User:Khan Khushben/sandbox

کار کودکان در افغانستان
نیروهای فقر کودکان به کار و قربانی شانس خود را در آموزش و پرورش. امروز، این است که متاسفانه یک اتفاق معمول در افغانستان است. تخمین زده میشود دشوار آمد توسط بلکه از طریق منابع مختلف می توان گفت که بین 21 تا 25 درصد کودکان افغان بخشی از نیروی کار هستند. کودکان به عنوان جوان 6 اغلب درگیر هستند.

کار کودکان سخت برای غلبه بر در افغانستان به دلیل وجود آن توسط قانون برای هر کسی زیر سن 14 به کار غیر قانونی است، بسیاری از خانواده پس از جان گذشته است که آنها نیاز یکی از فرزندان خود را به کار به منظور زنده ماندن هستند. کارفرمایان و همچنین از جان گذشته برای نیروی کار ارزان هستند. دولت به نظر می رسد انجام می شود کمی برای به اجرا درآوردن این قانون است.

یک کار مشترک برای کودکان افغان در کابل در حال کار در کارخانه های آجر. آنها می توانند تا 12 ساعت کار تا حدود 1.40 $ در روز. دیگر مشاغل بالقوه برای این کودکان در حال کار در نانوایی ها، بافندگی، فروش کاغذ توالت و کیسه های خرید، معدن، ماشین لباسشویی و یا کشاورزی. برخی از کودکان حتی شروع به التماس.

این مهم است که به نگاه در فیزیولوژیکی تاثیر می گذارد از کار کودکان است. دوران کودکی زمانی که قرار مردم قادر به بازی و جلوگیری از تنش های زندگی است. این دوره زمان بسیار مهم اجازه می دهد تا آنها را به توسعه را به افراد بزرگسال و سالم. تحقیقات نشان می دهد که، "75 درصد رشد مغز پس از تولد رخ می دهد. بازی کمک می کند تا با توسعه توسط تحریک مغز از طریق شکل گیری ارتباط بین سلول های عصبی. "ضروری است برای کودکان به بازی با پدر و مادر خود و با بچه های دیگر.

اگر کودکان افغان در حال کار، آنها از دست رفته در این مرحله رشد بسیار مهم است. ممکن است که یک محیط کار جایگزین بازی و تحریک مغز یک کودک اما معلوم نیست اگر آنها به دست آوردن نوع مناسب از دانش است که یک کودک در غیر این صورت از بازی به دست آورید. کودکان استرس تحمل زمانی که نیاز به کار همچنین باعث دیگر مسائل توسعه از رشد باز خواهد شد.

کودکان دلیل اصلی به کار اخراج شده است به طوری که آنها می توانید خانواده های آنها تغذیه می کنند. این به خاطر از دست دادن پدر یا مادر یا هر دو پدر و مادر. یک کودک ممکن است مجبور به رفتن به محل کار به دلیل پدر خود می میرد و مادر خود را قادر به پیدا کردن کار به دلیل جنسیت خود است. فقر و تبعیض جنسیتی به نظر می رسد دو علت از کار کودکان در افغانستان است.

فقر در افغانستان توسط عوامل بسیاری ایجاد می شود، یکی از آنها این واقعیت است که آن را در حالت جنگ تقریبا دائمی از سال 1979 بوده است که اتحاد جماهیر شوروی حمله کرد، و پس از حکومت طالبان و پست 09/11 حمله آمریکا همراه با طالبان جنگ چریکی. اما صرف نظر از دلایل که چرا فقر در افغانستان وجود دارد، ضروری به منظور بالا بردن مردم از فقر به طوری که کار کودکان را متوقف خواهد کرد است.

وظیفه بالا بردن مردم افغانستان از فقر است که قطعا یکی از آسان نیست. هستند طیف وسیعی از مشکلات ناشی از تخصیص نادرست منابع مالی USAID از سوی دولت افغانستان، ناتوانی مقامات ایالات متحده به موسسات بهتر دولت افغانستان و فقط بی اعتمادی عمومی و سردرگمی بین دو کشور وجود دارد.

راه حل ممکن به این امر می تواند برای ایالات متحده به دادن پول به سازمان های غیر دولتی مردمی و سازمان های بین دولتی که در حال حاضر در افغانستان کار می کند. این کمک به طور مستقیم به آسیب پذیر ترین مردم در افغانستان، به طور خاص کودکان دریافت کنید. سازمان هایی مانند برنامه جهانی غذا عملیات در حال حاضر در محل. فعالیت هایی مانند وعده های غذایی مدرسه، غذا برای آموزش، غذایی برای کار، برنامه های تغذیه و غنی سازی آرد به خارج در افغانستان امروز انجام شده است. آنها همچنین برنامه هایی که سعی کنید برای بستن شکاف جنسیتی حمایت می کنند.

تصور کنید اگر ایالات متحده پول بیشتری به این برنامه ها به جای مبارزه با دولت افغانستان بیش از بودجه misallocated داد؟ این برنامه در حال حاضر کمک به هزاران نفر از مردم افغانستان، به همین دلیل کمک نمی کند حتی بیشتر؟ کار کودکان در افغانستان در حال افزایش است، و با فقر را به عنوان علت اصلی آن، دولت ایالات متحده باید بیشتر از پول کمک خود را به سوی اثبات شده است، برنامه های کاهش فقر موفق قرار داده است.

- النی مارینو

در افغانستان، دوران کودکی است که اغلب یک

شغل تمام وقت

سامی رحیمی، 13، کار می کند و در یک نانوایی نان در کابل زندگی می کند. او می شود تا در 05:00 شروع به کار. او تمام اعضای خانواده خود را، که در استان شمالی طاهر زندگی حمایت می کند. عکس های بیشتر

تخمین زده شده که حداقل یک چهارم از کودکان افغان کار، با وجود قوانین کار که آن را ممنوع.

توسط دیوید Zucchino

عکاسی توسط Carolyn کول

گزارش از کابل، افغانستان

2014 آوریل 19

سامی رحیمی fitfully در قفسه نان بالاتر از کف بتن سرد نانوایی را می خوابد. او در 5:00 افزایش می یابد، نوردد تا، مواد شستشو در یک ظرف آب سرد، پس از آن دعا می کند.

قبل از غروب آفتاب افزایش یافته است، سامی هل دادن یک چرخ دستی دندانه دار از طریق خیابان کم نور، در 13 هنوز هم یکی از چهره های کوچک در میان دستفروشان گیاهی و قصابان برش جناحین خونین گوسفند از لاشه آویزان بر روی قلاب. او آب جمع آوری از یک چاه عمومی و آن طول می کشد به نانوایی.

توسط 06:00 از بویلرهای گاز سنگ کوره درخشان است قرمز آتشین، آماده به پخت نان مسطح شناخته شده به عنوان khasa و قرص دور به نام kamachi.

سامی نوردد یک پلت فرم که در آن flatbread داغ برای فروش انباشته. او سپس نشسته چهار زانو به شروع به فروش قرص به مدت 10 افغانی، در حدود 20 سنت در هر، به مشتریان که صورتحساب از طریق یک پنجره که او باز و بسته با قلاب فلزی بلند محوری است.

کار تا تاریک شش روز در هفته، سامی را بدست آورده در حدود 80 $ در ماه، به اندازه کافی برای حمایت از خانواده اش: پدر از کار افتاده، مادر، سه برادر و پنج خواهر.

سامی است در نانوایی بوده است از او 10 ساله بود، زمانی که او یک اتوبوس از روستا سوار برای کمک به عموی خود، یار محمد، که خود را در سن 8 سالگی آغاز کرد.

"من خوشحال من خانواده حمایت هستم، اما من ترجیح می به مدرسه بروند و یک فرد تحصیل کرده،" سامی می گوید. او شانه بالا می اندازد به عنوان او بیش از یک قرص نان بخار با قلاب خود، یک ژست خسته که باعث می شود او به نظر می رسد قدیمی و careworn پایین بپرد.

کار کودکان در افغانستان بومی است، با وجود قوانین مبهم نوشته شده است که منع کودکان کمتر از 14 را از کار تمام وقت است. مقررات، به تصویب رسید در سال 2007 و آخرین تجدید نظر در سال 2012، اجازه می دهد کسانی 14 سال و بالاتر به عنوان کارآموز در خدمت و کسانی که 15 تا 18 به انجام "کار نور است." آنها کودکان کمتر از 18 از کار مضر و خطرناک به سلامت خود در نظر گرفته ممنوع کرده است.

سامی هاشمی، متخصص حمایت از اطفال برای یونیسف در افغانستان، گفت: اما قوانین به طور گسترده ای به خاطر مقاومت از کارفرمایان و از خانواده هایی که نیاز به درآمد کنه.

کودکان به عنوان جوان 6 کار در ساخت آجر، قالی بافی، ساخت و ساز، استخراج معادن و کشاورزی. دیگر توسل به گدایی، جمع آوری زباله و یا فروش خرده ریز در خیابان.

ویژگی ها: فقر شدید درایوهای کودکان افغان به کار در کارهای عجیب و غریب

ویژگی ها: فقر شدید درایوهای کودکان افغان به کار در کارهای عجیب و غریب

توسط جاوید امید

کابل، 5 ژوئن (شین هوا) - این ممکن است در شهرستانها شهری در سایر نقاط جهان است اما کودکان در این شهرستان سرمایه افغانستان درست مجبور به کار به جای این که در مدرسه است.

محمد الدین، 10، یکی از آن کودکان فقیر افغان که مجبور به کار تمام روز را در یک کارخانه آجرپزی در کابل برای به دست آوردن نان برای خانواده های آنها است.

"من هیچ چاره ای جز به کار، من تنها نان آور خانواده هشت نفره هستم. پدرم مرده است، من اینجا کار می کنم برای به دست آوردن پول برای حمایت از خانواده ام،" محمد شین هوا گفت.

کودکان مانند محمد انجام می دهند کارهای عجیب و غریب، از فروش کیسه های خرید و کاغذ توالت به پرداخت کفش، شستن اتومبیل و تولید آجر به عنوان مصالح ساختمانی.

این کودکان افغان مجبور به کار در سن بسیار مناقصه.

محمد گفت: «من دوست دارم برای رفتن به مدرسه مانند کودکان دیگر است، اما کسی که پول برای من و خانواده ام، من درآمد حدود 300 افغانی (حدود 5.2 دلار ایالات متحده) هستم پستها در طول روز و مادرم را و خواهران نمی توانند کار کنند."

او گفت که از پدرش در یک انفجار بمب یک سال پیش کشته شد، مسئولیت تغذیه خانواده اش به او استراحت و به همین دلیل او به کار اجباری بود.

مانند محمد، بسیاری از کودکان دیگر در حال کار در کارخانه های آجر سراسر افغانستان است.

"من در کوره ها از صبح تا غروب کار می کنند و صاحب کارخانه من فراهم می کند صبحانه و ناهار به علاوه 80 افغانی (حدود 1.4 دلار ایالات متحده) در هر روز،" بشیر، 9، گفت: زمانی که شین هوا در محل کار خود را به او صحبت کرد.

حتی اگر افغانستان پس از طالبان دستاوردهای قابل توجهی بیش از 13 سال گذشته با حمایت از جامعه بین المللی ساخته شده است، این کشور هنوز نیاز به زمان بیشتری برای بهبود یافتن از نابسامانی های جنگ است.

امروز در افغانستان، بیش از 11 میلیون کودک، 40 درصد از آنها دختر هستند، رفتن به مدرسه. اما حدود 4 میلیون کودک افغان هنوز هم هیچ دسترسی به مدارس به دلیل فقر، مشکلات امنیتی و محدودیت با توجه به سنت و مذهب دارد.

اگر چه هیچ آمار رسمی در مورد تعداد کودکان خیابانی در افغانستان وجود دارد، گفته می شود که هزاران نفر از کودکان کار و خیابان در حال حاضر مجبور به تبدیل شدن کودک کارگر در های جنگ می زده کشور.

کودکان فقیر افغانستان بخش آسیب پذیر در جامعه جنگ زده هستند. آنها توسط گروه های خاص، سوء استفاده افراد بی پروا را ربوده، مورد آزار جنسی قرار و حتی به عنوان بمب گذاران انتحاری استفاده می شود.

تخت سامی است بر روی پلت فرم که در آن منابع پخت در طول روز نگه داشته است. حدود 25 درصد از کودکان در افغانستان. عکس های بیشتر

خانواده تقلا برای هر کار برای زنده ماندن. هاشمی گفت: "آنها باید بر روی امروز تمرکز، و نه در آینده برای فرزندان خود،".

گروه های کمک که میلیاردها دلار به افغانستان از سال 2001 ریخته اند مطمئن نیستید که چگونه بسیاری از کودکان کار می کنند. هاشمی گفت که بهترین تخمین این است نزدیک به 2 میلیون بین سنین 6 و 17، و یا حداقل 25٪ از کودکان افغان. این شماره ها رو به افزایش رشد در بخش معدن و ساخت و ساز، پر شده با دلار کمک های بین المللی، کارگران زیر سن قانونی بیشتر جذب کرده است.

در گزارش وزارت کار ایالات متحده در سال گذشته، کلمه "در دسترس نیست" در یک نمودار در تعداد کودکان کار در افغانستان ذکر شده است. این گزارش شرح سوء استفاده جنسی از کودکان که دام. و آن را از کودکان معلول و یا در شغل ساخت و ساز کشته و مجبور به کار در گرما یا سرمای شدید، حمل بارهای سنگین، قاچاق مواد مخدر و یا به عنوان سربازان می گوید.

"تحقیقات هیچ قوانینی را برای جلوگیری از کودک تجاری جنسی استثمار، پورنوگرافی و استفاده از کودکان در فعالیت های غیر قانونی را نشان نمی دهد،" این گزارش می گوید. "به نظر نمی رسد وجود داشته باشد مکانیزم برای رسیدن به کودکان در بدترین اشکال کار کودک در بخش غیررسمی."

پرسید که آیا این نا امید کننده بود برای یک متخصص حمایت از اطفال به دیدن جوانان انجام مشاغل تنبیه و یا خطرناک، هاشمی پاسخ داد: "هر انسانی، زمانی که او بچه ها با حق آموزش و اوقات کار تحت این شرایط می بیند، خواهد نا امید می شود."

در خیابان پر هرج و مرج کابل، بچه ها لاغر میان وسایل نقلیه در ترافیک دارت. آنها در شیشه جلو ضربه بزنید و التماس برای پول است. آنها اذیت رانندگان قبل از خرید آدامس، آب نبات، نقشه ها، مسابقات، دستمال گردن، دستمال توالت. آنها را جمع آوری زباله برای سوزاندن سوخت، و یا انتخاب از طریق انبوه زباله برای پوسیدن میوه یا کباب نیم خورده.

در مرکز شهر تاکسی رتبه، رانندگان پرداخت پسر کوچک در حدود 10 سنت برای هر کرایه آنها کمک طلب کردن. آنها مقدار زیادی جنون و تهاجمی است، رقابت و چرب زبانی و jabbering. گاهی اوقات آنها نیمه کشیدن، کرایه نیمه پرتاب به تاکسی در حال حاضر با مردان که زانو به سینه خود خورده گیر کرده است. آنها ملایم تر با زنان برقع پوش را می، کمک به آنها را به تنه تاکسی باز است.

کار جوانان در افغانستان

با وجود قوانین منع کار کودکان، حدود 25 درصد از کودکان افغان، که بعضی از آن 6، کار تمام وقت یا پاره.

صدای عبد رافع ظهور از بدن لاغر و استخوانی خود را به عنوان صدای کلاغ. او تنها 9، اما او تا به سوهان درشت از یک فرد سیگاری مادام العمر. او می گوید که پوشیده از صدای او فریاد در کرایه، تلاش او در سن 6 آغاز شد.

عبد قدیمی ترین از سه برادر است، و آن را به او کاهش یافته است به پیدا کردن کار در این کشور که سنت نیاز است که فرزندان بزرگتر خانواده های آنها حمایت می کنند. او هر روز در 05:00 برای نماز صبح است. سپس او را به رتبه تاکسی hustles در میان صدای ناهنجار و خشن گاری، تویوتا creaky قدیمی، وسایل نقلیه نظامی افغان پر از افراد مسلح و suv ها سیاه و سفید گذر گاه جنگ سالاران. ترین روز، او به سختی بدست آورده $ 3.

"من ترجیح می فقط به مدرسه بروند،" عبد می گوید، چشم خود را اسکن خیابان برای کرایه. "اما خانواده ام نیاز به پول، و من از قدیمی ترین هستم."

او می خواهد به یک سرباز یک روز - یک سرباز با سواد. او طول می کشد خاموش چهار ساعت برای کلاس در روزهای مدرسه، پس از آن hustles تماس برای گرفتن اواخر بعد از ظهر یک ساعت یک عجله.

او هنوز هم برای کرایه در هنگام غروب فریاد، تا زمانی که پاسخ جیغ کشیدن از موذن سیگنال نماز عصر، و عبد خاموش است، تلو تلو میخورد و بافندگی در ترافیک مثل مست، فقط یک سفت کار بر روی راه خانه خود را.

در کابل، در یک وارن از مسیر خاک گل آلود در لبه پرتکاپو بازار فلز علی رضا خان، یک پسر 12 ساله به نام حکمت چکش خود را افزایش می دهد و انتقاد شدید آن را بر روی یک ورق فلز. یک صدای جرنگ جرنگ تیز، صدای جرنگ جرنگ، صدای جرنگ جرنگ به عنوان پسر پوند فلز نرم را به شکل وجود دارد. او تا به سکته مغزی مطمئن و زمان گردیده از یک درامر موسیقی جاز.

برادران حکمت، 12، سمت چپ، و Qudratulla، 9، کار در یک فروشگاه فلز در کابل، جایی که آنها کمک کند تا آب گرم کن و موارد دیگر. حکمت کار در سن 8 سالگی زمانی آغاز شد که پدرش به او گفت او باید یاد بگیرند. او حضور در کلاس در بعد از ظهر و در حال حاضر در کلاس سوم؛ Qudratulla در درجه دوم است. عکس های بیشتر

این فلز را تبدیل به یک سینی کیک های تزئینی در دست سریع و زیرک حکمت است. همه در اطراف او، پسران و مردان ضرب و شتم یک دینگ ثابت، دینگ، دینگ به پوند از چای ظروف، اجاره دهنده و اجاق.

حکمت های کوچک و باریک، با دست از چهار سال از تپش های فلزی رنگ آمیزی خاکستری است. او زمانی آغاز شد که پدرش، یک جمع کننده زباله، کار از طریق صاحب مغازه، یک دوست خانوادگی مرتب شده اند.

حکمت را بدست آورده 6 $ در هفته برای کار پاره وقت است که حمایت از پدر و مادر و سه برادر کوچکتر کمک می کند. او طول می کشد خاموش از ظهر تا 3:00 به مکتب بروند. او می پوشد لباس تمیز مدرسه تحت پوشش پشم، شلوار رنگ آمیزی و کفش ورزشی پاره.

"من دوست دارم انجام این کار،" او می گوید، هنوز هم تپش به عنوان او را در نور، صدای بچه گانه صحبت می کند. "آن را سرگرم کننده را به همه چیز."

من این پسر می خواهید به زندگی من -. در داخل این گیر نانوایی "

- یار محمد

به اشتراک گذاری این نقل قول

او قصد دارد تا آن را نگه دارید تا زمانی که از دبیرستان فارغ التحصیل شده. او امیدوار است برای تبدیل شدن به یک مهندس. "خواهد شد که یک کار خیلی بهتر از این یکی، به طوری که پس از آن من ترک،" او می گوید.

رئیس خود را، محمد زلمی، 25، شروع تپش فلز هنگامی که او 10. بود. او چند سال پیش خریداری فروشگاه فلزی خود را. او می گوید که می داند قوانین علیه کار کودکان وجود دارد، اما که او حکمت به عنوان یک نفع به پدر فقیر پسر استخدام کرد.

او مردان را استخدام نمی، زلمی می گوید. دست خود را بیش از حد دست و پا چلفتی هستند.

"این پسران دست کوچک، سریع دست برای این کار ظریف،" او می گوید. "من آنها را آموزش، و تبدیل شدن آنها به کارشناسان."

زلمی یک رویا برای حکمت و پسران دیگر که برای او کار می کنند: "اگر آنها پول خود را ذخیره کنید، مثل من، آنها می توانند یک روز خود فروشگاه های فلزی خود را."

در نانوایی، کوره است که هنوز هم در هنگام غروب درخشان، و سامی رحیمی است که فروش نان تازه برای صرف شام. برخی از مشتریان خرید اعتباری. سامی کاهش درجه یک به یک چوب بلند به پیگیری هر خرید. در پایان هفته، او می شمارد شکاف و جمع آوری پرداخت.

یار محمد، چهره اش درخشان با عرق، می خندد. "ما در قرن 21 زندگی می کنند، اما ما هنوز هم در نوار تعداد دفعات مشاهده،" او می گوید.

محمد می گوید: او بیش از حد تمام اعضای خانواده خود حمایت هنگامی که او شروع به کار در یک نانوایی در سن 8. پس از 20 سال، او جای خود را باز کرد.

سامی، راست، ادامه کار تا شب، زمانی که مردم خرید نان در راه خانه خود را از شغل خود. کار کودکان در افغانستان برای کسانی که زیر 14 غیر قانونی است، اما از آن فراگیر است به دلیل فقر شدید و اجرای قانون ناکافی است. عکس های بیشتر

"پسران جوان همواره در نانوایی کار می کرد. این سنت ما است،" محمد می گوید، shrugging، هنگامی که در مورد قوانین کار کودکان است. و سامی است در برابر اراده او کار نمی کند. پسر خودش را خوش شانس است که عمویش او را به عنوان یک نفع به پدرش استخدام کرد.

محمد سرزنش گروه های کمک غربی برای انجام بیشتر برای پیدا کردن جایگزین برای خانواده های فقیر و فرزندان خود را.

«میلیاردها دلار به افغانستان آمده است،" او می گوید، فریاد به بیش از DIN مشتریان و کوره شنیده می شود. "از کجا بود؟ هدر رفته است. سرقت رفته است. این سیستم فاسد است، و آمریکایی ها بخشی از آن است."

محمد پدر سامی است که پسر تحصیل خواهد شد وعده داده است. "من نمی خواهم این پسر به زندگی من - در داخل این گیر نانوایی،" او می گوید.

سامی گوش و گره. هر روز، حتی زمانی که او در برخورد با مشتریان، ذهن خود را بر روی آینده متمرکز شده است.

"من فکر می کنم همیشه در مورد درس من،" او می گوید. "من در مورد آینده من است، که آموزش و پرورش من فکر می کنم."

سامی به خانه در 45 روز بوده است. درباره یک بار در هفته، او با مادرش در یک تلفن همراه قرض گرفته صحبت می کند. او نتواند خانواده اش، او می گوید، اما مردان در نانوایی به عنوان خانواده خود برای خدمت می کنند.

مشتریان نازک شدن است، trudging از خانه در تاریکی. به زودی، سامی از قرار گرفتن او هاپ و کمک به پاک کردن ظروف سرباز یا مسافر از طول روز است. 10 بعد از ظهر، او را زیر یک پتو بر روی قفسه حلقه و به خواب رفتن در کنار embers مرگ در کوره.

ایالات متحده کمک به افغان جریان در با وجود هشدارهای سوء استفاده

توسط متی روزنبرگ و اعظم AHMEDJAN. 30، 2014

کابل، افغانستان - با میلیاردها دلار کمک آمریکا به طور فزاینده جریان مستقیم به خزانه دولت افغانستان، ایالات متحده دو شرکت های حسابرسی جهانی سه سال پیش به استخدام برای تعیین اینکه آیا افغانستان می تواند اعتماد به منظور حفاظت از پول است.

این یافته به طوری وخیم است که مقامات آمریکایی می جنگیدند به نگه داشتن آنها خصوصی بودند. اما پول همچنان ادامه دارد به جریان، با وجود هشدارهای حسابرسان که هیچ کدام از 16 وزارتخانه های افغانستان می تواند در شمارش برای حفظ سرمایه از دزدیده شدن یا هدر رفته است.

مشکلات کشف شده توسط حسابرسان دقیق در گزارش به پنجشنبه توسط سرمفتش خاص برای بازسازی افغانستان، یک دیده بان دولت آمریکا منتشر شود. این یافته سوال جدید در مورد اثر بخشی و حکمت دادن مقدار بسیار عظیمی از کمک به طور مستقیم به یک دولت شناخته شده برای فساد است.

گزارش بازرس کل به احتمال زیاد به افزایش تنش ها با حامد کرزی، رئیس جمهور است که برای سال ها در آنچه او می گوید یک کمپین هماهنگ شده با دولت پرزیدنت اوباما برای تضعیف دولت او را با آیات شرم آور و نشت است bristled.

مقامات آمریکایی محبت کمی برای آقای کرزی این روزها، و رابطه رو به وخامت بین کشورهای در حال حاضر جریان کمک است. کنگره بودجه برای کمک های انکشافی در افغانستان تقریبا به نصف کاهش، در مورد 1.12 میلیارد $ در سال مالی جاری. این مرحله در قسمت سرزنش از اظهارات تند و تیز به طور فزاینده آقای کرزی در مورد ایالات متحده، و امتناع خود را به یک توافقنامه امنیتی طولانی مدت است که آمریکا و مذاکره کنندگان افغانستان را با هم در پاییز گذشته.

کمک از کشورهای غربی از هزینه های دولت افغانستان می پردازد. سهم ایالات متحده است که تا کنون بزرگترین و واشنگتن در سال های اخیر به مسیر بیشتر از آن به طور مستقیم به دولت افغانستان و کمتر از طریق برنامه های مدیریت توسط مقامات آمریکایی تحت فشار قرار دادند. کمک مستقیم، که در حال حاضر برای حدود نیمی از کمک های آمریکا به دولت حساب، یک محور استراتژی دولت اوباما برای ساخت یک دولت ملی معتبر است که می تواند بر سود میدان جنگ ساخته شده توسط افزایش نیروهای آمریکایی در سال 2009 و 2010 سرمایه گذاری شد.

فقط به عنوان افزایش دستاوردهای نظامی علیه طالبان که ثابت شده باشد که گذرا را به همراه داشت، تلاش برای تبدیل دولت افغانستان از فساد که سایه افکنده دولت آقای کرزی تضعیف شده است، همانطور که در ممیزی و ارزیابی ریسک آمریکایی داخلی آنها بوجود نشان داده شده.

ادامه مطلب داستان اصلی

به عنوان مثال، 236،500،000 $ اختصاص داده شده برای وزارت صحت عامه افغانستان در معرض خطر سوء استفاده با توجه به ایالات متحده آژانس توسعه بین المللی ارزیابی ریسک ذکر شده توسط بازرس کل بود "ناشی از پرداخت حقوق به صورت نقدی،". "پرداخت قیمت های بالاتر برای کالاها و خدمات برای تامین مالی رشوه و رشوه،" ارزیابی دیگری بر اساس ممیزی گفت: وزارت معادن افغانستان می تواند باشد.

جان اف سوپکو، بازرس ویژه، که برای سبک نافذ و دادستانی اش شناخته شده است، به نام استراتژی ارائه کمک های مستقیم تر "بزرگترین قمار با پول مالیات دهندگان که U.S.A.I.D. تا به حال ساخته شده است. "

گزارش خود، ارائه شده به نیویورک تایمز پیش از انتشار عمومی آن، اذعان کرد که آژانس کمک به سادگی زیر یک سیاست مقامات ارشد در دولت اوباما تعیین می کنند، و پرداخت کمک های مستقیم به دولت افغانستان احتمالا ادامه خواهد داد بدون توجه به آنچه مشکلات پیدا شدند. توصیه اصلی او این بود که آژانس اعمال فشار بیشتر بر وزارتخانه های افغانستان برای تمیز کردن عملیات خود را.

آژانس، که عادت کرده اند به گزارش خشن در کار خود را در افغانستان از بازرس کل رشد کرده است، آخرین گزارش به عنوان یکی با تعداد زیادی از دود اما هیچ آتش است. این سازمان اعلام کرد که با وجود تمام هشدارها در مورد خطرات، در این گزارش مشخص شده هیچ موارد خاص از تقلب.

"از آنجا که این ممیزی کند اجرای U.S.A.I.D. را بررسی نمی کند برنامه های کمک مستقیم، ما باور نمی کنیم این گزارش به سوال که آیا این آسیب پذیری ها را شناسایی کرده اند قبل از بودجه قرار گرفته است که در دسترس ساخته شده است که از اساس که در آن، "دونالد L. نمونه جونیور، دستیار مدیر برای افغانستان و پاکستان در آژانس، در نامه ای در پاسخ به این گزارش نوشت.

این آژانس همچنین گفت که گام هایی برای ممانعت از تقلب گرفته بود و همچنان به انجام این کار. به عنوان مثال، آن را مسیریابی از پول را به حساب جداگانه هر یک از وزارتخانه در بانک مرکزی افغانستان اشاره کرد. با بودجه کمک های آمریکا جدا شده از حساب کلی هر وزارتخانه، مقامات آمریکایی می توانید تب ها نزدیک تر در مورد نحوه پول صرف شده است نگه دارید.

مقامات آمریکایی 896 میلیون $ در کمک به تاریخ که آنها می خواهند برای ارائه به طور مستقیم به وزارتخانه های افغانستان هزینه کرده اند. اما از آنجا که فساد و اسراف مسائل، آنها فقط 201،700،000 $ که پرداخت کرده است.

"ما نگفتیم، 'ما به شما 50 درصد را، آمده جهنم یا آب بالا، گفت:" S. کن یاماشیتا، یک U.S.A.I.D. کهنه که مختصات هزینه کمک در سفارت آمریکا در کابل. "ما هرگز گفت:" ما به شما 50 درصد حتی اگر شما سیستم درست در جای خود نمی دهد. ما گفت: ما به سمت آن کار خواهد کرد، در راه است که مناسب. "

مقامات آمریکایی ناراضی از انتشار گزارش بازرس کل است، گفت: این احتمال وجود دارد خشمگین مقامات افغان که حسابرسان از دو شرکت حسابرسی، KPMG و ارنست و یانگ، مجاز به بررسی عملیات خود را.

انتشار احتمالا منجر به "کاهش همکاری از دولت افغانستان، و می تواند توانایی ما برای نظارت مناسب از برنامه های کمک مستقیم در آینده را تضعیف کند،" آژانس کمک به بازرس کل در نامه هشدار داده است. این التماس بازرس کل به "که این مواد حساس در دسترس عموم است." بازرس کل مخالف، با این استدلال که حق مردم به دانستن هرحال نیاز به پنهان کاری.

این گزارش متهم آژانس و وزارت امور خارجه بودن صریح با کنگره نیست، گفت که در حالی که ارزیابی ریسک با اعضای هیات کنگره، اطلاعات مرتبط که به تفصیل به جنبه های نگران کننده ترین از برنامه بود، از جمله ارزیابی که سازمان های افغانستان گرفته شده بود به اشتراک گذاشته شد کمتر از 10 درصد از اقدامات آنها می توانند گرفته اند به منظور کاهش خطر که کمک پول خواهد بود به سوء مدیریت و فساد افغانستان از دست داد.

از زمانی که بازرس کل در سال 2012، آقای سوپکو اغلب ادعا که حق مردم در مورد مشکلات با هزینه های آمریکایی در افغانستان، واقعی یا بالقوه می دانم، از اولویت برخوردار است، و آن پیشی میگیرد نیاز به محرمانه به جز در موارد اطلاعات طبقه بندی شده.

این خط استدلال کرده است که او را در میان مقامات آمریکایی که با افغانستان مقابله، که بسیاری از آنها بر این باورند که کار خود را در حال حاضر به تضعیف خود را به دست آورد چند نفر از دوستان است. آنها می گویند که تیم بازرس کل به ندرت به حساب می گیرد همه حقایق، و که برخی از ممیزی بیشتر در رابطه با پتانسیل برای زباله و یا تقلب نسبت به مستند سازی موارد واقعی از هر دو می باشد.

اصلاح: 2014 فوریه 10

یک مقاله در تاریخ 30 ژانویه در مورد یک گزارش دولتی که نگرانی حسابرسان دقیق بر کمک های آمریکا به افغانستان به نادرست به اتهام گزارش نوشته است که وزارت امور خارجه و آژانس ایالات متحده برای توسعه بین المللی با کنگره صریح بود اشاره شده است. در حالی که این دو سازمان ارزیابی ریسک به اشتراک گذاری با اعضای هیات کنگره بود، در این گزارش گفت: آنها اطلاعات مرتبط که جنبه نگران کننده ترین برنامه کمک دقیق ارائه نمی دهد. در این مقاله همچنین احزاب که، با توجه به این گزارش، کمتر از 10 درصد از اقدامات آنها می توانند به کاهش خطر ابتلا به که پول می شود به سوء مدیریت و فساد را از دست داده گرفته شده بود شناسایی کرده باشیم. گزارش وزارتخانه های افغانستان، نه مقامات آمریکایی را مقصر دانست.