User:JosebaAbaitua/sandbox/References/HDum2021/FERNÁNDEZ CARRERA, Izaskun

HIZKUNTZA ANIZTASUNA EUSKAL HERRIAN

Gizarte kohesionatu bat lortze bidean, ezinbestekoa da eskolan hizkuntza- aniztasunaren gaiari heltzea. Izan ere, bertan badugu hizkuntza gutxitu bat, euskara, eta kanpotik iritsitako hizkuntza asko ere gutxituak dira. Hauen trataera egokia egitea beharrezkoa da, bai euskararen irakaskuntza bermatzeko eta normalizazio-prozesuan aurrera egiteko, baita ikasleen integrazioa bermatzeko. Adituen arabera azken hori gertatzeko, ikasle etorkinei bertako hizkuntzak irakatsi behar zaizkie eta, aldi berean, euren etxeko hizkuntzek ikasgelan presentzia izan behar dute.

Soziolinguistikaren ikuspegitik, Coyosek honela definitzen du hizkuntza gutxitua: “Hizkuntza-gatazka egoeran, hizkuntza menderatzailearen esku hainbat esparru eta funtzio galdu dituen hizkuntza”

SDa jarduera multzo bat da, segidan antolatua, egituratua eta artikulatua beti ere helburu pedagogiko jakin batzuk lortze aldera bideratutako lanabesa; hasiera eta bukaera zehatzak izan ohi ditu eta bi mutur horien berri izango dute parte-hartzaileek, hots, hala ikasleak, nola irakasleak

Haurren kasuan, ordea, arabera, Euskal Herrian bizi eta euskaraz ez dakienak ez ditu besteek dituzten aukerak izango ez lan munduan aritzeko, ez gizartean integratzeko. Etorkinen seme-alabak “bertakoak” diren heinean, bi hizkuntza ofizialak ikastea beharrezkoa da beraz, bertakoek dituzten eskubide, betebehar eta aukera berak izan ditzaten. Eta bi hizkuntzak ikasteko ikasteredu eraginkorrena D murgiltze-eredua dela iritzi dio. Dena den, autoreak dioenez, batzuetan murgiltze-eredua azpiratze-eredura hurbil daiteke eta hori saihestea ezinbestekoa da ikasleen eskola porrota eta bazterketa soziala ekiditeko. Hori saihesteko eskolak familia ere hizkuntza arloan “hezi” beharko du, motibazioa sustatzeko, euskararekiko jarrera positiboak bultzatzeko eta haurraren arrakastan laguntzeko.