User:Millmill12/sandbox

Contextual integrity(ความสมบูรณ์ของบริบท)
Contextual integrity(ความสมบูรณ์ของบริบท) คือทฤษฏีของความเป็นส่วนตัวที่ถูกพัฒนาโดย Helen NissenBaum และถูกนำเสนออยู่ในหนังสือของ Helen NissenBaum ในชื่อว่า Privacy In Context: Policy, and Intergrity of Social Life หนังสือเล่มนี้ได้ประกรอบไปด้วยการกล่าวอ้างคำอธิบายที่จำเป็นทั้งหมดสี่ข้อ


 * ความเป็นส่วนตัวมีให้จากกระแสของข้อมูลที่เหมาะสม
 * กระแสข้อมูลที่เหมาะสมคือข้อมูลที่สอดคล้องกับบรรทัดฐานของข้อมูลตามบริบท
 * บรรทัดฐานการให้ข้อมูลตามบริบทอ้างอิงถึงห้าตัวแปร: หัวเรื่องข้อมูล, ผู้ส่ง, ผู้รับ, ประเภทของข้อมูลและหลักการส่ง
 * แนวคิดของความเป็นส่วนตัวขึ้นอยู่กับข้อกังวลด้านจริยธรรมที่ถูกพัฒนาตามกาลเวลา

Overviews(ภาพรวม/การอธิบายคล่าวๆ)
Contextual integrity(ความสมบูรณ์ของบริบท) อาจถูกมองว่าเป็นปฏิกิริยาต่อทฤษฏีที่กำหนดความเป็นส่วนตัวว่าเป็นการควบคุมข้อเกี่ยวกับตนเอง เป็นความลับ หรือเป็นกฏข้อบังคับของข้อมูลส่วนตัวที่เป็นความลับหรือละเอียดอ่อน

สิ่งนี้ทำให้Contextual integrity(ความสมบูรณ์ของบริบท)ขัดแย้งกับระเบียบความเป็นส่วนตัวตามหลักการของ Fair Information Practice Principles(หลักปฏิบัติเกี่ยวกับข้อมูลที่เป็นธรรม) สิ่งนี้ไม่สอดคล้องกับมุมมองของ Cypherpunk ในปี ค.ส.1990 ที่เทคนิคการเข้ารหัสลับที่เพิ่งถูกค้นพบจะรับประกันความเป็นส่วนตัวในยุคดิจิทัลเพราะว่าการรักษาข้อมูลส่วนตัวไม่ใช่เรื่องของการหยุดการรวบรวมข้อม หรือปิดกลั้นและลดกระแสข้อมูล หรือโดยการหยุดยับยั้งของการรั่วไหลของข้อมูล

ข้อเรียกร้องสำคัญประการที่สี่ประกรอบไปด้วย Contextual integrity(ความสมบูรณ์ของบริบท) ที่ให้ความเป็นส่วนตัวมีสถานะทางจริยธรรมและอนุญาตให้มีวิวัฒนาการและการเปลี่ยนแปลงบรรทัดฐานของข้อมูล ที่มักเกิดจากระบบสังคมวิทยาแบบใหม่ ถือได้ว่าการปฏิบัติและบรรทัดฐานสามารถประเมินได้ในแง่ของ:


 * ผลกระทบของความสนใจและความชอบพึงพอใจของผ่ายที่โดนกระทบ
 * พวกเขาจะรักษาหลักการและค่านิยมทางจริยธรรมและการเมืองได้ดีแค่ไหน
 * พวกเขาจะส่งเสริมสนับสนุนการทำงานเชองบริบท วัตถุประสงค์ และค่านิยมคุณค่าได้ดีแค่ไหน

ข้อพิจารณาที่เด่นที่สุดของการพิจารณาเป็นข้อที่สาม ด้วยเช่นนี้Contextual integrity(ความสมบูรณ์ของบริบท)จึงเน้นย้ำความสำคัญของความเป็นส่วนตัว ไม่ใช่แค่สำหรับบุคคลใดบุคคลเดียวเท่านั้น แต่สำหรับสังคมและอาณาเขตสังคมที่เกี่ยวข้อง

Parameters(ตัวแปร)
บริบทของContextual integrity(ความสมบูรณ์ตามบริบท) ได้แก่ โดทางสังคม โดยสัญชาตญาณ สุขภาพ การเงิน ตลาด ครอบครัว พลเรือนและการเมือง และอื่นๆ

ห้าตัวแปรที่สำคัญที่แยกออกมาเพื่อที่จะอธิบายการถ่ายโอนข้อมูลได้แก่:


 * 1) หัวเรื่องของข้อมูล (ตัวอย่างได้แก่: ผู้ป่วย, นักช้อป, นักลงทุน, ผู้อ่าน)
 * 2) ผู้ส่งข้อมูล (ตัวอย่างได้แก่: ธนาคาร, ตำรวจ, เครือข่ายโฆษณา, เพื่อน)
 * 3) ผู้รับข้อมูล (ตัวอย่างได้แก่: ธนาคาร, ตำรวจ, เพื่อน)
 * 4) ประเภทของข้อมูล (ตัวอย่างได้แก่: เนื้อหาของข้อความอีเมล, ข้อมูลประชากรของเจ้าของข้อมูล, ข้อมูลชีวประวัติ, ข้อมูลทางการแพทย์, ข้อมูลทางการเงิน)
 * 5) หลักการในการส่งข้อมูล (ตัวอย่างได้แก่: ความยินยอม, การบังคับ, การขโมย, การซื้อ-ขาย, การรักษาความลับ, การดูแล, การกระทำภายใต้อำนาจของศาลที่มีหมายค้น และความมั่นคงของชาติ)

ภาพประกอบบางส่วนของบรรทัดฐานการให้ข้อมูลตามบริบทในสังคมตะวันตก ได้แก่:


 * ในการสัมภาษณ์งาน ผู้สัมภาษณ์ถูกห้ามในการสอบถามศาสนาของผู้สมัคร
 * นักบวชไม่สามารถเปิดเผยคำสารภาพของผู้ชุมนุมกับใครก็ได้
 * พลเมืองสหรัฐอเมริกันมีหน้าที่ที่จะต้องเปิดเผยรายได้รวมต่อ IRS ภายใต้เงื่อนไขการรักษาความลับ ยกเว้นตามที่กฎหมายกำหนด
 * เราไม่อาจแบ่งปันความลับของเพื่อนกับผู้อื่นได้ ยกเว้นบางทีอาจแบ่งปันกับคู่สมรสของเรา
 * ผู้ปกครองควนติดตามผลการเรียนของลูก

หลักสำคัญของวิทยานิพนธ์คือการประเมินผลกระทบความเป็นส่วนตัวของกระแสข้อมูลจำเป็นที่จำเป็นต้องระบุค่าของตัวแปรทั้งห้า Helen Nissenbaum ได้ค้นพบว่ากฎของการควบคุมการเข้าถึงที่ไม่ได้ระบุตัวแปรทั้งห้านั้นไม่สมบูรณ์และอาจนำไปสู่ความคลุมเครือที่เป็นปัญหาได้

Helen Nissenbaum ตั้งข้อสังเกตว่าภาษาบางประเภทอาจทำให้การวิเคราะห์ของคนๆหนึ่งวิเคราะห์ผิดทางได้ ตัวอย่างเช่น เมื่อใช้ passive voice เพื่ออธิบายการเคลื่อนย้ายของข้อมูล จะทำให้ผู้พูดสามารถกลบเกลื่อนข้อเท็จจริงที่ว่ามีตัวแทนที่ใช้งานอยู่ดำเนินการถ่ายโอนข้อมูล ตัวอย่างเช่น ประโยค "Alice has her identity stolen" ทำให้ผู้พูดสามารถกลบเกลื่อนข้อเท็จจริงที่ว่ามีคนหรือบางสิ่งที่ขโมยตัวตนของ Alice ไป หากเรากล่าวว่า "แครอลสามารถค้นหาบันทึกการล้มละลายของบ็อบได้เนื่องจากบันทึกเหล่านี้อยู่ในระบบออนไลน์" แสดงว่าเราเพิกเฉยต่อข้อเท็จจริงโดยปริยายว่าใครบางคนหรือบางองค์กรได้รวบรวมบันทึกการล้มละลายจากศาลและวางบันทึกเหล่านั้นทางออนไลน์

Example(ตัวอย่าง)
พิจารณาบรรทัดฐาน: "กฎหมายกำหนดให้ผู้อยู่อาศัยในสหรัฐอเมริกัน ต้องยื่นแบบแสดงรายการภาษีกับกรมสรรพากรสหรัฐอเมริกัน ที่มีข้อมูล เช่น ชื่อ ที่อยู่ SSN รายได้รวม และอื่นๆ ภายใต้เงื่อนไขการรักษาความลับอย่างเข้มงวด"


 * หัวเรื่องข้อมูล: ผู้มีถิ่นในสหรัฐอเมริกา
 * ผู้ส้ง: ถิ่นที่อยู่ในสหรัฐอเมริกาเดียวกัน
 * ผู้รับ: กรมสรรพากรของสหรัฐอเมริกา
 * ประเภทข้อมูล: ข้อมูลภาษี
 * หลักการในการส่งข้อมูล: ผู้รับจะเก็บข้อมูลเป็นความลับอย่างเข้มงวด

จากบรรทัดฐานนี้ เราสามารถประเมินสถานการณ์สมมติและดูว่าละเมิดบรรทัดฐานความสมบูรณ์ตามบริบทหรือไม่: "กรมสรรพากรของสหรัฐฯตกลงที่จะจัดหาการคืนภาษีของอลิซให้กับหนังสือพิมพ์ของเมืองตามที่นักข่าวร้องขอ" การสมมุติฐานนี้ละเมิดความสมบูรณ์ของบริบทอย่างชัดเจน เนื่องจากการให้ข้อมูลภาษีแก่หนังสือพิมพ์ท้องถิ่นอาจละเมิดหลักการส่งข้อมูลที่ได้รับมา

Applications(การประยุกต์)
ในฐานะที่เป็นกรอบความคิด ความสมบูรณ์ของบริบทได้ถูกนำมาใช้เพื่อวิเคราะห์และทำความเข้าใจผลกระทบด้านความเป็นส่วนตัวของระบบทางด้านเทคนิคและสังคมบนแพลตฟอร์มที่หลากหลาย (ตัวอย่างได้แก่: เว็บ, สมาร์ทโฟน, ระบบ IoT) และนำไปสู่เครื่องมือหลายๆอย่าง กรอบงาน และการออกแบบระบบมากมาย ที่ช่วยศึกษาและแก้ไขปัญหาความเป็นส่วนตัวเหล่านี้

Social media: privacy in the public (โซเชียลมีเดีย: ความเป็นส่วนตัวในที่สาธารณะ)
ในหนังสือ "Privacy In Context: Technology, Policy, and the Integrity of Social Life" Helen Nissenbaum กล่าวถึงประเด็นความเป็นส่วนตัวที่เกี่ยวข้องกับข้อมูลสาธารณะ ตัวอย่างเช่น Google Street View privacy concerns และปัญหาที่เกิดขึ้นจากการแปลงบันทึกสาธารณะที่เป็นกระดาษก่อนหน้านี้เป็นรูปแบบดิจิทัลและทำให้เป็นข้อมูลออนไลน์ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ปัญหาที่คล้ายกันเกิดขึ้นในบริบทของโซเชียลมีเดียได้รื้อฟื้นการอภิปราย

Shi และคณะ ได้ตรวจสอบว่าวิธีที่ผู้คนจัดการกับขอบเขตข้อมูลระหว่างบุคคลด้วยความช่วยเหลือของกรอบความสมบูรณ์ตามบริบท พวกเขาค้นพบว่าบรรทัดฐานการเข้าถึงข้อมูลเกี่ยวข้องกับผู้ที่คาดว่าจะดูข้อมูล นักวิจัยยังได้ใช้ความสมบูรณ์ของบริบทกับเหตุการณ์ทางสังคมที่มีการโต้เถียงมากขึ้น ตัวอย่างเช่น เรื่องอื้อฉาวเกี่ยวกับข้อมูลFacebook–Cambridge Analytica

แนวคิดเกี่ยวกับความสมบูรณ์ของบริบทยังมีอิทธิพลต่อบรรทัดฐานของจริยธรรมสำหรับงานวิจัยที่ใช้ข้อมูลโซเชียลมีเดีย Fieslerและคณะได้ศึกษาความตระหนักและการรับรู้ของผู้ใช้ Twitter ต่องานวิจัยที่วิเคราะห์ข้อมูล Twitter รายงานผลในรายงาน หรือแม้กระทั่งการอ้างถึงทวีตจริง ปรากฎว่าความกังวลของผู้ใช้ส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับปัจจัยด้านบริบท เช่น ใครเป็นผู้ดำเนินการวิจัย การศึกษานี้มีไว้เพื่ออะไร และอื่นๆ ซึ่งสอดคล้องกับทฤษฎีความสมบูรณ์ตามบริบท