User:Ichiranjibiregmi/sandbox/चेतना, स्वार्थ अनि देश विकास

चेतना, स्वार्थ अनि देश विकास

भित्री मनले मात्र थाहा पाउने भावना हो चेतना, चेत जस्तो छ त्यस्तै कर्म गर्नु मानव सभ्यता हो । मानव सभ्यताको विकासले प्राप्त ज्ञान नै बिज्ञान हो । अहिले बिज्ञानले हारेको अबस्था छ किनकि कोरोना १९ को त्रासदीले । यदि बिज्ञानले उपलव्धि हासिल गर्ने हो भने यसलाई जित्न सक्नुपर्छ नकि मंगल ग्रहमा बस्ति बसाल्ने । संसारभरका मानव सभ्यता अन्यत्र सरुवा हुन खोजेको उपज हो यो । त्यसैले नै सभ्यता भनेको सांसारिक स्वार्थ मोह मात्रमा परिणत भएको उपज अहिले विश्वले वेहोर्नु परेको छ । यसको उपज हो सारा संसारको दुष्परिणाम ।

चेतना

चेतना विशेषत ३ प्रकारको हुन्छ ः अनकन्सस, कन्सस अनि सुपरकन्सस मतलव बेमतलवि, सतही र गहिराई जुन कुराले व्यक्ति, परिवार, समाज, राष्ट अनि विश्व नै प्रभावित बनाइरहेको हुन्छ । विश्व यसैबाट प्रभावित भएको हुन्छ जसबाट नेपाल अछुतो रहन सक्ने त कुरै भएन । बिभिन्न पश्चातापको परिघटनाले नेपाललाई यसले प्रभाव पारेका स्पष्ट थाहा पाउन सकिएको नै छ ।

स्वार्थ अनि देश विकास

स्व भनेको आपूm र अर्थ भनेको विशेष काम भन्नेबाट बुझिन्छ कि आप्mनो लागि मात्र विषेश काम गर्ने । जव सम्म यो संस्कार र प्रवृद्धि रहिरहन्छ तवसम्म घर, परिवार, समाज, देश, विश्वले जस्तोसुकै अमुल्य काम गरे पनि अनर्थ र किमार्थ नै हुन्छ । त्यसैले जगत भलो त आपूm भलो भन्ने लोकोक्ति चरितार्थ हुँदैन तबसम्म विश्वको नै उपलब्धिको ऐसहास गर्न सकिन्छ । भनिन्छ, सामाजिक परिघटना र निर्णयको मुल्याकनले नै समाजको बाटो निर्धारण गर्छ । यस्तो निर्णय खड्किएको आभास हुनुको मुख्य कारक तत्वहरुमा स्वार्थ, जनचेतनाको अभाव, आपूmलाई चिन्न नसकेर लहैलहैमा मात्र आप्mनो पहिचान आफैंले निर्धारण गर्नु, आपूm लागि परिरहेको उद्देश्य थाहा नपाउनु, मुखियामा परनिर्भरता अझै पनि रहिरहनु । हो, कुनै पनि समस्याको समाधान हुन्छ र खोज्दै जाँदा फेरी व्यक्तिमा नै गएर चेतना जगााउनु पर्ने मुख्य बाटो हो । चेतना जगााउनु नै यस्तो उपलब्धि हो जसले आपूm भन्दा अरुहरुलाई मात्र राम्रो देखोस तर अफसोच । समय लाग्छ धैर्य गरौँ त्यो दिन अवश्य देख्न पाउने नै छौँ कि परिवर्तनको लागि पहिलो संवाहक कदम मबाट शुरु गर्नु पर्छ भन्ने अठोट गर्न सक्नु पर्छ नकि म नै सर्वमान्य हुँ, मैले मात्र अलौकिक शक्ति लिएर आएको छु भन्ने । साँच्चै भन्ने हो भने मनोवैज्ञानिक रुपमा पनि सानो भन्दा सानो आड भरोसा नेताको नलिइकन बाँच्न सिक्नु अहिलेको आवश्यकता हो । त्यो भयो भने आउने पुस्ताले पनि केही राहत महशुस गर्न पाउनेछन् भन्ने आश गर्न सकिन्छ नत्र भने फेरी उही हो कि सिमित व्यक्तिको मात्र पहुँच किमार्थ अरु सबै केही होइनन् ।

समाधानको लागि सबैले आप्mनो विकास गर्ने शिक्षा दिनु राज्यको दायित्व हो, राज्यले दिन्छ पनि तर जनस्तरको जनचेतनामा आमुल परिवर्तन नभएसम्म यो सम्भव छैन नै । त्यसैले परिवार, समाज, देश, विश्व परिवर्तन गर्नको लागि आजैबाट आफैँबाट शुरु गरौँ । त्यसैल,े जगत भलो त आपूm भलो हो कि — !!!