User:Mnaing2947/sandbox

သလေးဆန်

ကမ္ဘာဦးကာလအတွင်း ပေါ်ပေါက်ခဲ့သောဆန်တစ်မျိုးဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာဖြစ်ဆဲကာလ(ဝိဝဋ္ဋကပ်)တွင် ရှေးဦးစွာ မဟာပထဝီမြေကြီး၏ အပေါ်ယံ၌ အဆင်း၊ အနံ့နှင့်ပြည့်စုံသော ရသပထဝီဟုခေါ်ဆိုအပ်သော မြေဆီသည် (နို့ပေါ်တွင် မလိုင်တက်သကဲ့သို့)ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ဗြဟ္မာဘုံမှ သက်တမ်း(သို့)ကံကုန်၍ လူ့ပြည်သို့ရောက်လာကြသော ကမ္ဘာဦးလူတို့သည် ထိုမြေဆီကို ရသတဏှာဖြင့် စားသောက်ကြရာမှ ထိုမြေဆီများ တဖြေးဖြေး ကွယ်ပျောက်ကုန်ကြသည်။ ထို့နောက် မြေဆီမြေလွှာ (ဘူမိပပ္ပဋက) ပေါ်ပေါက်လာပြန်၏။ ထို မြေဆီမြေလွှာတို့ကို ကမ္ဘာဦးလူတို့က ရသတဏှာဖြင့် စားသောက်ကြသဖြင့် တဖြေးဖြေးကွယ်ပျောက်ပြီး ပဒါနွယ် (ပဒါလတာ)ဟုဆိုသော အပင်တစ်မျိုးပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။ ပဒါနွယ်လည်း တဖြေးဖြေးကွယ်ပျောက်ပြီးနောက် သလေးဆန်(သာလိ)ပေါ်ပေါက်လာ၏။

သလေးဆန်သည် ကမ္ဘာဦးလူတို့၏ ကံအစွမ်းကြောင့် ထွန်ယက်စိုက်ပျိုးစရာမလိုဘဲ သူ့အလိုလိုပေါ်လာ၏။ ရိတ်သိမ်းပြီးပါကလည်း သူ့အလိုလို ပြန်ပေါက်လာ၏။ ယခုခေတ် စပါးများကဲ့သို့ အခွံမပါ၊ ဆန်ချည်းသက်သက် သီးသော အပင်ဖြစ်သည်။ ဆန်ကွဲ၊ ဖွဲ မရှိ။ ဖြူဖွေးစင်ကြယ်သောအဆင်းရှိ၍ ကောင်းသောရနံ့ရှိ၏။ အိုးထဲ သလေးဆန်ထည့်ပြီး ကျောက်ဖျာပေါ်တင်ထားလိုက်ရုံဖြင့် အလိုလို မီးလျှံတက်ပြီး ထမင်းဖြစ်ရသည်။ ရေထည့်စရာ မလို။ ချက်၍ရသော သလေးထမင်းသည် မြတ်လေးပန်းအငုံ ကဲ့သို့ ဖြူစင်တင့်တယ်၏။ ယခုခေတ် ထမင်းကဲ့သို့ ဟင်းအကူအညီ မလို၊ မိမိစားလိုသော အရသာအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်ပေး၏။ သလေးထမင်းမှ အာဟာရဓါတ်ကို ခန္ဓာကိုယ်မှ အကုန်စုပ်ယူနိုင်ခြင်းကြောင့် အညစ်အကြေးအဖြစ် မကျန်ခဲ့။ Mnaing2947 (talk) 15:54, 8 September 2016 (UTC)