutanchamon hebben gedood door ons opzettelijk gepest ons nageslacht toch aan doen? We hadden in ieder geval heel veel spijt van die dag. Iemand moest het toch klaar krijgen, omdat we zo vroom en overtuigd proper waren. En overal is voedsel aanwezig behalve in ons bad met sahara zand, wat kwam hij toch zoeken bij ons? In de bossen rond om ons was alles om jezelf te verwennen aanwezig. We aten vooral groenten maar ook fruit uit lekkernij. Het eten van een levend dier kon niet verteren enkel gaan tot het eten van sommige insecten, die wel lekker waren. Soms had zelfs iemand een vliegende vlinder tam gemaakt door met de vlinder te spelen, er waren altijd oneindig veel vlinders geweest. Zo speelden we vroeger vlindertje om met elkaar, het meeste vlinders tam te maken zodat de vlinders ook als vriend bij iemand kon blijven behoren. De dag dat we elkaar niet plagen, bestond er niet, en heeft ook nooit bestaan voor ons. Maar het kwetsen met die pijn en het inzien van die tijd dat we iemand dat onvolmaakt was dood hebben gepest. En met veel kinderspel hebben dood kunnen spelen, was echt niet meer echt plagen dat we deden, met Toutanchamon, maar eerder een pest wat we deden was het. Hij droeg dat ook mee, de pest en daarom verkreeg hij het loon. Hij had eigenlijk van ons weg moeten gaan, de vluchteling had Toutanchamon dan geweest. Ook een leuk spel trouwens, in samenhorigheid toch dan tenminste. Maar vanaf dan konden we terug beter op elkaar concentreren en was het ook terug aangenaam het spelen met de hele groep samen. En konden we ons terug beginnen met amuseren, wat we toen lol trappen noemden. Het inzien van die dag was een pijnlijke tijd voor ons allen geweest en verleden. We hadden zoveel spijt dat we Toutanchamon hebben dood gepest. En daarom zijn we ons zelf manieren gaan beginnen aanleren door het blij blijven volhouden van de tijd dat we gemist hebben toen Toutanchamon in onze groep hadden gehad. Wat we deden zou later ook door onze lichamen verder gezet kunnen gebeuren. En daarom zijn we elkaar bij gaan leren door ons hele leven samen te spelen en hebben we de zin om één pilaar te maken. De berg, waar we ons aan moesten zuiveren. Het grote van de zandbak met het zand dat we ons bad noemde was beperkt, onlangst de diepte was oneindig. Enkel een paar voetstappen aan de buitenkant op de grond van de stenen berg bleef over en we waren maar aan het bouwen. Zo, Hebben we altijd verder gespeeld en ook altijd door samen te zijn, en we ons zelf zijn gaan gedragen tegenover elkaar, om onze spijt te uiten tegenover die dode Toutanchamon toch. Het nooit eerder voorgekomen van dat pest in zo een ritueel zoals we het nooit meer wilde meemaken. Hierdoor het zoeken verder in ons zelf, omdat we ons zelf zo goed gekend hadden voor we met pesterij waren begonnen. Om Toutanchamon uit te sluiten uit onze groep. Takenlijst Page 2 Om Toutanchamon uit te sluiten uit onze groep. En daarom ook altijd elkaar terug begonnen te zien, als goede en gelukkige mensen bij elkaar in ons zand bad samen. En hadden we een idee, om het vergeven van ons zelf door de dood van Toutanchamon op ons geweten lag. Proberen te vergeten en zo ver mogelijk weg willen steken van ons zelf. En hadden we ook gezellige stenen dat allemaal juist het zelfde in ons Sahara bad lagen verstopt. De grootte van de stenen was altijd gelijk en even groot. Maar het zandbad dat een paar duizenden voetstappen groot was endaar rond altijd het grote bos, het woud heeft geweest. Wisten we dat er nog meer bad zand clan was maar niet bij ons in de buurt. De groep had meer dan genoeg aan elkaar. Het voedsel kon onmogelijk op gaan. Want het vruchtbaar woud dat rond ons zand bad was omgeving. Het woud altijd de bescherming en het voedsel gaf zoveel we maar moesten hebben. Het altijd lekker eten dat vooral groenten en fruit bevatten heeft onze deugd altijd opgespeeld en doen gaan beginnen met spelen. Ook door het aankijken van elkaar als even volwaardig, en in het gezicht het grapje uit te halen. Het aanraken gebeurde meestal tussen jongens naar meisjes en ook anderzom. Houden van elkaar als spelende ouders als opvoeding aan de kinderen. Het gebeurde natuurlijk dat we elkaar soms wat aan het plagen waren. Om de beste bedoeling om het gemoed terug te krijgen in die persoon om hem weer aan te moedigen in eigen persoonlijkheid. Om die iemand zich zelf terug te doen herkennen zoals de tijd van daar voor. Dan hebben we de ene steen na de andere uit de grond gegraven met onze handen zoals de ouders van kinderen in één bad samen speelden. We wasten ons hele dag lang om ons terug te reinigen, en tijdens het wassen werden we afgeleid door de grote stenen die in ons bad lagen verstopt in de bodem. Het afleiden dat ons heeft bezig doen houden en het verder blijven spelen met elkaar in ons gezamenlijk bad waarin we altijd elkaar ten raad konten bijstaan altijd. Had de ene een idee, deed de andere ook mee. En het ook altijd samen blijven bewegen met dezelfde groep dat ons totaal van 58 mensen heeft in doen in stand houden. Het goed tellen konden we niet zo goed. Het schamen van ons zelf hierdoor, hadden we allemaal een zwerveling gedood omdat hij enkel troost zocht bij onze groep. Het zelfs nog niet bij wilden behoren als het lichaam dat daar lag. Het dood lichaam van toutanchamon. We hebben al de planten dat we zeker niet lusten te gebruiken, voelden we ons zelf ook vies en vuil. Het was onze vuile komedie om zoals de dood deze persoon verder te moeten wegsteken met de schatten dat steeds bleef blinken op te graven. Daarom we Toutanchamon in de stank hebben laten liggen, en tot spijt, om het kwijt willen spelen en om Toutanchamon wel één enkele keer nog maals te raken. Het heel de omgeving van onze zandbak stonk. De eerlijkste gozers van ons groep, de mensen in ons volk, hoe je het ook wil noemen. Zij hadden het verstand gehad, het verpakken hier tegen in doeken te windelen van planten met lekkere geuren. Zij hebben Toutanchamon verpakt zo snel en zo stevig en dicht mogelijk vast, omdat niemand de geur nog zou kunnen herkennen van zijn dood. En hebben zij hem eerst verpakt en daarna de stank terug kwam en weer terug herkenbaar werd in onze neus, in onze mond en ook ons vel begon ook te rieken naar zijn lijfgeur. Het ons bad toch altijd de reinigende oplossing moest zijn gebleven, Ons niet laten verjagen door Toutanchamon, dieper het woud in. Uit ons zelfrespect en eerbied voor onze was plaats. Takenlijst Page 3 Uit ons zelfrespect en eerbied voor onze was plaats. Om proper en gewassen voor de dag te willen verschijnen. Hadden we gevonden de stenen zoals we eerder al wisten te leggen volgens een willekeurig spel om de stenen die diep verzonken lagen in ons bad plaats op te graven. Het ook iedere keer juist die zelfde steen er uit te halen zoals de vorige steen eruit zag. We hebben alles gedaan om het dood lichaam van Toutanchamon niet meer te moeten voelen stinken in onze neus en op ons vel. We waren al snel begonnen aan ons spel dat het opdracht altijd moest in houden, zoals de vlinders kon temmen. Zo zijn we de stenen uit de grond gaan halen door met elkaar samen te gaan spelen en de volgende steen te gaan zoeken. Het ene na de andere steen, hielden we soms bijna 2 stenen per dag uit de grond en als een mierenhoop was het geheim dat wij zelfs met onze blote handen de stenen hebben gelegd. Het spel heeft altijd dat blijven zijn, Nieuwe stenen zoeken door onder de grond te graven en een plezierig spel te verzinnen met de gevonden steen. Hebben we een doolhof gemaakt met de stenen dat we op graven. En in het diepste gedeelte het dood lichaam van Toutanchamon verstopt om het dood van dat lichaam niet meer te ruiken. Het amuseren kreeg terug een naam en we speelden nu, welke steen heeft nu een naam. Het spelen heel ons leven lang beleven. De kinderen speelden appart mee, maar gingen meestal zwerven naar ergens anders naar toe. Het moest elkaar toch ergens als ouders gaan verstaan, om echte tijd periode gaai te slaan. Daarom de kinderen van onze tijd, altijd goed met elkaar konden opschieten maar iets minder met hun ouders en de vrienden van hun ouders. Dan vertrokken ze soms te samen, om het zoveel tijd vertrokken er een kleine groep kinderen dat wat groter waren samen. En de reis was met de moed en de steun de raad altijd bijgestaan, dat het vinden van een zand bad zoals dat van ons, wij ouders van onze kinderen trots zou maken. We steunden onze kinderen, altijd.. Vol vertrouwen in de hechte band van onze jongeren hebben we onze kinderen steeds aanbeden. Het oud worden zoals ons in onze tijd van Toutanchamon zijn de meeste mensen hun kennis al snel vergeten. Heel oud zijn we samen geworden en zelfs veel tijd na het spelen met zoveel stenen. Kon het graven en plaatsen van de stenen tijdens het spel en de spelen. Een truck hadden gevonden met het zand om de stenen naar de hoogte te gaan leggen. Omdat de ruimte in ons bad tekort kwam om nog stenen te kunnen plaatsen. Hebben we ons zelf beloofd, elkaar altijd en beter te maken en het aangenaam kennis te blijven In echtheid zijn gaan bewaren. En hebben we zooud we konden worden, we het niet bijhielden. Onze duur van ons heilig leven. Een leven van een mens zoals nu, is net het leven zoals een domme vlinder zou men zeggen. Het tijd en het gebruik, wees er zuinig mee. En onze laatste tol en doel heeft ons leven bewezen. Het bad dat het zand had waar we ons in hebben gewassen elke dag, Daar rond groente en kolen en fruit van bomen zoveel we konden vinden maar bleef groeien. Hadden we de berg gemaakt dat later anders zou gaan noemen. Eigenwijsheid in de mens heeft de naam van onze stenen berg gaan noemen. Omdat we maar met iedere groep één zand bad hielden. Zijn familie zoals ik en u ver verspreid op die plaatsen in het woud dat een zand bad heeft gehouden heeft. Takenlijst Page 4 gehouden heeft. We waren een heel avontuurlijk en kinderachtig volk. En toen de stenen punt dat geen enkele steen meer kon dragen uiteindelijk helemaal af en klaar was. Hebben we daar in het doolhof het spel nog afgewerkt. Het leven hield veel serieuze momenten samen en veel plezier met elkaar in. En we hebben nog heel lang geleefd na het einde van de stenen graven op onze spelwijze. Het kunnen verstoppen en verder proberen te vergeten de tijd waardoor we nu trots zijn geworden en gewonnen van Toutanchamon heeft de grote doolhof nadat wij klaar waren. Met 58 kinderen natuurlijk ook bij te tellen, wat maar tijdelijke periode inhield. Omdat de kinderen verder opjacht gingen naar een even waardevolle vriendschap ergens anders heen. Altijd in groep heeft geschikt het tijdperk steeds vergingen te onthouden. De juiste les was reeds opgevoed en daarom ook het aanvaarden van elkaars volmaaktheid. De levens dat we hemels hebben geleefd tijdens onze tijd op de aarde. Het blijven bewonderen van u zelf, zal altijd nieuwe periode doen ontwaken terug samen. Wanneer terug wordt geboren en terug flitst uit de lucht in het lichaam vanaf kinds af aan. 4 dagen gevolgd door nachten er zijn onthouden in juiste maak. Geweten zoals de groep vrienden dat elkaar nooit konden missen. Elkaar altijd ten raad bijstonden, daarom echte vrienden zoals mensen nu hebben, ook opvalt onder de mensen van nu. Het zijn de vrienden die je had in je vorige leven. Het moeten licht zijn en door zweven is het aan geweten te bewonderen hierna.. Het zeker vinden van de juiste personen dat vrienden altijd zijn geweest wat ergens niet meer zou weten van ons gelukkig bestaan. Toch de gesprekken doen deze taal in vriendschap spreken. Daarom Toutanchamon, geenaangename herdachte in ons geloof dat bijdroeg als ongewenst heeft alles waarvoor en waarna hij kwam deze periode was verpest door zijn gewone komst. Het versieren met schatten en onze kunsten we gewoon vonden in het zand. Om onze boodschap uit te drukken en ons bestaan, dat Toutanchamon ons nooit kon vergaan onze bad plaats en door moeten staan. Altijd vriendschap heeft bestaan, elkaar vergeven is liefde geven en dat is pas echte vriendschappen mogelijk waard. Het vinden van de hele groep in het volgende leven kan door het gevoel zijn dat vooraf is ingegeven en het altijd doen geloven. Het geloof in u zelf als eigen waarde en zelfkennis en waarheid in de gebruikende taal. Het kinderen van ons niet konden schrijven, de baden in het zand begraven. Daarom het liever niet komen op de plaats, vernedering en eergevoel ontmoeten elkaar daar. De bestemming uit gekozen waar niet uw vriendschap is bewaard. Het enkel kunnen weten, het zandbad met de berg stenen dat de stevige vriendschappelijke band elkaar heeft doen amuseren tijden het spel en spelen. Door ieders bijdrage blijvend te zijn, het stenen berg de betere benaming hiervoor wil betekenen in tekening beschreven op de binnen muur.. Het zoeken naar elkaar is in onze clan verzonken. Zoals het moraal in het leven waarin gedachte klonken. Het moeten blijven steunen met raad, iemand dat uw vriendschap heeft aanvaard. Ook het vergeten samen met ons volk dat 58 personentelden en 28 kinderen ver bereikten deze groepen steeds vertrokken om hun leven meer waarde en zelfeigenheid te geven. Het nabekeken ons onvolwassen gedrag heeft toch mooie kinderen gemaakt, allen zijn verdwenen vertrokken door ons vakgebied. Hele leven spelen om het dood liichaam van Toutanchamon te verbergen, om onze kuisheid en propere titel te verstoppen met gangen in de aarde. de waarde te overtuigen waarin de kinderen zuiver waren het terug beeld van onze eigen familie, ons steeds terug willen opzoeken en daarom zijn gestart met het graven. Het terug willen vinden van iemand familie dierbaar is een eeuwigheid mee doet spelen in een doolhof op zoek naar de familie voor de schatten daar te bewaren. Het nooit afstaan van ons bad met de schatten te bewijzen, mooit te laten hangen als versiering. Takenlijst Page 5 Het zand met stenen zo diep kon vinden en overal juist de zelfde steen ongeveer lag verstopt. Het vast een strik van onze familie te bewonderen was en onze houding tegenover het geloof. Het aanvullend met de juiste natuur, het meisjes met jongens en jongens met meisjes iedereen had een beste vriendschap te koesteren in het tegenovergesteld geslacht. Dit een moraal in hetleven te blijven in dit verhaal zo diep gebonden en graag gehoord door gevloek over ons spel. Het terug komen naar deze aarde, als onze tijd ons goed heeft ingesteld. Na het aantal stenen bewaren dat diep in de grond zijn opgegraven en opgesteld. In het hemels en het genot ondoorzichtig vermomd en komen spoken over de aarde. Het niet vergeten van de mensen die samen in mijn bad zaten. Daarom het afleiding moet brengen om niet in verleiding te komen. Om een zichtbaar menselijk en natuurlijk persoon het pesten kunnen. We waken gewoon over het grond gebied en de verzorging moet goed zijn bewaard. Ook het diepe innerlijke in ons zelf het het diepe innerlijke in u ook. De eerste natuur is de zuiverste blijf daarom elkaar altijd trouw te bijstand staan. Het kunnen herdenken van ons innige heerlijk leven,het leven dat vreugdevol was. Liever niet blijven gedenken aan het vieze en stinkende mens dat zonder evenwicht onze groep heeft willen verstoten uit ons eigen bad. Nooit niet kunnen winnen is de vloek met naam van Toutanchamon wat nooit iemand gelukt is, het verhaal zo te beschrijven in dat korte knip en het gedachte was dat ongeweten daarvan het tegenover gesteldheid steeds heeft bestaan. Het altijd door geven van de juiste les en de goede opvoeding. Het beter wegblijven op de plaatsen waar de ziekte van Toutanchamon hangt. Zeker bewezen. Het ook niet inzien van het juiste verhaal, wat ongelovigheid doet ontstaan in ieder voor zich. Het geweld nooit mag gekend zijn, enkel de handen van de vriendschap samen in een groep. Het best bewaard het aantal wij ook telden, 68 mensen en de kinderen dat zullen blijven komen en gaan, om het ontdekken van hun eigenheid en hun levensmoraal. Het einde van het verhaal van Toutanchamon. Versierd omdat met de schatten dat ook kon vinden in het bad. Op het bad van geel Sahara zand heeft blijven bewaren. Om de vloek van Toutanchamon nooit toe te staan. Het best blijven doen en het ervarenvan het echtheid in het leven. Waar mensen wonderen konden doen en hun volmaaktheid te blijven bewonderen zal blijven in het correct en trouw gebleven groeps geweten. Een afscheid door het ongeval dat vrienden kan doenverliezen tot diep in de dood, was het voorbeeld dat nooit mag aannemen. Het overgestelde hier is bedoeld. Het zeker mogen weten, het pas mogen gaan wanneer het tijdstip het beslist. Zo lang mogelijk willen leven en zo veel jaren mogelijk te verslinden en in eerbied met het eigen imago. Daarom steeds een ander zijn ongeluk is opgevangen door een ader zijn vloek in het bad van de woestijn. De zandbadende mensen Letterlijk archeologische tijdscodatie: 1988, Thames & Hudson, Verder de afwerking van de codex architecture/ Frank Van Calster Takenlijst Page 6