User:JackalLantern

Ուր որ ջահէլ մի հայ հովիւ եւ քուրդ աղջիկ մի սիրուն Երազներով իրար գտան մեր Սիփանայ սարերում:

Համբուրուեցին հովերի պէս, գաղտնի սիրոյ շղարշով, Բայց պսակեց բախտը մռայլ նրանց սերը լոկ փշով:

Եւ դեռ ծաղիկ, իրար ծարաւ, կորան անդարձ ու անտես` Անապատի բերանն ընկած երկու կաթիլ ջրի պէս:

…բայց թէ` եկե՛ք, ո՜վ աղջիկներ, եկէք Սիփան ձեզ տանեմ Գէթ երգի մէջ` աստուածային սիրոյ ճամփան ձեզ հանեմ:

Ում սրտի մէջ դեռ դատարկ է սիրոյ սափորն հայրենի` Եկէք տանեմ ձեզ Վանայ ծով, որ աղբիւրն է Սիփանի: