User:Jitendra Rasic/sandbox

भक्तपुर जामे मस्जिद

काठमाडौंको पञ्चतकिया काश्मीरी मस्जिद र नेपाली जामे मस्जिद ने.सं. ६०४ मा राजा रत्न मल्लद्धारा तान्त्रिक गयासुद्धिनबाबा र निजका भतिज रामकिस्न बाबालाई प्रदान गरेको जग्गामा निर्माण गरिएको थियो । तर भक्तपुरमा फैलिएका मुसलमान जातीका लागि भने मस्जिद थिएन । ने.सं. ९७७ मा भारतको लखनउमा व्रिटिस सैन्य विद्रोह हुँदा त्यहाँको वेगम हजरत महलसँग भागेर नेपाल आए ।

भारतबाट भागेर आएका मुसलमान जाती चुरापोटे सिन्दुर र औषधीको व्यापार गर्दागर्दै भक्तपुर  प्रवेश गरे ।  व्यापारको शिलाशिलामा मुसलमानहरु भक्तपुर ७ गोल्मढीमा स्थायी रुपमा बस्न थाले । काठमाडौंको नारायणहिटी दरवारस्थित पञ्चतकिया, काश्मिरी मश्जिद र नेपाली जामे मश्जिदको विच जंग बहादुर राणाले घण्टाघर बनाइदिएपछि केहि स्वयम्भूमा प्राप्त समाधिस्थल पुगे भने केहि मुसलमानले भक्तपुरमा मस्जिद स्थापना गर्नतर्फ लागे ।

लखनउ विद्रोहबाट पलायन मुसलमानबाटै एक खुडाबक्स र मनुसियाद्धयले नेंसं. ९७० भक्तपुर जामे मश्जिद तव्याँ खुसी अर्थात हनुमानघाटमा स्थापना गराए । करिव २ रोपनी क्षेत्रफलमा फैलिएको भक्तपुर जामे मस्जिदमा हाल ६ देखी १२ वर्षसम्मका मुस्लिम बालबालिकाहरुलाई विद्यालय छुट्टी भएपछि ४ घण्टा उर्दु कुरान पढाइन्छ । भक्तपुर जामे मश्जिद यस क्षेत्रका मुसलमानको आफ्नो भाषा लीपि सँस्कृति र परम्पराको उत्थान र भाइचारा अभिवृद्धि गर्ने केन्द्रको रुपमा प्रचलित छ । जहाँ लास दफनाउने चिहान र नवाज पढ्ने मश्जिद एकै ठाउँमा रहेका छन् ।