User:Meem bandit/کالج های جهانی متحد

کالج های جهانی متحد ( UWC ) یک شبکه بین المللی از مدارس و برنامه های آموزشی با هدف مشترک "تبدیل آموزش به نیرویی برای متحد کردن مردم، کشور ها و فرهنگ ها برای صلح و آینده ای پایدار" است. [1] این سازمان بر اساس اصول آموزگار آلمانی کورت هان در سال 1962 برای ترویج درک بین فرهنگی تاسیس شد.

امروزه UWC از 18 کالج در چهار قاره تشکیل شده است. جوانانی از بیش از 155 کشور از طریق سیستم کمیته های ملی انتخاب می شوند و مدرک بین المللی دیپلم را پی می گیرند. برخی از مدارس نیز برای سال های ابتدایی (از مهدکودک) پذیرش دارند. UWC بزرگترین برنامه بورسیه تحصیلی جهان را برای آموزش متوسطه بین‌المللی اجرا می‌کند و بیش از 80 درصد از دانش‌آموزان برای شرکت در یکی از کالج‌ها و دریافت حمایت مالی توسط کمیته‌های ملی UWC انتخاب می‌شوند. [2] تا کنون، تقریباً 60,000 فارغ‌التحصیل از UWC از سراسر جهان وجود دارد. [3]

رئیس فعلی دانشکده‌های جهانی متحد ملکه نور از اردن است (از سال ۱۹۹۵ تاکنون). رئیس سابق جمهوری آفریقای جنوبی نلسون ماندلا به عنوان رئیس مشترک (از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۹) در کنار ملکه نور فعالیت داشت و بعد ها رئیس افتخاری کالج های جهانی متحد (از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۳) شد. [4] لوئیس مونتباتن (از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۷) و پادشاه چارلز سوم، هنگامی که شاهزاده ولز بود، (از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۵) [5] رؤسای سابق UWC بودند.

ارتباط و هماهنگی در این جنبش، بین کالج‌ها و کمیته‌های ملی، توسط UWC International، که متشکل از هیئت بین‌المللی UWC، شورای بین‌المللی UWC، و دفتر بین‌المللی یو دابلیو سی (UWCIO)، مستقر در لندن و برلین است، انجام می شود. این دستگاه ها با همکاری هم استراتژی جهانی برای جنبش را تعیین می‌کنند، بر جذب سرمایه‌ نظارت می کنند و تشکیل کالج های جدید را تایید می کنند. [6] فیت آبیودون، که در سال 2021 به جنبش پیوست، به عنوان مدیر اجرایی دفتر بین‌المللی فعالیت می‌کند، [7] و موسیمبی کانیورو از سال 2019 به عنوان رئیس هیئت مدیره بین‌المللی فعالیت می‌کند.[8]

در اصل، یو دابلیو سی در اوایل دهه 1960 تأسیس شد تا شکاف های اجتماعی، ملی و فرهنگی را پر کند که در طول جنگ جهانی دوم آشکار شده بوند و با جنگ سرد تشدید شدند.

کورت هان، آموزگار آلمانی که قبلا Schule Schloss Salem در آلمان، گوردونستون در اسکاتلند، جنبش محدود به بیرون و طرح جایزه دوک ادینبورگ را بنیان گذاشته بود، در سال 1962 اولین کالج این جنبش، کالج یو دابلیو سی آتلانتیک در ولز انگلستان، را تأسیس کرد. [9]

کورت هان در نظر داشت که یک دانشکده برای آموزش دختران و پسران ۱۶ تا ۱۹ ساله تأسیس شود. [10] او اعتقاد داشت که مدارس نباید فقط وسیله ای برای آماده شدن برای ورود به دانشگاه باشند، بلکه باید به دانش‌آموزان کمک کنند تا با پرورش تاب آوری و توانایی تجربه هم موفقیت‌ و هم شکست‌، برای زندگی آماده شوند. [11] گزینش [دانش آموزان] باید بر اساس انگیزه و پتانسیل شخصی، بدون توجه به عوامل اجتماعی، اقتصادی یا فرهنگی باشد. و با

لوئیس مونت‌باتن، اولین ارل مونت‌باتن از برمه از روزهای اول فعالیت کالج آتلانتیک با کالج همکار بود و سازمان را تشویق کرد تا نام کالج‌های جهانی متحد را برگیرد و یک دفتر بین‌المللی که فعالیت‌های آن متفاوت از کالج آتلانتیک باشد، باز کند تا نشان‌دهنده نوعی ارتباط و جاه طلبی جهانی باشد که فراتر از فقط یک کالج تنها باشد. [12] [13] در سال 1967، او اولین رئیس کالج های جهانی متحد( United World Collges,UWC) شد و تا سال ۱۹۷۷ این سمت را بر عهده داشت. لرد مونتباتن با جلب حمایت سران کشورها و سیاستمداران و در جذب سرمایه، سازمان را حمایت کرد. [14] [15] [16] تحت ریاست وی، کالج جهانی متحد آسیای جنوب شرقی در سال 1971 در سنگاپور تأسیس شد (به طور رسمی در سال 1975 به جنبش UWC پیوست) و پس از آن کالج جهانی متحد اقیانوس آرام در ویکتوریا در ایالت بریتیش کلمبیا، در سال 1974 تأسیس شد.

در دوران تصدی شاهزاده چارلز (پادشاه چارلز سوم کنونی) به عنوان رئیس، او بر رشد سریع جنبش نظارت داشت تا اینکه نه مدرسه در سراسر جهان را در بر گرفت. یو دابلیو سی درباره چارلز گفت: "کار او در ارتقای نما و چشم انداز جنبش UWC تا به امروز هم احساس می شود." [17]