User:Gavit rohit

मी रोहित भास्कर गावित मु.पो.माणी ता. सुरगाणा जिल्हा. नाशिक मी शिक्षणा साठी पुणे या शहरात आलोय.माझे गाव महाराष्ट्र राज्यातील नाशिक शहरातील सुरगाणा तालुक्यापासून   8 किमी वर आहे  माणी हे माझे गाव आहे. माझ्या गावाला येण्यासाठी नाशिक पासून खूप बस आसतात रस्ता हायवे आहे बस ही नाशिक पासून निघाल्यावर तीन ठिकाणी थांबते पाहिले दिंडोरी,वणी,आणि सुरगाणा ह्या तीन ठिकाणी बस थांबते नाशिक पासून माझ्या गावाचे आंतर हे 100 किमी येवढे आहे बस मध्ये 120 रू भाडे आहे माझे घर हे हनुमान मंदिरा जवळच आहे माझ्या गावाचे वैशिष्टय म्हणजे माझ्या गावात जास्तीत जास्त शेती चे उत्पादन घेतले जाते  गहू,ज्वारी,बाजरी,भात, भाताला सुद्धा विविध प्रकारची नावे  आहेत (एक कड्या ,24-24,बासमती,) अशी अनेक प्रकारची पिके आमच्या भागात घेतली जातात  आमच्या कडे जास्त पावसाळी पिके घेतात माझे गाव हे पूर्ण डोंगरांनी व्यापलेले आहे. माझं गाव हे खूप छोटेसे आहे. माझ्या गावची ओळख म्हणजे माझ्या गावाजवळच 2 किमी अंतरावर पुरातन कालीन शंकराचे मंदिर आहे ते खूप प्रसिद्ध मंदिर आहे कारण तिथे नार-पार या दोन नद्यांचा उगम झाला आहे म्हणून आमच्या गावची प्रशिधी झाली आहे तिथे संक्रातिला खूप मोठी यात्रा भरते तिथे खूप लांबून लोक दर्शन घेण्यास साठी येतात खूप मोठ्या प्रमाणात गर्दी असते. गावातली जास्तीत जास्त लोक हे शेती करतात माझ्या गावात जास्त गाय,बैल,म्हैस,हे जनावर जास्त पाळले जातात. माझ्या गावात एक खूप मोठा तलाव आहे तिथे जनावरांना पाणी पिण्यासाठी नेले जाते आमच्या कडे खूप हिरवळ असते म्हणून जनावरांना खाण्यासाठी चारा भरपूर प्रमाणात उपलब्ध असतो आमच्या गावात लहान मुलांना शिक्षणासाठी पहिली ते चौथी पर्यंत जिल्हा परिषद शाळा सुद्धा आहे.आणि फक्त मुलींसाठी पाचवी ते बारावी पर्यंत आश्रम शाळा सुद्धा आहे. माझ्या गावाची भाषा ही मराठी आहे म्हणजे जस जसे लांब गेलो की तेथील भाषा ही बदलत असते पूर्ण भाषा मध्ये फरक जाणवत असतो.काही पूर्वीच्या लोकांची बोलण्याची पद्धत ही वेगळी आहे. त्यांचे काही विशिष्ट शब्द असतात ते आपल्याला लवकर समजत नाही तसेच आमच्या गावात पुरातन काळातील रुढी प्रथा परंपरा आता सुद्धा चालू आहेत सगळ्या रीतिरिवा जा नुसार गावामध्ये   7 दिवसांचा सप्ताह ठेवला जातो.गावातली सगळी मंडळी त्या सप्त्याला सहकार्य करतात माझे गाव हे पूर्ण पणे विकसित आहे  माझ्या गावतली माणसे ही बऱ्य्या पैकी श्रीमंत आहेत.माझ्या गावामध्ये जास्तीत जास्त घरे ही कावलारू आहेत  माझ्या गावची लोकसंख्या किमान 2000 एवढी आहे माझ्या गावात सगळे सण साजरे करतात  संक्रात,दिवाळी, होळी असे अनेक सण साजरे केले जातात पण गावात बैल पोळा हा सण खूप मोठा केला जातो कारण आमच्या गावची शेती ही सगळी बैला वर आवलांबून असते म्हणून बैल पोला हा सण खूप मोठ्या प्रमाणात साजरा केला जातो त्या दिवशी बैलाला पूर्ण पने सजवले जाते त्यांच्या शिंगांना कलर दिला जातो  व त्यांना पुराण पोळीचे जेवण दिले जाते  हा सण सगळे शेतकरी थाटात करतात आमच्या कडे लग्नांची पद्धत ही वेगळी असते आमच्या कडे पूर्वी 7 दिवस लग्न चालायचं आता 2 दिवसात लग्न होतात लग्न ठरवायच्या आधी नवरा हा नवरीला बघायला जातो मग दोन दिवसांनी नवरी कडील माणसे नवऱ्याच घर बघायला जातात नवऱ्याची जमीन किती आहे हे बघतात नवरा काय नोकरी करतो हे बघतात मग ठरल्या नंतर आधी साखरपुडा म्हणजे त्यादिवशी सुपारी फोडतात मग लग्न ठरत मग पत्रिका त्यावरची नावे मुलीचे शिक्षण मुलाचं शिक्षण हे सगळ त्याच्या वर असते लग्नाची तारीख ही ब्राम्हणा कडून ठरवली जाते मग लग्नाची वेळ हे सगळ ठरवल जात मग लग्नाची तयारी सुरू होते आमच्याकडे  नवरी किवा नवऱ्याला हळद लावताना नवऱ्याला आणि  नवरीला पूर्ण तोंडा  पासून पाया पर्यंत हळद लावली जाते.हळदीचा कार्यक्रम 2 किंवा 3 तासाचा असतो.हळद लावून झाल्या नंतर त्यांना थंड पाण्यानी आंघोळ घातली जाते आमच्या कडे सगळ्या बाया हळद सुधा खेळतात  मग रात्री तेलवणाचा कार्यक्रम असतो मग नवरीला रात्री खूप नाचवल जात लग्नाच्या दिवशी सुद्धा नवरा नवरी नाचवले जातात  लहान मुलांची नाचायची खूप मजा असते  लग्न झाल्या नंतर नवरा नवरी दोन तीन लोकांना जेवण वाढतात मग सगळ्यात शेवट नवरा नवरीला जेवायला बसवतात जेवायच्या आधी त्यांना नावे घ्यावी लागतात  नंतर नवरी नवऱ्याच्या घरी गेल्यावर सुधा रात्री खूप नाचवतात  नवरी सोबत घरच्या  दोन तीन महिला जातात दुसऱ्या दिवशी नवरी घरी येते मग नवरी ही पाच दिवसांनी नवऱ्याच्या घरी जाते अशी आमच्या कडील परंपरा आहे माझ्या गावा पासून 25किमी अंतरावर सुंदर असे पर्यटन स्थळ आहे सापुतारा असे त्याचे नाव आहे तिथे खूप मोठ्या प्रमाणात गर्दी असते कारण तिथे सण-सेट पॉइंट दिसतो म्हणून सापुतारा हे खूप प्रसिद्ध ठिकाण आहे  अजून त्याच्या मागे हतगड किला आहे तो सुद्धा खूप प्रसिद्ध किला आहे जेव्हा शिवाजी महाराजांनी सुरत लुटली तेव्हा त्या किल्यावर त्यांनी 2 दिवस खजाना ठेवला होता असे या हरगड किल्याचे रहस्य आहे. माझ्या गावापासून 20किमी पासून गुजरात सुरू होते. माझ्या गावापासून दक्षिण दिशेला जवळच पुरातन कालीन भिवतास नावाचा खूप मोठा धबधबा आहे. याची खोली 500 फूट आहे तो धबधबा बघतांना आपल्याला आंगला काटाच येतो कारण खूप खोल दरी सारखा तो धबधबा आहे खाली पाणी पडते ते दिसत नाही एवढा खोल हा धबधबा आहे तिथे एखाद्या वेक्तीने जिवदेण्याचा प्रयत्न केला तर तिवेक्ती खडकावरच पडते कारण त्या धबधब्याची खोली खूप आहे आणि आजू बाजूला सगळ खडक आहे त्यामुळे खाली पाणी पडत ते दिसत नाही याचे रहस्य म्हणजे ही गोष्ट पाच पांडव होते तेव्हाची ही गोष्ट आहे की भीम नांगर धरत होता भीमाच्या पत्नीनी भीमाला वेळेवर जेवण न दिल्या मूळ भीमाला राग आला भिमानी नांगर खुपसले तर कमीत कमी 3 किमी येवढे आंतर तो खाली गेला नंतर पत्नी ने जेवण आणले पण भीमाने ते जेवण केले नाही अशी ही आख्यता आहे म्हणून तीन किमी पेक्षा जास्त ह्या धबधब्याची लांबी आहे  हा धबधबा बघण्यासाठी लोक खूप लावून येतात