User:Hamsavartheni Sivalingam/Peranan Parti Pembangkang dalam Penggubalan Undang-Undang

Parti Pembangkang
Pembangkang di Malaysia ialah perkataan yang digunakan bagi menggambarkan parti politik yang diwakili dalam Parlimen Malaysia. Parlimen Malaysia terdiri daripada dewan rakyat dan dewan negara dan parti pembangkang dalamnya adalah parti yang tidak membentuk kerajaan. Istilah kerajaan yang digunakan dalam sistem berparlimen diguna pakai disini yang maksudnya menjurus kepada pentadbiran atau kabinet.

Kajian teori menyatakan, bahawa mengikut sistem Demokrasi Westminster yang diikuti oleh Malaysia, Pembangkang digambarkan sebagai kerajaan alternatif dan bersedia untuk memasuki pejabat demi mengambil tempat kerajaan sebelumnya selepas bertanding dalam pilihan raya umum. Beberapa pandangan mengutarakan bahawa, Kerajaan Malaysia selalunya didominasi oleh Barisan Nasional (dan parti sebelumnya, Parti Perikatan) di dalam parlimen sejak kemerdekaan. Namun pandangan ini diketepikan dan tidak diendahkan oleh pengundi Malaysia yang mengundi tanpa dipaksa

Mengikut kebiasaan, Ketua Pembangkang dilantik menerusi parti yang diwakilinya yang membentuk jumlah kerusi terbesar di Dewan Rakyat, dan  gagal membentuk kerajaan.

Ketua Pembangkang terkini pada hari ini ialah Wan Azizah Wan Ismail daripada Parti Keadilan Rakyat (PKR). PKR bersama  Parti Islam Se-Malaysia (PAS) serta Parti Tindakan Demokratik (DAP) telah membentuk Pakatan Rakyat.

Ketua Pembangkang selalunya dipercayai sebagai Perdana Menteri dalam penantian.

Namun yang demikian, istilah ini tidak seharunya merujuk kepada Pakatan Rakyat (PR) sahaja kerana adanya parti-parti pembangkang selain PR. Antara parti selain PR ialah Parti Sosialis Malaysia (PSM), Parti Rakyat Malaysia (PRM) dan Parti Reformasi Negeri (STAR).

Bukan itu sahaja, malah gelaran "pembangkang" juga boleh diiktiraf di peringkat negeri, misalnya kerajaan persekutuan BN sudah lama menjadi pembangkang di Kelantan.

Isi kandungan
· 1 Tugas

o 1.1 Hak istimewa

· 2 Proses menggubal undang-undang

· 3 Senarai ketua pembangkang

· 4 Pilihan raya

o 4.1 Keputusan pilihan raya

· 7 Rujukan

· 8 Lihat juga

· 9 Pautan luar

Senarai Ketua Pembangkang
Berikut adalah senarai Ketua Pembangkang Parlimen Malaysia dari tahun 1959 sehingga sekarang. Iaitu:[2]:

Proses menggubal undang-undang
Suatu undang-undang yang ingin dicadangkan mestilah disediakan rangkanya terlebih dahulu - kebiasaannya oleh Jemaah Menteri atau sesebuah kementerian dengan dibantu oleh Jabatan Peguam Negara. Rangka tersebut yang dikenali sebaga rang undang-undang kemudiannya dikaji dan dibincang bersama-sama oleh Jemaah Menteri. Jika diputuskan untuk dicadangkan ke parlimen, rang itu kemudiannya akan diagih-agihkan kepada semua ahli-ahli dewan rakyat.

Rang ini akan melalui tiga bacaan dalam persidangan Dewan Rakyat.

1. Bacaan pertama adalah untuk memperkenalkan rang undang-undang tersebut.

2. Bacaan kedua untuk dibincang dan dibahas oleh ahli-ahli yang berhormat.

3. Bacaan ketiga akan dicadangkan oleh menteri atau timbalannya untuk dibuat satu undian ke atas rang undang-undang ini.

Kebanyakan undang-undang hanya memerlukan sokongan majoriti mudah untuk diluluskan. Namun, dalam beberapa keadaan, majorit dua pertiga adalah diperlukan, seperti dalam hal-hal berkaitan meminda perlembagaan. Dalam usaha ini, parti pembangkang boleh mengutarakan pendapat mereka mengenai rang undang-undang tersebut. Mereka juga boleh membahaskan tentang rang tersebut dalam bacaan kedua. Selanjutnya jika rang undang-undang tersebut dirasakan praktik dan bersetuju dengan rang tersebut parti pembangkang boleh menggundi dan jika dirasakan tidak praktik penggubalan rang tersebut, mereka boleh memilih untuk tidak berbuat demikian.Setelah diluluskan oleh Dewan Rakyat rang undang-undang itu kemudiannya dihantar ke Dewan Negara dan tiga bacaan yang diterangkan sebelum ini akan dilakukan sekali lagi. Dewan Negara boleh bertindak untuk tidak meluluskan satu-satu rang undang-undang. Peranan parti pembangkang juga terdapat disini dimana mereka juga boleh berbuat cara yang sama seperti yang telah diutarakan di kategori peranan parti pembangkang di dewan rakyat. Jika rang tersebut tidak dipersetujui, mereka boleh memberikan pendapat mereka.

Jika diluluskan, rang undang-undang itu akan dipersembahkan kepada Yang di-Pertuan Agong untuk dipertimbangkan dalam tempoh 30 hari. Jika baginda tidak bersetuju, rang undang-undang itu akan dikembalikan ke parlimen bersama-sama dengan beberapa cadangan pindaan. Parlimen kemudiannya harus mengkaji semula rang undang-undang tersebut dan pindaanya dan mengembalikannya semula kepada Yang di-Pertuan Agong jika rang undang-undang itu diluluskan semula. Yang di-Pertuan Agong mempunyai 30 hari lagi untuk memberikan perkenan diraja. Setelah tempoh itu, rang undang-undang tersebut dianggap telah diluluskan sebagai undang-undang yang boleh berkuatkuasa. Undang-undang ini hanya akan berkuatkuasa setelah dimasyhurkan di dalam Warta Kerajaan.[12]

Kerajaan sering memelihara kerahsiaan sesebuah rang undang-undang yang akan dibahaskan. Ahli-ahli parlimen sering menerima salinan rang undang-undang beberapa hari sebelum dibahaskan dan akhbar-akhbar tempatan jarang menerima salinan tersebut. Dalam sesetengah kes, ahli-ahli dewan pernah diberikan salinan pada hari yang sama sesebuah rang undang-undang itu dibentang di parlimen. Contoh terbaik adalah sewaktu Pindaan Perlembagaan 1968 yang dilakukan tiga bacaan pada hari yang sama. Dalam kes yang agak jarang berlaku, kerajaan pernah mengeluarkan satu Kertas Putih yang mengandungi cadangan-cadangan kerajaan yang akhirnya diluluskan sebagai undang-undang. Kes ini merujuk kepada penggubalan Akta Universiti dan Kolej Universiti 1971.

Hak istimewa
Ahli-ahli Parlimen diberi kebebasan dan keistimewaan dalam perlembagaan Persekutuan dalam memperkatakan sesuatu perkara tanpa rasa takut atau dikecam di luar dewan;[9] mereka yang bersidang iaitu parti kerajaan mahupun pembangkang hanya bertanggungjawab kepada satu-satunya badan yang boleh mengecam seseorang ahli parlimen ialah Jawatankuasa Parlimen bagi Hak dan Kebebasan. Kekebalan parlimen ini berkuatkuasa  setelah ahli tersebut mengangkat sumpah menjadi ahli parlimen dan hanya boleh digunapakai ketika ahli tersebut dibenarkan bersuara.Namun yang demikian, kekebalan ini tidak boleh dipakai ke atas kenyataan-kenyataan yang dibuat di luar dewan. Ini selaras dengan satu pindaan yang telah dibuat di bawah Perkara 63 Perlembagaan berikutan Peristiwa 13 Mei dengan penambahan Perenggan 4 yang menidakkan Fasal 2 Perlembagaan yang secara amnya memberikan hak-hak kebebasan asasi. Perenggan 4 itu menerangkan bahawa sesiapapun termasuk ahli Parlimen yang berucap di Dewan Rakyat boleh didakwa jika melakukan kesalahan di bawah Fasal 4 Perkara 10 atau di bawah Akta Hasutan 1948.[10] Selain itu ahli-ahli Parlimen juga kehilangan hak-hak istimewanya jika menganjurkan penghapusan kedudukan Yang di-Pertuan Agong atau mana-mana Raja di negeri-negeri.Oleh yang demikian parti pembangkang boleh menggunakan keistimewaan ini bagi memberi cadangan mahupun mengkritik mana –mana usaha kerajaan yang dirasakan tidak membawa faedah atau tidak praktik untuk dilaksanakan sewaktu parlimen sedang bersidang. Mereka juga boleh mengkritik sesuatu pengubalan undang-undang yang dirasakan tidak sempurna atau tidak membawa kebaikan bagi rakyat.Mereka sebenarnya mempunyai tanggungjawab yang saksama dalam memperkatakan atau memberi pendapat tentang sesuatu perkara dalam parlimen dengan batasan yang telah dinyatakan dan ini termaksudlah penggubalan undang-undang.

Lihat juga
· Barisan Alternatif dan Pakatan Rakyat

· Senarai parti politik Malaysia

· Dewan Rakyat Malaysia

Rujukan
1. Panjat↑ ''"BN Kelantan tidak rela lagi jadi pembangkang". Utusan Online. 07/04/2013. Dicapai pada 14 Mei 2013.'' Check date values in: |access-date=, |date= (bantuan)

2. Panjat↑ ''"PKR president poised to make history as first woman Opposition Leader". The Star. 20 Mac 2008. Dicapai pada 21-03-2008.'' Check date values in: |access-date= (bantuan)