User:Mampi das1

आधुनिकभारते संस्कृतशिक्षणस्य आवश्यकता विश्वस्य सर्वासु भाषासु संस्कृतभाषा प्राचीनतमा भाषास्ति । भाषेयं बह्णीनां भाषाणां जननी मता। अस्यामेव भाषायां ज्ञानविज्ञानयोः निधिः सुरक्षितोऽस्ति । यथाक्तोम् - ″भारतस्य प्रतिष्ठे द्वे संस्कृतं संस्कृतिस्तथा ।″ अस्याः भाषायाः वैज्ञानिकतां विचार्य एव सङ्गणकविशेषज्ञाः कथयन्ति यत् संस्कृतमेव सङ्गणकस्य कृते सर्वोत्तमा भाषा विद्यते । अस्याः वाङ्मयं वेदैः, पुराणैः, नीतिशास्त्रैः चिकित्साशास्त्रादिभिश्च समृद्धमस्ति। कालिदाससदृशनां विश्वकवीनां काव्यसौन्दर्यम् अनुपमम् । चाणक्यरचितम् अर्थशास्त्रं जगति प्रसिद्धमस्ति । गणितशास्त्रे शून्यस्य प्रतिपादनं सर्वप्रथमं भास्कराचार्यः सिद्धान्तशिरोमणौ अकरोत् । चिकित्साशास्त्रे चरकसुश्रुतयोः योगदानं विश्वप्रसिद्धम् । संस्कृते यानि अन्यानि शास्त्रानि विद्यन्ते तेषु खगोलविज्ञानं, वास्तुशास्त्रं, रसायनशास्त्रं, ज्योतिषशास्त्रं, विमानशास्त्रं च उल्लेखनीयम् । संस्कृतस्य इदं वैशिष्ठ्यं वर्तते यत् अस्याः वाङ्मये विद्यमानाः सूक्तयः अभ्युदयाय प्रेरयन्ति । वरिष्ठान् कनिष्ठान् च प्रति अस्माभिः कथं व्यवहर्तव्यम् इत्यस्य व्यवहारिकं ज्ञानं संस्कृतमेव ददाति । भारतसर्वकारस्य विभिन्नेषु विभागेषु संस्कृतस्य सूक्तयः ध्येयवाक्यरूपेण स्वीकृताः सन्ति । भारतसर्वकारस्य राजचिह्ने प्रयुक्तां सूक्तिं 'सत्यमेव जयते' सर्वे जानन्ति । एवमेव राष्ट्रियशैक्षिकानुसन्धानप्रशिक्षणपरिषदः ध्येयवाक्यं 'विद्ययाऽमृतमश्नुते' वर्तते । केचन कथयन्ति यत् संस्कृतभाषायां केवलं धार्मिकं साहित्यम् वर्तते – एषा धारणा समीचीना नास्ति । संस्कृतग्रन्थेषु मानवजीवनाय विविधाः विषयाः समाविष्टाः सन्ति । महापुरूषाणां मतिः, उत्तमजनानां धृतिः सामान्यजनानां जीवनपद्धतिः च वर्णिताः सन्ति । अतः अस्माभिः संस्कृतम् अवश्यमेव पठनीयं येन मनुष्यस्य समाजस्य च परिष्कारः भवेत् । उक्तञ्च – अमृतं संस्कृतं मित्र ! सरसं सरलं वचः । एकतामूलकं राष्ट्रे ज्ञानविज्ञानपोषकम् ।। मनोभावस्य वाङ्मयः प्रकाशः भाषा उच्यते । ″संस्कृतं नाम देवी वागन्वाख्याता महर्षिभिः।‶ संस्कृतं खलु भारतीय संस्कृतेः मूलम् । तदस्माकं ऐक्यवद्धस्य निदानम् । विशाले भारतवर्षे जातीयसंहतिः रक्षाकल्पे संस्कृतपाठस्य उपयोगः अस्त्येव । नाना भाषाभाषि जनानां मध्ये संस्कृतम् एव एैक्यंरक्षति । अतः  खलु संस्कृतशिक्षायाः प्रयोजनम् । भारतवर्षस्य यदैतिहासं, तत्तुसंस्कृताधीनमेव । आञ्चलिकभाषानां संस्कृतमेव प्रानभूतम् । अस्यैव अमृतरसेन तत्तद्भाषानां समृद्धिः सम्भवति । आसमुद्रहिमाचलं संस्कृतस्य एक एव उदात्तो मन्त्रः तीर्थे तीर्थे गीयते । संस्कृतं विना भारतीयानां नास्ति अन्यत् किमपि तथा गौरवावहम् ।