User:Ogabian/sandbox

استاد آرمان عطایی در استان فارس دیده به جهان گشود. در اثر ذوق و علاقه فراوان پدر به ورزش در سن پنج سالگی ضربات ضرب زورخانه در وجودش تأثیر فراوان گذاشت و کار به جایی رسید که اولین درس ضرب (تنبک) را توسط آقای سلطانی آموخت. در همان زمان بود که وارد دبستان و دبیرستان (هنرستان) شد و به ورزش سنگین روی آورد و بجایی رسید که در سن 16 سالگی قهرمان کشتی آموزشگاهی گردید. بالاخره در اثر شغل پدرش به تهران منتقل شدند. و با اساتیدی چون علی اکبر سرخوش، جواد لشگری، عباس زندی، مهندس همایون خرم، اسداله ملک، حبیب اله بدیعی، رحمت اله بدیعی، داود گنجه ای، حسین کریمی، بهمن و علی سراجیان، میرنغیبی، احمد برهانی، احمد سیگارچی، عمادرام، ابراهیم سلمکی و بیژن مفید آشنا شدند. استاد عطایی، نوازنده بزرگی است که مهارت های فنی را با آموزه های عمیق و دقیق و درون گرایانه، موسیقی سنتی را به کمال رسانیده است. اندیشه، احساس و جهان بینی از یک سو، مهارت ها، نظم و چابک دستی ها از سوی دیگر و تلفیق این سه با مهارتهای فنی که همان روند جذبه و سماع است، او را از بزرگان و هنرمندان صدر سنتور نشانیده است، کارش را می توان با ظریف ترین میناتورها و کاشی های عصر شاه عباسی مقایسه کرد. از یک تکه چوب خشک سنتورش می توان نو گرایی و جاذبه های جدیدی را در چهار چوب موسیقی سنتی دریافت. استاد عطایی با آشنایی که با استاد ابراهیم و علی اکبر سرخوش داشتند ردیف های موسیقی را فرا گرفتند. اولین کار هنری استاد آرمان عطایی در هنرستانهای آزاد موسیقی بود. هنرستان ایران اکورد با مدیریت آقای لبیب، هنرستان سرای هنر، آموزشگاه موسیقی لشگری و آموزشگاه موسیقی برادران معارفی. استاد عطایی مدت ها در رادیو در کنار جواد لشگری با ساز دلنشین سنتور هنر نما یی می کرده است. اولین شروع نوازندگی استاد عطایی از هتل هیلتون با همنوازی تار، سنتور، و ضرب از طرف فرهنگ هنر برای حفظ اشاعه موسیقی هر جمعه و شنبه بمدت 2 ساعت پخش می شد که خیلی مورد توجه دوستداران موسیقی قرار می گرفت. در ضمن خوانندگانی که در فرهنگ و هنر بودند از جمله خاطره پروانه، افسانه، پرتو، عمادرام و از نوازندگان می توان از استاد اسداله ملک، خانم سیمین نام برد. آرمان عطایی و دیگران کمک های فراوانی برای حفظ اشاء موسیقی اصیل ایرانی کردند که قابل تقدیر است. استاد عطایی بعدها با پیشنهاد استاد حسین ملک برنامه هایی در هتل اینتر نشنال و بازارچه صفوی گذاشتند که بسیار مورد توجه قرار گرفت. وی فراگیری نت را بعد از استاد سرخوش از اساتید دیگری استفاده کردند از جمله عباس زندی، جواد لشکری و احمد برهان. سازهایی که آرمان عطایی آموخته است مانند تنبک، جاز، دایره و دهر، سنتور، فلوت کلید دار و بدون کلید، پیانو، تار، سه تارو ویولن می باشند. آقای عطایی کوک سنتور و پیانو که در دوران کودکی از استادان بزرگ موسیقی ایران علی اکبر و ابراهیم سرخوش آموخته است. وی سالها در برنامه گلها به اتفاق جواد لشگری نوازندگی می کرده اند و در نواختن ساز سنتور به تبحر ی عجیب دست یافت. به اذعان تمام آگاهان وادی موسیقی با وجود تمام صلاحیت مشروعی که در موسیقی ایرانی داشت، برای حفظ اصالت های نهفته در ساز دلنواز سنتور کوشش های فراوانی کرد. ایشان برای ادامه تحصیل به کشور بحرین عزیمت کرد و بعد از 4 سال موفق شد که به آمریکا برود. در بدو ورود به آمریکا ضمن ادامه تحصیل به تدریس و اشاعه موسیقی ایرانی مشغول شد و در حال حاضر مشغول تدریس به علاقه مندان موسیقی اصیل ایرانی می باشد. استاد عطایی با استادانی چون اکبر محسنی، محمود ذوالفنون، بهمن آزادی، خانم استاد مهوش گرامی (تنبک نوازی در گروه دیلمان) در آمریکا همکاری و همنوازی می کرده اند. قابل ذکر است آهنگ معروف الهه ناز را که استاد بنان خوانده است و آهنگش از استاد اکبر محسنی می باشد آرمان عطایی مجددأ با حضور آقایان استاد بزرگ لشگری و اکبر محسنی در سن حوزه با نواختن سنتور این ارکستر را همراهی نمودند. وی هم اکنون مقالاتی در باره موسیقی و موسیقی چیست در مجله پیام جوان و اصول موسیقی ایرانی در مجله ایران تریبیون مشغول هستند و همچنین در نشریه پژواک مقالاتی می نوشتند.