User:Mohammad Mamoon6

اڄ منجھند ظھر نماز کانپوء ماني وغيرہ کائي ڪري، ماشاء اللہ ھزار چڪر چوڻ کان پوء بہ بورچي موصوف اسان کي ظھر نماز کان پوء ماني ڏيئي ٿو. نماز کان پوء جيتوڻيڪ سمھڻ جو ڪنھن بہ طرح سان خيال نہ ھو سو ڪتاب کڻي پڙھڻ شروع ڪيو جيڪو تقريبن ٻارھين درجي جي سنڌي جو ڪتاب ھو. 'مصطفي جي الوداعي نصيحت' مضمون پڙھندي پڙھندي ننڊ اچڻ شروع ٿي وئي. جڏھن تہ آؤن زمين تي پڙھي رھيو ھوس ھن ڪري ويٺي ويٺي ئي اوجھراڪ اچي وئي. پو ٿڙندي ٿاٻڙندي نيٺ اٿي بستري کي سمھڻ لائق بڻايم. سمھڻ شرط ننڊ اچي ويئي. پنھنجو پاڻ کي خوابن جي دنيا م پاتم. ايھو تقريبن منھنجي بيچلر کان پوء شايد آء گھر کان ٻاھر نڪتو ھوس.ڏسان پيو تہ ھاسٽل جي ڪمري م ستو پيو ھجان. مونسان گڏ منھنجي پڦي جو پٽ عبدالقادر پڻ آھي. ڪمري م موتمار خاموشي ڇانيل ھئي. ايتري م مونکي قادر چيو تہ ھل تہ ھلؤن پڇيو مانس ڪيڏي. چيائین 'پاڪستان نيوي م ڀرتيون آيون آھن ھل تہ ھلي پاڻ بہ پنھنجي قسمت کي آزمايون.'مان خبر ناھي ڇو نہ ڪئي ھا نہ ھم. بس تيار ٿي بيھي رھيس. ڪٻٽ مان ڪپڙا وغيرہ ڪڍي بيگ م وڌم ء اسان پنھنجي پنڌ تي نڪري پياسين. اسان تقريبن جيئن ئي ويجھو پھچڻ وارا ٿياسين تہ مان بيگ م ھٿ ھڻي خبر ناھي ڇاپيي ڪڍيو. اچانڪ منھنجي ھٿ کي ھڪ ڌاتو نما شئي لڳي. ورائي جو ڏسان تہ مار ڀڻ سان پستول! منھنجون وايون بتال ٿي ويون. اسان ھيتري م سينٽر پھچي وياسين. اسان کي حڪم مليو تہ پنھنجا ٿيلھا ٻاھر رکي اندر ھليا اچو. پستول جي جيتوڻيڪ منھنجي ملائڪن کان علاوہ ڪنھن کي خبر نہ چار ھئي. سس ٿوري دير لاء بيفڪر ٿي اندر ھليو آيس. اميدوارن جي قطار لڳي پئي ھجي. اسان بہ بیھي رھياسين. نيٺ ڪجھ عرصي کان پوء منھنجو وارو آيو. ء قدڪاٺ وغيرہ ماپي مونکي چونڊيو ويو. منھنجي دل تيزي سان ڌڪ ڌڪ ڪري رھي ھئي. ان خوف کان تہ ڪٿي پڪڙجي نہ پوان. پوء چونڊيلن کي ڪڍي الڳ قطار م بيھاريو ويو. مان بہ انھن سان بيھي رھيس. ايتري م اسان جو ڌنار اچي ويو ٻين لفظن م انسٽرڪٽر. منھنجي حالتِ زار ان وقت ڏسڻ وٽان ھئي. مان پنھنجي ڌڻي کي چيو تہ مونکي جيڪر ٻہ ٽي منٽ مھلت ملي تہ رڳو ٻاھران ٿي اچان. ھن جيتوڻيڪ ٿورو ڪنو منھن ٺاھيو پر پوء اجازت ڏنائین. چیائین تہ وڃ. مان واپس پنھنجي ٿيلھي وٽ پھتس. وجھ وٺي آؤن ھن مان پستول ڪڍي ء پويان ھڪ جگھ تي اڇلائی. اک ڇنڀ م پوليس وارا مونکي چؤڌاري وڪوڙي ويا. ڄڻ کين منھنجي ھن سڄي واردات جي مخبري ڪئی وئی ھئي. پھرين مونکي ٿاڻي تي وٺي ٿيي ويا پر اچانڪ منھنجي ڌنار جي مون تي نظر پئجي وئي. ھن پوليس وارن کي چيو تہ ھن کي ھيڏي آڻيو.مونکي آڻي ڌنار صاحب صاحب وٽ پيش ڪيو ويو. ھو مونکي ڪيپٽن صاحب وٽ وٺي ويو. مان کيس سڄي ڳالھ سورنھن آنا سچ  ٻڌائي. پوء منھنجي پڦي جي پٽ کي گھرايو ويو جنھن صاحب کي ٻڌايو تہ ھا بلاشڪ ايھا پستول منھنجي ناھي ايھا دراصل اسان جي ڪمري جي ڪٻٽ م پيل ھئي. ايتري م ھنن قادر کان بيان لکرايو، ريڪارڊ پڻ ڪرايو. پوء اسان کي قطارن م وري بيھاريو ويو. اسان ٻنھي کي الڳ ڪري ايھو حڪم ڏنو ويو تہ ھن پوري عمارت کي ۴۰ ڀيرا چڪر لڳايو پوء ھن عمارت تي ڀتن ذريعي مٿي ڇت تي پھچي وري ڀتن تان ئي ھيٺ لھو. عمارت تقريبن ۶ منزلہ ھئي اسان ڀولڙن وانگي چڙھي رھيا ھئاسین. ان ڏينھن اسان کي اردو جي ڪھاوت 'ڇٽي ڪا ڌودہ ياد دلانا' جو صحيح مطلب سمجھ م آيو. ھيٺ عوام جي تمام وقڏي رش ڏسڻ م اچي رھي ھئي. اھي اسان جي ھن فعل تي اچرج م پئجي رھيا ھئا ء ڏند ڪلي اسان تي کلي رھيا ھئا. پنھنجي ھن ۲۲،۲۳ سالہ زندگي م مون سان اھڙي ڪڏھن بہ نہ ٿي ھئي جھڙي اڄ ٿي. ھيٺ لھندي مونکي ھڪ پوليس وارو نظر آيو. پڇيومانس ادا اڄ ڇا تاريخ آھي؟ چيائین ادا ھی ۲۲ جولائي ۲۰۰۰ع آھي. مان اھي لفظ ٻڌي پنڊپھڻ ٿي بيھي رھيس.

ايتري م مونکي ھڪ زوردار لت لڳي ء ھڪ آواز منھنجي ڪنن سان زوزٽ ڪري ٽڪرايو. ايھو آواز فياض سيال جو ھو. مونکي چيا ئین اٿ. نماز جو ٽائیم ويو آھي. مان اٿي اکيون مھٽي ٽائیم ڏٺو تہ تقريبن ساڍا پنج ٿيڻ وارا ھئا. اسان جي پاڙمي جي مسجد م نماز پوڻي ڇھين بجي ٿيڻي ھئي. منھن ڌوئي آء نماز لاء ھليو آيس.