User:Krzysztof szyngiel

Jezus =Jeszua (Jeszua, z samogłoską wskazującą ישוע - yššăă "w języku hebrajskim) był pospolitą alternatywną formą imienia יהושעע (" Yehoshua "- Joshua) w późniejszych książkach Biblii hebrajskiej i wśród Żydów okresu Drugiej Świątyni. Imię odpowiada greckiej pisowni Iesous, z której przez łaciński Iesus pochodzi angielska ortografia Jezusa.                                                                                                 Hebrajska pisownia Jeszua (Jeszua) pojawia się w niektórych późniejszych księgach Biblii hebrajskiej. Raz do Jozuego, syna Nuna, i 28 razy do Jozuego arcykapłan i inni kapłani zwani Jeszua - chociaż ci sami kapłani otrzymują również pisownię Joshua w 11 kolejnych przypadkach w księgach Aggeusza i Zachariasza. Różni się on od zwykłego Biblii hebrajskiej pisowni Jozuego (Joshua y'hoshua "), znaleziono 218 razy w Biblii hebrajskiej, w przypadku braku spółgłoska on E i umieszczenie VAV półsamogłoska i po, a nie przed, spółgłoski goleń Q. Różni się także od Jeszu pisowni hebrajskiej (Jezusa), który znajduje się w słowniku Ben Yehuda i stosowanego w większości świeckich kontekstach we współczesnym hebrajskim odnosi się do Jezusa z Nazaretu, chociaż ortografia hebrajski Jeszua (Jezus) jest powszechnie stosowana w tłumaczeniach Nowy Testament na język hebrajski  i używany przez hebrajskich chrześcijan mówiących w Izraelu. Nazwa Jeszua jest również stosowany w izraelskim hebrajskich tekstów historycznych w odniesieniu do innych Joshuas zapisanych w tekstach greckich, takich jak Jezus ben Ananiasza i Jezusa Syracha.

W języku angielskim, imię Jeszua jest szeroko stosowane przez wyznawców judaizmu mesjańskiego,, natomiast wyznań chrześcijańskich Wschodu Syryjski użyć nazwy Isho w celu zachowania nazwy aramejski Jezusa. Film 2004 Pasja, która została wykonana w języku aramejskim, stosowany jako Jeszua imię Jezusa i jest najbardziej znany western praca chrześcijanina uczyniły. Spis treści 1. Etymologia 2. Dowody archeologiczne 3. Wymowa 4. Pierwotne imię dla Jezusa 4.1.Syryjskie imię Isho 5. Jeszua, Jehoszua i Yeshu w Talmudzie 5.1 Rabiniczny komentarz do różnicy Yeshu / Yeshua 6. Zobacz także 7. Referencje 1.Etymologia Główny artykuł: Nazwy i tytuły Jezusa w Nowym Testamencie

Grecki Transliteration Ἰησοῦς (Iesous) * jesu-OS → [Jesus] może oznaczać zarówno klasyczna biblijne Hebrajsko Jehoszua [jəhoʃuaʕ] (u góry dwa) i późny biblijne Hebrajsko Jeszua [jeʃuaʕ] (na dole). Ta późniejsza forma rozwinęła się w języku hebrajskim (nie aramejskim). Wszystkie trzy warianty pisowni występują w Biblii hebrajskiej, w tym w odniesieniu do tej samej osoby. W drugim okresie Temple, Żydzi z Galilei tendencję do zachowania tradycyjnej pisowni, utrzymując  list do [o] w pierwszej sylabie, nawet dodając kolejny list do [u] w drugiej sylabie. Jednak Żydzi z Jerozolimy tendencję do pisowni nazwy, to one wymawiane [jeʃuaʕ], instytucje pisownię Jezusowi bez list. Później, aramejski odniesienia do Biblii hebrajskiej przyjął zakontraktowaną fonetycznej formy tego imienia hebrajskiego jako aramejskiego imienia. Jeszua w języku hebrajskim jest słowną pochodną "uratować", "dostarczyć". [8] Wśród Żydów w okresie Drugiej Świątyni, biblijne aramejski / hebrajskie imię Jezus Jeszua „był często: Biblia hebrajska kilka osób wspomina o tej nazwie - a także wykorzystując swoją pełną nazwę Joshua. Nazwa ta jest cechą ksiąg biblijnych napisane w okresie post-Exilic (Ezdrasza, Nehemiasza, a Kroniki) i stwierdzono u Morza Martwego, choć Aggeusz i Zachariasz wolą pisownię Joshua. Strong Zgodność łączy imię Jezus Yeshua`, w formie English Jozuego (stosowany w wielu przypadkach w Ezdrasza, Nehemiasza, a 1 i 2 Kronik), z czasownika „dostarczania” (lub „do ratowania”). [ 8] To jest często tłumaczone jako „zbawia”, aby zgodne z Matthew 1:21. „Ona porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On zbawi swój lud od jego grzechów” Imię Jezus „Jeszua” (w angielskiej transliteracji Starego Testamentu jako Jozuego) jest późno forma nazwy biblijne hebrajskiego Joshua Yehoshua (Joshua), orkisz z WAW w drugiej sylabie. Późniejsze biblijne zapiski hebrajskie dla wcześniejszych nazw często zawierały element teoforyczny Yeho- do Yo-. W ten sposób John Yehochanan podpisał kontrakt z Johnem Yochananem [10].

Imię Jezus występuje w języku hebrajskim w Starym Testamencie w wersetach Ezdrasz 2: 2, 2: 6, 2:36, 2:40, 3: 2, 3: 8, 3: 9, 03:10, 03:18, 4: 3, 8:33; 03:19 Nehemijasz 7: 7, 07:11, 07:39, 07:43, 8: 7, 08:17, 9: 4 9: 5, 11:26, 12: 1, 12: 7, 12 : 8, 12:10, 12:24, 12:26; 1 Kronik 24:11; oraz 2 Kronik 31:15, a także w języku aramejskim w Ezdrasz 5: 2. W Nehemiasza 8:17 nazwa ta odnosi się do Jozuego, syna Nuna, następca Mojżesza, jako przywódca Izraelitów. Zauważ, że w języku angielskim (gdzie wcześniej adaptacje nazwiskami Postacie biblijne były na ogół w oparciu o łacińskich form Wulgaty), Jeszua był powszechnie przepisywane identycznie jak „Jezus” w języku angielskim.

Nazwa Jehoszua ma postać związku „Yeho-” i „Szuy”: Yeho- Iho jest inna forma Iho Yahu, a theophoric elementu stojącego dla imienia Boga Jahwe (JHWH Tetragramu, czasami przepisywane na język angielski jak Jahwe) i SOA Szuy „to rzeczownik oznacza«wołanie o pomoc»,«oszczędność krzyk»[11] [12] [13], to znaczy, krzyk podane w potrzebie ratowania. Innym wytłumaczeniem imię Yehoshua jest to, że pochodzi z korzenia bezradnego Jod-Shin-'ayin, czyli „do dostarczenia, zapisać lub ratunkowy”. Według Księgi Liczb werset 13:16, imię Jozue, syn Nuna, był pierwotnie Hoshea` Hosa, a nazwa „Yehoshua`” Joshua jest zwykle napisane to samo, ale z Jod dodaje się na początku. „Hoshea`” na pewno pochodzi z bezradny korzeni „Yasha” Jod-shin-`ayin (w Hif'il tworzą Jod staje się waw), a nie od słowa Jezus Szuy”(Encyklopedia żydowska. [14 ])

W 1 wieku, Filon z Aleksandrii, w greckiej ekspozycji, zaproponował to zrozumienie przyczyn Mosesa o zmianę nazwy bohatera biblijnego Jehoshua / Jozue, syn Nuna z Ozeasza [podobny do hoshia` znaczenie „uratował”] do Jehoszua w upamiętnienie jego zbawienia: „A Ιησους odnosi się do zbawienia Pana” [Ιησους lub Iesous jest grecką formą imienia] (Ἰησοῦ δὲ σωτηρία κυρίου) (na zmianę nazw 21.121) [15].

Podobnie, Septuaginta [16] świadczy Ben Sira, jak mówią (w greckiej formy imienia): „Ιησους syn Naue [Jehoszua ben Nun], który według jego imię stało się wielkie ku [W] Salvation / wyzwolenie jego wybrana te „(Ἰησοῦς Ναυῆ .. ὃς ἐγένετο κατὰ τὸ ὄνομα αὐτοῦ μέγας ἐπὶ σωτηρίᾳ ἐκλεκτῶν αὐτοῦ) (Ben Sira 46: 1-2). Jednak Ben Sira pierwotnie napisał po hebrajsku w 2 wieku pne, a jedyny zachowany rękopis hebrajski dla tego fragmentu ma „w swoich dni” (dni), a nie „w zależności od jego imienia” (co byłoby jego nazwa w języku hebrajskim) [17], a tym samym nie wypowiada imienia Jehoszua jak connoting Isoah „wybawienie”: „Yehoshua Ben Nun, który został utworzony za dni jego wielki wyzwoliciel dla swoich wybrańców” (Joz że ... Został stworzony, aby być wielkim zbawieniem w jego czasach).

Nazwa Jeszua to skrócona wersja imienia Yehoshua lub Joshua i jest dosłowne hebrajskie słowo zbawienia. Grecka transliteracja Ἰησοῦ ((Issous) * jesu-os → [jezus] może oznaczać zarówno klasyczny biblijny hebrajski Joshua [jəhoʃuaua] (dwa pierwsze), jak i późno biblijny hebrajski Jeszua [jeʃuaʕ] (dół). Ta późniejsza forma rozwinęła się w języku hebrajskim (nie aramejskim). [7] Wszystkie trzy warianty pisowni występują w Biblii hebrajskiej, w tym w odniesieniu do tej samej osoby. W okresie Drugiej Świątyni Żydzi w Galilei zachowywali tradycyjną pisownię, zachowując literę [o] w pierwszej sylabie, a nawet dodając inną literę dla [u] w drugiej sylabie. Jednakże Żydzi w Jerozolimie mieli skłonność do przeliterowania tego imienia, gdy go wymawiali [jeʃuaa], zawieranie pisma do Jezusa bez listu. Później aramejskie odniesienia do Biblii hebrajskiej przyjęły zakontraktowaną formę fonetyczną tego hebrajskiego imienia jako aramejskie imię. 2.Archeologiczne dowody Leksyści Tal Ilana w nazwach okresów Drugiej Świątyni na inskrypcjach w Palestynie (2002) zawierają dla "Jozuego" 85 przykładów hebrajskiego Jeszui, 15 z Jehoszui i 48 przykładów Iseusa w greckich napisach "z tylko jednym greckim wariantem jako Iesoua." [19] ] Jedno z około dwudziestu ossuarium o imieniu Yeshua, Rahmani nr 9, odkryte przez Ezrę Sukenika w 1931 roku, ma "Yeshu ... Yeshua ben Josef". "Yeshu ..." mogło zostać porysowane. [ 20] Odkryto dwie żydowskie magiczne zaklęcia inkantacyjne obojga z wariantami pisowni Jeszui. [21]                                                                                                                                                    3.Wymowa W Jeszuy (Isoa [jeʃuăʕ]), hebrajskiej litery Jod s / j / jest wymawiać z samogłosek hebrajski tsere / e / (A „długi” e jak pierwszej sylabie „bliźniego”, ale nie diphthongized) zamiast z shva / ə / (jak Jeszuę) lub Ségol / ɛ / (Yesh-Szuy). Końcowa litera ayin P / ʕ / (szorstka, gardłowy dźwięk nie znaleziono w języku greckim lub angielskim), czasami przepisywane „`”(Yeshua`). Ostateczna [ăʕ] reprezentuje „patach genuvah” ( „ukradkiem” patach), wskazując, że spółgłoska `ayin jest wymawiane po samogłosce, a podkreślam słowo zostaje przeniesiony do środkowej sylaby (charakterystyka ukradkiem patach może być innymi słowy, np. wiatr [ruăħ] "duch"). [23] Tak więc jest wymawiane [jeʃu.a (ʕ)] we współczesnym języku hebrajskim.

Hebrajskie imię historycznego Jezusa jest prawdopodobnie wymawiane „Yeshua”, choć jest to niepewne i zależy od rekonstrukcji dawnych dialektów kilku hebrajskich. Talshir sugeruje, choć Galilejczycy tendencję do utrzymania tradycyjnej pisowni dla „Jehoszua” Joshua literą Vav o / o /, wciąż wymawiane nazwisko podobnie do Judejczyków, jako „Jeszua” [jeʃuaʕ], który dąży do pisowni nazwy fonetycznie jak Jesus, może redukującego nazwę sposób następujący: [jəhoʃuaʕ]> [joʃuaʕ]> [jeʃuaʕ] z / o / palatizing (VIA dysymilacji ") przed /ʃ/.[24]

Qimron opisuje ogólne środowisko językowe dialektów hebrajskich przed zwojami znad Morza Martwego. Przegubu / h / (wraz z innymi gardłowe fonemów / ʔ /, / h / i / ʕ /, a także approximants / j / i / w /) znacznie osłabione. [25] Zatem wymowy hebrajscy się mniej stabilny, gdy dwa kolejne samogłoski nie są już oddzielone spółgłoski / H /. Głośniki opcjonalnie albo zredukowana dwóch samogłosek samogłoska do jednego lub przeciwnie rozszerzony ich podkreślić samogłoski każdy oddzielnie, czasami tworzy ukradkiem poślizg pomiędzy nimi, [p] lub [J], [26]. Na przykład, Dead Sea Scrolls przeliterować słowo hebrajskie godny / rɔʔui̯ / ( 'widoczne') różnie, nagrywanie zarówno wymowy. Zmniejszona, patrz [ro] i rozszerzony Raoai [rɔuwi] [27]

Hebrajskie imię „Jehoszua” ogólnie zmniejszona do „Yeshua”, ale rozszerzona „Jehoszua” jest możliwe, zwłaszcza w Galilei, której tradycyjny ortografia prawdopodobnie odzwierciedla.

Oprócz kostnicy "Jeszua Jeszua ben Josefa", jedynym znanym dowodem na istnienie formy Yeshu przed materiałem związanym z Jezusem w Talmudzie jest graffito, które Joachim Jeremias zidentyfikował w Bethesdzie w 1966 roku, ale które jest teraz wypełniony. 4.1Oryginalne imię dla Jezusa Angielska nazwa Jezus wywodzi się od późnej łacińskiej nazwy Iesus, która transliteruje greckie imię Koine Ἰησοῦ I Isososs.

W Septuaginta i innych tekstów w języku greckim żydowskich, takich jak pismach Józefa Flawiusza i Filona z Aleksandrii, Ἰησοῦς Iesous jest średnia Koine grecki forma używana do przetłumaczenia obu nazw hebr Jehoszua i Jeszuy. Grecki Ἰησοῦς lub Iesous jest również używany do reprezentowania nazwę Jozuego, syna Nuna w Nowym Testamencie kanały Dz 7:45 i Hebrajczyków 4: 8. (Było nawet używane w Septuaginta przetłumaczyć nazwę Ozeasz w jednym z trzech wersów, gdzie ten, o którym mowa Jozue, syn Nuna-Deut. 32:44).

Podczas drugiego okresu świątynnego (początek 538 rpne - 70 rne), Jeszua po raz pierwszy stał się znaną formą imienia Yehoshua. Wszystkie wystąpienia Jeszui w Biblii hebrajskiej znajdują się w I Chron. 24:11, II Chron. 31:15, Ezdrasza i Nehemiasza, gdzie tłumaczy się na angielski jako Jeshua. Dwa z tych mężczyzn (Jozue, syn Nuna, i Jozuego High Priest) są wymienione w innych ksiąg Biblii hebrajskiej, gdzie są one zamiast zwanego Jehoszua [28] (w transliteracji na język angielski jako Jozuego).

Wcześniejsza forma Yehoshua nie zniknęła jednak i pozostała w użyciu. W post-exilic książek, Jozue, syn Nuna, nazywa się zarówno Jeszua bin-Nun (Nehemiasza 8:17) i Jehoszua (I Kronik 7:27). Skróconą formę Jeszua używano dla Jezusa ben Siracha w hebrajskim fragmencie Mądrości Siracha. (Niektóre problemem pozostaje nad tym, czy te fragmenty wiernie przedstawiają oryginalny tekst hebrajski lub są natomiast późniejsze tłumaczenie z powrotem na hebrajski. [29]) Wcześniejsza forma Jehoszua piła reaktywowana wykorzystania z okresu Hasmoneuszy roku, chociaż imię Jeszua jest nadal obecny w pismach od czasu buntu w Bar Kokhba (132-135 AD).

W filmie dokumentalnym Zaginiony grobowiec Jezusa, archeolog Amos Kloner stwierdził, że imię Jeszua był wtedy popularny forma nazwy Yehoshua i był „jednym z popularnych nazwisk w czasie Drugiej Świątyni.” [30] w dyskusji, czy to był niezwykły znaleźć grób z imieniem Jezusa (szczególny ossuarium w pytaniu nosi napis „Yehuda bar Yeshua”), zwrócił uwagę, że nazwa został znaleziony 71 razy w jaskiniach pochówku z tamtego okresu. [31]

Zatem zarówno pełna forma Jehoszua i skrócona forma Jeszua były w użyciu w okresie Ewangelii - iw stosunku do tej samej osoby, jak w odnośnikach hebrajski Biblii Jehoszua / Jeszua, syn Nuna, i Jehoszua / Jeszui arcykapłanem dni Ezdrasza. Argumentem na rzecz postaci zredukowanej Jeszua hebrajski Jeszua, w przeciwieństwie do Jehoszua, to dialekt Zachód Syryjski w których wymowa jest Yeshu` / jeʃuʕ /. 4,1.Syryjskie imię Isho

Yeshuu Israel Isho, syryjskie imię Jezusa Aramejska i klasycznej syryjskiego czyni wymowy samymi literami jak ܝܫܘܥ yeshuuʕ (yešuʕ) / yeʃuʕ i / ܝܫܘܥ ishoʕ (išoʕ) / iʃoʕ /. Aramejski Biblie i Peshiṭta Syryjski zachować te same pisowni. Aktualny naukowe konsensus zakłada, że ​​teksty NT zostały przetłumaczone z języka greckiego, ale teoria ta nie jest obsługiwana bezpośrednio co najmniej przez nazwę dla Jezusa, co nie jest proste transliteracji postaci greckiej jak będzie inaczej oczekiwaniami, jak grecki nie miał dźwięk "sh" [ʃ] i podstawiony [s]; i podobnie brakowało i dlatego pominięto ostateczny dźwięk "ayin [ʕ]. Ponadto, Euzebiusz (początek IV wieku) informuje, że Papius (początek II wieku) informuje, że uczeń Jezusa Mateusz napisał Ewangelię „w języku hebrajskim”. (Uwaga:. Uczeni zazwyczaj twierdzą, słowo „hebrajski” w Nowym Testamencie oznacza po aramejsku; [32] Jednakże, inni próbowali obalić ten pogląd [33]) Aramejskie z Peshiṭta nie rozróżnia Jozuego i Jezusa, Leksykon Williama Jenningsa podaje tę samą formę ܝܫܘܥ dla obu nazw [6]. Hebrajska litera ayin z finału jest równoznaczne z ostatecznym ܥ w klasycznych Syryjski i East i West Syryjski Syryjski. Można argumentować, że aramejski głośniki, którzy używali tej nazwy miał ciągłe połączenie aramejski mówiących w społecznościach założonych przez apostołów i innych uczniów Jezusa, a zatem niezależnie zachowaną swoją historyczną nazwę Yeshuuʕ i wschodnią dialektycznego Ishoʕ. Kościoły następujące po rycie wschodniego syryjskiego wciąż zachowują nazwę Isho. 5.Jeszua, Jehoszua i Yeshu w Talmudzie W Talmudzie tylko jedno odniesienie odnosi się do ortografii Jeszua, w dosłownym cytacie z Biblii hebrajskiej o Jozue, synu Jozadaka (gdzie indziej zwanym Jozue, syn Josedecha). Talmud odnosi się do kilku osób o imieniu Yehoshua z poprzedniej (np. Joshua ben Perachyah) i po Jezusie (np. Joshua ben Hananiah). W odniesieniach do Jezusa w Talmudzie, tam gdzie pojawia się imię, jest ono tłumaczone jako Yeshu, które jest zastrzeżone w literaturze aramejskiej i hebrajskiej od wczesnego średniowiecza aż po dzień dzisiejszy, wyłącznie dla Jezusa z Nazaretu, a nie dla innych Jozuów. Niektóre szkoły, takie jak Maier (1978), uważają dwa teksty "Yeshu" w Talmud (Sanhedryn 43a i 107b) za późniejsze poprawki, a nie za oryginalne. 5,1 Rabiniczny komentarz do różnicy Yeshu / Yeshua W ogólnych źródłach rabinicznych używać Yeshu, a to jest forma, do której niektórzy nazwie odniesienia do Jezusa w Talmudzie jak Yeshu występujące w niektórych rękopisów Talmud babiloński, choć niektórzy badacze, jak Maier (1978) twierdzą, że obecność tych imię Yeshu w tych tekstach jest późną interpolacją. Niektóre ze źródeł hebrajskich odwołujących Yeshu obejmują toledot jeszu, Sefer Nestor ha-Komer, Jakuba ben Reubena Milhamoth Hachaim, Sefer Nizzahon Yashan, Sefer Joseph Hamekane, dzieła Ibn Shaprut Mojżesz ha-Kohen de Tordesillas, i Hasdai Crescas Referencje Ilan, Tal (2002). Leksykon żydowskich nazw w późnej starożytności Część I: Palestyna 330 BCE-200 CE (Texte und Studien zum Antiken Judentum 91). Tybinga, Niemcy: J.C.B. Mohr. str. 129. Stern, David (1992). Żydowski Komentarz Nowego Testamentu. Clarksville, Maryland: Jewish New Testament Publications. pp. 4-5. Franz Delitzsch Hebrew New Testament, Matthew 1: 1, BFBS 1877, Izaak Salkinsohn Hebrew New Testament Matthew 1: 1, TBS 1891 Robert E. Van Voorst Jezus poza Nowym Testamencie 2000 ISBN 978-0-8028-4368-5 P124 „Jest prawdopodobne wnioskowania z Talmudu i innych użytkowania żydowskiej, gdzie Jezus nazywa Yeshu i inni Żydzi o tej samej nazwie są nazywany przez pełniejsze imię Yehoshua, "Joshua" " Kjær-Hansen, Kai. "Wprowadzenie do imion Yehoshua / Joshua, Yeshua, Jesus i Yeshu". Żydzi dla Kwatery Głównej Jezusa. Źródło: 27 marca 2014. "Słowo" y $ w (". Dukhrana.com Źródło: 1 kwietnia 2018 r. David Talshir, "Rabinic Hebrew as Reflected in Personal Names", Scripta Hierosylamitana obj. 37, Magnes Press, Hebrew University in Jerusalem, 1998: 374ff. Brown Driver Briggs Brown-Driver-Briggs Hebrajski i angielski Lexicon; Hendrickson Publishers 1996 ISBN 1-56563-206-0 "Wszechogarniająca zgodność Biblii Nowego Mocarstwa (Nashville: Thomas Nelson Publishers 1990) David Talmshir „rabiniczna hebrajski odzwierciedlenie w nazwach osobowych” w scripta Hierosolymitana: Wydawnictwa Uniwersytetu Hebrajskiego w Jerozolimie, vol. 37 (Jerozolima: Magnes Press: Hebrew University of Jerusalem 1998) "Ernest Klein, wszechstronny słownik etymologiczny języka hebrajskiego (Nowy Jork: Wydawnictwo Macmillan 1987), gdzie oznacza" wołanie o pomoc ". "A Ssoa", William L. Holladaya, zwięzłej hebrajski i aramejski Leksykon Starego Testamentu (Michigan: William B. Eerdmans Publishing 1971), gdzie oznacza "wołanie o pomoc". „SOA”, M. Jastrow, słownik Talmudu przedrukowany (Jerozolima: Khorev 1990), gdzie Sosoa wynika z czasownika „wołanie o pomoc” Żydowska Encyklopedia. wejście JOSHUA (JEHOSHUA): Funk i Wagnalls. 1901-06-19. Farber, Zev (11 lipca 2016 r.). Obrazy Jozuego w Biblii i ich przyjęcie. De Gruyter. str. 159. ISBN 978-3-11-034336-6. [Interpretacja Per Filona o imieniu Joshua jako „zbawienie Pana”] Ponieważ Joshua [Ozeasz] jest taki doskonały człowiek, byłoby bardziej odpowiednie dla niego, aby otrzymać ten „najznakomitszych nazwisk” (ὄνομα τῆς άρίστης). [O zmianie imion - De Mutatione Nominum - Mut.] Taylor, Bernard Alwyn (2009), Leksykon analityczny do Septuaginta, Hendrickson Publishers, str. 286, ISBN 978-1-56563-516-6 [Nowy Testament używa Ἰησοῦ jak celownik, Septuagintą wykorzystuje] Ἰησοῖ pr rzeczownik maść dat SG. . . . Ἰησοῦ. Segel, Moshe Tsvi (1953). Sefer Ben-Sira Hash-Shalem. Rozdział 46 werset 2: Mosad Byalik. str. 317. Price, R. (28 września 2013 r.). "Jezus czy Jeszua?". Yeshua.org. Źródło: 2017-12-18. Pochowana nadzieja lub zmartwychwstały Zbawiciel: poszukiwanie grobu Jezusa 2008 p81 Charles Quarles - 2008 "W grece rozróżnienie dłuższych i krótszych form nie istnieje. Jest 48 przypadków Iesous (Iesous i kilka ekscentrycznych pisowni) Miski inkantacyjne w Montgomery i Moussaief / Levene 2002. Zobacz transkrypcję w eseju Bauckham w Quarles. Nowy Testament teologia Joachim Jeremias - 1977”... 1965, 284-93: 285, A graffiti, które znalazłem w południowej ścianie południowej basenie w Bethesda, teraz pokryte, także czytać [y \„FW, zobacz moje: Odkrycie Bethesdy, monografia archeologii Nowego Testamentu No I, Louisville, Ky., 1966, ... " "The Furtive Patach". www.hebrew4christians.com. Źródło: 1 kwietnia 2018. Talshir 1998: 374,376. Elisha Qimron, Hebrydy zwojów znad Morza Martwego, Scholars Press, Harvard Seminary Studies tom. 29, 1986: 25. Qimron: 26, 31-35. Qimron: 35. Cena, James D. Yehoshua, Yeshua lub Yeshu; Który z nich jest imieniem Jezusa w języku hebrajskim ?, dostępnym 6 marca 2006 roku. William Chomsky, Hebrew: The Eternal Language, Jewish Publication Society of America, 1957 s.140 Mendel, Roi (25 lutego 2007 r.). "Ha-" chasifa "shel qever Yeshu: qiddum mkhirot". Yedioth Ahronoth. Źródło: 2007-02-27. Pilkington, Ed; Rory McCarthy (27 lutego 2007 r.). "Czy to naprawdę jest ostatnie miejsce spoczynku Jezusa, Marii Magdaleny - i ich syna?". The Guardian. Źródło: 2007-02-27. Wycliffe Bible Dictionary. wpis HEBREW LANGUAGE: Hendrickson Publishers. 1975. Buth, Randall i Pierce, Chad. "Ebraisti w starożytnych tekstach: Czy Ἐβρασστί w ogóle oznacza" aramejski "?" Buth i Notley, red., The Language Environment in First Century Judea. Brill, 2014. J. Maier Jesus von Nazareth 1978. G. Theissen, historyczny Jezus. 1998 R. R. Voorst Jezus poza Nowym Testamentem 2000 Brat Jezusa Hershel Shanks, Ben Witherington zdjęcie z „Yeshu ... Jeszua bar Yehosef” kostnica i podwójny napis Jezus poza Nowym Testamencie P124 Roberta E. Van Voorst - 2000 „Jest to prawdopodobne wnioskowania z Talmudu i innych użytkowania żydowskiej, gdzie Jezus nazywa Yeshu i inni Żydzi o tej samej nazwie są nazywane przez nazwę pełniejszego Yehoshua” Joshua "(np. b Sanh. 107b na p." Michael H. Cohen przyjacielem wszystkich wyznań - Strona 42 - 2004 „W szkole hebrajskiej, jeden z moich nauczycieli wyjaśnił, że Yeshu (hebr Jezusa), zamiast znaczy” Zbawiciel „, w rzeczywistości był to akronim, który stał za yimach shemo ve-zichrono: "niech jego imię i pamięć zostaną wymazane" Postępowanie: Volume 4 Aḳademyah ha-le'umit ha-Yiśre'elit le-mada'im - 1969 „Być może najważniejszym z nich jest przejście gdzie zamiast drukowane« że pewien człowiek»znaleźć«Jezus Nazarejczyk - może jego nazwisko być zatarte»( a zatem także w Genizah MS, British Museum, Or. 91842). " Nowy Testament teologia Joachim Jeremias - 1977”... celowe obcięcie wykonane z motywów antychrześcijańskich, ale raczej jest to prawie na pewno«(Flusser Jezus, 13) Galileusza wymowa nazwy; połykanie z»ayin było typowe dialektu galilejskiego (Billerbeck I 156f. E.Y. Kutscher, Studies in Galilean Aramaic, 1976.