User:Jashomati senapati

वनमहोत्सव:

वृक्षा: हि अस्माकं जीवनम् । प्राचीनकाले मानवा: अरण्ये वसन्ति स्म । वृक्षेभ्य: ते खाद्यम् औषधिम् इन्धनकाष्ठं च लभन्ते स्म । सभ्यताया: क्रमविकासेन जना: वनानां छेदनं कृत्वा नगरं निर्माणं कुर्वन्ति: स्म: । अनेन प्रकारेण अरण्यस्य यथेच्छं ध्नंससाधनं जातं मानवानां महदनिष्टं संघटितम् च ।

परिवेशनियन्त्रणे नराणां सुखशान्तिविधाने च अरण्यानां महदवदानमस्ति । अनावृष्टि: परिवेशप्रदूषणं च अरण्यविलोपस्य परोक्षफलम् इति वैज्ञानिका: वदन्ति । अधुना वन सृजनस्य वनसंरक्षणस्य च गुरुत्वं विश्ववासिभि: स्वीकृतम् । अस्माकं भारतवर्षे “वनमहोत्सव:” प्रतिवर्षे आनन्देन पालितो भवति । केन्द्रीयसर्वकारेण च विभिन्नै: राज्यसर्वकारैश्च वनसृजने वृक्षरोपणस्य च विभिन्ना: योजना: प्रचलिता: वर्त्तन्ते । सर्वे जना: स्व-स्व-वासगृहं परित: वृक्षान् रोपयन्ति यत्नेन च तेषां परिचर्यां कुर्वन्ति । अधुना विद्दालयानां छात्रा: शिक्षका: च विद्दालयस्य प्राङ्गणे वृक्षारोपणं कुर्वन्ति ।