User:JosebaAbaitua/sandbox/References/HDum1920/GÓMEZ CANGA, Enara

User:JosebaAbaitua/sandbox/References/HDum1920

Euskalgintzak eta feminismoak, harrigarriki, oraintsu arte ez dute bidean elkar topatu. Harrigarriki diogu, batetik, bi militantzia horiek gorputz berean, bihotz-buru berean, gertatzen direlako usu, eta, bestetik, menderakuntzaren aurkako bi borroka izaki, elkarrenganako antzekotasunak ugariak direlako, bai menperatuak diren moduetan, bai menperatzeak sortzen dituen gorputz subordinatu bezatuetan, eta, baita subordinazioaren aurka sortu behar den eragile eraldatzaile izaeran ere. Horregatik diogu euskaltzaletasuna eta feminismoa ahizpak direla, eta bien arteko aliantzak, bai diskurtso eta iruditerian eta bai praktikan, bide berri eta oparoak zabaldu ditzakeela sinetsita gaude. Alegia, euskaltzale garelako gara feminista, eta feminista garelako gara euskaltzale.

Euskararen normalizazioa eta genero berdintasuna antzekotasun asko dituzten bi prozesu pertsonal, sozial eta politiko dira. Euskal hiztuna eta emakumea subordinazioan daude. Bien aurkako menperakuntza moduak berberak dira, eta, beraz, subordinazioari aurre egiteko diskurtso eta praktikak partekatzea onuragarri izan daiteke. Bi prozesuek, sozialak eta politikoak direlako, justizia sozialarekin eta demokratizazioarekin lotura estua dute. Boteretze kolektiboaren bitartez, demokrazian sakondu eta biak ala biak subalternitate eraldatzaile unibertsal bihurtzeko proposamen bat egiten da artikulu honetan.