User:Hikmatacharya

Nepali Teens
तिमीले खोज्ने खुसी बन्न सकुँ, तिमीले चिन्ने नजिकको मान्छे बन्न सकुँ

आफैलाई हराएर तिमीलाई जिताउने योद्धा बन्न सकुँ, तर तिमी छैनौ आज अरु त खै के भनूँ?

कतै नौलो संसारमा तिम्रै यादका पहाडहरुको चपेटामा परेको छु तर उम्किने मन कत्ति पनि छैन। तिम्रो हुन नसके पनि तिम्रा यादहरुको प्रिय मान्छे  बनेको छु। अचेल हाम्रो सम्बन्ध गाढा भएको छ। मैले छोड्न चाहे पनि तिम्रा यादहरुले मलाई एक्लै छोड्नै मानेका छैनन्। तिम्रो अभाव यादहरुले नै परिपूर्ति गरेका छन्। तिम्रो खुसीको लागि मलाई साथ दिन आएका रे!

आफूलाई सबैबाट टाढा राख्न खोज्ने मेरो प्रयत्नमा यादहरु सहयात्री बनेका छन्। आफूलाई तिमीबिना रित्तो देख्ने मेरो मगजले एक्लो हुनुको गुनासो कहिल्यै गरेन। गर्ने छैन पनि। विशाल हृदय भएकी तिमी त्यो सुनौलो संसारमा रमाएर बस्नु। याद त के आउला र खै, जम्मै मसँग जुहारी खेल्दै बसिरहेका हुन्छन्। ढुक्क हौ, मलाई तिम्रो अभाव भएपनि तिम्लाई मेरो अभाव कहिल्यै हुन्न। देखाउन मन नहुँदा नहुँदै पनि भित्री घाउहरू पत्तो नदिएरै बाहिर आउने रहेछन्। आशावादी मन हरेकपल तिम्रै बाटो हेरिरहेको हुन्छ। तिमी छुटेको बाटै बाटो आँखा परसम्म डोर्याउँछ र अन्त्यमा क्षितिजको निभ्न लागेको सुर्यसंगै बिलाएर टाढा जान्छ।

फरक केही छैन पहिले र अहिलेमा, पहिले तिमी थियौ मेरो साथमा अनि अहिले तिम्रा यादहरु। आफूलाई रित्तो देख्न थालेको छु। केही आश बाँकी नै छैनन् अब। हरेश खाएको त भन्न नमिल्ला तर जीवन देखी हार खाइसकेको छु। तिम्रो आगमनले निम्त्याएको एक चिम्टी खुसी तिब्र वायुको झोक्कासंगै विलीन भएर गयो। खुसीको आडमा पुग्न यो जुनी सम्भव नै छैन, धेरै नै टाढा गइसक्यो जसरी तिमी मेरो जीवनबाट धेरै टाढा जाँदै छौं। रोक्न खोजिरहेको छु तर मेरा अनेकन् प्रयासहरू तिम्रो तुजुकको अघि हार खाएर फर्किन विवश छन्। तिम्रो आयुले सबै थोक जितेर लग्यो।

तिमी बिनाको यो संसार नौलो लागिरहेछ। मेरो जीवनमा ज्योतिको रूप लिएर आएकी तिमी तिम्रो विदाईपछि यो संसार अन्धकारमय बनेको छ। छामछुम पार्दै यात्रा गरिरहेछु। मेरो समीपमा तिम्रा यादहरु बाहेक अरु केही पनि भेटिँदैनन्। भोक र निन्द्रा एकादेशका कथा जस्तै भइसके जो छन् या छैनन् केही  थाहा छैन। सुख्खा मौसम जस्तै लाग्छ यो झरी परिरहेको रात पनि। तिम्रा यादहरु पखालिने आशले घण्टौ सम्म भिजी रहेको हुन्छु तर कम हुनुको साटो बढी हुँदै गइरहेको छ। झरिसँग प्रेम भएजस्तो छ मलाई, किनकि झरीले आँसुहरू नदेखिने गरी बगाएर लान्छ, त्यसैले त उबाट छुटिनै चाहँदैन। तिम्ले पनि छाड्यौ अनि अनि झरीले पनि, फरक यत्ति हो तिमीले आउने केही संकेत नै दिइनौ तर झरीले अर्को मौसममा उसै गरी भेट्ने वाचा दिएर गएको छ। त्यै वाचा नै बाँच्नुको एक कारण बनेको छ।

तिम्रो विदाइमा नयनहरुले निरन्तर झरी बर्साइरहेका थिए। हाँसेर जाऊ नि भन्न सकिएन। त्यति बोल्ने मान्छे म, छेउमा बसेर तिम्रो निर्जीव शरीर नियालिरहेको थिएँ। तिमीसँगै कैयन् सपनाहरु पनि जलिरहेका थिए। सम्झाउने कोही पनि थिएन साथमा। तिमी छैनौ भन्दा कस्तो विश्वास नै लाग्दैन भन्या। साँच्चै कसैलाई देख्दैन म, सबैतिर अन्धकार मात्र देख्छु। तिम्रो संसार त सुनौलो होला हकि? मलाई पनि लैजाऊ न। था छ? तिमी टाढा भएको कुरा कसैलाई पनि मन परेको छैन नि। कोइली पनि विरहका गीतहरू गाउँदै थियो। मयूर त्यै विरहका गीतमा नृत्य देखाउँदै थियो। रंगीचंगी भएको डाँफे पनि कालो रंगको पच्छ्यौरी भित्र वह पोखिरहेका थियो। तिमी नभएको यो संसार उजाड लागिरहेको छ। केही चिन्ता नलेउ ल, यो संसार नै यस्तै भयो। त्यो लोकमा हाम्रो जस्तो छैन होला है। तिमी खुसी छौ भन्ने खबर पाएको भए मात्र पनि जीवनमा जिउने केही आधार हुन्थ्यो होला। खैर केही छैन, जसरी पनि कटाउनु नै छ यो जुनी त। रमाएर बस तिमी। अलविदा प्रिय।