User:JosebaAbaitua/sandbox/References/HDum1920/TORRONTERAS BLÁZQUEZ, Unai

Literaturaren arloan, garrantzia gehien duten autoreak gizonezkoak izan ohi dira. Herrialde bateko idazle famatuenak, obra onenak idatzi dituztenak, lurralde horretako literaturaren kanonean sartzen dira. Ondoren, herrialde horretako literaturaren historia egitean, idazle horiek hartzen dira kontuan. Kanonean sartzen direnak, gehienetan, gizonezkoak dira. Emakume gutxik lortzen du talde horretan egotea. Horregatik, emakume idazleak baztertuta geratzen dira. Egon badaude, eta historian zehar ere egon dira, baina haien lana belaunaldiz belaunaldi ez transmititzeak, esistitu ez direlaren sentsazioa ematen du.

Euskal literaturaren historiari dagokionez ere, idaztera ausartu diren emakumeak margenetan geratu dira askotan, baztertuta. Hauen egoera historian zehar zein izan den aztertzeko, Amaia Alvarez Uriak artikulu bat idatzi zuen. Honetan, bazterketa hori gertatzearen arrazoi batzuk eskaintzen dira. Esaten da, urteak pasa diren heinean, emakumezkoen lan horien inguruko ikerketa eskasa izan dela. . Artikuluan aipatzen den beste gai bat da, emakumeak genero desberdinen inguruan aritu direla lanean. Horietako bat antzerkia da, eta honetan emakumezko autore bat azpimarratu behar bada, hori Katariñe Eleizegi da, antzerkia idatzi zuen lehen emakumea. . Haur eta gazte literaturan ere badira andrazko autoreak. . Genero honetan Mariasun Landa eta Ixiar Rozas aipatu daitezke.

Euskaraz idatzitako lehen liburua, Bernart Etxepareren Linguae Vasconum Primitiae da, 1545ekoa. Garai hartatik, autore hau azpimarratzen da sarritan. Hala ere, urte haietan baziren emakume idazleak ere. XV. eta XVI. mendeetan idazten zuten andrazko gehienak eresia egileak ditugu, eta horrela aipatzen da Alvarez Uriaren artikuluan ere. Besteak beste, Butroetako Gomez Gonzalezen alaba, Ozaetako Santxa edo Alosko Usoa ziren eresiak sortzen aritzen ziren emakumeak. Eresia hauetan protagonista emakumeak ziren, hauek sortzen baitzituzten poemak.