User:Jason1917/sandbox

Γιάννης Φελέκης
From Wikipedia, the free encyclopedia

Γεννήθηκε σε χωριό της Άρτας το 1943. Το 1958 Μετακομίζει στην αθήνα για δουλεία. Εργάζεται στον τομέα τις επισίτισης ώπου ασχολείται με τον την οργάνωση των συνδικάτων πράγμα που επιτράπηκε και ευνοήθηκε με το μεγάλο ποσοστό που είχε πάρει η αριστερά στις εκλογές. Τότε ξεκίνησε η μεγάλη ανασυγκρότηση της αριστεράς και έγιναν οι πρώτες μεγάλες απεργίες του 1960-1961.

Το 1962 ταξίδεψε ως ναυτικός συνεχίζοντας τον συνδικαλισμό, ιδιαίτερα με το δημοκρατικό διάλλειμα του 63-65 ωπού η  κυβέρνηση Παπανδρέου και ενωσης κέντρου αφήνει περιθώρια  συνδικαλισμού στον κλάδο αυτό. Μέχρι πρότεινος ο κλάδος αυτός ήταν αυστήρά έλεγχόμενος και αναφέρει “ ποιο έυκολα γινόσουν αστυνομικός παρά ναυτικός” επειδή τότε για πρόσληψη στον κλάδο αυτό χρειαζόταν χαρτί φρονημάτων. Τέλη του 1963 ενώ εργαζόταν ακόμα ως ναυτικός, ανάμεσα σε κάποιο ταξίδι στην Αθήνα, εντάσεται στους στο Τροτσκιστικό κίνημα ΚΔΚΕ, το ελληνικό τμήμα της 4ης Διεθνής. Η οποία μετέπειτα μετονομάστηκε σε ΟΚΔΕ.

Στα τέλη του 65 μετά απο συλλογή γενικών στοιχείων απο την αστυνομία καθώς απαγορευόταν η παραμικρή συνδικαλιστική δραστηριότητα στον ναυτικό κλάδο του απαγορεύτηκε η έξοδος απο την χώρα και η εργασία σε οποιοδήποτε πλεούμενο.

Μετά απο αυτό εργάστηκε ως λιθογράφος (LINK) συνεχίζοντας εντατικά τον συνδικαλιστικό του αγώνά μέχρι τον Ιούλιο του 1966 ώπου υπηρέτησε την στρατιώτική του θητεία που κράτησε εώς τον Άυγουστο του 67. Ώς φαντάρος είχε την ανάλογη μεταχείρηση λόγω του οτι είχε μεγάλο φάκελο στην ασφάλεια.

Ο φάκελος τότε περιήχε στοιχεία για αφισοκολήσεις, μοίρασμα προκυρήξεων, διαδηλώσεις, απεργίες ακόμα και καταθέσεις του θυρωρού της πολυκατοικιών ωπου διέμεναν τα άτομα.

Η Δράση επί χούντας
Απο τον Αύγουστο του 67 (Η δικτατορία είχε εγκαθιδρυθεί απο τον Απρίλη) ώπου όταν απολύθηκε απο τον στρατό και μετά, συλλαμβάνεται αρκετές φορές λόγω υποψιών, συνήθως με κρατήσεις τον 2 ημερών αλλα και με 2 δίμηνες.

Εντέλη στις 5 Μαίου του 1969 συνελήφθη μαζί με δεκάδες αλλο κόσμο απο τον οικογενειάκό, στενό αλλα και ευρύτερο του κύκλο. Μετά τις ανακρίσεις 8 κατέληξαν στο στρατοδικείο για τους 3 απο τουςοποίους οι αρχές απέδειξαν οτι  είχαν σχέση με τις κατηγορίες. Ο Αντώνης Περράκης ο οποίος θεωρήθηκε συνεργός χωρίς ιδιαίτερη συμμετοχή καταδικάστηκε σε 6 μήνες φυλακή, Ο Θεολόγος Ψαρραδέλλης ο οποίος καταδικάστηκε για 13 χρόνια ο οποίος είχε αποδράσει προς την Τουρκία πριν την εκβαση της δικης, εκέι συνελλήφθη, φυλακίσθηκε και δραπέτευσε ξανά προς την Βουλγαρία περιμένοντας την παροχή πολιτικού ασύλου, αντιθέτως παραδόθηκε στην ελληνική αστυνομία 8 μήνες μετά την πρώτη του απόδραση. Τέλος ο Γιάννης Φελέκης καταδικάστηκε για 8 χρόνια περνόντας απο διάφορες φυλακές όπως Αβέρωφ, Αίγινας και Κορυδαλλού. Το 1973 με την γενική αμνηστία που δόθηκε στις 13 Αυγούστου αποφυλακίζεται και απο την μέρα που γυρνάει στην Αθήνα ασχολείται γρήγορα με τα τρέχοντα καθώς αναπτύσεται δραστηριότητα παίρνοντας μέρος στην κατάληψη της Νομικής και του Πολυτεχνείου.

Με το δέυτερο πραξικόπημα και την χούντα του Ιωαννίδη τον Νοέμβριο του 1973 συλλαμβάνεται και μετά απο δύο μήνες βασανιστηριων στην ΕΣΗΕΑ τον στέλνουν εξορία στην Γιάρο ώπου και έμεινε μέχρι τον Ιούλιο του 1974 απο όπου επέστρεψε στην Αθήνα.

Το ίδιο βράδυ της επιστροφης στην Αθήνα ξεκινάει την δραστηριότητα με ότι απέμεινε και όσους επιβίωσαν την καταστολή της δικτατορίας μία καμπάνια ενάντια στην γενική επιστράτευση και τον επαπειλούμενο πόλεμο με την Τουρκία, που τότε ήταν το πιό φλέγον ζήτημα σε μία κατάσταση που η περίπτωση ενός πολέμου με την Τουρκία φαινόταν πάρα πολύ πιθανή.

Τις επόμενες μέρες συνεχίζει την δράση του με την προσπάθεια ανασύστασης διαφόρων συνδικάτων που είχαν απαγορευτεί επι χούντας.

Στις 6 Αυγούστου του 1974 εκδίδει το πρώτο φύλλο της “Εργατικης Πάλης”. Την πρώτη αριστερή εφημερίδα μετά την δικτατορία παρόλο που ακόμα θεωρούταν παράνομο.

Λόγω των παραπάνω δραστηριοτήτων του την περίοδο αυτή υπήρξαν πολλαπλές συλλήψεις του απο την αστυνομία, καμία όμως απο αυτές δεν κατέληξε σε καταδίκη.

Μετέπειτα και τωρινή δράση
Τον Οκτώβριο του 1977 μετά απο κάλεσμα στα Προπύλαια και ειρηνική πορεία διαφόρων συνδικάτων κατά του συμβάντος στην αεροπειρατέια της πτήσης της Lufthansa γίνονται τρείς συλλήψεις έξω απο το Πολυτεχνέιο στο οποίο υπήρχε κάλεσμα συγκέντρωσης Αναρχικών ομάδων. Συλλαμβάνονται οι, Χρήστος Κωνσταντινίδης, Σταυρούλα Λαγκαδινού και Μιχάλης Σύρπος και τις συλλήψεις ακολουθούν επισόδεια και κυνηγητό ανάμεσα στην αστυνομία, αναρχικούς και άλλο κόσμο στα εξάρχεια συγκεκριμένα στην οδό Σώλωνος και Ακαδημίας. Σημειώθηκαν καταστροφές σε προεκλογικά γραφεία τα οποία βρισκόταν στην οδο Ακαδημίας και σε γύρω καταστήματα.

Λόγω των παραπάνω επισοδείων, αργότερα την νύχτα η αστυνομία μαζί με εισαγγελέις προχωρά σε συλλήψεις των εκδοτών αριστερών εφημεριδών που άνηκαν στις 8 οργανώσεις που είχαν κάνει το πρώτο κάλεσμα στα προπύλαια. Τους οποίους θεώρησαν ως οργανωτές των ομάδων αυτών και επομένως υπέυθυνους για όσα συνέβησαν. Στους συλληφθέντες μαζί με τον Γιάννη Φελέκη ήταν και ο Νικόλας Άσιμος.

Μετά την σύλληψη φυλακίστηκε μέχρι τον Μάρτιο του 1978 και χαρακτηρίστηκε απο τις αρχές ως Καθ'εξήν και κατ΄εξακολούθησιν εγκληματίας επικαλόυμενες την δραστηριότητα του στα χρόνια της δικτατορίας.

Μέχρι και σήμερα συνεχίζει την ίδια δραστηριότητα, πια όχι τόσο ως συνδικαλιστής αλλα περισσότερο σε θέματα πολιτικών δικαιωμάτων, το αντιρατσιστικό κίνημα αλλα και την αλλυλεγγύη σε μετανάστες και πολιτικόυς πρόσφυγες. Πράγμα που ξεκίνησε κυρίως μετά το πραξικόπημα του Σεπτεμβρίου του 1981 στην Τουρκία και τον ερχομό πολλών Τούρκων πολιτικών προσφύγων στην Ελλάδα.

Επίσης έχει δραστηριότητα που σχετίζεται με την αλλυλεγγύση σε συνδικαλιστικές δραστηριότητες, θέματα που αφορούν την παιδεία, τα εργασιακά δικαιώματα αλλα και στο αντιπακοσμιοποιητικό κίνημα που ξεκίνησεε ευρωπαικά το 1996 με τις λεγόμενες ευρωπορείες στα συμβούλια κορυφής της ευρώπης με κύριο αίτημα την ανεργία.