User:IlijaAtanasovski/sandbox

Терминот нови медиуми

Терминот нови медиуми, настапува на сцената во средината на 1990тите, присвојувајќи го местотона мулти – медиумите, на полињата на бизнисот и уметноста. За разлика од неговите претходници, овој термин „нови медиуми“, не бил прилагоден: ги претставувал останатите медиуми како стари или изумрени, спојувал наместо да мултиплицира. Ова не биле мас – медиуми, специфично телевизија. Тоа била течна, индивидуализирана поврзаност, медиуми за дистрибуирање контрола и слобода. Иако новите медиуми наполно зависеле од компјутаризацијата, тоа не биле само „дигитални“ медиуми, односно не биле дигитализирана форма на други медиуми(слики, видео, текст), но повеќе како интерактивен медиум или пак форма на дистрибуција, независна исто како и информациите за кои се однесувала.

Иако терминот „нови медиуми“ бил користен уште од 1960тите, тој растел постепено, заедно со телевизијата. Постојат повеќе критикувачки дебати за самиот термин, а и доста прашања. Што се тоа нови медиуми? Дали се нови? Што е „новото“ кај нив? Сиве овие прашања се поврзани со поширокото прифаќање на самиот термин. Како и да е, овие дебати доведоа до појава на повеќе просветлувачки истории и теории за новите медиуми, што предизвика повторно воспоставување на дисциплинарни граници, за што постојат повеќе примери, автори и нивните дела. Сите тие се доста значајни и имаа влијание на многу од овие колекционерски поглавја, кои намерно или ненамерно, можеби и иронично, ја одобруваат компјутаризацијата, која може да биде важен клуч за новите медиуми, но не води автоматски до нив, или пак до софтвер. Никој не мислел да создаде компјутери, како оние што ги знаеме денес, но се појавиле како медиумска машина поради јазично – базиран софтвер. Според Англиско – Оксфордскиот Речник, терминот „медиум“, потекнува од латинскиот збор medium, што значи средина, центар. Сепак, во различни историски периоди, поради различни културни, уметнички, религиозни влијанија, терминот е различно толкуван. Како и овој, така и терминот „нов“ е изненадувачки недоистражен. Оние коишто се занимаваат со разоткривање на „новоста“ кај новите медиуми, често пишуваат дека може да се согласиме или да го спознаеме новото, како божем тоа ново не е самото по себе историска категорија поврзана со порастот на модернизмот. Да бидеш нов, не е само да си еднина.

Што е тоа што овозможува нешто да се нарекува ново и како тоа влијае на други полиња? За да се одговори ова, се состануваат стручњаци кои работат во нови медиуми, филм, телевизија, културни и писмени студии, со цел да ги истражат политичките, економските и културните сили, неопходни за појавата на новите медиуми. Поделено во пет дела: Археологија на мулти – медиуми, Архиви, Power – Code, Мрежни настани, Теорија на „нови медиуми“ – се расправа за тоа дека овие сили ги надминуваат полињата на полот и расата, стварајќи нови глобални политички настани, и истите ги судираат, наместо да ги решаваат политичките проблеми.