User:Nanxxika/sandbox

 சிங்கப்பூர் இலக்கியம் 

தமிழ் இலக்கியம்

1872 ஆம் ஆண்டு சிங்கப்பூரில் அச்சிடப்பட்ட “முன்னாஜாத்து திரட்டு” என்ற கவிதை நூலே பழமையான நூலாகும். இக்கவிதை நூல் நாகூர் முகம்மது அப்துல் காதர் புலவரால் எழுதப்பட்டது. இந்நூலே சிங்கைத் தமிழ் இலக்கியத்தின் முன்னோடி நூலாகத் திகழ்கிறது. அடுத்து 1887ஆம் ஆண்டு யாழ்ப்பாணம் சதாசிவப் பண்டிதர் என்பவரால் சிங்கப்பூரில், தீனோதய இயந்திர சாலையில் அச்சிடப்பட்டு, வெளியிடப்பட்ட “சிங்கைநகர் அந்தாதி’”, “சித்திர கவிகள்” என்ற இரு நூல்கள் சிங்கப்பூரில் வெளியிடப்பட்டன. இதற்கு அடுத்து, 1893ஆம் ஆண்டில் இரங்கசாமி தாசன் எழுதிய “அதிவினோத குதிரைப் பந்தய லாவணி” என்ற நூலும், “சல்லாப லாவணி” என்ற நூலும் இங்கு அச்சேறின. “குதிரைப் பந்தய லாவணி” என்ற நூலில் மட்டுமே சிங்கப்பூர் வரலாற்றுச் செய்திகளும், சமூகவியல் குறிப்புகளும் நிறைய காணக் கிடக்கின்றன. திரு கோ. சாரங்கபாணி “முன்னேற்றம்” இதழை 1929இல் தோற்றுவித்தார். 1932இல் தமிழர் சீர்திருத்தச் சங்கத்தின் தோற்றமும், 1935இல் சங்கத்தின் கொள்கை ஏடாக முகிழ்ந்த தமிழ் முரசு இதழும், அடுத்த முப்பது ஆண்டுகளுக்கு சிங்கப்பூர் தமிழர்களிடையே ஏற்பட்ட கலை, இலக்கிய, பண்பாட்டுத்துறை மாற்றங்களை நிர்ணயிப்பதில் பெரும் பங்காற்றின. 1936க்கும் 1942க்கும் இடைப்பட்ட காலப்பகுதியில், தமிழ் முரசு இதழில் அதிகம் எழுதியவர் திரு ந. பழநிவேலு அவர்களே. 1936இல் “காதற்கிளியும் தியாகக்குயிலும்” என்ற தொடர் கதையையும் முரசில் எழுதினார். திரு முகிலன் 1939இல் வெளியிட்ட “தமிழ் ஒலி கீதம்” என்ற கவிதைத் தொகுப்பும், 1940இல் வெளியிட்ட “திராவிடமணி கீதம்” என்ற கவிதைத் தொகுப்பும் சமூகச் சீர்திருத்தத்தையே கருப்பொருளாகக் கொண்டிருந்தன. சிங்கப்பூரின் நவீன தமிழ் இலக்கியத்தின் வளர்ச்சி, ஜப்பானியரின் படையெடுப்பால் பெரிதும் பாதிப்புற்றது. பிரிட்டிஷ் அரசை இந்தியாவை விட்டு விரட்ட வேண்டும் என்ற எண்ணப்போக்கை வெளிக்காட்டக்கூடிய கதைகளும், கவிதைகளும், கட்டுரைகளும் இங்கு அதிகம் எழுத்தப்பட்டன. தற்காலிக சுதந்திர இந்திய அரசாங்கத்தால் சிங்கப்பூரிலிருந்து வெளியிடப்பட்ட `சுதந்திர இந்தியா’, `யுவபாரதம்’, `சுதந்திரோதயம்’ ஆகிய இதழ்களிலேயே அவை வெளியிடப்பட்டன.

மலாய் இலக்கியம்

மலாய் இலக்கியம் சிங்கப்பூரில் பெரிய கலாச்சாரப் பாலமாக, குறிப்பாக தீவின் தாய்மொழிப் இலக்கியங்களுக்கு தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்தியது. சிங்கப்பூரில் பிறந்து எழுத்துத்துறையில் ஈடுபட விரும்பிய எழுத்தாளர்கள் மத்தியில் மலேசியாவில் பிரசுரிக்கப்பட்ட, செய்தித்தாள்கள் மற்றும் இதழ்களில் அவற்றை வெளியிடுவதில் நாட்டம் அதிகரித்தது. சிங்கப்பூர் மலாய் எழுத்தாளர்கள் மூலம், குறிப்பாக 1965 இல் வடிவம், கருப்பொருள், மற்றும் பாணி வகையில் புத்தாக்கமும் கற்பனையாற்றலும் வளரத் தொடங்கியது. இரு நாடுகளிலும் கிட்டத்தட்ட பிரித்தறிய முடியாத அளவில் இதழ்கள் வெளியிடப்பட்டன.

சீன இலக்கியம்

சீன இலக்கியம் சிங்கப்பூர் பல ஆண்டுகளாக நீடித்திருக்கிறது. மிக ஆரம்ப காலத்திலிருந்து பரம்பரை நீதிமன்றம் முதல் ஆவண காப்பகம் வரை, முதிர்ந்த தாய்மொழிப் புனைகதை நாவல்கள்  அறிவுள்ள  சீன  மிங் வம்சவளியினரை  மகிழ்விக்க தோன்றியது. சாங் வம்சவளியினரின் ஆட்சியின்போதும் டாங் வம்சத்தின் ஆட்சியின் போதும் பரவலாக மரத்தால்  அச்சிடும் முறை அறிமுகம் கண்டது. மேலும் அச்சுப்பணியில் பல மாற்றங்களும் ஏற்பட்டதால் பல நூல்கள் அச்சிட காரணமாயிருந்தது. தலைமுறை தலைமுறையாகச், சீன சிங்கப்பூரர்கள் அந்தந்தப் பிரிவினருக்குரிய தாய்மொழியை பேசினார்கள். இன்று, சிங்கப்பூர் சீனர்களிடையே ,பேச்சுமொழியில் இன்னும் வேறுபாடுகள் இருப்பதைக் காணலாம். ஆங்கிலம், சிங்கிலிஷ், மாண்டரின், சிங்டாரின் (Singdarin-வழக்கிலுள்ள சிங்கப்பூர் மாண்டரின்), ஹோக்கியன், தியோசியு-Teochew, காண்டோனீஸ்,ஹக்கா-Hakka, ஹைனானிஸ்-Hainanese, போன்ற வழக்குமொழிகள் இன்னும் இங்குப் பேசப்படுகிறது. அவர்கள் மாணடரீன் பேசினாலும் தமது வம்சவளியினர் பயன்படுத்திய வழக்கு மொழிகளைக் காத்து வருகின்றனர். பெரும்பாலான சீன சிங்கப்பூரர்கள் பொதுவாக, இருமொழி பேசக்கூடியவர்களாகவும், ஆங்கிலத்தை முதல்மொழியாகவும் பேசினர். இதனால் சீன இலக்கிய வளர்ச்சி தோய்வைக் கண்டது எனலாம்.

ஆங்கில இலக்கியம் 1965 ல் சிங்கப்பூர் சுதந்திரம் பெற்றதற்குப் பிறகு சிங்கப்பூர் எழுத்தில் ஒரு புதிய அலையை எட்வின் Thumboo, ஆர்தர் யாப், ராபர்ட் யோ, கோ போ செங், லீ சூபெங், சந்திரன் நாயர் மற்றும் கிர்பல் சிங் தலைமையில், வெளிப்பட்டது. சிங்கப்பூர் எழுத்தாளர்கள் முதல் தலைமுறை ‘தம்பு’-Thumboo தலைமுறை என்று பல முக்கியமான கட்டுரைகள், அழைக்கின்றன. சிறு கதை இலக்கியத்துக்கு இன்று பல இளம் எழுத்தாளர்கள் மறுமலர்ச்சியை ஏற்படுத்தியுள்ளனர். கத்தரின் லிம் அவர்கள் ‘லிட்டல் ஐரனிஸ்’ எனற சிறு கதைத் தொகுப்புகள் 40000-50000 பிரதிகள் என விற்றன. இன்று அமானுஷ்ய கதைகள் முதல் சிங்கப்பூர் பாணியை வெளிப்படுத்தும் சமூகக் கதைகள் வரை பல்லாயிரப் பிரதிகள் எல்லா வகை வாசிப்பாளர்களையும் கவர்ந்துள்ளது.

சிங்கப்பூர் இலக்கிய படைப்புகள் இங்கு வாழும் சமூகங்களை ஒன்றிணைக்கும் பாலமாக உள்ளது. குறிப்பிட்ட மொழிகளை மெருகூட்டவும் பாரம்பரியம் பண்பாடு கலாச்சாரக் கண்ணாடியாகவும் சிங்கப்பூர் இலக்கியம் என்று முத்திரையை சிங்கப்பூர் சமூகத்தின் பல்வேறு அம்சங்கள் சித்தரிக்கும்  இலக்கியம் ஒரு தனித்துவத்தோடு விளங்குகிறது.

முடிவுரை கடந்த பத்தாண்டுகளாகச் சிங்கப்பூர் இலக்கியம் புத்தொலி பெற்று வருகிறது எனக் கூறுவது மிகையாகாது. நூறு வருடங்களுக்கு முன்பே மலாய் இலக்கிய உலகுக்கு அச்சு மற்றும் வெளியீடு, பதிப்புக்கும் சிஙகப்பூரே நிலையமாக இருந்தது என்பதை அறிந்து நான் ஆச்சிரியப்பட்டுள்ளேன்.1940களிலும் 1950களிலும் 1960களிலும்  வளர்ச்சி கண்டு வந்த சீன இலக்கியம் ஆங்கிலத்தின் தாக்கத்தால் பின்னால் தள்ளப்பட்டது.