User:Mj.abedi.lawyer/sandbox

دستور کار 21 چیست چاپ		فرستادن به ایمیل

دستور کار 21 برنامه ای جامع برای توسعه پایدار هیچ کشور و هیچ سازمانی به تنهایی نمی توانند به این مهم دست یابند، اما همراه با هم در مشارکت محلی، منطقه ای، کشوری و جهانی می توان برای تحقق و دستبابی به اهداف توسعه پایدار( توسعه ای که نیاز نسل کنونی را به توجه به حفظ منابع طبیعی برای نسل های آینده بشری برآورده کند) گام برداشت. دستور کار 21( Agenda 21 ) مسایل مهمی که امروزه باید به ان ها توجه شود و در دستور کار قرار گیرد را با توجه به نیازهای نسل های آینده مورد بررسی و توجه قرار می دهد.این دستور بیانگر توافق جهانی کلیه کشورهای جهان در بالاترین سطح برای همکاری و تعاون در زمینه توسعه و حفاظت از محیط زیست است. اجرای موفقیت امیز آن با شرکت وسیع عامه مردم، سازمان های غیردولتی، سازمان های ملی، ناحیه ای، منطقه ای و بین المللی و دولت ها امکان پذیر است. دستور کار 21 برنامه ای پویا است. اجرای این برنامه در هر کشور بسته به شرایط ، نیازها و اولویت ها با توجه کامل به اصول و مبانی " اعلامیه محیط زیست و توسعه ریو" متفاوت است. موفقیت این برنامه زمانی تضمین خواهد شد که بتوان دستورات آن را به صورت" دستورکار 21عملی محلی" (Local Action Agenda 21 ) تدوین و به اجرا درآورد. دستورکار 21 برنامه ای جهانی ومدون برای دستیابی به توسعه پایداردرقرن بیست و یکم است که سال1992 (1371خورشیدی) درریودوژانیرو به تصویب رهبران جهان رسید. دستور کار21الگویی مطلوب برای توسعه اقتصادی وارتقاءکیفیت زندگی نسل حاضربوده، بدون اینکه نسل آینده را ازمنابع طبیعی محروم سازدودرکنارمسائل اقتصادی،به مسئلی اجتماعی و زیست محیطی نیز توجه داشته وبرای آنها راه حل ارائه نماید. دستورکار 21 از این قرار است : الف– مسائل محیط زیست بایدبطورهمزمان درکشورهای در حال توسعه و کشورهای توسعه یافته بصورت مشترک ولی متفاوت حل شود. این امر نیازمند تغییر سیاست جهانی است. ب- مشاوره و همکاری باید در تمام سطوح ملی وبین المللی مورد تأکید قرار گیرد. ج- همه مردم از حقوق یکسانی برخوردار هستند و بایدتشویق شوند که در فرآیند تصمیم گیری مشارکت فعال داشته باشند. د- توسعه آموزش اقشار مختلف مردم باید در تمام جوامع بشری مهم تلقی شود. ه- برای دستیابی به توسعه پایدار بایداز سیستم برنامه ریزی تلفیقی جهت امور اقتصادی ، اجتماعی وزیست محیطی استفاده شود. و- ظرفیت سازی نهاد های محلی ، که منجر به توانایی حکومت برای عهده دارشدن مسئولیتهای دستورکار 21 بصورت محلی می شود باید درزمره الویت دولتها قرار گیرد. ز-تبادل اطلاعات دقیق ازوضعیت اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی به حل مسائل و یافتن راه حل ها کمک نماید.