User:Iarchvadze

წარმოდგენა (შესაბამისად, განწყობის თეორიის მიხედვითაც) სექსზე, როგორც ბინძურ და ქალისთვის “შეუფერებელ” საქმეზე, გოგონას ბავშვობიდან ენერგება, ამიტომაც ძალიან ხშირად სხვა უამრავ ფაქტორთა შორის სექსის დროს მენჯის ფუძისა და ზოგადად კუნთების უნებლიე თუ “დაგეგმილი” სპაზმი (ვაგინიზმი) სწორედ ამ მიზეზით შეიძლება იყოს განპირობებული. სპაზმი თავდაცვითი რეაქციაა. ანუ მამაკაცი – თავდამსხმელია, ქალი კი პასიური მომგერიებელი, შემდგომში დამარცხებული და ოჯახის ღირსების შემნახველი. ამიტომაც ეს როლები, მათ შორის სექსუალურიც, პირველსავე ღამესვე უნდა განისაზღვროს. აღზრდა, როგორც წესი, ვაგინიზმის ერთ-ერთ რისკ - ფაქტორად განიხილება. სხვადასხვა კულტურებში სექსისა და ზოგადად მამაკაცის სასქესო ორგანოსი, როგორც ბინძურის აღქმა არსებობს. ეს ერთგვარი, არა მარტო ქალწულებში ჯერ განუცდელ - განცდილის ტრამვაა, რომლისთვისაც ყველა მდედრობითი სქესის წარმომაგენელი მზად უნდა იყოს. მაგრამ “ამ სიბინძურის” პატრონი ანუ მამაკაცი თავად ბინძური არაა, თუმცა მისი “დამტევი ჭურჭელი” გასვრილად ითვლება; მან მხოლოდ სისხლით უნდა გამოისყიდოს საკუთარი მიმღებლობის უნარი ანუ დანაშაულიცა და ფუნქციაც. ქალის ვაგინალური სისხლი ბინძურ – უწმინდურია. ამიტომაცაა ზოგიერთი კულტურის ყოფა-ცხოვრებაში ქალი “კრიზისული დღეებისას” სახლსა და ეკლიესიაში არ შეიშვება. შესაბამისად წესიერი ქალი, მხოლოდ კანონიერი ქმრით უნდა “დაბინძურდეს” და “რეკომენდირებულია”, რომ ეს ქორწინების/ქორწილის პირველ ღამეს მოხდეს...