User:Leonita bajrami/sandbox

Koha po kalon kurse ne mbesim nje e kaluar per te tjeret. Koha po ecen e bashk me te edhe ne .Shpesh ulemi dhe mendojm si shkoi koha kaq shpejt dhe ne nuk mund ta harrojm te kaluaren ato momente te femijeris ku qeshem dhe qam se bashku ,kurse tani mendojm vetem per te tashmen ato endrra te parealizuara te cilat deshironim ti plotsonim ne femijeri e tani mund ti plotsojm ne femijeri e tani mund ti plotsojm sepse jemi te rritur dhe te ditur. Ndonjeher nga vetmia merzitemi dhe qajm ku shkoi kaq shpejt femijeria ? pse kaq shpejt shoqet/shoket te cilet i konsideronim si moter e vella na harruan, si i harruan ato momente te lojes , qe vetem gjumi na ndante. Tani ndryshuan te gjith ata mendojn vetem per veten se si te krijojn te ardhmen te vetmuar .Ne femijeri qdo gje qe kishim luanim bashk te gjith i ndanim gjerat me njeri/a tjetrin/en. Kurse tani i harruan te gjitha dhe te kaluaren mund ta kujtojn vetem kur ti shohin femijet se si luajn ne rrug per ndryshe shoqeria e disa njerzve eshte thjesht e harruar sepse tani kan vendosur per te ardhmen tyre.