User:Geo Muralitharan/Sample page

கட்டுரையாசிரியர்: க.முரளிதரன்
ஐரோப்பிய நாடுகாண் பயணமானது வரலாற்றில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த அம்சமாக காணப்படுகிறது. ஸ்பானியா, போர்த்துக்கல் ஆகிய நாடுகளே நாடுகாண் பயணங்களிற்கும், புது நிலக் கண்டுபிடிப்புகளுக்குமான அடிப்படையினை வழங்கின. ஸ்பானியா, போர்த்துக்கல் ஆகிய நாடுகளே ஆரம்பத்தில் நாடுகாண் பயணங்களில் தலை சிறந்து விளங்கின. எனவே அவற்றின் பங்களிப்பினை ஆராய வேண்டியுள்ளது.

ஐரோப்பிய நாகரீகமானது மத்தியதரைக் கடலோரங்களைச் சார்ந்த பகுதிகளில் ஆரம்பத்தில் நிலைபெற்று பின்னர் படிப்படியாக மேற்கு, மத்தி,வடக்கு தேசங்களிலும் வலுவடைந்து சென்றது. இத்தகு சூழ்நிலை தொடர்ந்து நிலைபெறவில்லை. இஸ்லாமிய பேரரசின் எழுச்சியால் ஐரோப்பாவின் தென் பகுதியில் அதாவது மத்திய தரைக் கடல் பகுதியில் ஐரோப்பியரின் ஆதிக்கம் வலுவிழந்தது. பின்னர் துருக்கியரின் ஆதிக்கம் அதிகரித்ததன் வாயிலாக அரேபியரின் வசமிருந்த ஆசிய, ஆபிரிக்க பகுதிகள் துருக்கியர் வசமானது.

துருக்கியரின் பலம் படிப்படியாக வளர்ச்சி பெற்றது. அத்துடன் கிழக்கு மேற்கு வர்த்தகத்தில் முதன்மை பெற்றிருந்த கொன்ஸ்தாந்து நோபிள் துறைமுகம் கி.பி 1453இல் துருக்கியர் வசமானது, துருக்கியர் மேலைத்தேய வர்த்தகரின் வர்த்தக நடவடிக்கைகளிற்கு இடையூறு ஏற்படுத்தினர். இதன் காரணமாக வர்த்தகதினை மேற்கொள்வதற்கான புதிய வழிகளைக் கண்டு பிடிக்க ஐரோப்பியர் தலைப்பட்டனர்.

நாடுகாண் பயணங்களை மேற்கொள்வதில் கொன்ஸ்தந்து நோபிள் கைப்பற்றப்பட்டமை, மார்க்கோ போலோவின் பயணக் குறிப்புக்கள், உறுதியற்ற வினியோகம், கிழக்கு நாடுகளின் பொருட்களை நுகர வேண்டும் என்ற ஆர்வம், சமயம் பரப்ப வேண்டும், சிலுவைப் போர்கள், மறுமலர்ச்சி, இந்தியா,சீனா முதலிய நாடுகளின் செல்வ வளம் பற்றி அறிந்திருந்தமை. முதலிய காரணங்களால் தூண்டப்பட்ட போர்த்துக்கேயர், ஸ்பானியர்கள் நாடுகாண் பயணங்களை மேற்கொள்ள முடிவு செய்தனர். பிரித்தானிய, பிரான்ஸ் ஆகிய நாடுகளில் போர், உள்நாட்டு குழப்பம் என்பன ஏற்பட்டிருந்த காரணத்தினால் அவை நாடுகாண் பயணங்களில் ஈடுபடுவதில் பங்கு கொள்ளவில்லை. ஆனால் போர்த்துக்கேய மன்னன் கென்றியின் முயற்சி, ஸ்பானியா ஒற்றுமைப்படித்தப்பட்டு அரசர் பேடினண்ட் அரசி இஸபெல்லா ஆகியோரின் ஊக்கம் என்பன நாடுகாண் பயணங்களினை ஊக்குவித்தன.

நாடுகாண் பயணங்களினை ஊக்குவிப்பதில் போர்த்துக்கேயர் காலம் முதன்மை பெற்றுக் காணப்பட்டது. போர்த்துக்கேய மன்னன் ஆதரவளித்தான். அத்துடன் ஸ்பானியாவும் நாடுகாண் பயணங்களினை மேற்கொள்வதில் பங்கு வகித்தது. நாடுகாண் பயணங்களினை மேற்கொள்வதில் மார்க்கோ போலோவின் பயணக் குறிப்புக்கள், உலகம் உருண்டை என்ற சிந்தனை, திசை காட்டும் கருவி, உலக வரைபடங்கள் ஆகியன உதவின. இதனை அடிப்படையாகக் கொண்டு ஆரம்பத்தில் போர்த்துக்கேயரும் ஸ்பானியரும் நிலவியல் கண்டுபிடிப்புக்களை மேற்கொண்டனர்.

போர்த்துக்கேயர் கிழக்கு நோக்கியும் ஸ்பானியர் மேற்கு நோக்கியும் பயணங்களை மேற்கொள்ளத் தலைப்பட்டனர், பல்வேறு நாடுகளினைக் கண்டு பிடித்தனர். இதன் வாயிலாக இவ்விரு நாடுகளிடையில் போட்டி ஏற்பட்டது. இதனை நிவர்த்தி செய்யுமாறு ஆறாம் அலெக்ஸாண்டர் போப் பணிக்கப்ப்ட்டார். அவர் 1498இல் ஒரு ஆணை பிறப்பித்தார். அதன்படி  அசோர் தீவுகளிற்கு மேற்கில் ஒரு கற்பனைக்கோடு வரையப்பட்டது. அக்கோட்டின் மேற்குப் பகுதிகள் ஸ்பானியாவிற்கும் கிழக்குப் பகுதிகள் போர்த்துக்கல்லிற்கும் சொந்தமாகும் எனக் குறிப்பிடப்பட்டது. கடல்வழிப் பயணத்தில் செல்வாக்குச் செலுத்திய ஸ்பானியா, போர்த்துக்கல் ஆகிய நாடுகளின் பங்களிப்பினை தனித்தனியாக நோக்குவது சாலச் சிறந்தது.போர்த்துக்கேயர் 16ஆம் நூற்றாண்டில்  ஆபிரிக்கா, இந்தியா, மற்றும் தென் கிழக்காசிய நாடுகள் பலவற்றையும் கைப்பற்றிக் கொண்டார்கள், அவர்களின் நாடுகாண் பயண பங்களிப்பினை நோக்குவது அவசியமானதாகும்,

ஐரோப்பாக் கண்டத்தில் தென்மேல் பகுதியில் ஐபீரிய தீவுக்குறையில் உள்ள நாடே போர்த்துக்கல் ஆகும். இங்கு போர்ட்டோ என்ற பெரிய நகரம் உள்ளது. இந் நகரின் வாயிலாகவே போர்த்துக்கல் என்ற பெயர் வந்தது. போர்த்துக்கேயர் நாடுகாண் பயணங்களினை மேற்கொள்வதில் தலைசிறந்து விளங்கினர். நாடுகாண் பயணங்களினால் மேற்கத்தேய செல்வாக்கினை விரிவாக்கி முதன் முதல் உலகப் பேரரசை நிறுவிய நாடு இதுவே. நவீன ஐரோப்பிய குடியேற்றவாதப் பேரரசுகளுள் மிகக கூடிய காலம்( 600 ஆண்டுகள்) நிலைத்திருந்த பேரரசு இதுவே. போர்த்துக்கேய மன்னன் நாடுகாண் பயணங்களினை ஊக்குவித்தான். மாலுமிகளிற்கு ஆதரவளித்தான். குறிப்பாக தலைசிறந்த மாலுமிகளை தன் தேசத்திலும் இத்தாலியின் குடியரசான ஜெனோவாவிலுமிருந்து வரவழைத்தான். ஜோன் மன்னன் காலத்தில் சூற்றா என்ற கேந்திர நிலையத்தினை போர்த்துக்கேயர் கைப்பற்றினர். இயற்கையாயமைந்த ஜிப்ரோல்டர் கடலினப்பால் அது காணப்பட்டது.

மன்னன் ஜோனின் மகன் இளவரசன் ஹென்றியும் கடல்வழிப் பயணத்திற்கு ஊக்குவிப்பளித்ததுடன் கடல்வழிப் பயணங்களையும் மேற்கொண்டான். இதன் காரணமாக கடலோடி ஹென்றி என அழைக்கப்பட்டான். விஞ்ஞான அறிவின் விருத்தியில் அதிக முக்கியத்துவம் வழங்கினான். தேசபிமானம் காரணமாக நிலம், பொன் என்பனவற்றினைப் பெறுவதிலும் கவனம் செலுத்தினான். இஸ்லாமிய உலகில் கிறிஸ்தவ சமயமும் பரவ வேண்டும் என்ற உணர்வும் கொண்டிருந்தான். தொலமியின் கருத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்டான். ஆபிரிக்கா மூலமாக வாசனைச் சரக்கிற்கும் ஏனைய விலையுயர்ந்த திரவியங்களிற்கும் பெயர் போன இந்தியாவிற்குச் செல்லலாம் என்பதே அக் கருத்தாகும், இதன் விளைவாக இவனது நாடுகாண் பயண ஆர்வம் வளர்ச்சி பெற்றது,

ஹென்றி தன் இருப்பிடத்தை சமுத்திரக் கரையோரமாக சென்வின்சன்ட் முனையில் அமைத்துக் கொண்டான். கடற்பயண செயற்பாடுகளை பயிற்றுவிக்கும் நிலையத்தினை இந்த முனையில் நிறுவினான் என்பது குறிப்பிடத்தக்க அம்சமாகும். கி.பி 1419 இல் நிறுவப்பட்ட இந்த நிறுவனத்தில் படவரைஞர்கள், வானியலாளர்கள், போன்ற பலரும் பணியில் அமர்த்தப்பட்டனர். பூகோளப்படங்கள், கடல்வழிப்பாதை, போக்குவரத்து திட்டம் பற்றிய படங்கள் என்பவற்றினை சேகரித்துக் கொண்டு ஆய்வுகளை நடாத்தினான். மாலுமிகளை நியமித்து அவர்களுக்குத் தேவையான பொருட்களைக் கொடுத்துதவி புதிய நாடுகளைக் கண்டு பிடிப்பதில் தீவிரம் காட்டினான். மேலும் கடற் பயணங்களிலிருந்து திரும்பிய கப்பற் தலைவர்களிடமிருந்து அறிக்கைகளைப் பெற்றுக் கொண்டான்.

ஹென்றியின் முயற்சியால் மெடேரியா, அசோர், கானரி முதலிய தீவுகள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. மதீராத் தீவுகளும் இவனால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. கி.பி 1455 இல் செனிகல், காம்பியா, ஆகிய முகத்துவாரங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன. மேலும் சென் வின்சன்ட் முனை இவனால் பிரபல்யம் அடைந்தமையானது இவனைத் தொடர்ந்து பத்தலோமிய டயஸ், வாஸ்கொடகாமா போன்றோர் நீண்ட தூர பயணங்களை மேற்கொள்வதற்கான அடிப்படையினை வழங்கியது என்று கூறுவதில் ஐயமில்லை. நீண்ட தூர கப்பற் பயணங்களின் நிமிர்த்தம் இவன் திருத்தமான உபகரணங்களைக் கொண்ட பெரிய கப்பல்களைக் கடுவதில் ஊக்கமளித்தான். கி.பி 1460 இல் இவன் இறந்தான். எனினும் இவனது ஊக்கத்தின் பயனாக இவனது மாலுமிகள் கப்பற் பயணங்களைத் தொடர்ந்து மேற்கொண்டு நிரட்சரேகை வரை பிரயாணம் செய்துவிட்டனர். இவனது முயற்சியின் பயனாகவே டயஸ் தென் ஆபிரிக்க முனையைக் கடந்து செல்லக் கூடியதாயிற்று என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கதாகும். இதன் மூலம் நாடுகாண் பயணத்தில்  ஹென்றியின் முக்கியத்துவம் தெளிவுபடுத்தப்படுகிறது.

ஹென்றியைத் தொடர்ந்து பத்தலோமிய டயஸ் என்ற நாடுகாண் பயணி கப்பற் பயணம் மேற்கொண்டு ஆபிரிக்காவின் தென் கோடி முனையை 1486 இல் அடைந்தார். அவர் புயலால் அடிக்கப்பட்டே அம்முனையை அடைந்தமையினால் அம்முனைக்கு புயல்முனை எனப் பெயரிட்டுத் திரும்பினார்.

பின்னர் இம்முனையே இந்தியாவிற்கு செல்ல நம்பிக்கை அளித்தமையால் நன்னம்பிக்கை முனை என வழங்கப்பட்டது. இவரது முயற்சியானது இவரின் பின்னர் வந்த வாஸ்கொடகாமாவுக்கு பயணம் மேற்கொள்வதில் வாய்ப்பினை வழங்கியதுடன் இந்தியாவைக் கண்டிபிடிக்கும் முயற்சியையும் அதிகரித்ததென்பது மறைக்க முடியாத உண்மை என்பதன் மூலம் இவரது பங்களிப்பானது அளப்பரியதாக கருதலாம்.

வாஸ்கொடகாமா என்பவர் பத்தலோமிய டயஸைத் தொடர்ந்து கி.பி1497 இல் நான்கு கப்பல்களுடன் போர்த்துக்கல்லிலிருந்து புறப்பட்டு நன்னம்பிக்கை முனையைக் கடந்து இந்து சமுத்திரத்தில் பயணித்து இந்தியாவிற்கு கி.பி1498 இல் சென்றார். இவர் மலையாளக் கரையில் காணப்பட்ட கள்ளிக் கோட்டை என்ற இடத்தினை அடைந்ததன் மூலம் இந்தியாவிற்கு வந்த முதல் போர்த்துக்கேயர் என்ற பெருமையினைப் பெற்றார். இவரது வருகையின் பின்னரே மீண்டும் கீழை நாடுகளின் தொடர்புகளை வலுப்படுத்த முடிந்தது என்பது குறிப்பிடத்தக்க விடயமாகும். போர்த்துக்கேய மன்னன் இம்மானுவேல் என்பவர் கடற்பயணம் மேற்கொள்வதற்கு வாஸ்கொடகாமாவிற்கு உதவியளித்தார்.

கி.பி.1500 களில் போர்த்துக்கேய கடலோடி பெடரோ ஆல்வரஸ் கப்ரால் என்பவர் இன்றைய பிறேஸிலைக் கண்டு பிடித்தார். கி.பி1505 இல் லோரன்ஸ்ஸோ டி அல்மெய்டா என்ற போர்த்துக்கேயர் இலங்கையின் கொழும்புத் துறைமுகத்தினை வந்தடைந்தார். இலங்கைக்கு வந்த முதலாவது போர்த்துக்கேயர் இவரே. இவர் போர்த்துக்கேய மாலுமியும், கடலோடியுமான பிரான்ஸிஸ்கோ டி அல்மெய்டாவின் மகன் என்பது கூறத்தக்கது. போர்த்துக்கேயர்கள் சிறிது சிறிதாக முன்னேறிக்கொண்டிருந்தார்கள். கி.பி1510 இல் கோவையையும், கி.பி1511 இல் மலாய் தீபகற்பத்தில் மலாக்காவையும் அதனைத் தொடர்ந்து ஜாவா தீவையும் கி.பி 1516 இல் சீனாவையும் சென்று சேர்ந்தார்கள். இவ்வாறு கிழக்கு நோக்கி பல இடங்களையும் கண்டுபிடித்து தமது வர்த்தகத்தினை விருத்தி செய்தார்கள்.

நாடுகாண் பயணங்களினை மேற்கொள்வதில் ஸ்பானியாவும் எல்லையற்ற பங்களிப்பினைச் செய்துள்ளது. ஐரோப்பாவின் தென் பகுதியில் ஐபீரியத்தீவுக் குறையில் போர்த்துக்கல்லின் அண்மையில் உள்ள நாடே ஸ்பானியா ஆகும். ஐரோப்பாவின் மேற்கிலே இரினிஸ் மலைகளினப்பால் நான்கு இராச்சியங்கள் காணப்பட்டன. அதில் கஸ்டைன், அரகன் ஆகியன 15 ஆம் நூற்றாண்டில் இது ஒன்றிணைந்த நாடாக உருவாகியது.இதுவே ஸ்பானியா. போர்த்துக்கல்லினைப் போன்று ஸ்பானியாவும் புதிய வழிகளைக் கண்டுபிடிப்பதில் ஆர்வம் காட்டியது. இந்த நாட்டின் உருவாக்கத்தில் அரகன் நாட்டின் அரசன் பேடினண்டும், கஸ்டைன் நாட்டின் அரசி இஸபெல்லாவும் திருமணம் செய்தமையே காரணபாயிற்று. கி.பி1469இல் இவர்களின் திருமணம் இடம்பெற்றது. இவர்கள் அமெரிக்கா என்ற புதிய தேசம் கண்டுபிடிக்கப் படுவதில் முக்கிய பங்கு வகித்தனர். கொலம்பஸ் தனது நாடுகாண் பயணத்தை மேற்கொள்ள காரணமானார்கள்.

கி.பி1451 இல் இத்தாலியின் ஜெனோவாவில் கொலம்பஸ் பிறந்தார். ஆரம்ப காலத்தில் கப்பலில் பணியாற்றினார். போர்த்துக்கேயர் ஆபிரிக்காவினைச் சுற்றி இந்தியாவிற்கு சென்றது போல மேற்குத் திசையாக அத்திலாந்திக் சமுத்திரத்தைக் கடந்து ஏன் இந்தியா செல்லக் கூடதென கொலம்பஸ் கருதினார். தன் பயணத்திற்கு உதவும் படி போர்த்துக்கல், பிரித்தானியா, பிரான்ஸ் ஆகிய நாடுகளை நாடினார். பயனில்லை. இறுதியில் ஸ்பானிய நாட்டு மன்னர் பேடினண்டும் அவர் மனைவி இஸபெல்லாவும் உதவி செய்தனர். இவர்களிடையே ஒரு ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டது. கொலம்பஸ் கண்டு பிடிக்கும் நாடுகள் ஸ்பானியாவிற்கே சொந்தமானது என்பதே அவ்வொப்பந்தமாகும்.

கி.பி1492 ஆகஸ்ட் 03இல் பலோஸ் துறைமுகத்திலிருந்து மூன்று கப்பல்களுடன் கொலம்பஸ் புறப்பட்டார். கி.பி1492 அக்டோபர் 12இல் கரையினை அடைந்தார். அதனை இந்தியா என எண்ணி அங்கு வாழ்ந்தவர்களை செவ்விந்தியர் என அழைத்தார். இவர் ஸ்பானியாவின் முதலாவது குடியேற்ற நாடாகிய ஹிஸ்பனியோலாவிலேயே காலடி வைத்தார் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. தற்போது கெயிட்டியும், டொமினிக்கன் குடியரசும் காணப்படும் தீவே இதுவாகும். இவர் கியுபா கெயிட்டி தீவுகளைக் கண்டுபிடித்தார் என்று கூரப்படுகின்றது.

இவர் நான்கு தடவைகள் கடற்பயணங்களை செய்தார். முதல் தடவை பயணித்த வேளை தென்பட்ட நிலத்தினை இந்தியா என நினைத்தார். அங்கிருந்தவர்களை செவ்விந்தியர் என அழைத்தார். அவர் சென்றது பஹாமாஸ் தீவுகளே. இவர் செய்து கொண்ட ஒப்பந்த பிரகாரம் இந்த நிலப்பகுதிகள் யாவும் ஸ்பானியாவிற்கே சொந்தமாயின. இவர் மேற்கொண்ட மற்றைய மூன்று பயணங்களில் கரீபியன் கடல், வெனிசுவெலா, மத்திய அமெரிக்கா ஆகியவற்றைக் கண்டுபிடித்தார். நான்காவது பயணத்தில் ஒரினோக்கா நதியை அடைந்தார் என்பதும் கூறத்தக்கது, இவர் கண்டுபிடித்த புதிய தேசம் இந்தியா என்றே கடைசி வரை நம்பினார். கி.பி 1506 இல் வல்லடோலிட் என்ற இடத்தில் மரணமானார்,

அமெரிக்கோவெஸ்புச்சி என்ற நாடுகாண்பயணி 1454 ஆம் ஆண்டு இத்தாலியின் புளோரன்சில் பிறந்தார். கி.பி1501 இல் தென் அமெரிக்கா பயணமானார். பிறேசிலின் கடற்கரையை ஆய்வு செய்து நூல்களும் எழுதினார். கொலம்பஸ் கண்டு பிடித்த தேசம் இந்தியா அல்ல என்றும் அது ஒரு புதிய தேசம் என்றும் அறிவித்தார். இவரது நினைவாகவே அத்தேசம் அமெரிக்கா என்ற பெயர் பெறலாயிற்று. பின்னர் கி.பி1513இல் வாஸ்கோர் நூனேஸ்டி பாலபோவா என்பவர் புதிய கண்டமாக கண்டுபிடிக்கப்பட்ட அமெரிக்காவையும், தொடர்ந்து கடற்பகுதி இருப்பதையும் கண்டுபிடித்துக் கூறினார். கொலம்பஸ் மறைந்து ஏழு ஆண்டின் பின்னர் அவர் கண்டு பிடித்தது புதிய கண்டம் என வெளிப்படுத்தினார்.

மகலன் என்ற நாடுகாண் பயணி போர்த்துக்கல் அரசனின் சேவகத்தில் இருந்தார். சிறுவயது முதலே மேற்கு நோக்கி பயணம் செய்து நறுமணச் சரக்கினை அள்ளி வரவேண்டும் என்ற எண்ணம் கொண்டிருந்தார், போர்த்துக்கல் அரசனிடம் நான்கு தடவை அனுமதி கேட்டும் பயனில்லை. இறுதியாக ஸ்பானிய அரசனான சார்ல்ஸ் உதவியளித்தமையினால்   கி.பி 1519 ஆகஸ்ட் 10இல் விக்டோரியா உட்பட ஐந்து கப்பல்களில் 260 பேருடன் மேற்கு நோக்கி பயணம் மேற்கொள்ளலானார். 10 மாதங்கள் கடந்த நிலையில் அத்திலாந்திக், பசுபிக் சமுத்திரங்களை இணைக்கும் தொடுகடலினைக் கண்டுபிடித்தான். இத்தொடுகடல் மகலன் தொடுகடலெனப் பெயர் பெறலாயிற்று. நீண்ட பயணத்தின் பின் 1521 மார்ச் மாதம் ஒரு தீவுக் கூட்டத்தினை அடைந்தனர். இந்த தீவுக்கூட்டத்திற்கு ஸ்பானிய அரசன் பிலிப் சார்பில் பிலிப்பைன் எனப் பெயரிட்டார், இத்தீவுப்பகுதிகளில் கிறிஸ்தவ சமயத்தினை இவர் பரப்பினார். குறிபாக சேபுத்தீவில் மட்டும் 2200 பேரைக் கிறிஸ்தவராக்கினார். பின்னர் அவர் சின்னத்தீவுக்கு சென்றார். அத்தீவின் அரசன் லப்புலப்புவுடன் பிரச்சனை ஏற்பட்டது. இதில் மகலன் மரணமடைந்தார். இறுதியில் விக்டோரியாக் கப்பலும் 18 பேருமே எஞ்சினர். இவர்கள் 1922 செப்டம்பர் 10 இல்  ஸ்பானியத் துறைமுகத்தினை அடைந்தனர்.

மகலனே முதன் முதலில் உலகை சுற்றி வந்தவர் ஆவார். மகலன் அன்றைய வானியல் ஆராய்ச்சிகளின் அடிப்படையிலேயே பயணத்தை ஆரம்பித்தார். போர்த்துக்கல்லில் கிடத்த முதல் தரமான வரைபடங்களை அவன் பயன்படுத்தினார். ஸ்பானியாவில் பேணி வைக்கப்பட்ட ரகசிய வரைபடங்களும் கடல் கருவிகளும் இவர் பயன்படுத்தினார். இவரது பயண முடிவில் உலகம் உருண்டை என்ற கருத்து சந்தேகமற நிஷரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. இவரது பயணத்திற்காக ஸ்பானிய அரசன் செய்த உதவியானது வரலாற்றில் ஒரு திருப்பு முனையினை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இவரின் பின்னரே ஏனைய மாலுமிகள் தைரியமாக கடற்பயணத்தினை மேற்கொள்ளலானார்கள்.

மகலன் உலகை சுற்றி வந்து கொண்டிருந்த வேளை கோர்டேஸ் என்பவர் மெக்சிகோ நகர வாயிலினை அடந்தார். ஆஸ்டேகிய சாம்ராஜ்ஜியத்தை அவர் ஸ்பானிய கொடியின் கீழ் கொண்டு வந்தார். கி.பி1530 இல் பிசாரோ என்பவர் தென் அமெரிக்காவிலுள்ள இன்கா சாம்ராஜ்ஜியத்தை அடைந்தார். இவாறாக மேற்கிந்தியத்தீவுகள், மெக்சிகோ, பிலிப்பைன்ஸ் தீவுகள், தென் அமெரிக்க பிறேஸில் தவிர்ந்த பகுதிகள் என்பன ஸ்பானியர் வசமானதென்பதும் கூறத்தக்கது.

போர்த்துக்கேயர், ஸ்பானியரைத் தொடர்ந்து அவர்களின் பயணங்களை அடியொற்றி இங்கிலாந்து மன்னன் 7ம் ஹென்றியின் உதவியுடன் நியு பவுண்லாண்ட் பகுதியை கண்டு பிடித்தார். கி.பி1534 இல் பிரான்ஸ் நாட்டு ஜாக்ஸ் கார்டியர் கனடாவைக் கண்டுபிடித்தார். கி.பி1642 டாஸ்மன் என்ற டச்சு மாலுமி நியுசிலாந்தையும், டாஸ்மேனியாவையும் கண்டுபிடித்தார். கி.பி1688 இல் டாம்பியர் என்ற ஆங்கிலேய மாலுமி அவுஸ்ரேலியாவைக் கண்டுபிடிதார். இவ்வாறாக பிற நாட்டவர்களும் நாடுகாண் பயணங்களைத் தொடங்குவதற்கு ஸ்பானியா, போர்த்துக்கல் ஆகிய நாடுகளே காரணமாக இருந்தன என்பதை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். இவர்களின் நாடுகாண் முயற்சியால் புதிய தேசங்கள் பல கண்டுபிடிக்கப்படவும், நாகரிக முன்னேற்றத்திற்கும், வர்த்தக முன்னேற்றத்திற்கும், தொழிற்புரட்சி, முதலாளித்துவ சிந்தனைகளுக்கும், காலணித்துவம் ஏற்படுத்தப்படவும, பூகோள அறிவு விருத்தியடையவும் காரணமாய் அமைந்தது.

போர்த்துக்கேயர், ஸ்பானியரின் புதுநிலத்தேட்டமானது உலக வரலாற்றில் ஒரு மைல் கல் என்றே கூற வேண்டும். இதன் விளைவாக சில தீமைகள் ஏற்பட்டிருப்பினும் அதிகளவிலான நன்மைகளையே உலகம் எட்டியது. இவர்களது முயற்சிகள் பாராட்டப்பட வேண்டியவையாக உள்ளன.

கிறிஸ்டோபர் கொலம்பஸ் (1451 - 1506) –
ஏழு கண்டங்களையும், ஏழு கடல்களையும் கொண்டதுதான் உலகம் என்பது இப்போது நமக்குத் தெரிந்த உண்மை. ஆனால் சுமார் 500 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை அந்த உண்மை கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை. அந்த உண்மைகளை கண்டு சொன்னவர்களுக்கு நன்றி சொல்ல கடமைப்பட்டிருக்கிறது வரலாறு. ஏனெனில் ஒரு புதிய பொருளை கண்டுபிடிப்பதில் எவ்வுளவு சிரமமோ அதைவிட சிரமமானது புதிய கண்டங்களையும்,

புதிய நாடுகளையும் கண்டுபிடிப்பது. அதனை துணிந்து செய்த ஒரு சிலரில் முக்கியமானவர் இந்தியாவைக் கண்டுபிடிக்க கனவு கண்டு கடைசியில் அமெரிக்காவைக் கண்டுபிடித்த கிறிஸ்டோபர் கொலம்பஸ்.

1451-ஆம் ஆண்டு இத்தாலியில் ஜெனோவா( சுநிரடிடiஉ ழக புநழெய) நகரில் பிறந்தார் கொலம்பஸ். நம்மில் சிறுவயதில் எத்தனையோ கனவுகள் இருக்கும் ஆனால் கொலம்பஸ் கண்ட கனவு கடல்களை கடந்து புதிய தேசங்களை கண்டுபிடிக்க வேண்டும் என்பதுதான் அந்தக் கனவு தந்த உந்துதலின் பேரில் பதினான்காவது வயதிலேயே மாலுமியானார் கொலம்பஸ். கடல்வழி மார்க்கம் என்பதே இல்லாத அந்தக்கால கட்டத்தில் பண்டமாற்றும், வணிகமும் தரை வழியாகத்தான் நடந்தன. அப்போது ஆசியாவின் வர்த்தக மையமாக மலேசியா இருந்தது என்று வரலாறு கூறுகிறது. இந்தியா, சீனா, இந்தோனோசியா மற்றும் மத்தியத் தரைக்கடல் நாடுகளை சேர்ந்த அரேபியர்கள் அங்கு கூடுவார்கள். தாங்கள் கொண்டு வந்த பேரிச்சைம்பழம், கலை நயமிக்க தரை விரிப்புகள், அரேபிய குதிரைகள் ஆகியவற்றைக் கொடுத்து விட்டு அவற்றுக்கு ஈடாக பருத்தி மற்றும் பட்டு ஆடைகள், மிளகு, கிராம்பு போன்ற நறுமணப் பொருட்கள், பவளம் கோமிதகம் போன்ற விலையுயர்ந்த கற்கள் போன்றவற்றை வாங்கிக்கொள்வார்கள். அவற்றை ஒட்டகங்களின் முதுகில் ஏற்றிக்கொண்டு தரைவழிமார்க்கமாக சீனா, ஐரோப்பாவை கடந்து இத்தாலியின் வெனிஸ் நகருக்கு கொண்டு வந்து விற்பனை செய்வார்கள். ஐரோப்பியர்கள் தங்கம் கொடுத்து அவற்றை வாங்குவார்கள்.

ஐரோப்பாவில் குறிப்பாக மிளகு, கிராம்பு போன்ற நறுமணப் பொருள்களுக்கு அப்போது அதிக கிராக்கி இருக்கும். ஏனெனில் குளிர் காலங்களில் மாமிசங்களை பதப்படுத்தி வைப்பதற்கு அவை உதவின. அந்த நறுமணப் பொருள்கள் அத்தியாவசிய தேவை என்று உணர்ந்த ஐரோப்பியர்களுக்கு அவை இந்தியாவிலிருந்து வருகின்றன என்று தெரியும். ஆனால் இந்தியா எங்கிருக்கிறது என்பது தெரியாது. எவ்வுளவு காலம்தான் அரேபிய இடைத்தரகர்களுக்கு தங்கத்தை கொடுப்பது என்று எண்ணிய அவர்கள் இந்தியாவிற்கு கடல்வழி மார்க்கம் கண்டுபிடித்தால் அந்தப் பொருள்களை நேரடியாகப் பெற்றுக் கொள்ளலாம் என்று நினைத்தனர். அப்படி நினைத்தவர்களில் ஒருவர்தான் கொலம்பஸ். 1476-ஆம் ஆண்டு கொலம்பஸ் கடல் வழியாக ஐஸ்லாந்திற்கும், இங்கிலாந்திற்கும் சென்றார். ஆனால் ஆசியாவுக்கு கடல்வழி மார்க்கத்தைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டும் என்பதுதான் அவரது தனியாத ஆர்வமாக இருந்தது.

தனது முயற்சிக்கு உதவுமாறு அவர் இங்கிலாந்து மற்றும் போர்ச்சுக்கல் அரசாங்கத்தை கேட்டுக்கொண்டார் ஆனால் அது வீண்முயற்சி என்று நினைத்ததாலோ என்னவோ அந்த இரு அரசாங்களும் உதவ மறுத்தன. இறுதியில் அவருக்கு கைகொடுத்தவர் ஸ்பெயின் தேசத்தின் ராணி இசபெல்லா. கொலம்பஸுக்கு தேவையான அனைத்து உதவிகளையும் செய்ததோடு அவர் கண்டுபிடிக்கும் அனைத்து புதிய நிலங்களுக்கும் அவரையே ஆளுநராக நியமிப்பதாகவும் உறுதி கூறினார் ராணி இசபெல்லா. அதுமட்டுமல்ல புதிய தேசங்களிலிருந்து கொலம்பஸ் கொண்டு வரும் சொத்துகளில் பத்தில் ஒரு பங்கை அவருக்கே கொடுப்பதாகவும் உறுதியளித்து அனுப்பி வைத்தார்.

1492-ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் 3-ஆம் நாள் தமது 41-ஆவது வயதில் தனது கனவை நோக்கி புறப்பட்டார் கொலம்பஸ். சாண்டா மரியா, நின்யா, பின்டா ஆகிய மூன்று கப்பல்களில் நூறு ஊழியர்கள் அவருடன் பயணித்தனர். சுமார் இரண்டு மாதங்கள் நிலப்பரப்பையே காணாமல் கடலில் அலைந்த கொலம்பஸுக்கு அக்டோபர் 12-ஆம் நாள் நிலம் கண்ணில் பட்டது. இந்தியாவையே கனவு கண்டு கொண்டிருந்ததால் தாம் இந்தியாவை அடைந்து விட்டதாக எண்ணி புளங்காகிதம் அடைந்தார் கொலம்பஸ். ஆனால் அவர்கள் நங்கூரமிட்டது இந்தியா அல்ல வடஅமெரிக்காவின் 'பகாமஸ் தீவு' என்பது அவருக்கு அப்போதும் மட்டுமல்ல இறந்தபோதும் தெரியாது என்பதுதான் விசித்திரமான உண்மை. அதன்பிறகு அவர் மேலும் சில கடல் பயணம் மேற்கொண்டு கெனேரித் தீவுகள் பனாமா போன்ற நாடுகளையும், பல சிறிய தீவுகளையும் கண்டுபிடித்தார்.

அவர் மேற்கொண்ட ஆராய்ச்சி பயணங்களால்தான் ஐரோப்பாவுக்கும், வடஅமெரிக்காவுக்கும் இடையிலான கடல்வழி வர்த்தகத்திற்கு வழி பிறந்தது. பல தேசங்களைக் கண்டுபிடித்த களிப்பிலும், களைப்பிலும் ஸ்பெயின் திரும்பிய கொலம்பஸ் 1506-ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 20-ஆம் நாள் தனது 55-ஆவது வயதில் காலமானார். தனது கடைசி மூச்சுவரை இந்தியாவைக் கண்டுபிடித்து விட்டதாகவே நம்பியிருந்தார் கொலம்பஸ். ஐரோப்பியர்கள் இந்தியாவைத் தேடி புறப்பட்டதால்தான் உலகின் ஆழ அகலத்தை மனுகுலம் உணர முடிந்தது. கியூபா, பகாமஸ், மேற்க்கிந்திய தீவுகள், சிலி, பிலிப்பின்ஸ், பசுபிக் பெருங்கடல் என்று பல புதிய நாடுகளையும், சமுத்திரங்களையும், கடல்வழித் தளங்களையும் கண்டுபிடித்தனர்.

கிறிஸ்டோபர் கொலம்பஸ், ஐரோப்பாவிலிருந்து கீழ்த்திசை நாடுகளுக்கு மேற்கு நோக்கி ஒரு வழியைக் கண்டுபிடிக்க முயன்று தற்செயலாக அமெரிக்காவைக் கண்டுபிடித்தார். அதன் மூலம், தாம் எதிர்பாராத பெரும் செல்வாக்கினை உலக வரலாற்றில் பெற்றார். இவரது கண்டுபிடிப்பு, புதிய உலகில் தொடர்ந்து நாடாய்வுக்கும், குடியேற்ற ஆதிக்கத்திற்கும் வழி வகுத்தது. இந்தக் கண்டுபிடிப்பு, உலக வரலாற்றில் ஒரு முக்கிய திருப்புமுனையாகவும் விளங்கியது. அது மக்கள் தொகை பெருகி வந்த ஐரோப்பாவின் மக்கள் குடியேறுவதற்கு இரு புதிய கண்டங்களுக்கு வழி திறந்து விட்டது. ஐரோப்பாவின் பொருளாதாரத்தில் புரட்சிகரமான மாறுதல்கள் ஏற்படுத்திய கனிமச் செல்வத்திற்கும், மூலப் பொருள்களுக்கும் ஆதாரங்களை அளித்தது. அவருடைய கண்டுபிடிப்பினால், அமெரிக்கச் சிவப்பிந்தியர்களின் நாகரிகங்கள் அழிந்து போயின. நாளடைவில், மேற்கு கோளார்த்தத்தில் ஒரு காலத்தில் குடியிருந்த சிவப்பிந்தியரின் நாடுகளிலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்ட புதிய நாடுகள் அங்கு தோன்றுவதற்கு இக்கண்டுபிடிப்பு வழி வகுத்தது. இந்தப் புதிய நாடுகள், மூன்றாம் உலக நாடுகளில் பெரும் நிலைமாற்றத்தை ஏற்படுத்தின.

கிறித்தோபர் கொலம்பசின் அமெரிக்கக் கடற்பயணங்கள்
கிறித்தோபர் கொலம்பசின் அமெரிக்கக் கடற்பயணங்கள் என்பது கிறிஸ்தோபர் கொலம்பஸ் 1492 ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்கா கண்டத்திற்குச் சென்ற ஆண்டில் இருந்து ஆரம்பிக்கின்றது. ஆரம்ப காலங்களில் ஆசியா, ஆபிரிக்கா, ஐரோப்பா ஆகிய கண்டங்களே ஐரோப்பியர்களால் அறியப்பட்டிருந்தன. எனினும் அறிவியல் முன்னேற்றத்தால் ஐரோப்பியர்கள் பெரும் கடற் பயணங்களை மேற்கொண்டு அவர்கள் ஏனைய கண்டங்களை அறிந்து குடியேறினர். இவற்றுள் முக்கியமான நிகழ்வு அமெரிக்கக் கண்டங்களின் கண்டுபிடிப்பாகும். ஏனெனில் இதுவே முதலாவது நாடுகாண் பயணமாகும். இவரது பயணங்கள் அமெரிக்கக் கண்டங்களில் ஐரோப்பியக் காலனியாதிக்கம் வேஷரூன்ற வகைசெய்தது. கொலம்பஸ் மொத்தமாக நான்கு முறை அமெரிக்காவுக்கு பயணம் மேற்கொண்டார். இவற்றுள் முதலாவது கடற்பயணமே அமெரிக்காவின் கண்டுபிடிப்பு எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது.

எவ்வாறாயினும் கொலம்பஸ் அமெரிக்காவில் காலடிபதித்த முதல் மனிதரல்ல. இவருக்கு முதலே அங்கு செவ்விந்தியர்கள், மாயன்கள், அஸ்டெக்குகள் போன்றோர் வாழ்ந்திருந்தனர். மேலும், அவர் அமெரிக்காவை அடைந்த முதல் ஐரோப்பியருமல்ல. உதாரணமாக வைக்கிங்குகள் கி.பி. 1000இலேயே நியூபவுண்லாந்தில் குடியிருப்புகளை அமைத்திருந்தனர். மேலும் அவர் 1498இலேயே பிரதான அமெரிக்க நிலத்தை வந்தடைந்தார்(இதன்போது அவர் தென்னமெரிக்காவை அடைந்தார்). எவ்வாறாயினும், இவரது கண்டுபிடிப்புகள் அப்போதைய ஐரோப்பிய கடலாதிக்க சக்திகளாகத் திகழ்ந்த நாடுகளை அப் புதிய கண்டத்துடன் வணிகத் தொடர்புகளை மேற்கொள்ளவும்,காலனிகளை உருவாக்கவும்,அங்குள்ள சுதேசிகளிடையே கிறிஸ்தவ மதத்தைப் பரப்பவும் வழியேற்படுத்தியது. 1492 ஆம் ஆண்டு கொலம்பஸிர்க்கு 'பெருங்கடல் கடல் அட்மிரல்' என்ட்ர பட்டம் வழஙப்பட்டது.

ஆரம்ப காலங்களில் ஆசியாவுக்கும் ஐரோப்பாவுக்குமிடையில் பட்டுப்பாதை மூலம் வர்த்தகம் நடைபெற்றது. இப்பாதையில் ஐரோப்பாவுக்கான முக்கிய வர்த்தக நகரமாக கொன்ஸ்தாந்திநோபிள் செயற்பட்டது. 1453ம் ஆண்டில் இது துருக்கியரால் கைப்பற்றப்பட்டது. இதனால் ஐரோப்பிய வர்த்தகர்கள் பல சிரமங்களை எதிர்நோக்கினர். இவற்றுள்,

உயர்விலைகளில் பொருட்களைக் கொள்வனவு செய்யவேண்டியிருந்தமை

தீர்வைகள் உயர்த்தப்பட்டமை

உரிய காலத்தில் பொருட்கள் கிடைக்காமை என்பனவாகும்.

இக்காலப்பகுதியில் 'பெஸ்டர் ஜோன்' என்ற மன்னனின் வலிமை மிக்க கிறிஸ்தவ ராச்சியத்தைப் பற்றிய எண்ணம் ஒன்று ஐரோப்பிய மக்களிடையே பரவியது. எனவே அவனது ராச்சியத்தைக் கண்டுபிடித்து முஸ்லிம்களைப் பழிவாங்க வேண்டுமென்ற உந்துதலும் அவர்களிடையே மேலோங்கியது. மேலும் தாலமியினால் திசைகாட்டி, தேசப்படம் என்பன கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பின்னர் தூரப்பயணங்களை மேற்கொள்ளும் உந்துதல் ஐரோப்பியரிடையே ஏற்பட்டது.

போர்த்துக்கல்லைச் சேர்ந்த இளவரசன் ஹென்றி, ஸ்பானியாவைச் சேர்ந்த பேர்டினன், இசபெல்லா அரசி போன்றோர் இத்தகைய கடற்பயணங்களை மேற்கொள்வோருக்கு உதவ முன்வந்தனர். இதனால் இளவரசன் ஹென்றி, 'கடலோடி ஹென்றி' எனப்பட்டான். இவன் சென்ட்.வின்சன்ட் முனையில் கடற்பயணச் செயற்பாடுகளைப் பயிற்றுவிக்கும் நிலையமொன்றை நிறுவினான். கி.பி. 1419ல் நிறுவப்பட்ட இந்நிலையத்தில் படவரைஞர்கள், வானியலாளர்கள் போன்ற பலரும் பணியிலமர்த்தப் பட்டனர்.

1492ல் கொலம்பஸ் ஸ்பானிய அரசரின் ஆதரவுடன் தன் கடற் பயணத்தைத் துவக்கினார். கொலம்பஸ் முதலில் காலடி பதித்த இடம் அமெரிக்கா அல்ல. அவர் ஹிஸ்பானியோலா தீவுகளிலேயே காலடி வைத்தார். இது தற்போது ஹெயிட்டியும் டொமினிக்கன் குடியரசும் காணப்படும் தீவாகும்.

முதல் பயணம்
1492 ஆம் அண்டு ஆகஸ்ட் 3 அன்று மாலை கொலம்பஸ் மூன்று கப்பல்கள் (நினா,பிண்டா, மற்றும் சாண்டா மரியா) உடன் 'காஸ்டிலியன் பாலோஸ் டி லா ஃப்ரொன்டெரா' துறைமுகத்திலிருந்து இருந்து கிளம்பியது. கொலம்பஸ் முதலில் கப்பலேறி அரச ஆட்சி அட்லாண்டிக் பெருங்கடலில் ஆப்பிரிக்கா கடற்கரையின் அருகில் உள்ள கேனரி தீவுகளுக்கு கப்பலை சரிசெய்ய சென்றார்.செப்டம்பர் 6, 1492 இல் மேற்கு நோக்கி அவரது பிரயாணம் தொடங்கியது. அவர் கிளம்பி 29 நாட்களுக்கு பிறகு,அக்டோபர் 7, 1492 இல், குழு மாலுமிகளின் கண்ணில் நிலப்பறவைகள் பட்டது.கொலம்பஸ் தங்களது பயண வழியை மற்றி அப்பறவைகளைப் பின்பற்ற துவங்கினர்.

கொலம்பசின் கப்பலின் உள்ள ரோடிகோ டி ட்ரையனா என்ற மாலுமி மூலம், அக்டோபர் 12 ம் தேதி காலை 2 மணிக்கு முதலில் நிலத்தை பார்த்தார் இதனால், 10,000 மாரவெடிஸ் பரிசு பெற்றார்.கொலம்பஸ், இன்றைய பஹாமாஸ் அல்லது டர்க்ஸ் மற்றும் கெய்கோஸ் தீவின் சான் சால்வடார் தீவில் இறங்கினார்.பின்னர் அவர் 1493,மார்ச் அன்று ஸ்பெயினை நோக்கி கிளம்பினார்.

இரண்டாவது பயணம்
1493 செப்டம்பர் 24, இல் அவர் தனது இரண்டாவது பயணத்திற்காக ஸ்பெயினை விட்டு கிளம்பும் முன், அங்குள்ள உள்ளூர் மக்களுடன் கூட அன்பு, நட்பு உறவு பாராட்டுமாறு பெர்டினாண்ட் மற்றும் இஸபெல்லா ஆகியோரால் அறிவுறுத்தப்பட்டர். இப்பயணத்தின் போது அவர் கரீபிய தீவுகளுக்கு பயனித்தார். நவம்பர் 3, 1493 இல், கிறிஸ்டோபர் கொலம்பஸ் டொமினிக்கா என்ற முரட்டுத்தனமான மக்கள் வசிக்கும் தீவை கண்டறின்தார்.அதே நாளில் அங்கு தரையிறங்கிய அவர் அதற்க்கு சாண்டா மரியா லா க்லான்டே எனப் பெயரிட்டார்.

மூன்றாம் பயணம்
மூன்றாவது பிரயாணத்தின் நோக்கமானது போர்த்துக்கல் மன்னன் இரண்டாம் ஜான் என்பவர்,கேப் வேர்டே தீவுகளின் தென்மேற்கே ஒரு கண்டம் இருப்பதை சரிபார்க்க விரும்பியதே காரணமாக இருந்தது. மே 30, 1498 இல், கொலம்பஸ், ஆறு கப்பல்கள் கொண்ட ஒரு கப்பற்படையுடன் துறைமுகத்தை விட்டு கிளம்பினர், அவற்றில் மூன்று நேரடியாக மேற்கு இந்திய தீவுகளுக்கும் மற்ற மூன்றுடன் அவரது மனைவியின் சொந்த நாடன போர்த்துகீசியத்தின் போர்டோ சாண்டோ தீவுக்கு சென்றார்.அங்கு அவர் சில காலம் கழித்தார் பின்னர் கப்பலேறி கேனரி தீவுகள்,மதேயரா தீவு மற்றும் கேப் வேர்டே தீவுகளை நோக்கி பயணித்தார்.கொலம்பஸ் ஜூலை 31, 1498 இல் டிரினிடாட் தீவின் தெற்கு கடற்கரையில் தரையிறங்கினார்.

நான்காவது பயணம்
கொலம்பஸ் இந்திய பெருங்கடலிற்க்கு மேற்கு நோக்கிய ஒரு பாதையைத் தேடி, நான்காவது பிரயாணம் மேற்கொண்டார்.தனது மாற்றாந்தாய் மகன்களான பார்டோலோமியோ,டைகோ மெண்டஸ் மற்றும் அவரது 13 வயதான மகன் பெர்னாண்டோ சேர்ந்து மே 12, 1502 இல் ஸ்பெயின் கடிட்ஜ்-ஐ விட்டு கிளம்பினர்.அவர் மூர்களின் முற்றுகையின் கீழ் இருந்த போர்த்துகீசிய வீரர்களை மீட்க மொராக்கோ கடற்கரையை நோக்கி கப்பலேறி சென்றார். ஜூன் 15 ம் தேதி, அவர்கள் மார்டீனிகா தீவில் தரையிறங்கினர்.அப்போது அங்கு ஒரு சூறாவளி உருவாகி இருந்தது, அதனால் அவர் தங்குமிடத்தை கண்டுபிடிக்கும் நம்பிக்கையுடன் ஹிஸ்பானியோலாவுக்கு சென்றார்க்ள்.தொடர்ந்து அவர் ஜூன் 29 அன்று டோமிங்கோ வந்தனர் ஆனால் துறைமுகத்தில் நுழைய அனுமதி மறுக்கப்பட்டது, புதிய கவர்னர் அவரது புயல் கணிப்பை கேட்க மறுத்து விட்டார். கொலம்பஸின் கப்பல்கள் ஜைன ஆற்றின் வாயை அடைந்த போது சூறாவளி தாக்கி ஸ்பானிஷ் கப்பற்படை சிதைந்தது.ஸ்பெயினை கொலம்பஸின் 'பணம் மற்றும் உடமைகளை இருந்த கப்பல் மட்டுமே அடைந்தது, அவரது முன்னாள் எதிரிகள் (ஒரு சில நண்பர்கள்) அனைவரது கப்பல்களும் மூழ்கி இருந்தது.

வாஸ்கோ ட காமா (1460 - 1524)
ஆப்ரிக்காவைச் சுற்றிக்கொண்டு ஐரோப்பாவிலிருந்து இந்தியாவுக்கு நேரடியான கடல் வழியைக் கண்டுபிடித்த போர்ச்சுக்கீசிய நாடாய்வாளர் வாஸ்கோடகாமா ஆவார். மகா மீகாமன் எனப் புகழ்பெற்ற ஹென்றி இளவரசர், 1394-1460) காலம் முதற்கொண்டு இத்தகையதொரு கடல் வழியைக் கண்டுபிடிப்பதற்குப் போர்ச்சுசீசியர் முயன்று வந்தனர். பார்த்தலோமியோ டயஸ் என்ற நடாய்வாளரின் தலைமையில் சென்ற குழுவினர் 1488 ஆம் ஆண்டில் ஆப்ரிக்காவின் தென்முனையிலுள்ள நன்னம்பிக்கை முனை வரை சென்று, அதைச் சுற்றிவிட்டு போத்துக்கல்லுக்குத் திரும்பியது.

இந்தச் சாதனை, இந்தியாவுக்கு ஒரு கடல் வழியைக் கண்டு பிடிக்கும் நீண்ட கால முயற்சி விரைவியேயே வெற்றிபெறும் என்ற நம்பிக்கையைப் போர்ச்சுக்கீசிய அரசருக்கு அளித்தது. எனினும் பல காலத்தாழ்வுகள் ஏற்பட்டன. 1497 ஆம் ஆண்டில் தான் ஒரு நாடாய்வுக் குழு இந்தியாவுக்குக் கடல்வழி காண்பதற்குப் பயணத்தைத் தொடங்கியது. இக்குழுவிற்குத் தலைவராக வாஸ்கோ ட காமாவை அரசர் தேர்ந்தெடுத்தார். இவர் ஓர் உயர்குடியில் 1430 ஆம் ஆண்டில் போர்ச்சுகலில் சைனஸ் ஊரில் பிறந்தவர்.

வாஸ்கோடகாமா தம் தலைமையின் கீழ் நான்கு கப்பல்களுடனும், அரபு மொழி பேசும் மொழிபெயர்ப்பாளர்கள் உட்பட 170 ஆட்களுடனும் தமது பயணத்தைத் தொடங்கினார். அவரது குழு முதலில் வெர்தே தீவு முனைக்குச் சென்றது. பிறகு, அது டயஸ் செய்தது போல், ஆப்ரிக்காவின் கடற்கரையோரமாக அட்லாண்டிக் பெருங்கடலில் தெற்கு நோக்கிச் சென்றது. தென் திசையில் நெடுந்தூரம் சென்ற பிறது கிழக்கே திரும்பி நன்னம்பிக்கை முனையை அடைந்தது. இது, கடலோரம் செல்வதை விட சிறந்த வழியாக இருந்தது. ஆனால், இதற்கு மிகுந்த துணிவும், சிறந்த மீகாமத் திறனும் தேவைப்பட்டது. வாஸ்கோடகாமா தோந்தெடுத்த வழியின் காரணமாக, அவரது கப்பல்கள் மனக்கலக்கம் உண்டாக்கும் வகையில் 90 நாட்கள் வரை கண்ணுக்குத் தெரியாமலே இருந்தன. இது, கொலம்பசின் கப்பல்கள் மறைந்து போயிருந்த காலத்தை விட ஏறத்தாழ இரண்டரை மடங்கு அதிகம்!

நவம்பர் 22 ஆம் நாளன்று நன்னம்பிக்கை முனையைச் சுற்றினார். பிறகு, ஆப்ரிக்காவின் கிழக்கு கடற்கரையோரமாக வடக்கு நோக்கிச் சென்றார். வழியில், இன்றையக் கெனியாவின் மொம்பாசா, மாலிண்டி, நகர்கள் உட்பட, ஆட்சியிலிருந்த சில நகரங்களில் அவர் தங்கினார். மாலிண்டியாவில் ஓர் இந்திய மீகாமரை அவ்ர் தம் குழுவில் சேர்த்துக் கொண்டார். அந்த இந்தியர் வாஸ்கோடகாமாக்கு இந்தியா செல்ல வழி காட்டினார். அரபிக் கடல் வழியாக 23 நாட்கள் பயணம் செய்த பிறகு போர்ச்சுகலிலிருந்து புறப்பட்டு ஏறத்தாழ பத்து மாதங்கள் கழித்து- 1498 ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 30ஆம் நாளன்று, தென்னிந்தியாவின் மிக முக்கியமான வாணிக மையமாகிய கள்ளிக்கோட்டையை ஆண்டுவந்த இந்திய அரசன் சாமோரின் முதலில் வாஸ்கோடகாமாவை வரவேற்றான். ஆனால், வாஸ்கோடகாமா தமக்குப் பரிசாக வழங்கிய மிக மலிவான பொருள்களைக் கண்டு சாமோரின் ஏமாற்றமடைந்தான். அதோடு, இந்தியப் பெருங்கடலின் வாணிக வழித்தடங்களில் ஆதிக்கம் செலுத்தி வந்த முஸ்லீம் வணிகர்களும் வாஸ்கோடகாமாக்குக் கடும் எதிர்ப்புத் தெரிவித்தனர். இதனால், சாமாரினுடன் ஒரு வாணிக உடன்படிக்கை செய்து கொள்ள வாஸ்கோடகாமாவால் இயலாமற் போயிற்று.

எனினும்,  வாஸ்கோடகாமா தம் அரசரிடன் காட்டுவதற்கதாக நேர்த்தியான நறுமணப் பொருள்களையும், கணிசமான எண்ணிக்கையில் இந்தியர்களையும் கப்பலில் ஏற்றிக்கொண்டு ஆகஸ்ட் மாதத்தில் கள்ளிக்கோடடையிலிருந்து புறப்பட்டார். தாயகத்திலிருந்து வந்த பயணத்தை விட திரும்பிச் சென்ற பயணம் மிகக் கடினமாக இருந்தது. அரபிக் கடலைக் கடப்பதற்கு மட்டும் மூன்று மாதங்கள் பிடித்தன. வழியில் பல மாலுமிகள் ஊட்டச் சத்துக் குறைவினால் ஏற்படும் சொறி கரப்பான்-பல் எகிறு வீக்க நோய் கண்டு இறந்தனர். இறுதியில் இரண்டு கப்பல்கள் மட்டுமே பத்திரமாகத் தாயகம் சேர்ந்தன. இவற்றுள் முதற் கப்பல் 1499 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 10 ஆம் நாளன்று போர்ச்சுக்கல் சென்றடைந்தது. இதற்கு இரண்டு மாதங்களுக்குப் பிறகே வாஸ்கோடகாமா சென்ற கப்பல் போய்ச் சேர்ந்தது. இந்தப் பயணத்தின் இறுதியில் 55 மாலுமிகள் மட்டுமே- அதாவது, புறப்படும் போதிருந்தவர்களில் மூன்றில் ஒரு பகுதிக்கும் குகறைவானவர்கள் மட்டுமே உயிருடன் தாயகம் திரும்பினர். எனினும், 1496 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் 6 ஆம் நாளன்று வாஸ்கோடகாமாவும் அவரது மாலுமிகளும் தலைநகர் லிஸ்பனை அடைந்தபோது அவரது ஈராண்டுக் காலப் பயணத்தின் மாபெரும் வெற்றியை அரசர் நன்கு உணர்ந்து அவர்களுக்கு மாபெரும் வரவேற்பு அளித்தார்

இதற்கு ஆறு மாதங்களுக்குப் பிறகு, வாஸ்கோடகாமாவின் பயணத்தை அடியொற்றிச் சென்று வருவதற்காக மற்றொரு நாடாய்வுக் குழுவை பீட்ரோ ஆல்வாரஸ் காப்ரால் என்பவரின் தலைமையில் போர்ச்சுக்கீசிய அரசர் அனுப்பினார். காப்ராலும் தடையின்றி இந்தியாவை அடைந்தார். இடையில் அவர் பிரேசிலைக் கண்டுபிடித்தார். (ஆனால், இவருக்கு முன்னரே சில போர்ச்சுக்கீசிய நாடாய்வாளர்கள் பிரேசிலைக் கண்டு பிடித்திருக்க வேண்டுமெனச் சில வரலாற்றாசிரியர்கள் கருதுகின்றனர்.) அவர் ஏராளமான நறுமணப் பொருள்களுடன் இந்தியாவிலிருந்து போர்ச்சுக்கல் திரும்பினார். ஆயினும், காப்ராலின் நாட்களில் சிலர் கள்ளிக் கோட்டையில் கொல்லப்பட்டனர். அதனால், இதற்கு பழிவாங்கும் நோக்குட்ன் வாஸ்கோடகாமா மீண்டும் கள்ளிக் கோட்டைக்கு அனுப்பப்பட்டர். அவர் 23 கப்பல்களுடன் புறப்பட்டார்.

வாஸ்கோடகாமாவும் அவரது குழுவினரும் சிறிதும் ஈவிரக்கமின்றி நடந்து கொண்டனர். இந்தியக் கடற்கரையோரமாகச் சென்று கொண்டிருந்த ஓர் அரபுக் கப்பலை அவர் கைப்பற்றினார். அதிலிருந்த பயணிகளுடன் அக்கப்பலைக் கடலிலேயே கொளுத்திவிட்டார். பெண்கள், குழந்தைகள் உட்பட அந்தக் கப்பலிலிருந்த நூற்றுக்கணக்கான பயணிகள் மாண்டனர். அவர் கள்ளிக்கோட்டையை அடைந்ததும், துறைமுகத்திலிருந்த முஸ்லிம்கள் அனைவரையும் நாடு கடத்திவிடும்படி சாமோரினுக்கு ஆணவத்துடன் ஆணையிட்டார்! அதற்கு சாமோலின் தயங்கிய போது வாஸ்கோடகாமா 23 இந்து மீனவர்களைப் பிடித்துக் கொன்று, அவர்களின் உடல்களைச் சின்னா பின்னமாக்கினார், பிறகு, துறை முகத்தைக் குண்டு வீசித் தாக்கினர், வாஸ்கோடகாமாவின் அட்டூழியங்களால் சாமோரின் ஆத்திரங்கொண்டாலும், வேறு வழியின்றி அரவது கோரிக்கைகளுக்கு இணங்கினான். வாஸ்கோடகாமா தாயகம் திரும்புடம் வழியில், கிழக்கு ஆப்பிரிக்காவில் சில போர்ச்சுக்கீசியக் குடியேற்றங்களை நிறுவினார்.

வாஸ்கோடகாமாவின் இந்தச் செயல்களுக்காக, போர்ச்சுக்கல் மன்னர் அவருக்கு ஏராளமான வெகுமதிகள் வழங்கினார். விருதுகளையும, பண்ணைச் சொத்துக்களையும், ஓய்வூதியங்ளையும் மற்றப் பணப் பரிசுகளையும் அரசரிடமிருந்து வாஸ்கோடகாமா பெற்றார். அவர் 1524 ஆம் ஆண்டு வரையில் இ,ந்தியாவுக்குச் செல்லாமலிருந்தார். 1524 ஆம் ஆண்டில் புதிய போர்ச்சுகீசிய அரசர் அவரை இந்தியாவுக்கு அரசப் பிரதிநிதியாக நியமித்தார். அவர் இந்தியாவுக்குச் சென்ற சில மாதங்களிலேயே நோயுற்று, அங்கேயே 1524 ஆம் ஆண்டில் காலமானார். அவர் இறுதியில் லிஸ்பன் அருகில் மீண்டும் அடக்கம் செய்யப்பட்டார். வாஸ்கோடகாமா திருமணம் செய்து கொண்டார். அவருக்கு எழு குழந்தைகள் இருந்தனர்.

வாஸ்கோடகாமா தமது பயணத்தினால், ஐரோப்பாலிருந்து இந்தியாவுக்கும், தூரக்கிழக்கு நாடுகளுக்கும் ஒரு நேரடியான கடல்வழித் தடத்தைக் கண்டுபிடித்தார். இதனால் ஏராளமான நாடுகள் பெரும் பயனடைந்தன. இதுவே வாஸ்கோடகாமா பயணத்தில் அடிப்படை முக்கியத்துவமாகும்.

வாஸ்கோடகாமாவின் பயணத்தால் போர்ச்சுக்கலுக்கு குறுகிய காலத்தில் மிகப் பெரும் பயன் விளைந்தது. கீழை நாடுகளுக்கான புதிய கடல் வாணிக வழித் தடத்தைப் போர்ச்சுகல் கட்டுப்படுத்தியது. அதன் மூலம், நாகரிக உலகின் எல்லையோரத்தில் மிகவும் ஏழை நாடாக இருந்துவந்த இந்த நாடு. ஐரோப்பாவிலேயே மிகவும் செல்வச் செழிப்புமிக்க நாடுகளில் ஒன்றாக மிக விரைவில் முன்னேறியது. அத்துடன் இந்தியப் பெருங்கடலைச் சுற்றிக் கணிசமான எண்ணிக்கையில் குடியேற்றங்களையும் துரிதமாகப் போர்ச்சுக்கல் நிறுவியது. இந்தியாவிலும், இந்தோனேசியாவிலும், மடகாஸ்கரிலும், ஆப்ரிக்காவின் கிழக்குக் கடற்கரையிலும், வேறு பல பகுதிகளிலும் போர்ச்சுக்களுக்குப் புறக்காவற் படைத் தளங்களும் நிறுவப் பெற்றன. இவை தவிர, பிரேசிலும் மேற்கு ஆப்ரிக்காவிலும் போர்ச்சுகலுக்குக் குடியேற்றங்கள் இருந்து வந்தன. இக்குடியேற்றங்களை வாஸ்கோடகாமாவின் பயணங்களுக்கு முன்னரே போர்ச்சுக்கீசியர் நிறுவியிருந்தார். இந்தக் குடியேற்றங்களில் பெரும்பாலானவற்றை இருபதாம் நூற்றாண்டின் கடைசிப் பிற்பாதி வரையிலும் போர்ச்சுகல் விடாது வைத்திருந்தது.

இந்தியாவுக்கு வாஸ்கோடகாமா புதிய கடல் வாணிக வழித் தடத்தைத் திறந்ததன் விளைவாக இந்தியப் பெருங்கடலின் வாணிக வழித்தடங்களில் ஆதிக்கம் செலுத்தி வந்த முஸ்லிம்களுக்கு பெரும் பின்னடைவு ஏற்பட்டது. முஸ்லிம் வாணிகர்கள் மிக விரைவிலேயே முற்றிலுமாக தோற்கடிக்கப்பட்டார்கள். அவர்களுடைய இடத்தைப் போர்ச்சுக்கீசியர் கைப்பற்றி கொண்டார்கள். அது மட்டுமின்றி, இந்தியாவுக்கும் ஐரோப்பாவுக்கும் இடையிலான நிலவழி வாணிகத் தடங்களும் பயனற்றதாயின. ஏனெனில், ஆப்ரிக்காவைச் சுற்றிச் செல்லும் போர்ச்சுக்கீசிய கடல் வழித்தடம் எளிதாகவும் மலிவாகவும் இருந்தது. இது, கீழை நாடுகளுக்கான வாணிக வழித் தடங்களைக் கட்டுப்படுத்தி வந்த ஆட்டோமான் துருக்கியர்களுக்கும் பேரிடியாக அமைந்தது. ஏனென்றால், எஞ்சிய ஐரோப்பியப் பகுதிகளுக்குப் புதிய கடல் வாணிக வழித்தடம் மூலம் தூர நாடுகளிலிருந்து சரக்குகள் வருவது முன்பை விட மலிவாக இருந்தது

எனினும், வாஸ்கோடகாமாவின் பயணத்தினால், மிக அதிகமான பாதிப்பு ஏற்பட்டது. ஐரோப்பா மீதோ மத்திய கிழக்கு மீதோ அன்று. மாறாக, இந்தியா மீதும், தென்கிழக்கு ஆசியா மீதும்தான் மிகப் பெரும் பாதிப்பு உண்டாகியது. 1498 ஆம் ஆண்டுக்கு முன்பு, இந்தியா ஐரோப்பாவின் தொடர்பின்றி தனிமைப்பட்டு இருந்து வந்தது. உண்மையைக் கூறின், வரலாற்றின் பெரும் பகுதியில் ஓரளவு தன்னிறைவுடைய ஒரு தனி நாடாகவும் இயங்கிவந்தது. அவ்வப்போது, வடமேற்கிலிருந்து மட்டுமே சில அயல்நாட்டு பாதிப்புகள் ஏற்பட்டன. ஆயினும், வாஸ்கோடகாமாவின் பயணத்தால் ஏற்பட்ட கடல்வழித்தடத்தின் வாயிலாக, ஐரோப்பிய நாகரிகத்துடன் இந்தியாவுக்கு நேரடித் தொடர்பு உண்டாயிற்று. ஐரோப்பியரின் செல்வாக்கும், வலிமையும், இந்தியாவில் படிப்படியாக வளர்ந்து வந்தது. 19ஆம் ஆண்டின் கடைசிப் பிற்பாதிக்குள் இந்தியத் துணைக் கண்டம் முழுவதுமே பிரிட்டிஷ் குடியரசின் கீழ் அடிமைப்பட்டது. (வரலாற்றில் இந்தியா முழுவதும் ஒரே ஆட்சியாளரின் கீழ் ஒரு குடையில் இருந்தது. இந்தக் காலத்தின் போதுதான் என்பது இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது). இந்தோனேசியாவைப் பொறுத்த வரையில் முதலில் அது ஐரோப்பியச் செல்வாக்குக்கு ஆட்பட்டது. பிறகு அது முழுமையாக ஐரோப்பிய ஆதிக்கத்தின் கீழ் வந்தது. இருபதாம் நூற்றாண்டின் மத்தியில் தான் இந்தப் பகுதிகள் யாவும் சுதந்திரம் பெற்றன.

வாஸ்கோடகாமாவுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பதற்குப் பொருத்தமான வேறொருவர் கிறிஸ்டோபர் கொலம்பஸ் ஆவார். சில வழிகளில், இந்த ஒப்பீடு வாஸ்கோடகாமாக்கு சாதகமாக அமைகிறது. எடுத்துக்காட்டாக, வாஸ்கோடகாமாவின் பயணம், மிகப் பெரிய சாதனையாகும். அவர் கொலம்பசைவிட மிக அதிக தொலைவு சென்றார். மிக அதிக காலம் பயணம் சென்தார். அவர் பயணஞ் செய்த காலமும், தூரமும் ஏறத்தாழ மூன்று மடங்கு அதிகம். இதற்கு மிகச் சிறந்த மீகாமத் திறன் தேவைப்பட்டது. (கொலம்பஸ், எத்தனை தொலைவு சென்றார் என்பது ஒரு புறமிருக்க, அவர் தம் பயணத்தில் புதிய உலகைக் கண்டுபிடிக்காமல் தவறவிட்டு விட்டு இந்தியப் பெருங்கடலில் திசைமாறிச் சென்றிருக்கக்கூடும்). மேலும், கொலம்பஸ் போலன்றி, வாஸ்கோடகாமா தாம் அடைய நினைத்த இலக்கை அடைவதில் வெற்றி கண்டார்.

ஆனால், வாஸ்கோடகாமா ஒரு புதிய உலகைக் கண்டுபிடிக்கவில்லை என்றும், ஐரோப்பாவுக்கும், ஏற்கெனவே மக்கள் வாழ்ந்து வந்த ஒரு மண்டலத்திற்குமிடையில் ஒரு தொடர்பை மட்டுமே அவர் ஏற்படுத்தினார் என்றும் சிலர் வாதிடக்கூடும். இந்த வாதம் கொலம்பசுக்கும் பொருந்துமே!

கொலம்பசின் பயணத்தினால், மேற்கு கோளார்த்தத்தில் ஏற்கெனவே நிலவிய நாகரிகங்கள் மீது இறுதியில் மிகப் பெரிய பாதிப்பு ஏற்பட்டது. வாஸ்கோடகாமாவின் பயணத்தினால், இந்தியாவிலும், இந்தோனேசியாவிலுமிருந்த நாகரிகங்கள் கடைசியில் பெருமளவுக்கு உருமாற்றம் பெற்றன. கொலம்பஸ், வாஸ்கோடகாமா இருவரின் முக்கியத்துவத்தை ஒப்பு நோக்குங்கால் வட அமெரிக்காவும், தென் அமெரிக்காவும் இந்தையாவை விட மிகப் பெரும் பரப்பளைவைக் கொண்டவை என்ற போதிலும், மேற்குக் கோளார்த்த நாடுகள் அனைத்தின் மொத்த மக்கள் தொகையை விட அதிகமான மக்கள் தொகை இந்தியா கொண்டிருந்தது என்பதை இங்கு நினைவிற்கொள்ள வேண்டும்.

எனினும், வாஸ்கோடகாமாவை விட கொலம்பஸ் மிகுதியான செல்வாக்கைக் கொண்டிருந்தார் என்பதில் ஐயமில்லை. முதலாவதாக ஆப்ரிக்காவைச் சுற்றி இந்தியாவுக்குப் பயணஞ் செல்லும் கருத்து, வாஸ்கோ ட காமாவின் சொந்தக் கருத்து அன்று. அந்தப் பயணத்திற்குத் தலைமை தாங்குவதற்கு வாஸ்கோடகாமாவைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கு நெடுங்காலத்திற்கு முன்னரே அத்தகையதொரு குழுவை அனுப்புவதற்கு போர்ச்சுக்கீசிய அரசர் முடிவு செய்திருந்தார். இதற்கு மாறாக கொலம்பசின் நாடாய்வுப் பயண முயற்சிக்கு அவர் தாமே திட்டமிட்டார். அவருடைய இடைவிடாதத் தூண்டுதலின் காரணமாக, அவரது பயணத்திற்கு நிதியுதவியளிக்க இசபெல்லா அரசி முன் வந்தார். கொலம்பஸ் இல்லாதிருந்தாலும், புதிய உலகம் (இறுதியில் அது தற்காலத்தில், வேறொரு ஐரோப்பிய நாட்டினால் கண்டு பிடிக்கப்பட்டிருக்கும், ஆனால் வாஸ்கோடகாமா தோன்றாது போயிருப்பின், போர்ச்சுக்கீசிய மன்னர் நாடாய்வுக் குழுவிற்கு வேறொரு ஆளைத் தேர்ந்தெடுத்திருப்பார். அந்த ஆள் தகுதியற்றவராக இருந்து தோல்வியடைந்திருந்தாலும். இந்தியாவுக்கு ஒரு நேரடி கடல் வழியைக் கண்டுபிடிப்பதற்கான தமது நீண்ட முயற்சியைப் போர்ச்சுக்கீசிய அரசர் கை விட்டிருக்க மாட்டார். மேலும் ஆப்ரிக்காவின் மேற்குக் கரையோரமாகப் போர்ச்சுகீசியர் நிறுவியிருந்த பல படைத் தளங்களைக் கருத்தில் கொள்ளும் போது மற்றொரு ஐரோப்பிய் நாடு இந்தியாவை முதலில் அடைந்திருக்க வாய்ப்பே இல்லை.

இரண்டாவதாக, இந்தியாவின் மீதும், தூரக்கிழக்கின் மீதும் ஐரோப்பியரின் செல்வாக்கு, மேற்குக் கோளார்த்தத்தின் மீது ஐரோப்பியர்களுக்கு ஏற்பட்ட செல்வாக்கைப் போன்று அத்துணை அபரிமிதமாக இருக்கவில்லை. மேலை நாடுகளுடன் தொடர்பு கொண்டதன் காரணமாக, இந்திய நாகரிகத்தில் பெரும் மாறுதல்கள் ஏற்பட்டன என்பது உண்மைதான். ஆனால், கொலம்பசின் பயணத்திற்கு சில பத்தாண்டுகளுக்குள்ளேயே புதிய உலகிலிருந்த பெரிய நாகரிகங்கள் அனைத்தும் அழிக்கப்பட்டன. மேலும், மேற்குக் கோளார்த்தத்தில் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் உருவாக்கியதைப் போன்று இந்தியாவில் எதுவும் நிகழவில்லை.

கொலம்பசுக்குப் பிறகு மேற்குக் கோளார்த்தத்தில் நிகழ்ந்த அனைத்து நிகழ்வுகளுக்குமான பெருமைக்கு (அல்லது பழிக்கு) அவரை உரியவராக்க இயலாது. அதே போன்று கீழை நாடுகளுன் ஐரோப்பியர் கொண்ட தாடர்புகளால் ஏறபட்ட எல்லா விளைவுகளுக்குமான பெருமையை வாஸ்கோடகாமாக்கு உரித்தாக்க முடியாது. ஒரு நீண்ட இணைப்புச் சங்கிலியில் ஒரு கண்ணிதான் வாஸ்கோடகாமா. மகாமீகான் ஹென்றி ஆப்ரிக்காவின் மேற்கு கரை நெடுகிலும், நாடாய்வு செய்த பல்வேறு போர்ச்சுகீசிய கப்பல் தலைவர்கள், பார்த்தலோமிய டயஸ் ஆகியோரும், வாஸ்கோடகாமாவும், அவருக்குப் பின் வந்த ஃபிரான் சிஸ்கோ டி ஆல்மைடா, அல்ஃபோன்சா டி ஆல்புகர்க் போன்றவர்களும் வேறு பலரும் அந்தச் சங்கிலியின் மிக முக்கியமான கண்ணியாக விளங்கியவர் வாஸ்கோடகாமா என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. ஆனால், மேற்க்குக் கோளார்த்தத்தை ஐரோப்பிய மயமாக்குவதற்கு அரும்பாணியாற்றியவர்களில் கொலம்பசுக்கு இணையாக வாஸ்கோடகாமா பங்கு பெறவில்லை. அதனாலேயே கொலம்பசுக்கு மிகவும் பிற்பட்டு வாஸ்கோடகாமாஇடம் பெற்றிருக்கிறார்.

This is a section heading


Here is a citation to a website.

Here is a citation to a news article.

Here is a template for facts that lack a citation.

Here is a link to the page for Wikipedia founder Jimmy Wales. The text displayed for the link can be customized like this. When links go to pages that do not exist, they appear red, like this.

This is a subsection heading

 * Bulleted list item 1
 * Bulleted list item 2

You can make text bold or italic when needed.


 * 1) Numbered list item 1
 * 2) Numbered list item 2

External links section
Example external link