User:MTzavaras/sandbox/ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Π. ΦΑΤΟΥΡΟΣ (1907 -1995)

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ Π. ΦΑΤΟΥΡΟΥ (1907-1995)

Ο Δημήτριος Φατούρος-Τζαβάρας γεννήθηκε το 1907 στην Εύγηρο της Λευκάδας, 11 χρόνια μετά την ετεροθαλή αδελφή του Γιωργούλα. Είναι το μοναδικό από τα πέντε παιδιά του Πέτρου και της Θεοδώρας που κατα¬φέρνει να επιβιώσει, θηλάζοντας σε άλλες γυναίκες του χωριού του. Είναι, φαίνεται, προορισμένος να ζήσει και να προκόψει. Θέλοντας να εξασφα¬λίσει τον μοναχογιό του, ο ηλικιωμένος πατέρας του τον παντρεύει στα 15 του χρόνια με τη Μαρία, κόρη του άρχοντα της Ευγήρου Αριστείδη Φατού¬ρου-Γιωργαλάκη. Γίνεται πατέρας του πρώτου από τα πέντε παιδιά τους στα 17 του χρόνια. Στα 21 του είναι ήδη πατέρας τριών παιδιών.

Παρά τις δυσκολίες, ο άριστος μαθητής και νεαρότατος οικογενειάρχης Δημήτρης τελειώνει το Σχολαρχείο Βασιλικής και το Γυμνάσιο Λευκάδος, και αντιδρά στην επιθυμία του ηλικιωμένου πατέρα που τον ήθελε κοντά του, δάσκαλο στο χωριό. Ο φιλομαθής Δημήτρης έχει άλλα σχέδια, έχει φιλοδοξίες. Θέλει να πάει στο Πανεπιστήμιο, να αποκτήσει ανώτερη μόρ¬φωση, να γίνει επιστήμων. Οι αντιρρήσεις του πατέρα κάμπτονται, δίνει εξετάσεις, πετυχαίνει και εγγράφεται το 1927 στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, η οποία όμως απαιτούσε συνεχείς παρακολουθή¬σεις, πράγμα που συνεπαγόταν ασφαλώς και μεγάλα οικογενειακά έξοδα. Αυτό ήταν αδύνατον για τον εικοσάχρονο Δημήτρη που έπρεπε να βρίσκεται στο χωριό, κοντά στους ηλικιωμένους γονείς του, στη γυναίκα του Μαρία, στα τρία παιδιά του και στις αγροτικές ασχολίες της οικογένειας. Μετεγγράφεται, λοιπόν, το 1928 στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, μελετά στο χωριό και πηγαίνει στην Αθήνα μόνο για τις εξετάσεις της Σχολής.

Χωρίς να «χάσει» καμία χρονιά, παίρνει το πτυχίο του το 1933 και αμέσως ορκίζεται δικηγόρος Λευκάδος. Μετά από τα δύσκολα χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου, κατά τα οποία κινδύνευσε ακόμη και η ίδια του η ζωή, εγκαθίσταται οριστικά στην πόλη της Λευκάδας με την οικογέ¬νειά του, όπου αρχίζει η ανοδική επαγγελματική και κοινωνική του πορεία. Γίνεται πρόεδρος και μέλος δεκάδων επαγγελματικών και πολιτιστικών οργανώσεων και πρωτοβουλιών, και εργάζεται ακατάπαυστα για να είναι ταυτόχρονα καλός οικογενειάρχης, δικηγόρος και ενεργός πολίτης.


 * Το 1952, ως Πρόεδρος του «Ορφέα» Λευκάδος, πρωτοστατεί στη διοργάνωση των πρώτων «Γιορτών», που δυστυχώς όμως ματαιώνονται. Είναι ενεργό μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής όλων των «Γιορτών» από το 1955 έως το 1965.
 * Το 1962 η Φιλαρμονική Λευκάδος, με Πρόεδρο τον Δημήτριο Φατούρο, αγοράζει νέες στολές και μουσικά όργανα, ενώ συμμετέχει στις «Γιορτές Λόγου και Τέχνης» με τη μετζοσοπράνο Αγνή Μπάλτσα.
 * Το 1963, μαζί με άλλους 31 επιστήμονες και επαγγελματίες της Λευκάδας, ζητά από την κυβέρνηση την απόλυση των πολιτικών κρατουμένων και την απόδοσή τους στις οικογένειές τους.
 * Το 1964 είναι, μαζί με τον Αντώνιο Τζεβελέκη, Πρόεδρος των ανεπανάληπτων «Γιορτών Λόγου και Τέχνης», που λάμπρυναν με την παρουσία τους τόσο ο Αριστοτέλης Ωνάσης όσο και η Μαρίας Κάλλας, η οποία θα ανεβεί στη σκηνή και θα τραγουδήσει μέσα σε πραγματική αποθέωση. Στις «Γιορτές» του 1965 ο Δημήτριος Φατούρος είναι Αντιπρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής.
 * Το 1965, επί προεδρίας του, ο Δικηγορικός Σύλλογος Λευκάδος ζητά την κατάργηση του νόμου 375/1936 περί κατασκοπείας.
 * Στο δημοψήφισμα του 1974 είναι επικεφαλής της υπερκομματικής Συ¬ντονιστικής Επιτροπής για την Αβασίλευτη Δημοκρατία.
 * Αποφασίζει να κατέλθει υποψήφιος Δήμαρχος στις πρώτες μεταδικτα¬τορικές δημοτικές εκλογές, το 1975. Αποσύρει την υποψηφιότητά του όταν τα κόμματα δεν συμφωνούν να τον στηρίξουν από κοινού ως μη κομματικό υποψήφιο.

Πολίτης δημοκρατικών πεποιθήσεων, φίλος των ταξιδιών, φιλότεχνος και φανατικός βιβλιόφιλος, με βαθιά γνώση της Ιστορίας και της πολιτικής, δημιουργεί στο σπίτι του στη Λευκάδα μια βιβλιοθήκη με χιλιάδες βιβλία και ένα πλούσιο ιστορικό αρχείο. Αποκαθιστά τα πέντε παιδιά του, κερ¬δίζει την αγάπη των συγγενών του και τον σεβασμό των συμπολιτών του. Βραβεύεται εν ζωή και μετά θάνατον για την προσφορά του.

Το 1975 συνταξιοδοτείται και τo 1986 εκδίδει το αυτοβιογραφικό βιβλίο Η ζωή μου, το οποίο παραδίδει στα μέλη της οικογένειάς του και σε μερικούς φίλους. Ο Δημήτριος Φατούρος πεθαίνει στις 23 Μαρτίου 1995 στο σπίτι του γιου του Θρασύβουλου και της νύφης του Ελένης στα Ιωάννι¬να, δέκα χρόνια μετά την αγαπημένη του σύζυγο Μαρία, την επί 63 χρόνια σύντροφο και συμπαραστάτρια στους ευγενείς του αγώνες. Τον Δεκέμβριο του 1995, επί δημαρχίας κ. Κώστα Θ. Σταματέλου, ο Δήμος Λευκάδας τιμά την προσφορά του δίνοντας το όνομά του στον δρόμο που περνά πίσω από το σπίτι του, στην ανατολική παραλία της Λευκάδας.

Το 2017 ο Μουσικοφιλολογικός Όμιλος «Ορφέας» εκδίδει το βιβλίο "Το Θαύμα του Ορφέα" με τη μαρτυρία του Δ. Φατούρου σχετικά με τις απαρχές των «Γιορτών Λόγου και Τέχνης», το 1952.