User:GwyneddW/sandbox

De Angelsaksische nederzetting van Groot-Brittannië was het proces in de 5e en 7e eeuw waarbij de Romeins-Britse cultuur in de laaglanden van het eiland Brittannië veranderde in een Germaanse cultuur. Dit vond plaats na het terugtrekken van de Romeinen uit het eiland aan het begin van de 5e eeuw. Er wordt verondersteld dat zich rond die periode verscheidende Germaanse volken, later aangeduid als Angelsaksen, vanuit het westen van het Europese vasteland naar Brittannië migreerden. Vervolgens zouden deze volken Angelsaksische koninkrijken stichten in het huidige Engeland en delen van de Schotse Laaglanden. Het Germaanse element in de geschiedenis van het eiland Brittannië wordt in het Latijn ‘Adventus Saxonum’ genoemd. De term werd in 731 voor het eerst gebruikt door Bede.

De aanname dat migranten uit de Europese westkust de inheemse bevolking van Brittannië verdreven, wordt door sommige historici tegengesproken. Volgens hen was de Germaanse cultuur al voor de komst van de Romeinen aanwezig in het oosten van het eiland. De veronderstelling dat dat Angelsaksische cultuur het gevolg was van insulaire verandering en ontwikkeling, in plaats van massa-immigratie vanuit het vasteland, is nu algemeen geaccepteerd. Echter, de mate waarin de nieuwkomers de bestaande bewoners ontheemden is nog steeds onderwerp van discussie. Er wordt voornamelijk gediscussieerd over een systeem anglicalisatie van de laaglanden van Brittannië zou kunnen construeren.

In 400 v.Chr. vormde het zuiden van Brittannië (ten zuiden van de Wal van Hadrianus) een provincie van het Romeinse Rijk.