User:Khaayam/sandbox

پروفسور ابراهيم ميرزايی
شالبند سرخ و بنيانگزار تز علمی کانگ فو تو آ در ايران و جهان. کونگ‌فو توآ با بهره گیری از سالها تجربه در رشته های گوناگون رزمی و دوره های جنگ های چریکی و نبوغ و قابلیت های علمی و فنی آقای پروفسور ابراهیم میرزایی در ایران بنیانگذاری شد. اصول اساسی کونگ‌فو توآ در کتاب «کاراته و ذن» توسط بنیانگذار تعیین گشت و مراحل آزمایش را در باشگاه سرباز (پهلوی پیشین) با پیروزی پشت سرگذاشت. با گذشت چند سال و پرورش تعداد قابل توجهی از همراهان ، کونگ‌فو توآ فعالیت رسمی خود را از سال۱۳۵۲ با گشایش دانشکده انشاء تن و روان آغاز نمود، به خاطر هماهنگی با فیزیک بدنی جوانان این سرزمین و درخشش چشمگیر همراهان در مقایسه با ورزش های رزمی آن زمان، کونگ‌فو توآ در مدت کوتاهی کمتر از ۵ سال راه پیشرفت را طی نمود و انبوه جوانان را به خود جذب کرد. به خاطر اختلاف استاد پروفسور میرزایی با مسئولین وقت ورزش (شاهپور غلامرضا)، دانشکده انشاء تن و روان در سال ۱۳۵۶ تعطیل شد و خیل بزرگ همراهان کونگ فوتوآ در پارک ها و سالن های کوچک خصوصی و سوله های اجاره ای به فعالیت ادامه دادند. بلافاصله پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران و سرنگونی رژیم پهلوی تقریباً تمام سالن های ورزشی باشگاه تاج تحت مدیریت و حفاظت همراهان کونگ‌فو توآ قرار گرفت و فعالیت ورزشی بدون وقفه شروع شد، و کونگ‌فو توآ حدود ۲ سال با سرعت در ارتقاء کمی و کیفی همراهان موفقیت های چشمگیری را کسب نمود. در سال۱۳۶۰ به سبب آرمان های والای پروفسور میرزایی تز انقلاب فرهنگی توسط ایشان ارائه شد و در باب انقلاب ایران تاکید داشتند که در اصل هیچ انقلابی در ایران صورت نگرفته بلکه تغییر رژیم بوده و این تغییرات هیچ دستاوردی برای مردم ندارد و اختلافاتی که بین ایشان و حکومت به وجود آمد و چون حکومت قادر به درک اندیشه های ایشان نبودند و ترس از شراکت حکومت داشتند؛ پروفسور ابراهیم میرزایی پس ازآسیب دیدن بر اثر تیراندازی حکومت به ایشان تصمیم به خروج از کشور گرفت و راهبری یک حرکت برای رسیدن به اهداف توآ را ادامه میدهد.پروفسور ابراهیم میرزایی راهبر : درمکتب و طریقت کونگ فوتوآ ما به هماهنگی تن وروان به منظورخودسازی و ازبین بردن یک تضاد بی اسا س می کوشیم تاجایی که به زبان این مکتب پی سازی می کنیم ، درسردرمعابد کونگ‌فو توآ این شعار سوسو می زند « بنای یک انسان ازبسیاری جهات شبیه ساختن یک معبد یا بنیان یک شهراست.» درمکتب کونگ‌فو توآ انسان ارج فراوان دارد، گیرندگی بدون فریبندگی، آموزندگی با پرمایگی وانگیزندگی برای اندیشه خلاق دارد تاجایی که گوییم ( گربه خودآیی به خدایی رسی به خودآ) کونگ فو با آرمان سازی به اندیشه می رود و با دادرسی درجهان تن و روان شوق انسان را برمی انگیزد. اینگاست که جمود نمود بیرنگ سوگند تصویر پر رنگ را در ربود هر رنگ زاده می کند و مجموعه سرعت جهان را در نیستی تصور به هستی بیرنگ میدمد و مختصر تحرکی آشکار تا فرض بینهایت به ( دریافت ) و ( درک ) در خود میپروراند و همه ارتعاشات و امواج را در مقابله او می کند و در شکوه پیر هستی تکاملی از جهان پنهان با سلسله زمان به جهان آشکار میریزد. توآ طريقتِ دانایی و توانایی راهِ شالِ همّت، شالِ همّت، حقيقتِ وجودِ آدم، راهِ آينده ماست. گر به خود آیی به خدایی رسی به خودآ